infertile due to the host-castratin

infertile due to the host-castrating effect of trematodes
(Dillon 2000). This may reduce the host density, as
suggested by Lafferty (1993) and Puurtinen et al.
(2004). The current results, on the other hand, indicate
that although trematode parasites should have a
negative effect on snail population densities, the
relationship between host density and prevalence of
infection may greatly differ for individual trematode
species, such as Diplostomum sp. The positive
relationship between snail density and prevalence of
Diplostomum sp., compared with other trematode
taxa, can be contributed by differences in their host
specificity. L. stagnalis is not the only lymnaeid
species suitable as host for Diplostomum sp. For
instance, Radix balthica (formerly known as R. peregra
and L. peregra) might be even more susceptible to
infection and therefore be an alternative host for
L. stagnalis (Chappell et al. 1994). Karvonen et al.
(2006b) found D. spathaceum parasitizing R. balthica
and Myxas glutinosa in addition to L. stagnalis in a
large Finnish lake, Konnevesi. In former surveys
R. balthica was reported to be the main mollusc
host for D. spathaceum and D. commutatum
(Niewiadomska and Kiseliene 1994), and L. stagnalis
has been found to act as a host especially for
D. pseudospathaceum (Niewiadomska and Kiseliene
1994; Niewiadomska et al. 1997; Va¨yrynen et al.
2000; Faltynkova and Haas 2006; Faltynkova et al.
2007). Therefore, it is probable that the parasites found
in the present study are D. pseudospathaceum. As
diplostomids are, at least to some degree, generalists
among lymnaeids, as they are among fish (see e.g.,
Zander et al. 1999), the relationship between Diplostomum
sp. prevalence and L. stagnalis density can be
affected by the density of other alternative hosts for
Diplostomum sp. Moreover, since competition
between trematode parasites exploiting the same
resources (see review by Kuris and Lafferty 1994)
may force parasite taxa to diverge in their host use
(Karvonen et al. 2006b), trematode species specialized
in parasitizing L. stagnalis, such as D. pseudospathaceum,
may have less drastic effects on the host
population than those caused by more generalized
parasite species. Usually, trematodes show a high
degree of specificity for their gastropod hosts (see e.g.,
Sapp and Loker 2000). Despite the fact that parasitism
may alter snail host behavior resulting in, e.g. reduced
use of cover (Levri 1999; Bernot 2003) and in altered
water-depth preference (Shinagawa et al. 1999), we

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ช่วงจาก trematodes ผล castrating โฮสต์(ดิลลอน 2000) นี้อาจลดความหนาแน่นของโฮสต์ เป็นแนะนำ Lafferty (1993) และ Puurtinen et al(2004) . ในทางกลับกัน แสดงผลลัพธ์ปัจจุบันที่แม้ว่าปรสิต trematode ควรมีการลบผลกระทบต่อความหนาแน่นของประชากรหอยทาก การความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของโฮสต์และส่วนเชื้ออาจแตกต่างกันสำหรับแต่ละ trematode มากสปีชีส์ เช่น Diplostomum sp ในแง่บวกความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของหอยทากและส่วนSp. Diplostomum เทียบกับ trematode อื่น ๆว่าสามารถส่วน taxa โดยความแตกต่างในการโฮสต์specificity L. stagnalis ไม่ lymnaeid เท่านั้นเหมาะที่เป็นโฮสต์สำหรับ sp. Diplostomum สำหรับสปีชีส์อินสแตนซ์ (ชื่อเดิมว่า R. peregra balthica ฐานและ L. peregra) อาจจะยิ่งไวต่อการติดเชื้อและดังนั้น การโฮสต์อื่นสำหรับL. stagnalis (Chappell et al. ปี 1994) Karvonen et al(2006b) พบ spathaceum D. parasitizing R. balthicaและ Myxas glutinosa นอกจาก L. stagnalis ในการขนาดใหญ่ฟินแลนด์เล Konnevesi ในอดีตการสำรวจอาร์ balthica ได้รายงานว่า mollusc หลักโฮสต์ D. spathaceum และ D. commutatum(Niewiadomska และ Kiseliene ปี 1994), และ L. stagnalisพบเป็นโฮสต์โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับD. pseudospathaceum (Niewiadomska และ Kiselieneปี 1994 Niewiadomska et al. 1997 Va¨yrynen et al2000 Faltynkova และปี 2006 ทาง Faltynkova et al2007) . ดังนั้น จึงน่าเป็นปรสิตที่พบในการศึกษาปัจจุบันมี D. pseudospathaceum เป็นdiplostomids จะ น้อยบางส่วน generalistsระหว่าง lymnaeids พวกเขาเป็นหมู่ปลา (ดูเช่นZander et al. 1999), ความสัมพันธ์ระหว่าง Diplostomumชุก sp.และ L. stagnalis ความหนาแน่นสามารถรับผลกระทบจากความหนาแน่นของโฮสต์อื่น ๆ ทดแทนสำหรับDiplostomum sp นอกจากนี้ เนื่องจากการแข่งขันระหว่างปรสิต trematode ใน exploiting เหมือนกันทรัพยากร (ดูโดย Kuris และ Lafferty 1994)อาจบังคับ taxa ปรสิตเขวใช้โฮสต์(Karvonen et al. 2006b), พันธุ์ trematode ความใน parasitizing L. stagnalis เช่น D. pseudospathaceumอาจมีผลกระทบรุนแรงน้อยโฮสต์ประชากรกว่าสาเหตุอื่น ๆ ตั้งค่าทั่วไปปรสิตชนิดนี้ มักจะ trematodes แสดงมากระดับ specificity สำหรับโฮสต์ของ gastropod (ดูเช่นSapp ก Loker 2000) ทั้ง ๆ ที่ parasitismอาจเปลี่ยนพฤติกรรมโฮสต์หอยทากใน ลดลงเช่นใช้ฝาครอบ (Levri 1999 Bernot 2003) และในการเปลี่ยนแปลงชอบน้ำลึก (ชินากาว่า et al. 1999), เรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่มีบุตรยากเนื่องจากผลโฮสต์ castrating ของ trematodes
(ดิลลอน 2000) นี้อาจจะลดความหนาแน่นของโฮสต์ที่เป็นที่แนะนำโดย Lafferty (1993) และ Puurtinen et al. (2004) ผลการปัจจุบันในมืออื่น ๆ ที่แสดงให้เห็นว่าถึงแม้จะปรสิตพยาธิตัวแบนควรจะมีผลกระทบต่อความหนาแน่นของประชากรหอยทากที่ความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของโฮสต์และความชุกของการติดเชื้ออาจแตกต่างกันอย่างมากสำหรับtrematode แต่ละชนิดเช่นDiplostomum SP บวกความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของหอยทากและความชุกของDiplostomum sp. เมื่อเทียบกับ trematode อื่น ๆแท็กซ่าสามารถมีส่วนร่วมโดยความแตกต่างของพวกเขาในการเป็นเจ้าภาพที่เฉพาะเจาะจง ลิตร stagnalis ไม่ได้เป็นเพียง lymnaeid ชนิดเหมาะที่จะเป็นเจ้าภาพ Diplostomum SP สำหรับตัวอย่างเช่น Radix balthica (เดิมรู้จักกันในชื่ออาร์ peregra ลิตรและ peregra) อาจจะมีมากยิ่งขึ้นความเสี่ยงที่จะติดเชื้อและดังนั้นจึงเป็นทางเลือกสำหรับการโฮสต์ลิตร stagnalis (Chappell et al. 1994) Karvonen et al. (2006b) พบ D. spathaceum parasitizing balthica อาร์และMyxas glutinosa นอกเหนือไปจากแอล stagnalis ในทะเลสาบขนาดใหญ่ฟินแลนด์, Konnevesi ในการสำรวจอดีตอาร์ balthica มีรายงานว่าจะเป็นหอยหลักเจ้าภาพD. spathaceum และ D commutatum (Niewiadomska และ Kiseliene 1994) และแอล stagnalis ได้ว่ามีการทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับดี pseudospathaceum (Niewiadomska และ Kiseliene 1994; Niewiadomska et al, 1997;. Va¨yrynen et al. 2000; Faltynkova และฮาส 2006. Faltynkova et al, 2007) ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าปรสิตที่พบในการศึกษาปัจจุบันมีดี pseudospathaceum ในฐานะที่เป็นdiplostomids เป็นอย่างน้อยในระดับหนึ่ง generalists หมู่ lymnaeids ขณะที่พวกเขาอยู่ในหมู่ปลา (ดูเช่นแซนเดอet al. 1999) ความสัมพันธ์ระหว่าง Diplostomum SP ความชุกและความหนาแน่นของแอล stagnalis สามารถรับผลกระทบจากความหนาแน่นของครอบครัวทางเลือกอื่นๆ สำหรับDiplostomum SP นอกจากนี้เนื่องจากการแข่งขันระหว่างปรสิต trematode เดียวกันการใช้ประโยชน์จากทรัพยากร(ดูทบทวนโดย Kuris และ Lafferty 1994) อาจบังคับให้แท็กซ่าปรสิตที่จะแตกต่างในการใช้งานของพวกเขาเป็นเจ้าภาพ(Karvonen et al. 2006b) ชนิด trematode เชี่ยวชาญในparasitizing ลิตร stagnalis เช่น D . pseudospathaceum, อาจมีผลรุนแรงน้อยกว่าในพื้นที่ประชากรกว่าที่เกิดจากการทั่วไปมากขึ้นชนิดปรสิต โดยปกติ trematodes แสดงสูงระดับของความจำเพาะสำหรับโฮสต์หอยทาก(ดูเช่นSapp และ Loker 2000) แม้จะมีความจริงที่ว่าเบียนอาจปรับเปลี่ยนพฤติกรรมโฮสต์หอยทากส่งผลให้เช่นลดการใช้ฝาครอบ(Levri 1999; Bernot 2003) และในการเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าความลึกของน้ำ(. Shinagawa et al, 1999) เรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นหมันเนื่องจากโฮสต์ตอน ผลของใบไม้
( ดิลลอน 2000 ) นี้อาจช่วยลดความหนาแน่นเป็นเจ้าภาพ ขณะที่
แนะนำโดยลาฟเฟอร์ตี้ ( 1993 ) และ puurtinen et al .
( 2004 ) ปัจจุบันผลลัพธ์บนมืออื่น ๆที่ระบุว่าถึงแม้ว่าพยาธิพยาธิตัวแบน

ควรมีผลกระทบต่อความหนาแน่นของประชากรหอยทาก
ความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของโฮสต์และความชุกของ
การติดเชื้ออาจแตกต่างกันอย่างมากสำหรับพยาธิตัวแบน
ชนิดบุคคล เช่น diplostomum sp . บวก
ความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นหอยทากและความชุกของ
diplostomum sp . , เทียบกับ อื่น ๆและพยาธิตัวแบน
สามารถมีส่วนร่วมโดยเฉพาะความแตกต่างในโฮสต์
. ฉัน stagnalis ไม่ได้เป็นเพียง lymnaeid
ชนิดเหมาะเป็นเจ้าภาพ diplostomum sp . สำหรับ
อินสแตนซ์ราก balthica ( เดิมเรียกว่า อาร์ peregra
และ peregra ) อาจจะเสี่ยงต่อการติดเชื้อ และดังนั้นจึง เป็นโฮสต์

L stagnalis ทางเลือก ( Chappell et al . 1994 ) คาร์โวเน็น et al .
( 2006b ) พบ D . spathaceum parasitizing R . balthica
myxas และ glutinosa นอกจาก L . stagnalis
ขนาดใหญ่ในฟินแลนด์ ทะเลสาบ konnevesi . ใน อดีต การสำรวจ
Rbalthica รายงานเป็นเจ้าภาพหลัก spathaceum สัตว์จำพวกหอยและปลาหมึก
D และ commutatum
( และ niewiadomska kiseliene 1994 ) และ stagnalis
ถูกพบว่าเป็นโฮสต์โดยเฉพาะ
d ( และ pseudospathaceum niewiadomska kiseliene
1994 ; niewiadomska et al . 1997 ; VA ตั้ง yrynen et al .
2000 ; และ faltynkova Haas 2006 ; faltynkova et al .
2007 ) ดังนั้น จึงอาจเป็นไปได้ว่า ปรสิตที่พบ
ในการศึกษาจะดี pseudospathaceum . โดย
diplostomids เป็นอย่างน้อยเพื่อการศึกษาระดับปริญญาบางส่วนของ lymnaeids
generalists เช่นที่พวกเขาอยู่ในหมู่ปลา ( ดูเช่น
แซนเดอร์ et al . 1999 ) , ความสัมพันธ์ระหว่างความชุก sp . diplostomum
และ stagnalis ความหนาแน่นสามารถ
มีผลต่อความหนาแน่นของโยธาอีกทางเลือกสำหรับ
diplostomum sp . นอกจากนี้เนื่องจากการแข่งขัน
โดยระหว่างพยาธิตัวแบนพยาธิการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรเดียวกัน
( ดูทบทวนโดยลาฟเฟอร์ตี้ ปี 1994 และ kuris )
อาจบังคับตัวเบียนและแตกต่างในโฮสต์ใช้
( คาร์โวเน็น et al . 2006b ) , พยาธิตัวแบนชนิด เฉพาะใน parasitizing
L stagnalis เช่น D . pseudospathaceum
อาจจะรุนแรงน้อยกว่า , ผลกระทบต่อประชากรสูงกว่าโฮส
เกิดจากปรสิตชนิด generalized
เพิ่มเติม โดยปกติใบไม้แสดงสูง
ระดับความจำเพาะของโฮสต์ gastropod ( ดูเช่น
แซ็ป และ โลเกอร์ 2000 ) แม้จะมีความจริงที่ว่าปรสิต
อาจปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เช่น หอยทากยังส่งผลให้ลดการใช้ผ้าคลุม ,
( levri 1999 ; bernot 2003 ) และในระดับความลึกของน้ำเปลี่ยนแปลง
ความชอบ ( Shinagawa et al . 1999 ) , เรา