Schinus terebinthifolius also known

Schinus terebinthifolius also known as Brazilian pepper,
Aroeira, Florida holly, Rose pepper, or Christmasberry
belongs to the Anacardiaceae family of plants (Manrique
et al., 2008). It is indigenous to South and Central America and can also be found in semitropical and
tropical regions of the United States and Africa (Ferriter,
1997). In Zimbabwe, it has been extensively cultivated for
the purpose of shade and is generally found on roadsides
growing on almost any type of soil. S. terebinthifolius is
an evergreen, medium sized tree that may grow up to a
height of 30 ft. It has a short trunk; intertwining branches
and leaves which are pinnately compound and are dark
shiny green. Leaflets have a margin almost entire to
serrated and have a winged midrib. It grows well on an altitude of 3000 ft. Previous studies have indicated
genetically differentiated source populations in the native
range with contrasting genetic signatures (Pritchard et al.,
2000). It is then possible that plants found in different
geographic regions might have different medicinal properties
based on the difference in chemical composition
of the plants.
S. terebinthifolius is well known for its medicinal
properties (de Lima et al., 2006). Virtually all parts of this
tropical tree, including its leaves, bark, fruit, seeds, resin
and oleoresin (or balsam) have been used medicinally by
indigenous peoples mainly in Brazil and other South
American countries but also throughout the tropics
(Excell et al., 1963). The plant has a very long history of
use and appears in ancient religious artifacts and on idols
among some of the ancient Chilean Amerindians. In
South and Central America, Brazilian peppertree is
reported to have astringent, antibacterial, diuretic,
digestive stimulant, tonic, antiviral and wound healing
properties. In Peru for example, the sap is used as a mild
laxative and a diuretic and the entire plant is used
externally for fractures and as a topical antiseptic
(Molina-Salinas et al., 2006). The oleoresin is used externally
for wound healing, to stop bleeding and for
toothaches and it is taken internally for rheumatism and
as a purgative. In the Brazilian amazon, a bark tea is
used as a laxative and a bark-and-leaf tea is used as a
stimulant and antidepressant. In Argentina, a decoction is
made with the dried leaves and is taken for menstrual
disorders and is also used for respiratory and urinary
tract infections and disorders (Schmourlo et al., 2005).
S. terebinthifolius has also found many medicinal
applications in Africa. In South Africa, a leaf tea is used to
treat colds and a leaf decoction is inhaled for colds,
hypertension, depression and irregular heart beat. In
Zimbabwe, a decoction from the crushed leaves or bark
is traditionally taken to relieve bronchitis and rheumatism
(Wild et al., 1972). Although several studies have determined
the biological activities of this plant, all of them
have been conducted in South America where it is native
and none has been conducted in the African continent.
Thus, in the present study, the essential oil was extracted
from fresh leaves, collected in Zimbabwe and its antibacterial,
anti-fungal as well as antioxidant activities were
determined.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Schinus terebinthifolius หรือที่เรียกว่าบราซิลพริก,
ฮอลลี Aroeira ฟลอริด้า พริกไทยโรส หรือ Christmasberry
เป็นสมาชิกในตระกูล Anacardiaceae ของพืช (Manrique
et al., 2008) เป็นชนพื้นเมืองใต้และอเมริกากลาง และยังสามารถพบได้ใน semitropical และ
เขตร้อนของสหรัฐอเมริกาและแอฟริกา (Ferriter,
1997) ในซิมบับเว มีการปลูกอย่างกว้างขวางใน
วัตถุประสงค์ของการแรเงา และโดยทั่วไปพบใน roadsides
เติบโตในดินแทบทุกชนิด S. terebinthifolius เป็น
เอเวอร์กรีน กลางขนาดต้นไม้ที่อาจเติบโตขึ้นเป็น
สูง 30 ฟุต มีลำตัวที่สั้น สานสาขา
และใบไม้ซึ่ง pinnately ผสมไม่
เขียวขจี กำไรขั้นต้นเกือบทั้งหมดจะได้แผ่นพับ
serrated และมี midrib ปีก มันเติบโตดีในระดับความสูง 3000 ฟุต การศึกษาก่อนหน้านี้ได้ระบุ
แปลงพันธุกรรมแตกต่างกันแหล่งประชากรในพื้นเมือง
ช่วงห้องลายเซ็นทางพันธุกรรม (Pritchard et al.,
2000) จากนั้นจะเป็นไปได้ว่า พืชพบในต่าง ๆ
บางภูมิภาคอาจมีคุณสมบัติแตกต่างกันยา
ตามความแตกต่างในองค์ประกอบทางเคมี
ของพืช
S terebinthifolius เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับของยา
คุณสมบัติ (เดอลิม่าและ al., 2006) แทบทุกส่วนของ
ต้นไม้เขตร้อน รวมถึงของใบ เปลือก ผลไม้ เมล็ดพืช ยาง
oleoresin (หรือ balsam) ได้ถูกใช้โดย medicinally
ชนส่วนใหญ่ในประเทศบราซิลและใต้อื่น ๆ
แต่ยังทั่วเขตร้อนของประเทศอเมริกา
(Excell et al., 1963) โรงงานมีมานานมาก
ใช้ และปรากฏ ในโบราณวัตถุทางศาสนา และสื่อ
ของ Amerindians Chilean โบราณ ใน
ใต้และอเมริกากลาง บราซิลปเปอร์เป็น
รายงานให้ยาสมานแผล ยาปฏิชีวนะ ยาขับ ปัสสาวะ,
กระตุ้นทางเดินอาหาร โทนิค ยาต้านไวรัส และรักษาแผล
คุณสมบัติ ในประเทศเปรู ซับที่ใช้เป็นแบบไมลด์
ใช้ยาระบาย และเป็นยาขับปัสสาวะ และทั้งโรง
ภายนอก สำหรับกระดูกหัก และมีเฉพาะยาฆ่าเชื้อ
(Molina ลิและ al., 2006) Oleoresin ที่ใช้ภายนอก
สำหรับแผลในร่างกาย การหยุดเลือด และ
toothaches และจะดำเนินการภายในสำหรับ rheumatism และ
เป็นยาระบาย ในอเมซอนบราซิล ชาเปลือกเป็น
ใช้เป็นระบายและชาเปลือก และใบใช้เป็นแบบ
antidepressant และกระตุ้นการ ประเทศอาร์เจนตินา decoction ที่เป็น
ทำ ด้วยใบไม้แห้ง และถูกสำหรับเดือน
โรค และยังใช้สำหรับหายใจ และท่อปัสสาวะ
ติดเชื้อทางเดินอาหารและโรค (Schmourlo et al., 2005) .
S. terebinthifolius ยังพบหลายยา
โปรแกรมประยุกต์ในแอฟริกา ประเทศแอฟริกาใต้ ชาใบจะใช้
colds รักษาและ decoction ใบคือช่วยในการ colds,
ความดันโลหิตสูง ภาวะซึมเศร้า และหัวใจผิดปกติที่ชนะ ใน
ซิมบับเว decoction บดใบไม้หรือเปลือก
แบบดั้งเดิมมาใช้บรรเทาอาการหลอดลมอักเสบ rheumatism
(ป่า et al., 1972) แม้ว่าการศึกษาต่าง ๆ มีกำหนด
กิจกรรมชีวภาพของโรงงานนี้ พวกเขาทั้งหมด
ได้ดำเนินในอเมริกาใต้ซึ่งเป็นภาษา
และไม่มีการดำเนินการในแอฟริกาทวีป
ดังนั้น ในการศึกษาปัจจุบัน น้ำมันหอมระเหยที่สกัด
จากใบสด การเก็บรวบรวมในซิมบับเวและเป็นยาปฏิชีวนะ,
ป้องกันราและสารต้านอนุมูลอิสระกิจกรรม
กำหนด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Schinus terebinthifolius ที่เรียกว่าพริกบราซิล
Aroeira, ฟลอริด้าฮอลลี่พริกไทยโรสหรือ Christmasberry
เป็นของครอบครัว Anacardiaceae ของพืช (Manrique
et al., 2008) มันเป็นชนพื้นเมืองไปทางทิศใต้และอเมริกากลางและยังสามารถพบได้ใน semitropical และ
ภูมิภาคเขตร้อนของประเทศสหรัฐอเมริกาและแอฟริกา (Ferriter,
1997) ในซิมบับเวจะได้รับการเพาะปลูกอย่างกว้างขวางสำหรับ
วัตถุประสงค์ของการที่ร่มและสามารถพบได้ทั่วไปในเทวดา
ที่เพิ่มขึ้นในเกือบทุกประเภทของดิน S. terebinthifolius เป็น
ป่าดิบต้นไม้ขนาดกลางที่อาจเติบโตได้ถึง
ความสูง 30 ฟุตมันมีลำต้นสั้น. ชะลูดกิ่ง
และใบที่มีสารประกอบ pinnately และมีความเข้ม
สีเขียวเป็นประกายเงางาม แผ่นพับมีกำไรเกือบทั้งหมดไปยัง
หยักและมีกะบังลมปีก เจริญเติบโตได้ดีในระดับความสูง 3000 ฟุต. ศึกษาก่อนหน้านี้ได้ชี้ให้เห็น
ความแตกต่างทางพันธุกรรมของประชากรที่มาในบ้านเกิด
ช่วงที่มีความแตกต่างทางพันธุกรรมลายเซ็น (Pritchard et al.,
2000) มันก็เป็นไปได้ว่าพืชที่พบในที่แตกต่างกัน
ภูมิภาคอาจมีคุณสมบัติเป็นยาที่แตกต่างกัน
ขึ้นอยู่กับความแตกต่างในองค์ประกอบทางเคมี
ของพืช
เอส terebinthifolius เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับยา
คุณสมบัติ (เดอลิมา et al., 2006) แทบทุกส่วนของ
ต้นไม้เขตร้อนรวมทั้งใบเปลือกผลไม้เมล็ดพืชเรซิน
และ oleoresin (หรือยาหม่อง) มีการใช้ยาโดย
ชนพื้นเมืองส่วนใหญ่ในประเทศบราซิลและอื่น ๆ ภาคใต้
ประเทศอเมริกา แต่ยังทั่วเขตร้อน
(Excell และคณะ 1963) พืชที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานมากในการ
ใช้งานและปรากฏในศาสนวัตถุโบราณและไอดอล
ในบางส่วนของชิลี Amerindians โบราณ ใน
ภาคใต้และอเมริกากลาง, Peppertree บราซิล
รายงานว่าจะมีฝาดต้านเชื้อแบคทีเรียขับปัสสาวะ,
กระตุ้นการย่อยอาหาร, ยาชูกำลังต้านไวรัสและการรักษาแผล
คุณสมบัติ ในเปรูเช่นทรัพย์ที่ใช้เป็นอ่อน
ยาระบายและยาขับปัสสาวะและโรงงานทั้งหมดจะถูกนำมาใช้
ภายนอกสำหรับเผือกและทาน้ำยาฆ่าเชื้อ
(โมลินาในซาลินา-et al., 2006) oleoresin ถูกนำมาใช้ภายนอก
สำหรับการรักษาแผลที่จะหยุดเลือดและ
ปวดฟันและจะมีการดำเนินการภายในสำหรับโรคไขข้อและ
เป็นยาถ่าย ในอเมซอนของบราซิลชาเปลือกไม้ที่
ใช้เป็นยาระบายและชาเปลือกและใบใช้เป็น
ยาบำรุงและยากล่อมประสาท ในอาร์เจนตินายาต้มที่
ทำด้วยใบแห้งและเป็นที่สำหรับการมีประจำเดือน
ผิดปกติและยังใช้สำหรับทางเดินหายใจและทางเดินปัสสาวะ
ติดเชื้อทางเดินและความผิดปกติ (Schmourlo et al. 2005)
เอส terebinthifolius นอกจากนี้ยังพบยาหลาย
โปรแกรมในแอฟริกา ในแอฟริกาใต้ใบชาจะใช้ในการ
รักษาโรคหวัดและยาต้มใบสูดดมสำหรับหวัด,
ความดันโลหิตสูงภาวะซึมเศร้าและหัวใจเต้นผิดปกติ ใน
ซิมบับเว, ยาต้มจากใบบดหรือเปลือก
จะได้รับการแบบดั้งเดิมในการบรรเทาโรคหลอดลมอักเสบและโรคไขข้อ
(ป่า et al., 1972) ถึงแม้ว่าการศึกษาหลายแห่งมีการกำหนด
กิจกรรมทางชีวภาพของพืชชนิดนี้ทั้งหมดของพวกเขา
ได้รับการดำเนินการในทวีปอเมริกาใต้ที่เป็นพื้นเมือง
และไม่มีใครได้รับการดำเนินการในทวีปแอฟริกา
ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้น้ำมันหอมระเหยที่สกัดได้
จากใบสด เก็บในซิมบับเวและต้านเชื้อแบคทีเรีย,
ป้องกันเชื้อรารวมทั้งกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระได้รับการ
พิจารณา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

schinus terebinthifolius เรียกว่าบราซิลพริกไทย
aroeira , ฟลอริด้า ฮอลลี โรส พริกไทย หรือ christmasberry
เป็นของ Anacardiaceae ครอบครัวของพืช ( Manrique ของ
et al . , 2008 ) เป็นชนพื้นเมืองไปยังอเมริกากลางและใต้และยังสามารถพบในเขตร้อน และกึ่งโซนร้อน
ภูมิภาคของสหรัฐอเมริกาและแอฟริกา ( ferriter
, 1997 ) ในซิมบับเว ได้รับอย่างกว้างขวางสำหรับการเพาะปลูก
วัตถุประสงค์ของเงา และพบได้ทั่วไปบน roadsides
เติบโตในเกือบทุกประเภทของดิน เอส terebinthifolius คือ
เป็นไม้ไม่ผลัดใบไม้ขนาดกลางที่อาจเติบโตได้ถึงความสูงของ 30 ฟุต
มีลำต้นสั้น กิ่งและใบที่เกี่ยวพันกัน
pinnately สารประกอบและเงาสีเขียวเข้ม

แผ่นพับมีขอบเกือบทั้งหมด
หยักและมีเส้นกลางใบปีกมันเติบโตได้ดีในที่ระดับความสูง 3 , 000 ฟุต การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงความแตกต่างทางพันธุกรรมในประชากรที่มา

ช่วงพื้นเมืองกับตัดกันลายเซ็นพันธุกรรม ( พริทชาร์ด et al . ,
2 ) แล้วมันเป็นไปได้ว่า พืชที่พบในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน

อาจจะมีสรรพคุณแตกต่างกันตามความแตกต่างขององค์ประกอบทางเคมีของพืช
.
sterebinthifolius เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับคุณสมบัติของสมุนไพร
( de Lima et al . , 2006 ) แทบทุกส่วนของต้นไม้เขตร้อนนี้
, รวมทั้งของใบไม้ เปลือกไม้ ผลไม้ เมล็ดพืช เรซิน และ โอลีโอเรซิน ( หรือเทียน

) มีการใช้อย่างมีคุณสมบัติเป็นยา โดยชนพื้นเมืองส่วนใหญ่ในบราซิลและใต้
ประเทศอเมริกัน แต่ยังทั่วเขตร้อน
( Excell et al . , 1963 ) ต้นไม้นี้มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมากของ
ใช้และปรากฏในสิ่งประดิษฐ์โบราณทางศาสนา และไอดอล
ในหมู่บางส่วนของชิลีโบราณของมันถูกนํามา . ใน
ใต้และอเมริกากลาง , บราซิล peppertree คือ
รายงานว่ามีฝาด , antibacterial , ปัสสาวะ ,
ระบบย่อยอาหาร กระตุ้น โทนิค ไวรัสและบาดแผลรักษาสมบัติ

ในเปรู เช่น ยาง ใช้เป็นยาระบายอ่อนๆ และขับปัสสาวะ และพืช

ทั้งหมด ใช้ภายนอกสำหรับกระดูกหักและเป็น topical antiseptic
( โมลินาซาลินาส et al . , 2006 ) และโอลีโอเรซินใช้ภายนอก
รักษาบาดแผล การห้ามเลือด และสำหรับ
อาการปวดฟันและถ่ายภายในสำหรับโรคไขข้อและ
เป็นยาถ่าย . ใน Amazon บราซิล , เห่าชา
ใช้เป็นยาระบาย และ เปลือกและใบชาใช้เป็น
กระตุ้นและข้อมูล . ในอาร์เจนตินา , ยาต้มคือ
ทําด้วยใบไม้แห้งและถ่ายประจำเดือน
disorders และยังใช้สำหรับการหายใจและทางเดินปัสสาวะ
เชื้อทางเดินทาง schmourlo et al . , 2005 ) .
. terebinthifolius ยังพบงานสมุนไพร
มากมายในแอฟริกา ในแอฟริกาใต้ ใบชาจะใช้
colds และใบยาต้มคือ inhaled สำหรับ colds
ความดันโลหิตสูง , ซึมเศร้าและผิดปกติหัวใจเต้น ใน
ซิมบับเวยาต้มจากใบ บด หรือเปลือก
เป็นประเพณีที่ถ่ายเพื่อบรรเทาหลอดลมอักเสบและโรคไขข้อ
( ป่า et al . , 1972 ) แม้ว่าหลายการศึกษาได้กำหนด
ฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชนี้ ทั้งหมดของพวกเขา
ได้รับการดำเนินการในทวีปอเมริกาใต้ที่เป็นพื้นเมือง
และไม่มีใครมีวัตถุประสงค์ในทวีปแอฟริกา .
ดังนั้นในการศึกษาน้ำมันหอมระเหยสกัด
จากใบสดเก็บในซิมบับเวและ antibacterial
กิจกรรม anti fungal รวมทั้งสารต้านอนุมูลอิสระถูก

ตั้งใจ .