Wilson concluded that successful bu

Wilson concluded that successful bureaucracies are those in which executives have created a clear sense of mission, identified the tasks that must be achieved to fulfill that mission, distributed authority within the organization according to those tasks, and provided subordinates (particularly operators) with enough autonomy to achieve the task at hand (1989, 365)—a fairly tall order given the complex environment of public agencies. Wilson’s argument suggests that agencies given clear objectives and high levels of autonomy are more likely to be successful in achieving those objectives. Yet, as Wilson acknowledged, it is difficult to see how clear objectives can be routinely manufactured as an end product of a democratic process. If the administrative arm of government is given greater levels of autonomy , and if clearer goals are not forthcoming from the democratic institutions of government, the likely result is the transfer of increasing amounts of policymaking power to the bureaucracy. In its call for clearer missions and less centralization in public bureaucracy, Wilson’s argument is ultimately prescriptive. Reorganization through deregulation, however, turns out to be an extension of bureaucratic politics rather than a way to channel it toward universally desired ends. Organization helps determine not only how bureaucracies and bureaucrats behave but also how power and influence are distributed among the various actors in the political system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Wilson สรุปว่า bureaucracies ประสบความสำเร็จเป็นผู้ที่ผู้บริหารได้สร้างความชัดเจนของภารกิจ ระบุงานที่ต้องทำเพื่อตอบสนองภารกิจที่ หน่วยงานแจกจ่ายภายในองค์กรตามงานเหล่านั้น และให้ผู้ใต้บังคับบัญชา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการ) มีอิสระเพียงพอเพื่อให้งานในมือ (1989, 365) ซึ่งค่อนข้างสูงการกำหนดสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนของหน่วยงานสาธารณะ อาร์กิวเมนต์ของ Wilson แนะนำหน่วยงานกำหนดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนและอิสระระดับสูงมีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในการบรรลุวัตถุประสงค์เหล่านั้น ยัง Wilson ยอมรับว่า มันเป็นยากที่จะเห็นความชัดเจนวัตถุประสงค์สามารถเป็นประจำผลิตเป็นผลิตภัณฑ์เป็นจุดสิ้นสุดของกระบวนการประชาธิปไตย ถ้ารัฐบาลบริหารแขนได้มากกว่าระดับอิสระ และเป้าหมายที่ชัดเจนจะไม่ลงจากสถาบันประชาธิปไตยของรัฐบาล ผลมีแนวโน้มจะโอนเพิ่มจำนวน policymaking อำนาจระบบราชการที่ ในการโทร สำหรับภารกิจที่ชัดเจน และ ไม่ชอบรวมศูนย์การในระบบราชการสาธารณะ อาร์กิวเมนต์ของ Wilson เป็นเหมาะที่สุดกับ ลูกจ้างผ่านเสรี อย่างไรก็ตาม เปิดออกจะ ขยายเมืองราชการมากกว่าคือช่องต่อจบแบบต้องการ องค์กรช่วยกำหนดไม่เพียงแต่วิธีการทำงานของ bureaucracies และ bureaucrats แต่ว่านายมีกระจายระหว่างตัวแสดงต่าง ๆ ในระบบการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิลสันธิปไตยได้ข้อสรุปว่าประสบความสำเร็จเป็นผู้ที่อยู่ในที่ผู้บริหารได้สร้างความรู้สึกที่ชัดเจนของภารกิจระบุงานที่จะต้องประสบความสำเร็จในการบรรลุพันธกิจที่มีอำนาจกระจายภายในองค์กรให้เป็นไปตามงานเหล่านั้นและผู้ใต้บังคับบัญชาให้ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการ) ที่มีความเป็นอิสระมากพอ เพื่อให้บรรลุงานในมือ (1989, 365) -a สั่งซื้อสูงเป็นธรรมให้สภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนของหน่วยงานภาครัฐ ข้อโต้แย้งของวิลสันแสดงให้เห็นว่าหน่วยงานที่กำหนดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนและระดับสูงของตนมีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในการบรรลุวัตถุประสงค์เหล่านั้น ยังเป็นวิลสันได้รับการยอมรับเป็นเรื่องยากที่จะดูว่าวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนสามารถผลิตเป็นประจำเป็นผลิตภัณฑ์ที่สิ้นสุดของกระบวนการประชาธิปไตย ถ้าแขนบริหารของรัฐบาลจะได้รับระดับสูงของการปกครองตนเองและถ้าเป้าหมายที่ชัดเจนไม่ได้เตรียมพร้อมจากสถาบันประชาธิปไตยของรัฐบาลน่าจะเป็นผลการโอนที่เพิ่มขึ้นปริมาณของพลังงานที่จะกำหนดนโยบายข้าราชการ ในการเรียกสำหรับภารกิจที่ชัดเจนและอำนาจน้อยกว่าในระบบราชการของประชาชนเรื่องของวิลสันเป็นกำหนดในท้ายที่สุด การปฏิรูปกฎระเบียบผ่าน แต่จะออกมาเป็นส่วนหนึ่งของการเมืองระบบราชการมากกว่าวิธีการช่องทางมันไปสิ้นสุดที่ต้องการอย่างกว้างขวาง องค์กรจะช่วยให้การตรวจสอบไม่เพียง แต่วิธีธิปไตยและข้าราชการประพฤติ แต่ยังวิธีอำนาจและอิทธิพลที่มีการกระจายในหมู่นักแสดงต่าง ๆ ในระบบการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิลสัน สรุปได้ว่า การปกครองที่ประสบความสำเร็จเป็นผู้ที่ผู้บริหารได้สร้างความรู้สึกที่ชัดเจนของภารกิจที่ระบุงานที่ต้องบรรลุเพื่อตอบสนองภารกิจที่กระจายอำนาจภายในองค์กรตามงานนั้น และให้ผู้ใต้บังคับบัญชา โดยเฉพาะผู้ประกอบการ ) ด้วยตนเองเพียงพอที่จะบรรลุงานในมือ ( 1989 ,365 ) ค่อนข้างสูงเพื่อให้สภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนของหน่วยงานภาครัฐ . อาร์กิวเมนต์ของวิลสันแสดงให้เห็นว่าหน่วยงานระบุวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนและระดับสูงของอิสระมีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในการบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว ยังเป็น วิลสัน ยอมรับว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะดูว่าวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนสามารถตรวจผลิตเป็นผลิตภัณฑ์สุดท้ายของกระบวนการประชาธิปไตยถ้าแขนการบริหารของรัฐบาลจะให้ระดับสูงของการปกครองตนเอง และถ้าเป้าหมายไม่ชัดหน้าจากสถาบันประชาธิปไตยของรัฐบาล ผลอาจเป็นการเพิ่มปริมาณของนโยบายพลังงานเพื่อระบบราชการ ในการเรียกสำหรับภารกิจที่ชัดเจนและการน้อยในที่สาธารณะ ได้แก่ การโต้แย้งของวิลสันสุดคํา .ฟื้นฟูกิจการผ่านการเปิดเสรี แต่กลับกลายเป็นส่วนขยายของการเมือง ระบบราชการ มากกว่าทาง ช่องต่อระดับที่ต้องการก็จบ องค์การช่วยตรวจสอบไม่เพียง แต่วิธีการการปกครองและข้าราชการปฏิบัติ แต่ยังวิธีการที่อำนาจและอิทธิพล มีการกระจายในหมู่นักแสดงต่าง ๆ ในระบบการเมือง