To clarify the structure–activity r

To clarify the structure–activity relationship between phenolic
compounds and antioxidants, the biophenols present in OLE
and other common phenolic compounds such as flavones and
phenolic acid were evaluated based on their DPPH radical scavenging
capacity and FRAP.
The results for different phenolic compounds as well as Vc
and BHT as positive controls are summarized in Table 4. These
provide the number of hydroxyl groups, the presence of a catechol
moiety, the identity of the 7-position substituent in
flavones, the presence of an aromatic ring conjugated to
electron-donating or electron-withdrawing groups and synergistic
behaviors with OLE or the 10-standard mixture.
The twenty phenolic compounds shown in Table 4 were used
to evaluate what types of structural attributes strengthened
the antioxidant ability. The different isocratic gradients (n = 6)
of these standards revealed linear relationships for DPPH radical
scavenging (IC50) and FRAP (TEAC). The IC50 is the concentration
at which 50% of the DPPH radicals in the sample were
scavenged, and the samples (Table 4) were ordered as follows:
Vc > quercetin > hydroxytyrosol > oleuropein > luteolin
≈ caffeic acid > OLE > gallic acid > verbascoside > protocatechuic
acid > ten-standards mixture (equal proportion, the same
below) > Trolox > luteolin-7-glucoside > rutin > vanillic
acid > chlorogenic acid > p-coumaric acid > apigenin-7-β-Dglucose
≈ BPOL > BHT > tannic acid > BPOF > vanillin > OFE
> tyrosol. TEAC was computed by the following equation:
EC50(Trolox)/EC50(sample), where EC50 is the concentration at
which the reducing power was reduced by half of the initial
value. The relative FRAP (indicating total reducing power)
capacities were ordered as follows: Vc > gallic acid > quercetin
> hydroxytyrosol > caffeic acid > OLE > ten-standard mixture
(equal proportions) > luteolin > protocatechuic acid >
oleuropein > luteolin-7-β-D-glucose > verbascoside > Trolox > apigenin-
7-glucoside > rutin > BPOL > vanillic acid > chlorogenic
acid > p-coumaric acid ≈ BPOF > OFE > BHT ≈ tannic acid >
vanillin > tyrosol.
Differences were found between the orderings based on the
DPPH scavenging ability and FRAP, likely due to the mechanisms
of action of the different phenolic compounds. However,
the trend in antioxidant activity was similar with the exception
of a few compounds.
Hydroxytyrosol with a catechin structure possesses extremely
strong antioxidant activity compared with tyrosol (no
catechin structure), reflecting its H-donor ability and the formation
of a highly stable aromatic ring radical when losing a
hydrogen atom for conjugation. Oleuropein and verbascoside,
including the hydroxytyrosol profile, have high antioxidant

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชี้แจงความสัมพันธ์ของโครงสร้าง – กิจกรรมระหว่างฟีนอสารประกอบและสารต้านอนุมูลอิสระ biophenols ใน OLEและสารประกอบฟีนออื่น ๆ ทั่วไปเช่น flavones และกรดฟีนอถูกประเมินตามของ DPPH รุนแรง scavengingความจุและ FRAPผลต่างม่อฮ่อมเป็น Vcและบาทเป็นค่าบวกควบคุมได้สรุปไว้ในตาราง 4 เหล่านี้มีจำนวนกลุ่มไฮดรอกซิล ของ catechol เป็นmoiety ลักษณะเฉพาะของ substituent 7 ตำแหน่งในกลวงของแหวนหอม flavones การกลุ่ม บริจาคอิเล็กตรอน หรืออิเล็กตรอนถอน และพลังลักษณะการทำงาน OLE หรือส่วนผสมมาตรฐาน 10ใช้สารฟีนอยี่สิบที่แสดงในตาราง 4ประเมินชนิดของแอททริบิวต์โครงสร้างแข็งแรงขึ้นความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ ไล่ระดับสี isocratic คิดแตกต่าง (n = 6)มาตรฐานเหล่านี้เปิดเผยความสัมพันธ์เชิงเส้นสำหรับ DPPH ที่รุนแรงscavenging (IC50) และ FRAP (TEAC) IC50 มีความเข้มข้น50% ของอนุมูล DPPH ในตัวอย่างได้ที่scavenged และตัวอย่าง (ตาราง 4) ถูกสั่งเป็นดังนี้:Vc > quercetin > hydroxytyrosol > oleuropein > luteolin≈กรด caffeic > OLE > กรด gallic > verbascoside > protocatechuicกรด > ส่วนผสมมาตรฐาน 10 (เท่ากับสัดส่วน เหมือนกันด้านล่าง) > Trolox > luteolin 7 glucoside > rutin > vanillicกรด > กรด chlorogenic > กรด p-coumaric > apigenin-7-β-Dglucose≈ BPOL > บาท > กรด tannic > BPOF > วานิลลิน > OFE> tyrosol TEAC ถูกคำนวณ โดยสมการต่อไปนี้:EC50(Trolox)/EC50(sample), EC50 อยู่ที่ความเข้มข้นที่ซึ่งพลังงานลดลงถูกลดลงครึ่งหนึ่งของต้นค่า FRAP ญาติ (ซึ่งแสดงยอดรวมลดพลังงาน)กำลังการผลิตที่สั่งเป็นดังนี้: Vc > กรด gallic > quercetin> hydroxytyrosol > กรด caffeic > OLE > ส่วนผสมมาตรฐาน 10(สัดส่วนเท่ากับ) > luteolin > กรด protocatechuic >oleuropein > luteolin-7-β-D-กลูโคส > verbascoside > Trolox > apigenin -7 glucoside > rutin > BPOL > กรด vanillic > chlorogenicกรด > ≈กรด p-coumaric BPOF > OFE > กรด tannic ≈บาท >วานิลลิน > tyrosolพบความแตกต่างระหว่าง orderings ตามDPPH scavenging FRAP และความสามารถมากเนื่องจากกลไกการดำเนินการต่าง ๆ ม่อฮ่อม อย่างไรก็ตามแนวโน้มในกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระที่ มีข้อยกเว้นสารบางอย่างHydroxytyrosol ด้วยสารสกัดจากโครงสร้างมีมากเมื่อเทียบกับ tyrosol (ไม่มีกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระที่แข็งแกร่งสารสกัดจากโครงสร้าง), สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพ H ผู้บริจาคและการก่อตัวของรัศมีหอมแหวนมั่นคงสูงเมื่อสูญเสียการอะตอมไฮโดรเจนการ conjugation Oleuropein และ verbascosideรวมโพรไฟล์ hydroxytyrosol มีสารต้านอนุมูลอิสระสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชี้แจงความสัมพันธ์โครงสร้างกิจกรรมระหว่างฟีนอล
และสารต้านอนุมูลอิสระ, biophenols อยู่ใน OLE
และสารประกอบฟีนอทั่วไปเช่นฟลาโวนและ
กรดฟีนอลได้รับการประเมินบนพื้นฐานของการต้านอนุมูล DPPH ของพวกเขา
กำลังการผลิตและ FRAP.
ผลสำหรับสารประกอบฟีนอลที่แตกต่างกันเช่นเดียวกับ Vc
บาทและเป็นตัวควบคุมบวกได้สรุปไว้ในตารางที่ 4 เหล่านี้
ให้จำนวนของกลุ่มไฮดรอกการปรากฏตัวของ catechol
ครึ่งหนึ่งเอกลักษณ์ของแทนตำแหน่ง 7 ใน
flavones การปรากฏตัวของหอมแหวนผันไป
อิเล็กตรอนบริจาคหรือ อิเล็กตรอนถอนกลุ่มและการทำงานร่วมกัน
กับพฤติกรรม OLE หรือส่วนผสม 10 มาตรฐาน.
ยี่สิบสารประกอบฟีนอแสดงในตารางที่ 4 ถูกนำมาใช้
ในการประเมินสิ่งที่ประเภทของคุณลักษณะโครงสร้างความเข้มแข็ง
ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ การไล่ระดับสีที่แตกต่างกัน isocratic (n = 6)
มาตรฐานเหล่านี้เผยให้เห็นความสัมพันธ์เชิงเส้นสำหรับอนุมูลอิสระ DPPH
ขับ (IC50) และ FRAP (TEAC) IC50 คือความเข้มข้น
ที่ 50% ของอนุมูล DPPH ในกลุ่มตัวอย่างที่ถูก
พายุและตัวอย่าง (ตารางที่ 4) ได้รับคำสั่งดังต่อไปนี้:
Vc> quercetin> ไฮโดรไซ> oleuropein> luteolin
กรด caffeic ≈> OLE> ฝรั่งเศสกรด> verbascoside > protocatechuic
กรด> ส่วนผสมสิบมาตรฐาน (สัดส่วนเท่ากันเดียวกัน
ด้านล่าง)> Trolox> luteolin-7-glucoside> รูติน> vanillic
กรด> กรด chlorogenic> กรดพี coumaric> apigenin-7-β-Dglucose
≈ BPOL> บาท> กรดแทนนิค> BPOF> vanillin> OFE
> tyrosol TEAC ถูกคำนวณโดยสมการต่อไปนี้:
EC50 (Trolox) / EC50 (ตัวอย่าง) ซึ่ง EC50 คือความเข้มข้นใน
การลดการใช้พลังงานที่ลดลงครึ่งหนึ่งของการเริ่มต้น
ค่า FRAP ญาติ (แสดงให้เห็นพลังลดทั้งหมด)
ความจุได้รับคำสั่งดังต่อไปนี้: Vc> ฝรั่งเศสกรด> quercetin
> ไฮโดรไซ> กรด caffeic> OLE> ส่วนผสมสิบมาตรฐาน
(สัดส่วนที่เท่ากัน)> luteolin> กรด protocatechuic>
oleuropein> luteolin-7-β -D กลูโคส> verbascoside> Trolox> apigenin-
7 glucoside> รูติน> BPOL> vanillic กรด> chlorogenic
กรด> P-coumaric กรด≈ BPOF> OFE> กรดแทนนิค≈บาท>
vanillin> tyrosol.
ความแตกต่างของเขาถูกพบระหว่าง orderings ตาม เกี่ยวกับ
ความสามารถในการขับ DPPH และ FRAP, น่าจะเกิดจากกลไก
การออกฤทธิ์ของสารฟีนอลที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม
แนวโน้มในการต้านอนุมูลอิสระมีความคล้ายคลึงกับข้อยกเว้น
ของสารไม่กี่.
ไฮโดรไซที่มีโครงสร้าง catechin มากมี
ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่แข็งแกร่งเมื่อเทียบกับ tyrosol (ไม่มี
โครงสร้าง catechin) สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถใน H-ผู้บริจาคและการก่อตัว
ของความเสถียรสูงมีกลิ่นหอม แหวนรุนแรงเมื่อสูญเสีย
อะตอมไฮโดรเจนสำหรับการผัน Oleuropein และ verbascoside,
รวมทั้งรายละเอียดไฮโดรไซที่มีสารต้านอนุมูลอิสระสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การทำความเข้าใจโครงสร้างและความสัมพันธ์ระหว่างสารประกอบฟีนอล กิจกรรม
และสารต้านอนุมูลอิสระ , biophenols ปัจจุบันโอเล่
และอื่น ๆพบสารประกอบฟีนอล เช่น กรดฟีนิลในสูตรและ
ประเมินตาม dpph เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาและความจุ Frap
.
ผลสารประกอบฟีนอลที่แตกต่างกันเช่นเดียวกับ VC
บาทเป็นตัวควบคุมบวกและสรุปได้ ตารางที่ 4 เหล่านี้
ให้จำนวนของกลุ่มไฮดรอกซิล การแสดงตนของแคติคอล
โดตัวตนของ 7-position อะตอมซึ่งแทนที่อะตอมอื่นในโมเลกุลใน
นิลในสูตรการปรากฏตัวของแหวนหอมผลิตภัณฑ์อิเล็กตรอนอิเล็กตรอนบริจาค

หรือถอนกลุ่มและพฤติกรรมที่
กับโอเล่ หรือ 10 มาตรฐานส่วนผสม .
20 สารประกอบฟีนอลแสดงในตารางที่ 4 ใช้
เพื่อประเมินสิ่งที่ประเภทของลักษณะโครงสร้างความเข้มแข็ง
ความสามารถในการต่อต้านอนุมูลอิสระ ความแตกต่าง Isocratic ไล่สี ( n = 6 )
ของมาตรฐานเหล่านี้เปิดเผยความสัมพันธ์เชิงเส้นสำหรับการ dpph หัวรุนแรง
( ic50 ) และ VDO ( Teac ) การ ic50 เป็นสมาธิ
ที่ 50% ของ dpph มูจำนวน
คือ , และตัวอย่าง ( ตารางที่ 4 ) ถูกสั่งดังนี้
> > > VC เคอร์ hydroxytyrosol โอลิวโรเปอีน > ลูทิโอลิน
≈กรด Caffeic > โอเล่ > เพิ่มขึ้น > เวอรบาสโคไซด > protocatechuic
กรด > สิบมาตรฐานผสม ( สัดส่วนเท่ากันเหมือนกัน
ด้านล่าง ) > > > > luteolin-7-glucoside สารรูติน vanillic
กรด chlorogenic acid กรด > > > p-coumaric apigenin-7 - บีตา - dglucose
≈ bpol > บาท > > > > bpof เทิร์นคีย์วานิลลิน ofe
> tyrosol .Teac ถูกคำนวณโดยสมการต่อไปนี้ :
ec50 ( สาร ) / ec50 ( ตัวอย่าง ) ที่ ec50 เป็นสมาธิที่
ซึ่งการลดใช้พลังงานลดลงครึ่งหนึ่งของค่าเริ่มต้น

ใช้ Frap ญาติ ระบุการลดใช้พลังงานทั้งหมด )
ความสามารถสั่งดังนี้ > > VC เพิ่มขึ้น quercetin
> hydroxytyrosol > กรด Caffeic > > สิบมาตรฐานส่วนผสม
โอเล่( สัดส่วนที่เท่ากัน ) > ลูทิโอลิน > โปรโตคาเทคซู ค >
โอลิวโรเปอีน > luteolin-7 - บีตา - ดี กูลโคส > เวอรบาสโคไซด > > >
7-glucoside พิจินิน - สารรูติน > > > bpol vanillic acid กรดกรด chlorogenic
> p-coumaric ≈ ofe bpof > > บาท≈เทิร์นคีย์ วานิล > >

tyrosol . ได้พบความแตกต่างระหว่างอย่างง่ายจาก บน
dpph การความสามารถและ VDO น่าจะเกิดจากกลไก
,การกระทำของสารประกอบฟีนอลที่แตกต่างกัน . อย่างไรก็ตาม แนวโน้มใน
ต้านอนุมูลอิสระใกล้เคียงกับข้อยกเว้นไม่กี่ )
.
hydroxytyrosol ที่มีโครงสร้าง Catechin ครบถ้วนมาก
แรงฤทธิ์ต้านเมื่อเทียบกับ tyrosol ( ไม่มี
Catechin โครงสร้าง ) , สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถใน h-donor และการพัฒนา
ของความเสถียรสูงหอมแหวนรากเมื่อสูญเสีย
อะตอมไฮโดรเจนสำหรับการ โอลิวโรเปอีนเวอรบาสโคไซดและ , รวมทั้ง hydroxytyrosol
โปรไฟล์ มีสารต้านอนุมูลอิสระสูง