He called it A Study in Scarlet. Wh

He called it A Study in Scarlet. When it appeared in the shops, I hurried out to buy it, and then sat for hours in a park reading it. The story was excellent - fast -moving, exciting and clever. I ran back to Baker Street. I could not wait to give the book to Holmes.
He looked up quickly as I entered the room.
'You're late, Watson,' he said. 'Were you ashamed to come here with that book in your hand?'
'Ashamed, Holmes?' I cried. 'No! ACD has done well. I see you have read it. Why don't you like it?'
I was soon sorry that I had spoken.
'Like it? It is rubbish, wild and fantastic rubbish. He has been careless with the facts, added all kinds of unnecessary lies, and made the most stupid mistakes.'
'But Holmes ... ' 'I wonder what kind of doctor he is. I am sorry for his patients. I would not be surprised to hear that he had cut off a man's leg because the man had a stomach ache. He is clearly not interested in facts.'
'Holmes,' I said as calmly as I could, 'a writer does not just report facts. He must make sure that the story is interesting to read. I am sure you understand that.'
Holmes smiled at me sweetly.
'My dear fellow,' he said. 'I forget. You know all about fine writing. How stupid of me to worry about a few careless mistakes! But your friend Mr Doyle has shown that he does not understand how important my work is. He thinks that the criminals I fight against are stupid, miserable little beings. They are not. I fight against evil itself. He has failed to understand that. The book is worthless. Away with it, and with your friend the writer!'
I wondered what to say to ACD, but there was no need to worry. A Study in Scarlet was not a success, and he began to write about other things. Several years later he decided to write about Holmes again, but at that time 1 had other things to think about. I had fallen in love with Miss Mary Morstan. When she agreed to become my wife, I hurried to tell Holmes. I was full of happiness.
I can still hear the cold surprise in his voice as he said, 'I cannot pretend to be happy about this.'
This hurt me terribly, but I tried to laugh.
'Well, Holmes,' I said, 'I hope you won't be too lonely when

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาเรียกว่ามันศึกษา A ในสีแดง เมื่อมันปรากฏในร้านค้า ผมรีบออกไปซื้อมัน และเสาร์เวลาในการอ่าน เรื่องราวได้ดีเยี่ยม - รวด เร็ว - ย้าย ฉลาด และน่าตื่นเต้น ผมวิ่งกลับไปถนนเบเกอร์ ฉันไม่สามารถรอให้หนังสือถึงโฮล์มส์เขามองขึ้นอย่างรวดเร็วฉันได้ใส่ห้อง'คุณกำลังช้า วัตสัน เขากล่าวว่า 'คุณละอายที่นี่กับที่หนังสือในมือ'' ละอาย โฮล์มส์?' ฉันร้องไห้ ' ไม่มี ACD ได้ทำดี ผมเห็นคุณได้อ่าน ทำไมคุณไม่ชอบจะ?'ผมเร็ว ๆ นี้ขอให้ฉันได้พูด' ชอบ มันเป็นขยะ ขยะป่า และยอดเยี่ยม เขามีการประมาทข้อเท็จจริง เพิ่มทุกชนิดของที่ตั้งไม่จำเป็น และทำผิดพลาดโง่สุด.'' แต่โฮล์มส์... ' ' ฉันสงสัยอะไรของหมอที่เขาเป็น ขอโทษสำหรับผู้ป่วยของเขา ผมจะไม่แปลกใจได้ยินว่า เขาได้ตัดขาของมนุษย์ เพราะคนที่มีอาการปวดท้อง มีความชัดเจนไม่สนใจข้อเท็จจริง ''โฮลมส์ ว่า ใจเย็นผมไม่, ' นักเขียนเพียงรายงานข้อเท็จจริง เขาต้องให้แน่ใจว่าเรื่องราวน่าสนใจในการอ่าน แน่ใจว่าคุณเข้าใจว่าการ 'โฮลมส์ยิ้มที่หวาน'ฉันรักเพื่อน เขากล่าวว่า ' ลืม คุณรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการเขียน วิธีโง่ของฉันกังวลเกี่ยวกับความผิดพลาดประมาทกี่ แต่เพื่อนนายดอยล์ได้แสดงว่า เขาเข้าใจเป็นงานสำคัญ เขาคิดว่า อาชญากรที่ฉันต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ โง่ ความสุข พวกเขาไม่ได้ ผมต่อสู้กับความชั่วร้ายตัวเอง เขาไม่ทำความเข้าใจ หนังสือเป็นสามหาว เก็บ กับมัน และเพื่อนผู้เขียน!'ฉันสงสัยว่า สิ่งที่พูดกับ ACD แต่มีไม่ต้องกังวล แรงพยาบาทไม่ประสบความสำเร็จ และเขาเริ่มที่จะเขียนเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ หลายปีหลังจากที่เขาตัดสินใจเขียนเกี่ยวกับโฮลมส์อีก แต่ที่ 1 มีสิ่งอื่น ๆ จะคิดเกี่ยวกับ ฉันได้ตกหลุมรักกับนางสาวมารีย์ Morstan เมื่อเธอยอมรับที่จะเป็น ภรรยาของฉัน ฉันรีบบอกโฮล์มส์ ผมเต็มไป ด้วยความสุขยังได้ยินเสียงประหลาดใจเย็นที่ในเสียงของเขา เมื่อเขากล่าวว่า 'ฉันไม่หลอกว่าจะมีความสุขเรื่องนี้'นี้ทำให้ฉันเจ็บชะมัด แต่พยายามหัวเราะ'ดี โฮล์มส์ ว่า, ' ฉันหวังว่า คุณจะไม่เหงาเกินไปเมื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเรียกมันว่าแรงพยาบาท เมื่อมันปรากฏตัวในร้านค้าผมรีบออกไปซื้อมันแล้วนั่งเป็นเวลาหลายชั่วโมงในสวนสาธารณะอ่านมัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม - -moving รวดเร็วและฉลาดที่น่าตื่นเต้น ฉันวิ่งกลับไปที่ถนนเบเกอร์ ฉันไม่สามารถรอที่จะให้หนังสือไปยังโฮล์มส์.
เขามองขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่ฉันเข้ามาในห้อง.
'คุณสายวัตสัน' เขากล่าวว่า ถูกคุณละอายใจที่จะมาที่นี่ด้วยการอ่านหนังสือที่อยู่ในมือของคุณหรือไม่ '
' ละอายใจโฮล์มส์ ' ฉันร้องไห้. 'ไม่! ACD ได้ทำดี ผมเห็นคุณได้อ่านมัน ทำไมคุณไม่ชอบมัน? '
ฉันไม่ช้าก็ขอโทษที่ฉันได้พูด.
' ชอบหรือไม่ มันเป็นขยะป่าและขยะที่ยอดเยี่ยม เขาได้รับการประมาทกับข้อเท็จจริงเพิ่มทุกชนิดของการโกหกที่ไม่จำเป็นและทำให้ความผิดพลาดที่โง่ที่สุด. '
' แต่โฮล์มส์ ... '' ผมสงสัยว่าสิ่งที่ชนิดของหมอเขาเป็น ฉันขอโทษสำหรับผู้ป่วยของเขา ผมจะไม่ประหลาดใจที่ได้ยินว่าเขาได้ตัดขาของผู้ชายคนหนึ่งเพราะคนที่มีอาการปวดท้อง เขาเป็นอย่างชัดเจนไม่ได้สนใจในข้อเท็จจริง. '
' โฮล์มส์ 'ผมบอกว่าเป็นอย่างใจเย็นเท่าที่จะทำได้' เป็นนักเขียนที่ไม่เพียง แต่รายงานข้อเท็จจริง เขาจะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าเรื่องนี้เป็นที่น่าสนใจในการอ่าน ผมแน่ใจว่าคุณเข้าใจว่า.
โฮล์มส์ยิ้มให้ฉันหวาน.
'เพื่อนรักของฉัน "เขากล่าวว่า 'ฉันลืม. คุณรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการเขียนที่ดี วิธีการโง่ของผมที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับความผิดพลาดประมาทไม่กี่! แต่เพื่อนของคุณนายดอยล์ได้แสดงให้เห็นว่าเขาไม่เข้าใจวิธีการที่สำคัญการทำงานของฉันคือ เขาคิดว่าอาชญากรที่ผมต่อสู้กับโง่, สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าสังเวช พวกเขาจะไม่. ฉันต่อสู้กับความชั่วร้ายของตัวเอง เขาล้มเหลวที่จะเข้าใจว่า หนังสือเล่มนี้จะไร้ค่า ไปกับมันและกับเพื่อนของคุณเขียน! '
ฉันสงสัยว่าสิ่งที่จะพูดกับ ACD แต่ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกังวล แรงพยาบาทไม่ประสบความสำเร็จและเขาก็เริ่มจะเขียนเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ หลายปีต่อมาเขาตัดสินใจที่จะเขียนเกี่ยวกับโฮล์มส์อีกครั้ง แต่ในเวลานั้น 1 มีสิ่งอื่น ๆ ที่จะคิดเกี่ยวกับ ฉันได้ตกหลุมรักกับนางสาวแมรี่ Morstan เมื่อเธอตกลงที่จะกลายเป็นภรรยาของฉันฉันรีบไปบอกโฮล์มส์ ฉันก็เต็มไปด้วยความสุข.
ฉันยังคงสามารถได้ยินเสียงแปลกใจที่หนาวเย็นในเสียงของเขาในขณะที่เขาพูดว่า 'ฉันไม่สามารถหลอกว่าจะมีความสุขเกี่ยวกับเรื่องนี้.
นี้ทำให้ฉันเจ็บชะมัด แต่ผมพยายามที่จะหัวเราะ.
' ดีโฮล์มส์ 'ฉันกล่าวว่า 'ฉันหวังว่าคุณจะไม่เหงาเกินไปเมื่อ