The resource-based view of the firm

The resource-based view of the firm (RBV) assumes that resources and capabilities (hereafter referred to simply as "resources") are heterogeneously distributed among firms, a condition that allows for the existence of differences in firm resource endowments and imperfectly mobile, a condition that allows for these differences to persist over time (Barney, 1991). Barney (1991) argues that only resources that are simultaneously valuable and rare can generate competitive advantage to be sustained, the resource on which it is based must be both inimitable and non-substitutable, since otherwise the advantage could be competed away over time. While much of Barney's (1991) work relies on the notion of resource possession (that is, firm that possessed valuable, rare, inimitable, and non-substitutable resources would attain and sustain a competitive advantage), RBV scholars have since moved to the idea of "dynamic capabilities" whereby they argue that firms not only need to possess, but more importantly, exploit such resources (Amit and Schoemaker, 1993, Henderson and Cockburn, 1994). According to this view, past experience that is accumulated by the routines that the firm has developed by "learning by doing" allow the firm to exploit its resources uniquely (Eisenhardt and Martin, 2000; Henderson and Cockburn, 1994; Teece et al., 1997; Argote 1999).
Over the course of the past decade, a growing stream of empirical research has sought to test the central tenets of RBV in the entrepreneurship field (c.f. Chandler and Hanks, 1994; Deeds et al., 1998; Chrisman, 1999; Chrisman and McMullen, 2000; Litz and Stewart, 2000; Westhead et al., 2001; Dhanaraj and Beamish, 2003; Sirmon and Hitt, 2003; Wang and Bee, 2004; Zahra et al., 2004; Powers and McDougall, 2005) and the strategic management field (c.f. Powell, 1992a, b; Henderson and Cockburn, 1994; Powell, 1995; Robins and Wiersema, 1995; Maijoor and van Witteloostuijn, -1996; Miller and Shamsie, 1996; Powell and Dent-Micallef, 1997; Russo and Fouts, 1997; Combs and Ketchen, 1999; Makadok, 1999; Yeoh and Roth, 1999; Knott, 2003). Such studies, which are intended to serve as a representative sample of the RBV-grounded empirical literature, typically correlate the amount of a given resource possessed by a firm with some measure of competitive advantage.
This approach has yielded a substantial amount of empirical evidence suggesting that competitive position of firms are at least in part a function of the resources they possess. Yet, because resources do not exploit themselves, these findings may not tell the whole story. We argue that by including the dynamic capabilities approach and by identifying the factors that facilitate the exploitation of resources in the entrepreneurial context, scholars may be better positioned to further specify the competencies that allow the exploitation of resources. This would provide useful advice to practicing managers, in both new and small firms that lack a board resource portfolio as well as incumbent firms seeking to enter new markets in which they lack the accepted bases of competition.
This paper will provide empirical evidence regarding what firm-level factors allow entrepreneurial firms to create, reconfigure and recombine resources to create new value through innovation (Teece et al., 1997).In support, recent research suggests the value for our approach. Hult et al. (2004) and Montalvo (2006) have found that entrepreneurial orientation coupled with an ability to learn and assimilate new knowledge helps firms innovate and achieve better than average performance in high-technology industries that are volatile. The implied dynamics of their research is similar to dynamic capabilities that consist of specific organizational processes such as product development, alliancing, strategic decision-making and the like that create value for firms within volatile markets through the manipulation of resources (Eisenhardt and Martin, 2000).In developing and testing our model, we focus on firms competing in technologically intensive industries as they have been found to be among the most significant contributors to the economy in terms of their innovativeness and growth (Kirchhoff, 1994). We examine two new kinds of capabilities entrepreneurial capacity and entrepreneurial management both of which allow firms to navigate the environmental uncertainties and learn new routines, which in turn enable firms to generate new and synergistic resource combinations (Eisenhardt and Galunic, 2000).
2. Resource exploitation
Although the RBV's premise that a firm may attain and sustain a competitive advantage by exploiting valuable, rare, inimitable, and non-substitutable resources is intuitive and theoretically pleasing, it is important to acknowledge that value, rareness, inimitability, and non-substitutability are not universal constants. In fact, in the face of radical, unpredictable changes in the environment, or "Schumpeterian shocks" (Schumpeter, 1934), value, rareness, inimitability, and non-substitutability vary considerably over time.
Penrose (1959, p. 76) argues that "at any given time the known productive services inherent in a resource do not exhaust the full potential of the resource".
Therefore, Schumpeterian shocks in the form of advances in knowledge, for example, may render previously unknown resource services valuable. Thus, what were once considered valueless resources may well become valuable. For example, consider how knowledge gained in naturally occurring elements such as iron, boron, and yttrium. Exogenous changes also render what were once considered rare resources quite common. Consider for example the George W. Bush administration's stance with regard to stem cell research in the United States. Should the political ideology change with respect to the legality of access to stem cells after the next presidential election, what is today an extremely rare resource might become quite common. According to Dierickx and Cool (1989), inimitability is a function of time and cost. As such, this variable is not absolute, but rather a matter of degree with enough time and money, competitors can imitate most any resource. Consider for example how pharmaceutical firms routinely either engineer around or wait out the protected life of a patent. Lastly, as Christensen (1997) demonstrates due to technological advancements, resources and products will always have viable substitutes. Consider for example the advances that occurred in disk drive technology that enabled then newly developed small drives with limited functionality and utility to serve as viable substitutes for their larger and technologically superior counterparts (Christensen, 1997).
It seem then that given the incidence of disruptive environmental changes, which are particularly common in technologically intensive industries, what is valuable, rare, inimitable, and non-substitutable today may not be tomorrow and vice versa. As such, firms cannot rely solely on their existing competencies (i.e., resource portfolios) to generate performance advantages. Instead, successful firms will be those that possess not only the resources necessary to exploit known opportunities in the context of the current environmental regime (that is, resources that are known to be valuable, rare, inimitable, and non-substitutable), but also the capacity to envision and implement new ways to use resources (and perhaps other resources that are not yet valuable, rare, inimitable, and non - substitutable) in the event of disruptive or radical environmental change (Prahalad,1998;Bitindo and Forhman,1981).
2.1 Resource access
Given the above logic, it seems that at the most basic level, firms must possess valuable resources in order to create resource-based advantages. As noted above, RBV scholars often assert that firms must possess the resources that they can then exploit in order to outperform their competitors. For example, Penrose (1959, p.67) argues that resources “must be acquired in order to attain services” Yet, it has been acknowledged more recently that the firms need not own the resources they exploit. In fact, as Stevenson and Jarillo (1990) and Stevenson et al. (1989) argue, truly “entrepreneurial” firms pursue opportunities without regard to the resources they currently own. This is particularly important in technologically intensive industries where technology-based resources tend to be more expensive to develop in-house than non-technology-based resources. As evidence of themed to share such costs, consider the vast empirical evidence of clustering effects stimulated by public and private R&D investment (Anselin et al., 1997; Audretsch and Feldman,1996;Varga,2000) which has been found to be most prevalent in those industries characterized by a high degree of combinatory and technological complexity (Carrincazeaux et al.,2001) Small, entrepreneurial firms when they are in a spatial cluster can access additional resources from their environment (such as skilled labor). The geographical and social proximity of the firms allows new ideas to circulate easily facilitating a process of incremental and collective innovation (Saxenian, 1994; Owen-Smith and Powell, 2004; Giuliani and Bell, 2005) enabling these firms to better access and exploit resources.
Pavitt (1999) argues that firms need to recognize their knowledge boundaries and may need to acquire skills and management systems from sources beyond the firms’ boundaries. Entrepreneurial firms can access resources through alliances between firms or personal contacts. Alliances allow firms in technology intensive industries to cross firm boundaries and access complementary resources to develop a competitive advantage (Gulati, 1999; Hagedoorn and Schakenraad, 1994; bessy and Brousseau, 1998). Finally, entrepreneurs in competitive environment are not atomistic but have relational capabilities through prior relationships that they have cul

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มุมมองการใช้ทรัพยากรของบริษัท (RBV) สันนิษฐานว่า ทรัพยากรและความสามารถ (โดยอ้างถึงเพียงแค่เป็น "ทรัพยากร") มี heterogeneously กระจายระหว่างบริษัท เงื่อนไขการดำรงอยู่ของความแตกต่าง ในทรัพยากรของบริษัทสาธารณะกุศล และไม่เคลื่อนที่ สภาพที่ทำให้ต่างฝืนเวลา (บาร์นีย์ 1991) บาร์นีย์ (1991) จนทรัพยากรที่มีคุณค่า และหายากพร้อมสามารถสร้างประโยชน์แข่งขันอย่างยั่งยืน ทรัพยากรที่ใช้ซึ่งต้อง inimitable และไม่ใช่-substitutable เนื่องจากมิฉะนั้น ประโยชน์อาจจะร่วมแข่งขันจากเวลา ในขณะที่มากของบาร์นีย์ (1991) งานอาศัยแนวคิดของการครอบครองทรัพยากร (นั่นคือ ยืนยันค่ะว่ามอบ ทรัพยากรที่หายาก inimitable และไม่ใช่ substitutable จะบรรลุ และรักษาความได้เปรียบเชิงแข่งขัน), RBV นักวิชาการมีตั้งแต่ย้ายไปความคิดของ "แบบไดนามิกสามารถ" โดยโต้เถียงว่า บริษัทไม่จำเป็นต้องมี แต่เพิ่มเติมสำคัญ ใช้ทรัพยากรดังกล่าว (Amit และ Schoemaker, 1993, Henderson และ Cockburn, 1994) ตามมุมมอง ประสบการณ์ที่สะสมจากงานประจำที่บริษัทได้พัฒนา โดย "เรียนรู้ด้วยการปฏิบัติ" ที่ผ่านมาให้บริษัทเพื่อใช้ทรัพยากรโดยเฉพาะ (Eisenhardt และมาร์ติน 2000 Henderson และ Cockburn, 1994 Teece et al., 1997 Argote 1999)
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา กระแสเติบโตของผลวิจัยได้พยายามที่จะทดสอบ tenets กลางของ RBV ในฟิลด์ผู้ประกอบการ (c.f. Chandler และแฮงส์ 1994 การกระทำและ al., 1998 Chrisman, 1999 Chrisman และ McMullen, 2000 Litz และสจ๊วต 2000 Westhead และ al., 2001 Dhanaraj และโรงเบียร์บีมมิ 2003 Sirmon และ Hitt, 2003 วังและ Bee, 2004 ซาห์ราร้อยเอ็ด al., 2004 อำนาจและ McDougall 2005) และการจัดการเชิงกลยุทธ์ (c.f. พาวเวล 1992a, b Henderson และ Cockburn, 1994 พาวเวล 1995 Robins และ Wiersema, 1995 Maijoor และ van Witteloostuijn, -1996 มิลเลอร์และ Shamsie, 1996 พาวเวลและเด็นท์-Micallef, 1997 สงและ Fouts, 1997 รวงผึ้งและ Ketchen, 1999 Makadok, 1999 Yeoh และรอด 1999 อนา 2003) การศึกษาดังกล่าว ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวอย่างพนักงานของวรรณคดีประจักษ์สูตร RBV โดยทั่วไปความสัมพันธ์จำนวนทรัพยากรกำหนดมอบบริษัทบางวัดประโยชน์แข่งขัน
วิธีนี้ได้ผลเป็นประจักษ์หลักฐานแนะนำว่า ตำแหน่งการแข่งขันของบริษัทเป็นอย่างน้อยในส่วนฟังก์ชันของทรัพยากรที่พวกเขามีจำนวนมาก ยัง เนื่องจากทรัพยากรใช้ประโยชน์ตัวเอง ค้นพบเหล่านี้อาจไม่บอกเรื่องราวทั้งหมด เราโต้แย้งว่า โดยรวมทั้งวิธีการความสามารถแบบไดนามิก และระบุปัจจัยที่ช่วยในการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรในกิจการ นักวิชาการอาจดีกว่าวางเพื่อระบุความสามารถที่อนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากร นี้จะให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์การฝึก ผู้จัดการในบริษัทใหม่ และขนาดเล็กที่ขาดผลงานคณะทรัพยากรกำลังป้อนตลาดใหม่ที่ที่พวกเขาขาดฐานยอมรับของการแข่งขันบริษัท incumbent
กระดาษนี้จะให้หลักฐานประจักษ์เกี่ยวกับอะไรปัจจัยระดับบริษัทให้บริษัทผู้ประกอบการสร้าง กำหนดค่าใหม่ และ recombine ทรัพยากรเพื่อสร้างมูลค่าใหม่ผ่านนวัตกรรม (Teece et al., 1997)ในการสนับสนุน การวิจัยล่าสุดแนะนำค่าสำหรับวิธีการของเรา Hult et al (2004) และ Montalvo (2006) พบว่า แนวกิจการควบคู่ไปกับความสามารถในการเรียนรู้ และสะท้อนความรู้ใหม่ช่วยให้บริษัทพัฒนา และประสบความสำเร็จดีกว่าประสิทธิภาพเฉลี่ยในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีระดับสูงที่ระเหย เปลี่ยนแปลงโดยนัยของการวิจัยมีลักษณะคล้ายกับความสามารถแบบไดนามิกที่ประกอบด้วยกระบวนการองค์กร เช่นพัฒนาผลิตภัณฑ์ alliancing ตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เช่น ที่เพิ่มมูลค่าให้กับบริษัทในตลาดผันผวนโดยผ่านการจัดการทรัพยากร (Eisenhardt และมาร์ติน 2000)ในการพัฒนา และทดสอบแบบจำลองของเรา เราเน้นบริษัทที่มีการแข่งขันในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเร่งรัดเท่าที่พบจะเป็นผู้ร่วมสมทบที่สำคัญเศรษฐกิจของ innovativeness และเจริญเติบโต (Kirchhoff, 1994) เราตรวจสอบสองใหม่ชนิดความสามารถผู้ประกอบการผลิตและการจัดการกิจการทั้งที่อนุญาตให้บริษัทนำแนวสิ่งแวดล้อม และเรียนรู้คำสั่งใหม่ ซึ่งจะช่วยให้ภาคการผลิตเพื่อสร้างชุดข้อมูลใหม่ และพลังทรัพยากร (Eisenhardt และ Galunic, 2000) .
2 ใช้ประโยชน์จากทรัพยากร
ถึงแม้ว่าของ RBV นนิ่งว่า บริษัทอาจบรรลุ และรักษาความได้เปรียบเชิงแข่งขัน โดย exploiting ทรัพยากรทรงคุณค่า หายาก inimitable และ substitutable ไม่ใช่จะง่าย และตระการตามหลักวิชา สิ่งสำคัญคือต้องยอมรับค่า rareness, inimitability และ substitutability ไม่ได้ไม่ค่าคงที่สากล ในความเป็นจริง หน้าเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม รุนแรง ไม่แน่นอน หรือ "แรงกระแทก Schumpeterian" (Schumpeter, 1934), ค่า rareness, inimitability และ substitutability ไม่แตกต่างกันมากไปเวลา
Penrose (1959, p. 76) จนว่า "ก็ให้เวลาบริการประสิทธิผลรู้จักในทรัพยากรไอศักยภาพของทรัพยากร"
เหตุ แรงกระแทก Schumpeterian ในรูปแบบของความก้าวหน้าในความรู้ ตัวอย่าง อาจทำให้ทรัพยากรที่ไม่รู้จักก่อนหน้านี้บริการมีคุณค่า ดังนั้น สิ่งได้เมื่อทรัพยากรพิจารณา valueless ดีอาจมีคุณค่า พิจารณาตัวอย่าง วิธีรับรู้ในองค์ประกอบที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเช่นเหล็ก โบรอน และอิตเทรียม เปลี่ยนแปลงบ่อยแสดงว่าถูกครั้งเดียวถือทรัพยากรหายากปกติ พิจารณาเช่น W. จอร์จ โปรทีท่าทางของการจัดการเกี่ยวกับการวิจัยเซลล์ต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา อุดมการณ์ทางการเมืองควรเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับกฎหมายการเข้าถึงเกิดเซลล์หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีถัดไป คืออะไรวันนี้ทรัพยากรมีน้อยมากอาจเป็นปกติ ตาม Dierickx และเย็น (1989), inimitability เป็นฟังก์ชันของเวลาและต้นทุน เช่น ตัวแปรนี้ไม่แน่นอน แต่เป็น เรื่องขององศามีเวลาเพียงพอ และเงิน คู่แข่งสามารถเลียนแบบทรัพยากรใด ๆ พิจารณาอยู่เสมอเช่นว่ายาบริษัทวิศวกรสถาน หรือรอออกชีวิตป้องกันของสิทธิบัตร สุดท้ายนี้ เป็นคริสเตนเซ่น (1997) แสดงให้เห็นเนื่องจากเทคโนโลยีก้าวหน้า ทรัพยากรและผลิตภัณฑ์จะได้ทดแทนได้ พิจารณาตัวอย่างความก้าวหน้าที่จะเกิดขึ้นในเทคโนโลยีไดรฟ์ที่เปิดใช้งานแล้วเพิ่ง พัฒนาไดรฟ์ขนาดเล็ก ด้วยฟังก์ชันที่จำกัด และเพื่อให้ทำงานได้เป็นแทนสำหรับคู่ของพวกเขาขนาดใหญ่ และห้องเทคโนโลยี (คริสเตนเซ่น 1997) .
เพราะดูแล้วให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมขวัญ ซึ่งมีทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเร่งรัด สิ่งสำคัญ หายาก inimitable และวันนี้ไม่ substitutable อาจไม่วันพรุ่งนี้ และในทางกลับกัน เช่น บริษัทไม่สามารถใช้ความที่มีอยู่ (เช่น ทรัพยากรพอร์ตการลงทุน) เพื่อสร้างข้อได้เปรียบของประสิทธิภาพการทำงาน แทน บริษัทประสบความสำเร็จจะเป็นผู้ที่มีไม่เพียงทรัพยากรจำเป็นต้องใช้โอกาสรู้จักในบริบทของระบอบสิ่งแวดล้อมปัจจุบัน (นั่นคือ ทรัพยากรที่ต้องมีคุณค่า หายาก inimitable และไม่ใช่ substitutable), ความสามารถในการวาดภาพ และใช้วิธีใหม่ในการใช้ทรัพยากร (และทรัพยากรอื่น ๆ ที่อาจจะยังไม่มี หา ยาก inimitable และไม่ใช่ - substitutable) ในกรณีที่รุนแรง หรือขวัญสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนแปลง (Prahalad, 1998Bitindo และ Forhman, 1981) .
2.1 ทรัพยากรเข้า
กำหนดตรรกะข้างต้น เหมือนที่ระดับพื้นฐานมากที่สุด บริษัทต้องมีทรัพยากรที่มีคุณค่าเพื่อสร้างทรัพยากรที่ใช้ประโยชน์ ตามที่กล่าวข้างต้น RBV นักวิชาการมักจะยืนยันรูปที่ บริษัทต้องมีทรัพยากรที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์เพื่อให้มีประสิทธิภาพสูงกว่าคู่แข่งแล้ว ตัวอย่าง Penrose (1959, p.67) จนว่า ทรัพยากร "ต้องได้รับการบริการบรรลุ" แต่ ก็ยอมรับว่า เพิ่มเติมเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า บริษัทต้องได้เป็นเจ้าของทรัพยากรที่จะใช้ประโยชน์ อันที่จริง ขณะที่สตีเวนสัน และ Jarillo (1990) และสตีเวนสันและ al. (1989) โต้เถียง บริษัทอย่างแท้จริง "ผู้ประกอบการ" ไล่ตามโอกาสโดยไม่คำนึงถึงทรัพยากรที่เขาอยู่เอง อยู่สำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีแบบเร่งรัดที่ทรัพยากรเทคโนโลยีมักจะ เป็นการพัฒนาในบริษัทมากกว่าไม่ใช่เทคโนโลยีใช้ทรัพยากร เป็นหลักฐานของแกนร่วมทุนดังกล่าว พิจารณาหลักฐานประจักษ์มากมายของคลัสเตอร์ขาวกระตุ้น โดยรัฐ และเอกชน R&D ลงทุน (Anselin และ al., 1997 ผลกระทบ Audretsch และ Feldman, 1996Varga, 2000) ที่พบจะพบมากที่สุดในอุตสาหกรรมดังกล่าวโดยระดับสูงของ combinatory และเทคโนโลยีความซับซ้อน (Carrincazeaux และ al., 2001) เล็ก กิจการบริษัทเมื่อพวกเขาอยู่ในปริภูมิคลัสเตอร์สามารถเข้าถึงทรัพยากรเพิ่มเติมจากสภาพแวดล้อมของพวกเขา (เช่นแรงงานมีฝีมือ) ความคิดใหม่ ๆ ได้อำนวยความสะดวกเพิ่มขึ้น และรวมนวัตกรรม (Saxenian, 1994 กระบวนการไหลเวียนช่วยให้ใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์ และสังคมของบริษัท โอเว่นสมิธและพาวเวล 2004 Giuliani และเบลล์ บริษัทเหล่านี้เพื่อเข้าถึง และใช้ประโยชน์ทรัพยากรดีกว่าเปิด 2005)
Pavitt (1999) จนบริษัทต้องรู้จักขอบเขตความรู้ของพวกเขา และอาจจะได้รับทักษะและระบบการจัดการจากแหล่งนอกเหนือจากขอบเขตของบริษัท บริษัทผู้ประกอบการสามารถเข้าถึงทรัพยากรผ่านพันธมิตรระหว่างบริษัทหรือผู้ติดต่อส่วนบุคคล พันธมิตรให้บริษัทเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเร่งรัดข้ามขอบเขตของบริษัท และการเข้าถึงทรัพยากรเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาความได้เปรียบเชิงแข่งขัน (Gulati, 1999 Hagedoorn และ Schakenraad, 1994 bessy และ Brousseau, 1998) สุดท้าย ในสภาพแวดล้อมการแข่งขันที่ผู้ประกอบการไม่ atomistic แต่มีความสามารถเชิงสัมพันธ์ทราบว่า พวกเขามีมัติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของบริษัท ( RBV ) สันนิษฐานว่า ทรัพยากร และความสามารถ ( ต่อจากนี้เรียกเพียงว่า " ทรัพยากร " ) โอดโอยกระจายระหว่างบริษัท เงื่อนไขที่ช่วยให้สำหรับการดำรงอยู่ของความแตกต่างในคุณสมบัติและทรัพยากรของบริษัทไม่สมบูรณ์โทรศัพท์มือถือ เงื่อนไขที่ให้ความแตกต่างเหล่านี้จะคงอยู่ตลอดเวลา ( บาร์นีย์ , 1991 )บาร์นีย์ ( 1991 ) ระบุว่าทรัพยากรที่มีคุณค่าและหายากเท่านั้น ขณะเดียวกันสามารถสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันจะยั่งยืน ทรัพยากรที่ จะใช้ต้องทั้งเลียนแบบและไม่ซึ่งเป็นตัวแทน เพราะมิฉะนั้น ประโยชน์สามารถแข่งขันอยู่ตลอดเวลา ขณะที่มากของบาร์นีย์ ( 1991 ) ทำงานอาศัยความคิดของการครอบครองทรัพยากร ( คือบริษัทที่ครอบครองที่มีคุณค่าหายาก เลียนแบบ และไม่ใช่ซึ่งเป็นตัวแทนทรัพยากรจะบรรลุและรักษาความได้เปรียบ ) นักวิชาการ RBV มีตั้งแต่ย้ายกับความคิดของ " ความสามารถ " ไดนามิก ซึ่งเขายืนยันว่า บริษัท ไม่เพียง แต่ต้องการที่จะมี แต่ที่สำคัญ ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรดังกล่าว ( ไมตรี และโชเมเกอร์ในปี 1993 , เฮนเดอร์สัน , และ ค็อกเบิร์น , 1994 ) จากมุมมองนี้ผ่านประสบการณ์ที่สะสมตามกิจวัตรที่ บริษัท ได้พัฒนา " การเรียนรู้โดยการกระทำ " อนุญาตให้ บริษัท เพื่อใช้ประโยชน์จากทรัพยากรโดยเฉพาะ ( eisenhardt และมาร์ติน เฮนเดอร์สัน และ ค็อกเบิร์น ในปี 1994 , 2000 ; ; ทิส et al . , 1997 ; argote 1999 )
มากกว่าหลักสูตรของทศวรรษที่ผ่านมากระแสการเติบโตของการวิจัยเชิงประจักษ์ได้พยายามที่จะทดสอบ tenets กลาง RBV ในผู้ประกอบการสนาม ( ซี. เอฟ แชนด์เลอร์ กับ แฮงค์ , 1994 ; การกระทำ et al . , 1998 ; คริสเมิน , 1999 ; คริสเมิน และเมิ่กมัลเลิ่น , 2000 ; Litz และ สจ๊วร์ต , 2000 ; westhead et al . , 2001 ; และ dhanaraj บีมิช , 2003 ; sirmon ข้อมูลและ , 2003 ; วังและผึ้ง , 2004 ; Zahra et al . , 2004 ; อำนาจ และ แม็คดูกัล ,2005 ) และด้านการจัดการเชิงกลยุทธ์ ( ซี. เอฟ พาวล์ 1992a , B ; เฮนเดอร์สัน และ คอกเบิร์น , 1994 ; Powell , 1995 ; โรบิน และ wiersema , 1995 ; maijoor และรถตู้ witteloostuijn , 1996 ; มิลเลอร์และ shamsie , 1996 ; พาวเวลล์ และบุ๋ม micallef , 1997 ; รุสโซ่ และ เฟาท์ส , 1997 ; หวี และ ketchen , 1999 ; makadok , 1999 ; และ โหย่ว ร็อธ , 1999 ; Knott , 2003 ) การศึกษาดังกล่าวซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของ RBV มูลเชิงประจักษ์วรรณคดี มักจะสัมพันธ์จำนวนให้ทรัพยากรสิงโดย บริษัท ที่มีบางวัดความได้เปรียบเชิงแข่งขัน .
วิธีการนี้มีจำนวนอย่างมากปริมาณของหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าตำแหน่งการแข่งขันของ บริษัท เป็นอย่างน้อยในส่วนฟังก์ชันของทรัพยากรที่พวกเขามี . ยังเพราะทรัพยากรไม่เบียดเบียนตนเอง ข้อมูลเหล่านี้อาจจะไม่ได้บอกเรื่องราวทั้งหมด เรายืนยันว่าโดยรวมทั้งความสามารถแบบไดนามิกโดยการระบุปัจจัยและวิธีการที่อำนวยความสะดวกในการใช้ทรัพยากรในบริบทของผู้ประกอบการนักวิชาการอาจจะดีกว่าวางเพิ่มเติม ระบุความสามารถที่ช่วยให้การใช้ประโยชน์จากทรัพยากรนี้จะให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ในการฝึกผู้บริหารในบริษัททั้งใหม่และขนาดเล็กที่ไม่มีคณะกรรมการทรัพยากรผลงาน รวมทั้งบริษัทผู้แสวงหาเพื่อป้อนตลาดใหม่ที่พวกเขาขาดการยอมรับฐานของการแข่งขัน .
กระดาษนี้จะให้หลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับสิ่งที่ปัจจัยระดับองค์กรให้บริษัทผู้ประกอบการเพื่อสร้างและจัดการทรัพยากรเพื่อสร้างมูลค่าใหม่แขกผ่านนวัตกรรม ( Teece et al . , 1997 ) ในการสนับสนุนการวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นคุณค่าในแนวทางของเรา Hult et al .( 2004 ) และ มอนทาลโว ( 2006 ) พบว่า ผู้ประกอบการที่มีคู่กับ ความสามารถในการ เรียนรู้ และซึมซับความรู้ใหม่จะช่วยให้ บริษัท พัฒนาและบรรลุประสิทธิภาพในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีระดับสูงกว่าค่าเฉลี่ยที่เปลี่ยนแปลงได้โดยนัยของการวิจัยของพวกเขาจะคล้ายกับความสามารถแบบไดนามิกที่ประกอบด้วยกระบวนการขององค์กรที่เฉพาะเจาะจง เช่น การพัฒนาผลิตภัณฑ์ alliancing การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์และต้องการที่สร้างคุณค่าให้กับ บริษัท ในตลาดที่ผันผวน โดยการจัดการทรัพยากร ( eisenhardt และ Martin , 2000 ) ในการพัฒนาและการทดสอบแบบจำลองเรามุ่งเน้น บริษัท แข่งขันในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเข้มข้น ตามที่พวกเขาได้ถูกพบอยู่ในหมู่ผู้ที่สำคัญที่สุดของเศรษฐกิจในแง่ของนวัตกรรมและการเจริญเติบโต ( เคอร์ชอฟฟ์ , 1994 )เราตรวจสอบสองชนิดใหม่ของความสามารถในการผลิต และการจัดการของผู้ประกอบการผู้ประกอบการทั้งสองซึ่งช่วยให้ บริษัท นำทางด้านสิ่งแวดล้อมและเรียนรู้ใหม่ตามปกติ ซึ่งจะช่วยให้ บริษัท ที่จะสร้างใหม่ และประสานทรัพยากรชุด ( eisenhardt และ galunic , 2000 )
2
การแสวงหาประโยชน์จากทรัพยากรแม้ว่าจะเป็นสถานที่ที่ บริษัท อาจ RBV บรรลุและรักษาความได้เปรียบในการแข่งขันโดยการใช้ประโยชน์ที่มีคุณค่า หายาก เลียนแบบ และไม่ใช่ซึ่งเป็นตัวแทนทรัพยากรง่ายและทุกคนที่ชื่นชอบ มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะยอมรับว่าค่า rareness inimitability , และไม่ใช่การแทนที่ไม่ได้เป็นค่าคงที่สากล ในความเป็นจริง , ในหน้าของการเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอนในสิ่งแวดล้อมหรือ " schumpeterian กระแทก " ( ชัม 1934 ) , ค่า rareness inimitability , และไม่มีความสามารถในการทดแทนแตกต่างกันมากตลอดเวลา
เพนโรส ( 1959 , หน้า 76 ) ระบุว่า " ในเวลาใดก็ตามที่รู้จักกันในการผลิตการบริการที่มีอยู่ในทรัพยากรที่ไม่ทำให้เต็มศักยภาพของทรัพยากร " .
ดังนั้น schumpeterian กระแทกในรูปแบบของความก้าวหน้าในความรู้ ตัวอย่างเช่นอาจจะให้บริการทรัพยากรที่ไม่รู้จักก่อนหน้านี้ที่มีคุณค่า ดังนั้น สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยถือว่าไร้ค่าดีอาจกลายเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่า ตัวอย่างเช่น พิจารณาว่า ได้รับความรู้ในองค์ประกอบที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น เหล็ก โบรอน และอิท . การเปลี่ยนแปลงจากภายนอกยังทำให้สิ่งที่เคยถือว่าเป็นทรัพยากรทั่วไปค่อนข้างหายาก พิจารณาตัวอย่างเช่น จอร์จ ดับเบิลยู บุชบุชที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการวิจัยสเต็มเซลล์ในสหรัฐอเมริกา ควรเปลี่ยนอุดมการณ์ทางการเมืองด้วยความเคารพต่อกฎหมายของการเข้าถึงสเต็มเซลล์หลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งต่อไป แล้ววันนี้มีทรัพยากรน้อยมาก อาจจะกลายเป็นที่ค่อนข้างทั่วไป ตาม dierickx และเย็น ( 1989 ) , inimitability เป็นฟังก์ชันของเวลาและค่าใช้จ่าย เช่นตัวแปรนี้จะไม่สมบูรณ์ แต่เรื่องของระดับที่มีเวลาเพียงพอและเงิน คู่แข่งสามารถเลียนแบบทรัพยากรใดมากที่สุด พิจารณาตัวอย่างเช่นวิธีการตรวจด้วยวิศวกรเภสัชกรรม บริษัท รอบ หรือ รอ ออกปกป้องชีวิตของสิทธิบัตร สุดท้ายเป็น คริสเตนเซ่น ( 1997 ) สาธิต เนื่องจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ผลิตภัณฑ์ทรัพยากรทดแทน และมักจะมีการวางอนาคตพิจารณาตัวอย่างเช่นความก้าวหน้าที่เกิดขึ้นในดิสก์ไดรฟ์เทคโนโลยีที่เปิดใช้งานแล้วเพิ่งพัฒนาขนาดเล็กไดรฟ์ด้วยการทำงานที่ จำกัด และยูทิลิตี้ที่จะให้บริการแทนได้ พวกเขามีขนาดใหญ่และมีเหนือกว่า counterparts ( Christensen , 1997 ) .
ดูแล้วให้อุบัติการณ์ของการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม ทำลายซึ่งโดยทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเข้มข้น อะไรที่มีคุณค่า หายาก เลียนแบบ และไม่ใช่ซึ่งเป็นตัวแทนในวันนี้อาจไม่ใช่พรุ่งนี้ และในทางกลับกัน เช่น บริษัท ไม่สามารถพึ่งพา แต่เพียงผู้เดียวในความสามารถที่มีอยู่ของพวกเขา ( เช่นทรัพยากรพอร์ต ) เพื่อสร้างข้อได้เปรียบที่งาน แทนบริษัทที่ประสบความสำเร็จนั้นจะเป็นสิ่งที่มี ไม่เพียง แต่ทรัพยากรที่จำเป็นเพื่อใช้ประโยชน์จากโอกาสที่รู้จักกันในบริบทของระบอบสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน ( ซึ่งก็คือทรัพยากรที่เป็นที่รู้จักกันเป็นของมีค่า หายาก เลียนแบบ และไม่ใช่ซึ่งเป็นตัวแทน ) แต่ยังความสามารถในการวาดภาพและใช้วิธีใหม่ในการใช้ทรัพยากรและทรัพยากรอื่น ๆ ( บางที ไม่ได้มีค่า หายากเลิศล้ำ และไม่ใช่ - ซึ่งเป็นตัวแทน ) ในเหตุการณ์ก่อกวนหรือรุนแรงเปลี่ยนสิ่งแวดล้อม ( เค พา ลัด , 1998 ; bitindo และ forhman , 1981 ) .

ให้ 2.1 ทรัพยากรเข้าถึงตรรกะข้างต้น ดูเหมือนว่า ในระดับพื้นฐานที่สุด , บริษัท จะต้องมีทรัพยากรที่มีคุณค่าในทรัพยากรเพื่อสร้างความได้เปรียบ ตามที่ระบุไว้ข้างต้นนักวิชาการ RBV มักจะยืนยันว่า บริษัท จะต้องมีทรัพยากรที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์จากเพื่อให้มีประสิทธิภาพสูงกว่าคู่แข่งของพวกเขา ตัวอย่างเช่น เพนโรส ( 1959 p.67 ) ระบุว่าทรัพยากรจะต้องมาเพื่อให้บรรลุบริการ " แต่มันได้รับการยอมรับมากขึ้นเมื่อเร็ว ๆนี้ ที่บริษัทต้องการเป็นเจ้าของทรัพยากรที่พวกเขาใช้ประโยชน์ ในความเป็นจริงและเป็น jarillo สตีเวนสัน ( 1990 ) และสตีเวนสัน et al . ( 1989 ) เถียงจริงๆ " ผู้ประกอบการ " บริษัท ไล่ตามโอกาสโดยไม่เกี่ยวข้องกับทรัพยากรของพวกเขาในขณะนี้เอง นี้เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเข้มข้นที่ใช้เทคโนโลยีทรัพยากรมักจะมีราคาแพงมากขึ้นเพื่อพัฒนาคุณภาพกว่าเทคโนโลยี ไม่ใช้ทรัพยากรเป็นหลักฐานของแกนร่วมกัน ค่าใช้จ่าย พิจารณาหลักฐานเชิงประจักษ์ที่กว้างใหญ่ของการจัดกลุ่มผลกระตุ้นจากภาครัฐและเอกชน& R D การลงทุน ( anselin et al . , 1997 ; และ audretsch เฟลด์แมน , 1996 ; วาร์ก้า , 2000 ) ซึ่งได้รับการพบจะแพร่หลายมากที่สุดในอุตสาหกรรมเหล่านั้นลักษณะระดับสูงของ combinatory และเทคโนโลยี ความซับซ้อน ( carrincazeaux et al . , 2001 ) ขนาดเล็กบริษัทเป็นผู้ประกอบการเมื่อพวกเขาอยู่ในกลุ่มพื้นที่สามารถเข้าถึงทรัพยากรเพิ่มเติมจากสภาพแวดล้อมของพวกเขา ( เช่นแรงงานมีฝีมือ ) ทางภูมิศาสตร์และสังคมใกล้เคียงของ บริษัท ช่วยให้ความคิดใหม่ที่จะหมุนเวียนได้อย่างง่ายดายสนับสนุนกระบวนการเพิ่มและรวมนวัตกรรม ( saxenian , 1994 ; โอเว่น สมิธ พาวล์ , 2004 ; จูเลียน และเบลล์2005 ) ช่วยให้บริษัทเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้ดีกว่า และใช้ประโยชน์จากทรัพยากร
pavitt ( 2542 ) ระบุว่า บริษัท จะต้องรู้จักขอบเขตความรู้ของตนเอง และอาจต้องได้รับทักษะ และระบบการจัดการของ บริษัท จากแหล่งที่เกินขอบเขต บริษัทผู้ประกอบการสามารถเข้าถึงทรัพยากรผ่านพันธมิตรระหว่าง บริษัท หรือบุคคลผู้ติดต่อพันธมิตรอนุญาตให้บริษัทในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีเข้มข้นข้ามขอบเขตของบริษัท และการผสมผสานทรัพยากรเพื่อพัฒนาความได้เปรียบในการแข่งขัน ( gulati , 1999 ; hagedoorn และ schakenraad , 1994 ; bessy และบรูโซ่ , 1998 ) ในที่สุด ผู้ประกอบการในสภาพแวดล้อมการแข่งขันไม่ใช่ปรมาณูแต่มีความสามารถเชิงสัมพันธ์ผ่านความสัมพันธ์ก่อนที่พวกเขามี CUL