The mushroom defined as “a macro fu

The mushroom defined as “a macro fungus with a distinctive fruiting body, large enough to be seen with the naked eye and to be picked up by hand” (Chang and Miles, 1992). In a narrow sense, the world mushroom also refers only to the fruit body. Unlike green plants, mushrooms are heterotrophs. Not having chlorophyll, they cannot generate nutrients by photosynthesis, but take nutrients from outer sources. Fungi cultivation develops with the advance of science and technology. In history, human beings only hunted and collected wild mushrooms at the beginning. After a long period they observed and learned how to cultivate fungi. Presently, mushrooms have become popular throughout the world since they have wonderful food and medicinal values. The local demand for mushrooms is also steadily increasing [2].
Population increases are creating an alarming situation in the food supply in Sri Lanka. Malnutrition in terms of 'protein' deficiency is becoming a major hazard in developing countries. Exploiting non-traditional food resources can make a substantial breakthrough to meet the serious food deficit. In this circumstance, popularizing mushroom as part and parcel of every day food is of paramount importance. No food is so wrapped in mystery as mushroom. It is amazing to see tiny pin heads on a composting medium growing into buttons rich in protein, vitamins and minerals. Not only because that mushrooms have a marvelous medicinal values. Mushroom is a protein source without cholesterol. On the other hand, they have an ability to maintain the blood cholesterol at the optimum level. In addition to that there are some other medicinal values that also can be found in mushrooms [3].
Mushroom farming is becoming successful because of its very low inputs. In Sri Lanka, mushroom cultivation is highly rewarding because of the prevailing climatic conditions. The technology profitably is located in areas where land is limiting factor and agricultural residues are abundantly available.
Although the history of the world mushroom cultivation goes back to thousands years the commercial mushroom cultivation in Sri Lanka was started in the middle of 1980's with the cultivation of Oyster (Pleurotus ostreatus). However, compared to other countries technological improvements of mushroom cultivation are not satisfactory in Sri Lanka. Oyster, Paddy straw (Volvariella volvacea) and Milky (Calocybe indica) mushrooms are some of the high potential cultivable mushrooms in Sri Lanka since they can grow well under tropical and subtropical condition. Paddy straw mushroom is a popular variety among people because of its distinct flavor, pleasant tastes, higher protein content and shorter cropping duration compared to other cultivated mushrooms. Presently, Sri Lanka imports canned paddy straw mushrooms from China and this mushroom is available in most of the supermarkets. It originally grows in rice straw stack in tropical and sub tropical zones that have high temperature and a rainy climate. Chinese growers developed its cultivation more than 300 years ago. Therefore, it was named “Chinese Mushroom” (Zhanxi and Zhanhua, 2000). Volvariella requires a high temperature (35 ± 2 ºC) for better and early hyphal growth. Also 32±2 ºC and 80-90 % RH (relative humidity) are needed for the formation of fruiting bodies [4]. The yield of straw mushroom depends on the cultivation methods and compost (growing) medium. Prior to 1970, rice straw was practically the only material used for preparing the growing medium for Volvariella volvacea. Straw alone is not sufficient as a composting material as it contains a little quantity nutrients and has a slow rate of decomposition [5]. Therefore, straw mushrooms presently are grown in some other materials such as cotton waste, sugar cane bagasse, dried banana leaves, oil farm bunch waste etc [4]. However, paddy straw is the material freely available in Sri Lanka and therefore, this cultivation is ideal in rural area where paddy straw is abundant after each paddy harvest and it can provide additional income.
An outdoor cultivation method was introduced for paddy straw mushroom by the Department of Agriculture in the middle of the 1980’s. However, farmers are reluctant to produce mushrooms using this method because of the uncertainty of production with irregular and low yield, due to difficulties to control environment factors such as temperature, RH and pest problems. Unlike the oyster mushroom, the straw mushroom is highly sensitive to the climatic conditions and their fluctuation. To overcome these problems, indoor cultivation method under controlled environment may be an effective alternative [6].
Therefore, an experiment was conducted to identify the suitability of an indoor cultivation method for paddy straw mushroom under Sri Lankan conditions, using locally available low cost raw materials.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในเห็ดได้แก่ "การแมโครเห็ดราด้วยโดดเด่น fruiting พอมองเห็นได้ ด้วยตาเปล่า และจะรับด้วยมือ" (ช้างและไมล์ 1992) ในความรู้สึกแคบ เห็ดโลกยังอ้างถึงเนื้อผลไม้เท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากพืชสีเขียว เห็ดมี heterotrophs ไม่มีคลอโรฟิลล์ พวกเขาไม่สามารถสร้างอาหาร โดยการสังเคราะห์ด้วยแสง ได้รับสารอาหารจากแหล่งภายนอก พัฒนาปลูกเชื้อรา ด้วยล่วงหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในประวัติศาสตร์ มนุษย์เฉพาะ hunted และรวบรวมป่าเห็ดที่ หลังจากระยะเวลาที่ยาวนาน จะสังเกต และเรียนรู้วิธีการปลูกเชื้อรา ปัจจุบัน เห็ดได้กลายเป็นที่นิยมทั่วโลกเนื่องจากมีอาหารและค่ายา ความต้องการเห็ดท้องถิ่นอย่างต่อเนื่องยังเป็นเพิ่ม [2]เพิ่มประชากรกำลังสร้างสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วงในการผลิตอาหารในประเทศศรีลังกา ขาดสารอาหารในรูปแบบของ 'โปรตีน' ขาดเป็น อันตรายสำคัญในประเทศกำลังพัฒนา Exploiting ทรัพยากรอาหารดั้งเดิมไม่สามารถทำให้ความก้าวหน้าพบการดุลอาหารอย่างจริงจัง ในสถานการณ์นี้ เห็ด popularizing เป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของอาหารทุกวันเป็นสิ่งสำคัญ ดังนั้นอาหารไม่ห่อในความลึกลับเป็นเห็ด ก็น่าจะเห็นหัวขาเล็ก ๆ บนสื่อ composting เติบโตเป็นปุ่มที่อุดมไปด้วยโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุ ไม่ใช่เพราะว่า เห็ดมีค่ายาที่นี่ เห็ดเป็นแหล่งโปรตีนไม่ มีไขมัน บนมืออื่น ๆ มีความสามารถในการรักษาไขมันในเลือดในระดับที่เหมาะสม นอกจากนั้นที่ มีบางยาค่าอื่น ๆ ที่ยัง สามารถพบได้ในเห็ด [3]ทำฟาร์มเห็ดเป็นประสบความสำเร็จเนื่องจากปัจจัยการผลิตต่ำมาก สูงคุ้มค่าปลูกเห็ดในศรีลังกา เนื่องจากเงื่อนไข climatic ยึด เทคโนโลยี profitably อยู่ในบริเวณที่ที่ดินมีจำกัดปัจจัย และตกค้างทางการเกษตรมีอุดมสมบูรณ์แม้ว่าประวัติความเป็นมาของการเพาะปลูกเห็ดของโลกกลับไปพันปีที่เริ่มปลูกเห็ดเพื่อการค้าในประเทศศรีลังการะหว่าง 1980 กับหอยนางรม (เห็ดนาง ostreatus) เพาะปลูก อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ปรับปรุงเทคโนโลยีของการเพาะปลูกเห็ดไม่พอใจในศรีลังกา หอยนางรม ข้าวฟาง (Volvariella volvacea) และช้างเผือก (Calocybe indica) เห็ดมีเห็ดเป็น cultivable สูงในศรีลังกาเนื่องจากพวกเขาสามารถเติบโตได้ดีภายใต้เงื่อนไขที่ ร้อนขึ้น เห็ดฟางข้าวเป็นอาหารยอดนิยมในหมู่คน เพราะของหมดรส รสชาติดี โปรตีนสูงเนื้อหา และสั้นเมื่อเทียบกับเห็ดอื่น ๆ ปลูกระยะเวลาปลูกพืช ปัจจุบัน ศรีลังกานำเข้าเห็ดฟางกระป๋องข้าวจากประเทศจีน และเห็ดนี้มีทั้งซูเปอร์มาร์เก็ต เดิมขยายในกองฟางข้าวในเขตร้อนและย่อยเขตร้อนเขตที่มีอุณหภูมิสูงและสภาพภูมิอากาศที่ฝนตก เกษตรกรจีนพัฒนามานานกว่า 300 ปีการเพาะปลูก ดังนั้น มันมีชื่อว่า "จีนเห็ด" (Zhanxi และ Zhanhua, 2000) Volvariella ต้องใช้อุณหภูมิสูง (35 ± 2 ºC) สำหรับดี และต้น hyphal เจริญเติบโต ยัง 32±2 ºC และ 80-90% RH (ชื้น) จำเป็นสำหรับการก่อตัวของ fruiting ศพ [4] ผลผลิตของเห็ดฟางขึ้นอยู่กับวิธีปลูกและปุ๋ย (เติบโต) ปานกลาง ก่อนปี 1970 ฟางข้าวได้จริงวัสดุเฉพาะที่ใช้สำหรับการเตรียมสื่อการเติบโตสำหรับ Volvariella volvacea ฟางคนเดียวไม่เพียงพอเป็นวัสดุ composting มันประกอบด้วยสารอาหารปริมาณที่น้อย และมีอัตราช้าของแยกส่วนประกอบ [5] ดังนั้น เห็ดฟางปัจจุบันมีปลูกในบางวัสดุอื่นเช่นฝ้ายเสีย ชานอ้อยอ้อย กล้วย ใบ น้ำมันฟาร์มพวงเสียฯลฯ [4] อย่างไรก็ตาม ฟางข้าวเป็นวัสดุพร้อมใช้งานได้อย่างอิสระในประเทศศรีลังกา และดังนั้น นี้เพาะปลูกเหมาะในพื้นที่ชนบทจะอุดมสมบูรณ์ฟางข้าวหลังฤดูเก็บเกี่ยวข้าว และก็สามารถมีรายได้เพิ่มเติมวิธีการปลูกกลางแจ้งถูกนำมาใช้สำหรับเห็ดฟางข้าว โดยกรมวิชาการเกษตรระหว่างปี 1980 อย่างไรก็ตาม เกษตรกรจะไม่ผลิตเห็ดโดยใช้วิธีนี้เนื่องจากความไม่แน่นอนของผลิตด้วยผิดปกติ และต่ำผลตอบแทน เนื่องจากความยากลำบากในการควบคุมปัจจัยสิ่งแวดล้อมเช่นอุณหภูมิ RH และศัตรูพืช ซึ่งแตกต่างจากเห็ดหอยนางรม เห็ดฟางมีความไวสูงเงื่อนไข climatic และความผันผวนของ เพื่อเอาชนะปัญหาเหล่านี้ วิธีการเพาะปลูกในร่มภายใต้สภาพแวดล้อมการควบคุมอาจจะเป็นทางเลือกที่มีประสิทธิภาพ [6]ดังนั้น ได้ดำเนินการทดลองเพื่อระบุความเหมาะสมของวิธีการเพาะปลูกในร่มสำหรับเห็ดฟางข้าวภายใต้เงื่อนไขที่ศรีลังกา ใช้วัตถุดิบในท้องถิ่นมีต้นทุนต่ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เห็ดกำหนดให้เป็น "เชื้อราแมโครกับร่างกายผลที่โดดเด่นมากพอที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและจะหยิบขึ้นมาด้วยมือ" (ช้างและ Miles, 1992) ในความหมายแคบเห็ดโลกนอกจากนี้ยังหมายถึงเฉพาะผลไม้ร่างกาย ซึ่งแตกต่างจากพืชสีเขียว, เห็ดมี heterotrophs ไม่ได้มีคลอโรฟิลที่พวกเขาไม่สามารถสร้างสารอาหารจากการสังเคราะห์แสง แต่ใช้สารอาหารจากแหล่งที่มาด้านนอก การเพาะปลูกเชื้อราพัฒนากับความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในประวัติศาสตร์มนุษย์ล่าเท่านั้นและเก็บรวบรวมเห็ดป่าที่จุดเริ่มต้น หลังจากระยะเวลานานพวกเขาสังเกตและเรียนรู้วิธีการเพาะปลูกเห็ด ปัจจุบันเห็ดได้กลายเป็นที่นิยมไปทั่วโลกนับตั้งแต่ที่พวกเขามีอาหารที่ยอดเยี่ยมและค่ายา ความต้องการของท้องถิ่นสำหรับเห็ดก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ [2].
เพิ่มขึ้นของประชากรมีการสร้างสถานการณ์ที่น่ากลัวในการจัดหาอาหารในศรีลังกา ภาวะทุพโภชนาการในแง่ของ 'โปรตีน' ขาดเป็นอันตรายที่สำคัญในประเทศกำลังพัฒนา การใช้ประโยชน์จากแหล่งอาหารที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิมสามารถสร้างความก้าวหน้าอย่างมากเพื่อตอบสนองการขาดดุลอาหารอย่างรุนแรง ในกรณีนี้ที่นิยมชมชอบเห็ดเป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของอาหารทุกวันมีความสำคัญยิ่ง ไม่มีอาหารเป็นห่อดังนั้นในความลึกลับเป็นเห็ด เป็นที่น่าอัศจรรย์ที่จะเห็นหัวเข็มเล็ก ๆ บนกลางหมักเติบโตเป็นปุ่มอุดมไปด้วยโปรตีนวิตามินและแร่ธาตุ ไม่เพียงเพราะเห็ดที่มีค่ายาที่ยิ่งใหญ่ เห็ดเป็นแหล่งโปรตีนโดยไม่มีคอเลสเตอรอล ในทางกลับกันพวกเขามีความสามารถในการรักษาคอเลสเตอรอลในเลือดในระดับที่เหมาะสม นอกจากนั้นมีบางค่ายาอื่น ๆ ที่ยังสามารถพบได้ในเห็ด [3].
การทำฟาร์มเห็ดที่ประสบความสำเร็จเป็นเพราะปัจจัยการผลิตที่ต่ำมาก ในประเทศศรีลังกา, การเพาะเห็ดเป็นรางวัลสูงเพราะสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้น เทคโนโลยีมีผลกำไรที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีที่ดิน จำกัด ปัจจัยและสารตกค้างทางการเกษตรที่มีอยู่อย่างล้นเหลือ.
แม้ว่าประวัติศาสตร์ของการเพาะเห็ดโลกกลับไปปีพันเพาะเห็ดในเชิงพาณิชย์ในประเทศศรีลังกาเริ่มต้นในช่วงกลางของปี 1980 ที่มีการเพาะปลูกของ หอยนางรม (Pleurotus ostreatus) แต่เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ การปรับปรุงเทคโนโลยีการเพาะปลูกเห็ดไม่พอใจในศรีลังกา หอยนางรมฟางข้าว (Volvariella volvacea) และมิลค์กี้ (Calocybe indica) เห็ดคือบางส่วนของเห็ดเพาะปลูกที่มีศักยภาพสูงในศรีลังกาเนื่องจากพวกเขาสามารถเจริญเติบโตได้ดีภายใต้สภาวะเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน เห็ดฟางข้าวเป็นความหลากหลายที่นิยมในหมู่คนเพราะรสชาติที่แตกต่างของรสชาติที่ถูกใจปริมาณโปรตีนสูงขึ้นและระยะเวลาการปลูกพืชสั้นเมื่อเทียบกับเห็ดปลูกอื่น ๆ ปัจจุบันศรีลังกานำเข้าเห็ดฟางข้าวกระป๋องจากประเทศจีนและเห็ดนี้สามารถใช้ได้ในส่วนของซูเปอร์มาร์เก็ต เดิมทีมันเติบโตในกองฟางข้าวในโซนเขตร้อนร้อนและเขตที่มีอุณหภูมิสูงและสภาพภูมิอากาศที่มีฝนตก เกษตรกรผู้ปลูกจีนพัฒนาการเพาะปลูกกว่า 300 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นจึงเป็นชื่อ "จีนเห็ด" (Zhanxi และ Zhanhua, 2000) Volvariella ต้องใช้อุณหภูมิสูง (35 ± 2 องศาเซลเซียส) สำหรับการเจริญเติบโตที่ดีขึ้นและ hyphal ต้น นอกจากนี้ยังมี 32 ± 2 องศาเซลเซียสและ 80-90% RH (ความชื้นสัมพัทธ์) มีความจำเป็นสำหรับการก่อตัวของดอกเห็ด [4] ผลผลิตของเห็ดฟางขึ้นอยู่กับวิธีการเพาะและปุ๋ยหมัก (เจริญเติบโต) ขนาดกลาง 1970 ก่อนที่จะมีฟางข้าวเป็นวัสดุจริงเพียงใช้สำหรับการเตรียมความพร้อมขนาดกลางที่เพิ่มขึ้นสำหรับ Volvariella volvacea ฟางอย่างเดียวไม่เพียงพอที่เป็นวัสดุทำปุ๋ยหมักเนื่องจากมีสารอาหารปริมาณน้อยและมีอัตราการชะลอตัวของการสลายตัว [5] ดังนั้นเห็ดฟางในปัจจุบันมีการปลูกในบางวัสดุอื่น ๆ เช่นผ้าฝ้ายของเสียกากอ้อยอ้อยแห้งใบตองฟาร์มน้ำมันพวงของเสีย ฯลฯ [4] แต่ฟางข้าวเป็นวัสดุอิสระที่มีอยู่ในประเทศศรีลังกาและดังนั้นการเพาะปลูกนี้เหมาะในพื้นที่ชนบทที่ฟางข้าวที่อุดมสมบูรณ์หลังการเก็บเกี่ยวข้าวในแต่ละและมันสามารถให้รายได้เพิ่มขึ้น.
วิธีการเพาะปลูกกลางแจ้งได้รับการแนะนำให้รู้จักกับเห็ดฟางข้าวโดย กรมวิชาการเกษตรในช่วงกลางของปี 1980 อย่างไรก็ตามเกษตรกรที่มีความลังเลในการผลิตเห็ดใช้วิธีนี้เนื่องจากความไม่แน่นอนของการผลิตที่มีอัตราผลตอบแทนที่ผิดปกติและต่ำเนื่องจากความยากลำบากในการควบคุมปัจจัยสภาพแวดล้อมเช่นอุณหภูมิ, RH และปัญหาศัตรูพืช ซึ่งแตกต่างจากเห็ดนางรมเห็ดฟางเป็นอย่างสูงที่มีความไวต่อสภาพภูมิอากาศและความผันผวนของพวกเขา เพื่อเอาชนะปัญหาเหล่านี้วิธีการเพาะปลูกในร่มภายใต้สภาพแวดล้อมการควบคุมอาจจะเลือกที่มีประสิทธิภาพ [6].
ดังนั้นการทดลองในการระบุความเหมาะสมของวิธีการเพาะปลูกในร่มสำหรับเห็ดฟางข้าวภายใต้เงื่อนไขที่ศรีลังกาโดยใช้ต้นทุนต่ำที่มีในท้องถิ่นดิบ วัสดุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เห็ดมีนิยามว่า " ราแมโครที่มีโดดเด่นติดกาย มีขนาดใหญ่พอที่จะเห็นได้ด้วยตาเปล่า และรับจากมือ " ( Chang และไมล์ , 1992 ) ในความหมายแคบ โลกเห็ดยังหมายถึงเฉพาะร่างกาย ผลไม้ ซึ่งแตกต่างจากพืชเขียว , เห็ด heterotrophs . ไม่มีคลอโรฟิลล์ พวกเขาไม่สามารถสร้างอาหารโดยการสังเคราะห์ด้วยแสงแต่เอาสารอาหารจากแหล่งภายนอก เชื้อรา เพาะพัฒนากับความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในประวัติศาสตร์ มนุษย์เท่านั้นที่ล่าและเก็บเห็ดป่าที่จุดเริ่มต้น หลังจากช่วงเวลาที่พวกเขาสังเกตและเรียนรู้วิธีการเพาะเชื้อรา ปัจจุบันเห็ดได้กลายเป็นที่นิยมทั่วโลกเนื่องจากพวกเขาได้อาหารที่ยอดเยี่ยมและค่ายาด้วยความต้องการท้องถิ่น เห็ดยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง [ 2 ] .
เพิ่มประชากรจะสร้างที่น่ากลัวสถานการณ์อุปทานอาหารในศรีลังกา ภาวะขาดโปรตีนในแง่ของ ' ' เป็นอุปสรรคสำคัญในการพัฒนาประเทศ การใช้ประโยชน์จากทรัพยากรอาหารที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิมสามารถทำให้ความก้าวหน้าอย่างมากเพื่อตอบสนองการขาดดุลอาหารจริงจัง ในสถานการณ์นี้เห็ดที่นิยมเป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของทุกวัน อาหารเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่มีอาหารเป็นห่อในความลึกลับเป็นเห็ด มันเป็นที่น่าอัศจรรย์ที่จะเห็นหัวหมุดเล็ก ๆในปุ๋ยหมักลงในปุ่มกลางการเจริญเติบโต อุดมด้วยโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุ ไม่เพียง แต่เนื่องจากว่าเห็ดมีคุณค่าสมุนไพรมหัศจรรย์ เห็ดเป็นแหล่งโปรตีนที่ปราศจากคอเลสเตอรอล บนมืออื่น ๆพวกเขามีความสามารถในการรักษาเลือดคอเลสเตอรอลในระดับที่เหมาะสม นอกเหนือจากนั้น ยังมีบางอื่น ๆสมุนไพรคุณค่าที่ยังสามารถพบในเห็ด [ 3 ] .
ฟาร์มเห็ดเป็นประสบความสำเร็จเพราะของน้อยมากข้อมูล ในศรีลังกา การเพาะเห็ดจะคุ้มค่าอย่างมาก เพราะการแลกเปลี่ยนสภาพภูมิอากาศ .เทคโนโลยียังคงตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีที่ดินเป็นปัจจัยจำกัดและสารตกค้างทางการเกษตรมากใช้ได้ .
แม้ว่าประวัติศาสตร์ของการเพาะเห็ด โลกจะกลับไปปีพันเห็ดปลูกเชิงพาณิชย์ในศรีลังกาเริ่มในช่วงกลางของปี 1980 ด้วยการเพาะเลี้ยงหอยนางรม ( Pleurotus ostreatus ) อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆการปรับปรุงเทคโนโลยีการเพาะเห็ดไม่เป็นที่พอใจในศรีลังกา หอยนางรม ข้าวฟาง ( เห็ดฟาง ) และนม ( calocybe indica ) เห็ดเป็นบางส่วนของที่มีศักยภาพสูงเพาะปลูกเห็ดในศรีลังกาเนื่องจากพวกเขาสามารถเจริญเติบโตได้ดีภายใต้สภาวะเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนเห็ดฟางข้าวเป็นที่นิยมในหมู่คนเนื่องจากความหลากหลายแตกต่างของรส , รสชาติที่น่ารื่นรมย์ มีโปรตีนสูง และสั้นระยะเวลาเมื่อเทียบกับอื่น ๆ การปลูกเห็ด ปัจจุบันศรีลังกานำเข้าข้าวเปลือกจากประเทศจีนกระป๋องเห็ดฟางและเห็ดนี้สามารถใช้ได้ในส่วนของซุปเปอร์มาร์เก็ตที่เคยเติบโตในฟางข้าวกองย่อยในเขตร้อนและโซนร้อนมีอุณหภูมิสูงและสภาพภูมิอากาศที่ฝนตก เกษตรกรจีนพัฒนาการเพาะปลูกมากกว่า 300 ปีมาแล้ว ดังนั้น จึงได้ชื่อว่า " เห็ดจีน " ( zhanxi และ zhanhua , 2000 ) ที่ต้องใช้อุณหภูมิสูง ( 35 ± 2 º C ) ได้ดี และเร็วลดลงอย่างต่อเนื่อง32 ยัง± 2 º C และความชื้นสัมพัทธ์ 80-90 ( ความชื้นสัมพัทธ์ ) จำเป็นสำหรับการก่อตัวของผลศพ [ 4 ] ผลผลิตของเห็ดฟางขึ้นอยู่กับวิธีการเพาะและปุ๋ยหมัก ( เติบโต ) ปานกลาง ก่อนปี 1970 ฟางข้าวเป็นเพียงวัสดุที่ใช้สำหรับการเตรียมการปลูกเห็ดฟางขนาดกลาง .ฟางคนเดียวไม่เพียงพอเป็นวัสดุหมักมีปริมาณสารอาหารที่เป็นน้อยและมีอัตราที่ช้าของการย่อยสลาย [ 5 ] ดังนั้น เห็ดฟาง ปัจจุบันมีการปลูกในวัสดุอื่น ๆเช่น กากฝ้าย อ้อย ชานอ้อย ใบตองแห้ง , น้ํามันฟาร์มพวงของเสียฯลฯ [ 4 ] อย่างไรก็ตาม ข้าวฟางเป็นวัสดุที่มีอิสระในศรีลังกา และดังนั้นการปลูกเหมาะในชนบทที่ข้าวฟางมากมายหลังจากแต่ละพื้นที่เก็บเกี่ยว และมันสามารถให้รายได้เพิ่มเติม วิธีการปลูกกลางแจ้ง
าข้าวเปลือกเห็ดฟางโดยกรมวิชาการเกษตรกลาง 1980 อย่างไรก็ตามเกษตรกรจะไม่เต็มใจที่จะผลิตเห็ด ใช้วิธีนี้ เพราะความไม่แน่นอนของผลผลิตและการผลิตต่ำผิดปกติ เนื่องจากความยากลำบากในการควบคุมปัจจัยสิ่งแวดล้อม เช่น อุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ และปัญหาศัตรูพืช ซึ่งแตกต่างจากเห็ดนางรม และเห็ดฟาง ไวต่อสภาวะอากาศและความผันผวนของ เพื่อเอาชนะปัญหาเหล่านี้วิธีการปลูกในร่มภายใต้สภาพแวดล้อมการควบคุม อาจเป็นทางเลือก [ 6 ] .
ดังนั้น การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเหมาะสมของวิธีการในการเพาะเห็ดฟางในนาใต้ ศรีลังกา เงื่อนไขการใช้ต้นทุนต่ำในประเทศที่มีวัตถุดิบ