You speak of basically a dead zone.

You speak of basically a dead zone...The water goes flat as all hint of even a breeze vaporizes without the benefit of a swooshing sound. The cry of gulls creshendoed but ended with a single last trill. Silence hung as heavy as the air around without the benefit of movement. Even the clouds stopped, stilled in their tracks, with their wind swept swirls flattening out as the sea before them did. Nothing disappeared but the waves, the wind, the beach sounds, the cotton candy billows in the clouds. But then nothing appeared either like the sea gulls, waders, or even other people. All that I heard was was my own breathing, all that I felt was the beating of my own heart, and all that I saw was my own shadow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณพูดของพื้นโซนตาย... น้ำไปแบนเป็นใบ้ทั้งหมดของลมแม้การระเหยของน้ำ โดยไม่มีประโยชน์ของเสียง swooshing เสียงร้องของนกนางนวล creshendoed แต่จบ ด้วยรัวเป็นครั้งสุดท้ายที่เดียว เงียบแขวนหนักเท่าอากาศรอบโดยประโยชน์ของการเคลื่อนไหว แม้เมฆหยุด stilled ในเพลงของพวกเขา กับลมที่กวาด swirls แบนเป็นทะเลก่อนที่พวกเขาไม่ ไม่มีอะไรหายไปแต่เสียงหาด ลม คลื่น ลูกอมผ้าฝ้ายระลอกในเมฆ แต่ไม่มีอะไรปรากฏอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่นนางนวลทะเล waders หรือแม้แต่คน คือสิ่งที่ผมได้ยินคือ หายใจของตัวเอง ที่ผมรู้สึกการเต้นของหัวใจของฉันเอง และที่ผมเห็นเงาของตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณพูดถึงพื้นโซนตาย ... น้ำไปแบนเป็นคำใบ้ทั้งหมดแม้แต่สายลม vaporizes ไม่มีประโยชน์ของเสียง swooshing เสียงร้องของนกนางนวล creshendoed แต่จบลงด้วยการไหลรินผ่านมาเพียงครั้งเดียว เงียบแขวนเป็นหนักเป็นอากาศรอบ ๆ โดยไม่ได้รับประโยชน์จากการเคลื่อนไหว แม้เมฆหยุดนิ่งในเพลงของพวกเขาที่มีลมพัด swirls แฟบออกเป็นทะเลก่อนที่พวกเขาทำ ไม่มีอะไรหายไป แต่คลื่นลมเสียงชายหาดคลื่นลูกอมฝ้ายในเมฆ แต่ไม่มีอะไรแล้วปรากฏอย่างใดอย่างหนึ่งเช่นนกนางนวลทะเลลุยหรือคนอื่น ๆ แม้กระทั่ง ทุกสิ่งที่ฉันได้ยินก็คือการหายใจของตัวเองทั้งหมดที่ฉันรู้สึกว่าการเต้นของหัวใจของตัวเองและสิ่งที่ผมเห็นเป็นเงาของตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พูดโดยทั่วไปเขตตาย . . . . . . . น้ำก็จะแบนเป็นคำใบ้ของแม้แต่สายลม vaporizes โดยไม่ได้รับประโยชน์ของ swooshing เสียง เสียงร้องของนกนางนวล creshendoed แต่จบลงด้วยโสด Trill . ความเงียบที่แขวนหนักเท่ากับอากาศรอบ ๆโดยไม่ได้รับประโยชน์ของการเคลื่อนไหว แม้แต่เมฆหยุด stilled ในเพลงของพวกเขา , กับลมของพวกเขากวาด swirls แบนเป็นทะเลก่อนที่พวกเขาทำ ไม่มีอะไรหายไป แต่คลื่น ลม ทะเลเสียงสายไหมระลอกในเมฆ แต่แล้วไม่มีอะไรปรากฏให้เหมือนทะเลนางนวล , waders , หรือแม้แต่คนอื่น ๆ ทั้งหมดที่ฉันได้ยินคือหายใจของผมเอง ผมรู้สึกว่ามีการเต้นของหัวใจตัวเอง และสิ่งที่ผมเห็นคือเงาของฉันเอง