Mansfield aspired to write the perf

Mansfield aspired to write the perfect short story and her writing was influenced by the Russian writer Anton Chekhov. Like jewels, her stories exhibit many facets and are complex and luminous. She is skillful in deft character portrayal, creating powerful impressions with metaphor, and manipulating reader responses with a few apt words. Her description of Else Kelvey is an example. By frequently calling the girl “Our Else,” she enlists the reader’s sympathies: “She was a tiny wishbone of a child, with cropped hair and enormous solemn eyes—a little white owl.” In her white “nightgown” of a dress, Else is a spectral image, perhaps a sad angel. She seems to be not quite of this world, and nobody has ever seen her smile. It is primarily through Else that readers experience the cruelty of the other children and adults.

Mansfield uses the doll’s house itself as a metaphor for the world of the rich upper class and creates a symbolic language surrounding it. The dollhouse opens by swinging its entire front back to reveal a cross section: “Perhaps it is the way God opens houses at dead of night when He is taking a quiet turn with an angel.” It is through Else’s eyes that the reader sees into this world that normally would remain brutally closed to a poor child. The little amber lamp that Kezia loves comes to represent what is real, or of real value, in an otherwise desolate emotional world. It is apparently the description of the lamp that Else overhears that emboldens her to ask Lil to go see the dollhouse against Lil’s better judgment.

The final view of the Kelveys after seeing the dollhouse, resting together on their way home, picks up on the spiritual overtone in the story. Beryl’s cruelty is forgotten. The “little lamp” that Else has seen, a symbol for Kezia’s kindness and human warmth that defies the inhumane tyranny of class distinction, is a light that shines in the darkness of the life of this child. Something “real” is redeemed as Else smiles her “rare smile” at the end of the story.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mansfield aspired เพื่อเขียนเรื่องสั้นสมบูรณ์แบบ และการเขียนของเธอได้รับอิทธิพลจากนักเขียนรัสเซียอันทวน เช่นพลอย เรื่องราวของเธอแสดงแง่มุมที่มาก และซับซ้อน และลูมินัส เธอมีฝีมือในการวาดภาพอักขระมือดี สร้างความประทับใจที่มีประสิทธิภาพเทียบ และการจัดการตอบสนองผู้อ่าน มีคำกี่ฉลาด เธออธิบายของ Kelvey อื่นเป็นตัวอย่าง โดยมักจะเรียกหญิงสาวจึง "ของเราอีก" เธอคนที่อ่าน sympathies: "เธอ wishbone เล็ก ๆ ของเด็ก ครอบตัดผมและตาบุดมหาศาล — นกฮูกสีขาวตัวน้อย" เธอขาว "nightgown" ของเครื่องแต่งกาย อื่น ๆ ได้รูปสเปกตรัม บางทีเทวดาเศร้า เธอดูเหมือนจะไม่มากของโลกนี้ และไม่มีใครเคยเห็นเธอยิ้ม มันเป็นหลักผ่าน Else ที่อ่านประสบการณ์โหดร้ายของเด็กและผู้ใหญ่อื่น ๆMansfield ใช้ตุ๊กตาของตัวบ้านเป็นอุปมัยสำหรับโลกของชั้นสูงร่ำรวย และสร้างภาษา symbolic โดยรอบ บ้านตุ๊กตาเปิด โดยที่โล้หลังด้านหน้าของมันทั้งหมดเฉลยส่วนข้าม: "อาจจะเป็นวิธีพระเจ้าเปิดบ้านที่คนตายคืนเมื่อเขากำลังเปิดเงียบกับทูตสวรรค์" ได้ผ่านสายตาของ Else ที่ผู้อ่านเห็นในโลกนี้ที่ปกติจะยังคงหฤโหดปิดเพื่อเด็กยากจน โคมไฟสีเหลืองอำพันน้อยคนรักมาถึง จริง หรือ ค่าจริง ในโลกอารมณ์อ้างว้างอย่างอื่นคืออะไร เห็นได้ชัดคือลักษณะของโคมไฟที่อื่น overhears ที่ emboldens เธอถาม Lil ไปดูตุ๊กตากับของ Lil ตัดสินดีกว่ามุมมองสุดท้ายของ Kelveys หลังจากเห็นบ้านตุ๊กตา พักผ่อนกันในบ้าน หยิบขึ้นบน overtone จิตวิญญาณในเรื่อง โหดของแร่จำพวกหนึ่งที่ถูกลืม "โคมน้อย" Else ที่ได้เห็น สัญลักษณ์สำหรับน้ำใจและความอบอุ่นมนุษย์ที่ต่อต้าน tyranny inhumane ความแตกต่างระดับ มีไฟส่องในความมืดของชีวิตของเด็ก ของคน สิ่งที่ "จริง" จะแลกเป็น Else ยิ้มยิ้มของหล่อน"หายาก" ที่สุดของเรื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แมนส์ฟิลด์สร้างแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องสั้นที่สมบูรณ์แบบและงานเขียนของเธอได้รับอิทธิพลจากนักเขียนรัสเซีย Anton Chekhov เช่นเดียวกับเพชรเรื่องราวของเธอแสดงหลายแง่มุมและมีความซับซ้อนและการส่องสว่าง เธอเป็นคนที่มีฝีมือในการวาดภาพตัวละครคล่องแคล่ว, การสร้างการแสดงผลที่มีประสิทธิภาพด้วยอุปมาและการจัดการกับการตอบสนองของผู้อ่านที่มีคำไม่กี่ฉลาด คำอธิบายของเธออื่น Kelvey เป็นตัวอย่าง โดยมักเรียกสาว "อื่น ๆ ของเรา" เธอ enlists ความเห็นอกเห็นใจผู้อ่าน: "เธอเป็นง่ามเล็ก ๆ ของเด็กที่มีผมตัดและตาขึงขังมหาศาลนกฮูกสีขาวเล็ก ๆ น้อย ๆ ." ในของเธอขาว "ชุดราตรี" ของการแต่งกาย, อื่น ๆ เป็นภาพสเปกตรัมบางทีทูตสวรรค์เศร้า เธอดูเหมือนว่าจะมีไม่มากในโลกนี้และไม่มีใครเคยเห็นรอยยิ้มของเธอ มันเป็นส่วนใหญ่ผ่านการอื่น ๆ ที่ผู้อ่านได้สัมผัสกับความโหดร้ายของเด็กคนอื่น ๆ และผู้ใหญ่. แมนส์ฟิลด์ใช้บ้านตุ๊กตาของตัวเองเป็นอุปมาโลกของชนชั้นสูงที่อุดมไปด้วยและสร้างภาษาสัญลักษณ์รอบ ๆ ตุ๊กตาเปิดโดยแกว่งทั้งหน้ากลับเผยให้เห็นส่วน ". บางทีมันอาจจะเป็นวิธีที่พระเจ้าจะเปิดบ้านที่ตายของคืนเมื่อเขาคือการเปิดที่เงียบสงบกับทูตสวรรค์" จะผ่านสายตาของอื่น ๆ ให้ผู้อ่านเห็นเป็น โลกนี้ที่ปกติจะยังคงอยู่อย่างไร้ความปราณีปิดเพื่อเด็กยากจน โคมไฟสีเหลืองอำพันเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ Kezia รักมาเพื่อเป็นตัวแทนของสิ่งที่เป็นจริงหรือของมูลค่าที่แท้จริงในโลกอารมณ์อ้างว้างอย่างอื่น มันเห็นได้ชัดว่าคำอธิบายของหลอดไฟที่อื่นได้ยินว่า emboldens เธอจะถามลิลจะไปดูบ้านตุ๊กตากับการตัดสินที่ดีกว่าลิลฯ . มุมมองสุดท้ายของ Kelveys หลังจากที่ได้เห็นตุ๊กตาวางอยู่ร่วมกันในทางกลับบ้านของพวกเขาหยิบขึ้นมาในจิตวิญญาณ รองในเรื่อง ความโหดร้ายของแวววับถูกลืม "โคมไฟเล็ก ๆ น้อย ๆ " ที่อื่น ๆ ได้เห็นสัญลักษณ์สำหรับความเมตตา Kezia และความอบอุ่นของมนุษย์ที่ได้อย่างหวุดหวิดกดขี่ทารุณของความแตกต่างระดับเป็นแสงที่ส่องสว่างในความมืดของชีวิตของเด็กคนนี้ บางสิ่งบางอย่าง "ของจริง" จะแลกเป็นอื่นยิ้มของเธอ "รอยยิ้มที่หายาก" ในตอนท้ายของเรื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แมนส์ฟิลด์ aspired เพื่อเขียนเรื่องราวสั้น ๆที่สมบูรณ์แบบและการเขียนของเธอได้รับอิทธิพลมาจากนักประพันธ์รัสเซีย Anton Chekhov . ชอบพลอย เรื่องราวของเธอมีหลายแง่มุม และมีความซับซ้อนและแพรว เธอมีฝีมือในการวาดภาพบุคลิกคล่องแคล่ว , การสร้างการแสดงผลที่มีประสิทธิภาพด้วยอุปมา และจัดการการตอบสนองผู้อ่านด้วยคำพูดที่ฉลาดน้อย รายละเอียดของเธออีก kelvey เป็นตัวอย่างโดยมักเรียก " สาวอื่นของเรา " เธอคนหนึ่งของผู้อ่านความเห็นอกเห็นใจ " เธอเป็นปีกนกเล็กๆของเด็กกับตัดผมและใหญ่หลวงเคร่งขรึม eyes-a เล็กๆสีขาวนกฮูก " ในชุดนอนสีขาว " เธอ " ของชุดอื่นเป็นภาพเงาบางทีเศร้า นางฟ้า ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่ของโลกนี้ และไม่มีใครเคยเห็นรอยยิ้มของเธอมันเป็นหลักทางอื่นที่ผู้อ่านสัมผัสความโหดร้ายของเด็ก ๆและผู้ใหญ่

Mansfield ใช้ตุ๊กตาบ้านตัวเองเป็นคำอุปมาสำหรับโลกของคนรวยคนชั้นสูงและสร้างสัญลักษณ์ภาษาที่อยู่โดยรอบ ตุ๊กตาเปิดโดยการแกว่งของทั้งด้านหน้า ด้านหลัง เผยข้ามแผนก" บางทีมันอาจเป็นวิธีที่พระเจ้าจะเปิดบ้านที่ตายของคืนเมื่อเขาถ่ายเปิดเงียบกับเทวดา " เป็นทางอื่นดวงตาที่ผู้อ่านเห็นในโลกนี้ที่ปกติจะยังคงหฤโหดปิดให้เด็กยากจน เล็ก ๆน้อย ๆที่ แอมเบอร์ โคมไฟที่ kezia รักมาเป็นตัวแทนของสิ่งที่เป็นจริง หรือคุณค่าที่แท้จริงในโลกทางอารมณ์อย่างอ้างว้างมันเห็นได้ชัดว่ารายละเอียดของโคมไฟ ที่คนอื่น overhears ที่ emboldens เธอถามลิลไปเห็นตุ๊กตากับลิลดีกว่าตัดสิน

รีวิวสุดท้ายของ kelveys หลังจากเห็นบ้านตุ๊กตา พักด้วยกัน ระหว่างทางกลับบ้าน หยิบที่ Overtone จิตวิญญาณในเรื่อง Beryl ของความโหดร้ายที่ถูกลืม . " เล็ก ๆน้อย ๆโคมไฟ " ที่อื่นได้เห็นเป็นสัญลักษณ์ของความเมตตาและความอบอุ่น kezia มนุษย์ที่ท้าทายการกดขี่ทารุณของความแตกต่างระดับ เป็นแสงที่ส่องสว่างในที่มืดของชีวิตเด็กคนนี้ เรื่อง " จริง " คือ แลกเป็นอย่างอื่น " เธอยิ้มรอยยิ้มหายาก " ในตอนท้ายของเรื่อง