Islands in the Bismarck Archipelago

Islands in the Bismarck Archipelago and date to around 3350e3500
years BP (Kirch, 2001; Summerhayes et al., 2010b). They are identified
by the unique red-slipped, dentate stamped pottery along
with a range of other artifacts, the appearance of new domesticated
plants and animals, and the earliest village settlements in the region,
with stilt-structures built out over the reefs. It is generally
accepted that the appearance of Lapita sites in Oceania is associated
with the Neolithic population expansions from Southeast Asia into
the islands and the subsequent spread of the Austronesian languages
through Island Southeast Asia and into the Pacific. While
there is no obvious single source location that can be identified as
the likely origin of the Lapita culture, based on archaeological data,
linguistic evidence suggests that Taiwan is the origin of the
Austronesian languages and therefore the likely origin of the Lapita
culture is postulated to be somewhere between Taiwan and the
Bismarck Archipelago (Blust, 1996). This has led to much debate
about the origins of the Lapita culture and even more debate about
the origins of the people who are associated with the spread of
Lapita.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกาะในหมู่เกาะบิสมาร์คและวันที่ที่รอบ 3350e3500ปี BP (Kirch, 2001 Summerhayes et al., 2010b) มีการตรวจพบโดยที่เฉพาะเล็ด รอดแดง dentate ประทับดินเผาตามช่วงของวัตถุอื่น ๆ ลักษณะที่ปรากฏของใหม่ domesticatedพืช และสัตว์ และหมู่บ้านจ่ายเร็วที่สุดในภูมิภาคมีโครงสร้างทรงไทยสร้างออกเหนือแนวปะการัง โดยทั่วไปเป็นยอมรับว่าลักษณะที่ปรากฏของเว็บไซต์ Lapita ในโอเชียเนียเกี่ยวข้องกับขยายประชากรยุคหินใหม่จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นหมู่เกาะและการแพร่กระจายต่อ ๆ ไปภาษาออสโตรนีเซียนผ่านภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ และ เป็นแปซิฟิค ในขณะที่มีตำแหน่งไม่ชัดเจนแหล่งเดียวที่สามารถระบุเป็นจุดเริ่มต้นแนวโน้มของวัฒนธรรม Lapita ตามข้อมูลทางโบราณคดีภาษาศาสตร์หลักฐานแนะนำว่า ไต้หวันเป็นต้นกำเนิดของการภาษาออสโตรนีเซียน และจุดเริ่มต้นของแนวโน้มของ Lapitaวัฒนธรรมเป็น postulated เป็นที่ใดระหว่างไต้หวันและกลุ่มเกาะบิสมาร์ก (Blust, 1996) มีผลให้ถกเถียงกันมากเกี่ยวกับกำเนิดของวัฒนธรรม Lapita และอภิปรายเพิ่มเติมเกี่ยวกับกำเนิดของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการแพร่กระจายของLapita

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกาะมาร์คเกาะและวันประมาณ 3350e3500
ปี BP (เคียร์ช, 2001. Summerhayes และคณะ, 2010b) พวกเขาจะมีการระบุ
โดยสีแดงที่ไม่ซ้ำกันลื่นเครื่องปั้นดินเผา dentate ประทับพร้อม
กับช่วงของสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ ลักษณะของใหม่โดดเด่น
พืชและสัตว์ที่เก่าแก่ที่สุดและการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้านในภูมิภาค
ที่มีเสาโครงสร้างที่สร้างขึ้นออกไปแนวปะการัง มันเป็นเรื่องปกติ
ที่ยอมรับว่าลักษณะของเว็บไซต์ Lapita ในโอเชียเนียมีความเกี่ยวข้อง
กับการขยายตัวของประชากรยุคจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็น
เกาะและการแพร่กระจายที่ตามมาของ Austronesian ภาษา
ผ่านเกาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในแปซิฟิก ในขณะที่
ไม่มีแหล่งข้อมูลเดียวที่เห็นได้ชัดที่สามารถระบุว่าเป็น
จุดเริ่มต้นที่มีแนวโน้มของวัฒนธรรม Lapita บนพื้นฐานของข้อมูลทางโบราณคดี
ภาษาศาสตร์หลักฐานแสดงให้เห็นว่าไต้หวันเป็นที่มาของ
Austronesian ภาษาและดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่ต้นกำเนิดของ Lapita
วัฒนธรรมคือการตั้งสมมติฐานเพื่อ จะเป็นที่ไหนสักแห่งระหว่างไต้หวันและ
มาร์คเกาะ (Blust, 1996) นี้ได้นำไปสู่การถกเถียงกันมาก
เกี่ยวกับต้นกำเนิดของวัฒนธรรม Lapita และแม้กระทั่งการอภิปรายเพิ่มเติมเกี่ยวกับ
ต้นกำเนิดของคนที่มีความเกี่ยวข้องกับการแพร่กระจายของ
Lapita

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หมู่เกาะในกลุ่มเกาะบิสมาร์กและวันรอบ 3350e3500
ปี BP ( เคิร์ช , 2001 ; summerhayes et al . , 2010b ) พวกเขาจะถูกระบุโดยเฉพาะสีแดง

ลื่น dentate ประทับเครื่องปั้นดินเผาตามด้วยช่วงของสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ , ลักษณะของใหม่โดดเด่น
พืชและสัตว์ และเก่าที่สุด หมู่บ้านการตั้งถิ่นฐานในภูมิภาค
กับตีนเทียนโครงสร้างออกไปในแนวปะการัง . มันเป็นโดยทั่วไป
ยอมรับว่า ลักษณะที่ปรากฏของลาพิตาเว็บไซต์ในโอเชียเนียเกี่ยวข้อง
กับยุคประชากรขยายจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใน
เกาะและต่อมากระจายของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
ผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ในขณะที่
มีไม่ชัดแหล่งเดียวที่สามารถจะระบุว่าเป็น
ที่มามีแนวโน้มของลาพิตาวัฒนธรรมบนพื้นฐานของข้อมูลทางโบราณคดี หลักฐานแสดงให้เห็นว่าไต้หวันเป็นภาษา

ที่มาของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและดังนั้นประเทศมีแนวโน้มของลาพิตา
เป็นวัฒนธรรมที่ไหลอยู่ระหว่างไต้หวันและหมู่เกาะบิสมาร์ค ( blust
, 1996 ) นี้ได้นำไปสู่การอภิปรายมาก
เกี่ยวกับต้นกำเนิดของลาพิตาวัฒนธรรมและการอภิปรายมากขึ้นเกี่ยวกับ
ต้นกำเนิดของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการกระจายของ
ลาพิตา .