These results suggest that children

These results suggest that children’s encoding is guided by the generality of the property they are learning. When asked to identify a target from a set of distractors from the same social category, children in both age groups exhibited superior memory for the targets of historical properties over the targets of morphological properties. Additionally, children remembered morphological properties at a higher rate than historical properties. Given the consistent presentation of properties and the conservative within-subjects nature of the design, these results are especially striking: the only cues to guide children’s encoding were the introductions to each block and the properties themselves. These findings are consistent with the proposal that learning generalizable properties elicits category-level encoding and learning non-generalizable properties elicits individual-level encoding.
However, despite differences in encoding, children did not explicitly generalize morphological properties more than historical properties. This lack of generalization could be an artifact of the memory task, which may have confused children. In the memory task, we asked children to remember the specific individual about whom they had learned the property. Children could have interpreted the demand to remember the specific individual as a cue that the property was specific to that individual. Thus, even if children had originally encoded the properties distinctly (some general, some specific), the memory task may have led to a revised interpretation of all properties as specific. In order to claim that property generalizability affected encoding of targets and properties, we need to ensure that children actually perceived morphological properties as more generalizable than historical properties. Although there is strong support in the existing literature for this association (morphological properties are general whereas historical ones are not, e.g., Gelman, 1988), it would be useful to establish this association for the specific stimuli we used in the experiment. We address this issue in Study 1b, in which we presented children with an independent measure of generalization of morphological and historical properties.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำว่า เด็กเข้ารับคำแนะนำ โดย generality ของคุณสมบัติที่มีการเรียนรู้ เมื่อต้องระบุเป้าหมายจาก distractors จากสังคมประเภทเดียวกัน เด็กในกลุ่มอายุทั้งจัดแสดงหน่วยความจำที่เหนือกว่าสำหรับเป้าหมายของคุณสมบัติประวัติศาสตร์มากกว่าเป้าหมายของคุณสมบัติของ นอกจากนี้ เด็กจดจำคุณสมบัติของในอัตราสูงกว่าคุณสมบัติประวัติศาสตร์ ให้นำเสนอที่สอดคล้องกันของคุณสมบัติและลักษณะหัวเก่าภายในเรื่องของการออกแบบ ผลลัพธ์เหล่านี้ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งออกมา: สัญลักษณ์เฉพาะเพื่อแนะนำเด็กเข้าได้แนะนำไปแต่ละบล็อคและคุณสมบัติด้วยตนเอง ผลการวิจัยนี้สอดคล้องกับข้อเสนอที่เรียน generalizable คุณสมบัติ elicits การเข้ารหัสระดับประเภท และเรียนรู้คุณสมบัติไม่ generalizable elicits เข้ารหัสแต่ละระดับได้ อย่างไรก็ตาม แม้ มีความแตกต่างในการเข้ารหัส เด็กได้ไม่ชัดเจนทั่วไปคุณสมบัติของมากกว่าคุณสมบัติทางประวัติศาสตร์ ขาด generalization อาจเป็นสิ่งประดิษฐ์ของภารกิจหน่วยความจำ ซึ่งอาจมีสับสนเด็ก ในงาน หน่วยความจำที่เราถามเด็กจำบุคคลเฉพาะที่เกี่ยวกับการที่พวกเขาได้เรียนรู้คุณสมบัติ เด็กอาจตีความความต้องการจำเฉพาะบุคคลเป็นสัญลักษณ์ว่า ที่นี่คือเฉพาะแต่ละบุคคลที่ ดังนั้น ถ้าเด็กมีแรกเข้าคุณสมบัติอย่างเห็นได้ชัด (บางทั่วไป เฉพาะบางส่วน), งานหน่วยความจำอาจได้นำไปตีความปรับปรุงคุณสมบัติทั้งหมดเป็นการเฉพาะได้ เราต้องการให้แน่ใจว่า เด็กของคุณสมบัติ generalizable ยิ่งกว่าคุณสมบัติประวัติศาสตร์จริงรับรู้อ้างว่า คุณสมบัติ generalizability กระทบเป้าหมายและคุณสมบัติการเข้ารหัส แม้จะมีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งในวรรณคดีที่มีอยู่สำหรับความสัมพันธ์นี้ (คุณสมบัติของมีทั่วไปในขณะประวัติศาสตร์ไม่ เช่น เกลแมน 1988), มันจะมีประโยชน์ในการสร้างการเชื่อมโยงนี้สิ่งเร้าเฉพาะที่เราใช้ในการทดลอง เราแก้ไขปัญหานี้ในการศึกษา 1b ซึ่งเรานำเสนอเด็กวัด generalization คุณสมบัติสัณฐาน และประวัติศาสตร์ที่เป็นอิสระ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า เด็กของการเข้ารหัสเป็นแนวทางโดยทั่วไปของทรัพย์สินที่พวกเขาเรียนรู้ เมื่อถามว่า การระบุเป้าหมายจากการตั้งค่าของ distractors จากหมวดหมู่สังคมเดียวกัน เด็กทั้งสองกลุ่มอายุมีหน่วยความจำที่เหนือกว่าสำหรับเป้าหมายของสมบัติทางประวัติศาสตร์มากกว่าเป้าหมายคุณสมบัติทางสัณฐานวิทยา . นอกจากนี้เด็กจดจำลักษณะทางสัณฐานวิทยา สมบัติในอัตราที่สูงกว่าคุณสมบัติประวัติศาสตร์ ให้สอดคล้องการนำเสนอคุณสมบัติและอนุลักษณ์ภายในวิชาธรรมชาติของการออกแบบ ผลลัพธ์เหล่านี้มีความโดดเด่นโดยเฉพาะ : คิวเท่านั้นที่จะแนะนำเด็กการเข้ารหัสเป็นแนะนำตัวแต่ละบล็อกและคุณสมบัติของตนเองข้อมูลเหล่านี้สอดคล้องกับเรื่องที่เรียน คุณสมบัติ generalizable elicits ประเภทระดับการเข้ารหัสและเรียนรู้ คุณสมบัติ generalizable ไม่ให้บุคคลระดับการเข้ารหัส
แต่แม้จะมีความแตกต่างในการเข้ารหัส เด็กไม่ได้อย่างชัดเจนอนุมานลักษณะคุณสมบัติมากกว่าคุณสมบัติทางประวัติศาสตร์การวางนัยทั่วไป อาจเป็นสิ่งประดิษฐ์ของ หน่วยงาน ซึ่งอาจมีเด็กสับสน ในหน่วยงาน เราถามเด็กจำบุคคลเฉพาะผู้ที่พวกเขาได้เรียนรู้คุณสมบัติ เด็กจะตีความหมายของความต้องการที่จะจำบุคคลเฉพาะเป็นคิวที่สมบัติเฉพาะสำหรับคนๆนั้น ดังนั้นถ้าเด็กเคยเข้ารหัสคุณสมบัติเด่นชัด ( บางทั่วไปที่เฉพาะเจาะจง ) , หน่วยความจำที่งานอาจจะนำไปสู่การปรับปรุงการตีความคุณสมบัติทั้งหมดที่เฉพาะเจาะจง เพื่อเรียกร้องที่ได้รับผลกระทบ 1 คุณสมบัติการเข้ารหัสของเป้าหมายและคุณสมบัติเราต้องให้แน่ใจว่าเด็กจริงการรับรู้ลักษณะคุณสมบัติเป็น generalizable มากกว่าคุณสมบัติทางประวัติศาสตร์ แม้จะมีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งในที่มีอยู่วรรณคดีสมาคมนี้เป็นคุณสมบัติทั่วไปและลักษณะทางสัณฐานวิทยาที่ประวัติศาสตร์ไม่ได้ เช่น เกลแมน , 1988 )มันจะมีประโยชน์ในการสร้างสมาคมนี้เฉพาะสิ่งเร้าที่เราใช้ในการทดสอบ เราแก้ไขปัญหานี้ใน 1B ศึกษาที่เรานำเสนอเด็กวัดอิสระของนัยทั่วไปของลักษณะทางสัณฐานวิทยาและประวัติศาสตร์คุณสมบัติ