That was especially true after beginning his path of cultivation. He had never looked back, but instead, continued forward at all times. If one gets in a rut, or hesitates to make a decision, then death is not far off.
Eyes glittering, Meng Hao stood up and looked at the competing parrot and meat jelly. Then he strode forward and jumped directly into the Violet Sea.
As soon as his body touched the violet seawater, an intense aura of death completely surrounded him.
Meng Hao’s body trembled as he managed to cross his legs. After sinking down more than thirty meters, he opened his eyes and stopped moving.
He had already reached the limit of what he could endure. If he sank any further, the death will would become too intense. To this sea, he was something alive, and therefore something it was diametrically opposed to.
Meng Hao was incapable of fighting against the entire Violet Sea.
Even sinking down thirty meters was something that if others heard about they would react to with complete disbelief. The Violet Sea was a place that Cultivators simply couldn’t enter. Even sinking six meters into the sea for a short period would be like plunging into flames of destruction, let alone thirty meters.
To an ordinary Cultivator who sank down thirty meters, it would only take about ten breaths of time before their life force vanished. The aura of death here was qualified to destroy all life.
As for Meng Hao, the fact that he could sit there cross-legged for much longer than ten breaths worth of time had a lot to do with his Perfection. The realm of Perfection made it so that he did not absorb power from Heaven and Earth. He was his own cycle. His ability to survive far exceeded that of others.
Even still, after twenty breaths worth of time, Meng Hao’s body began to shake. The will of death congealed around him, growing thicker and thicker. This collision between life and death turned into an extermination, a power that would thoroughly extinguish and bury him.
It was like ice water being poured onto a red-hot branding iron. The two were incompatible. Ice and fire opposed to each other created a force… either the ice water would turn into steam, or the branding iron would experience a complete end.
This was extermination!
After thirty breaths of time, the power of extermination was so intense that Meng Hao was forced to open his eyes and shoot up out of the sea. After flying up into the air, he returned to the mountain-island, his face pale. He coughed up a mouthful of blood. The collision between his life force and the death aura had transformed into an extermination that Meng Hao found difficult to endure.
However, his eyes were now shining brightly.
“Now I understand. The Violet Sea Apocalypse does not inherently contain the power of extermination. Its primary will is that of death. When it encounters life force, extermination erupts. That extermination is not inherently created by the Violet Sea, but rather when it is combined with life force.
“The opposition of life and death transform into the power of extermination…. That will be the true power that the great circle of the Water-type totem will be able to unleash when it is completed!
“It requires time for life and death to create such extermination.
“The life within my blood totem tattoo needs to coexist with the death of the violet rainwater, not extermination. To truly gain enlightenment, I need to negate the power of extermination. In that way, I can truly understand the will of death!”
Meng Hao took a deep breath and then sat back down cross-legged. After three days, he was fully recovered. When he opened his eyes, they shone brightly. After sitting in contemplation for a moment, he once again strode forward and dropped into the seawater. He returned to the same position thirty meters down where he crossed his legs and experienced the extermination that came with the seawater.
Time passed. A year went by in the blink of an eye.
During that year, Meng Hao did not see any Cultivators or any other form of life. It felt as if he was the only person alive in the world.
Negating the power of extermination was not easy. Even being sustained because of the realm of Perfection, it was very difficult for him. He would not use his blood totem unless it was absolutely necessary. If he did, then the gap between life and death within the Violet Sea would swell, allowing the power of extermination to rush in and threaten to wipe him away.
“I cannot use life to be enlightened regarding death. In order to understand death, I must truly die!” Meng Hao could now descend almost one hundred meters into the Violet Sea, and stay there for the space of 170 breaths before speeding back up to the surface.
He had made a lot of progress during this year, but he was still far from thoroughly understanding the Violet Rain.
ที่เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เริ่มต้นเส้นทางของการเพาะปลูก เขามีรุ่งเรือง แต่แทน ต่อไปข้างหน้าตลอดเวลา ถ้าหนึ่งในร่องที่ได้รับ หรือ hesitates เพื่อทำการตัดสินใจ แล้วตายไม่ได้ไกลดวงตาแวววาว เมงเฮายืนขึ้น และมองการแข่งขันนกและเนื้อเจลลี่ จากนั้นเขาก้าวไปข้างหน้า และกระโดดลงทะเลม่วงโดยตรงทันทีที่ร่างกายของเขาสัมผัสน้ำทะเลสีม่วง เข้มข้นกลิ่นอายแห่งความตายทั้งหมดล้อมรอบเขาร่างกายเมงเฮา trembled ขณะที่เขาพยายามจะไขว้ขาของเขา หลังจากจมลงกว่าสามสิบเมตร เขาเปิดตาของเขา และหยุดเคลื่อนไหวแล้วเขาได้มาถึงขีดจำกัดของสิ่งที่เขาสามารถทน ถ้าเขาจมใด ๆ เพิ่มเติม การตายจะเป็นจะรุนแรงเกินไป นี้ทะเล เขาสิ่งมีชีวิต และดังนั้น สิ่งที่มันถูกเชียรตรงข้ามกับเฮา เมงคือความสามารถในการต่อสู้กับทะเลสีม่วงทั้งหมดแม้จมลงสามสิบเมตรเป็นสิ่งที่ว่า ถ้าคนอื่นได้ยินเกี่ยวกับ พวกเขาจะตอบสนองให้กับศรัทธาที่เสร็จสมบูรณ์ ทะเลสีม่วงเป็นสถานที่เครื่องพรวนดินก็ไม่ใส่ แม้หกเมตรจมลงทะเลในช่วงเวลาสั้นจะเป็นเหมือนทิ่มเข้าไปในเปลวไฟของทำลาย ประสาสามสิบเมตรการเป็นเกษตรกรธรรมดาที่จมลงสามสิบเมตร มันจะใช้เวลาประมาณสิบหายใจเวลาก่อนลือพลังชีวิตของพวกเขาเท่านั้น กลิ่นอายของความตายที่นี่ก็มีคุณสมบัติในการทำลายทุกชีวิตสำหรับเมงเฮา ความจริงที่ว่าเขาสามารถนั่งไขว่ห้างนานกว่ากว่าสิบหายใจความคุ้มค่าของเวลาที่ มีมากที่จะทำ มีความสมบูรณ์แบบของเขา ขอบเขตของความสมบูรณ์แบบทำให้เขาไม่ดูดซับพลังงานจากสวรรค์และโลก เขาเป็นวงจรของเขาเอง ความสามารถของเขาอยู่ไกลเกินที่จอดแม้ยังคง หลังจากลมหายใจยี่สิบมูลค่าของเวลา เมงเฮาร่างกายเริ่มสั่น เป็นโพลีจะตายอด การเจริญเติบโตหนา และหนา ชีวิตและความตายนี้กระแทกกลายเป็นมรณะ พลังงานที่จะดับอย่างละเอียด และฝังศพเขามันเป็นเหมือนน้ำแข็งที่ถูกเทลงบนเหล็กการสร้างแบรนด์แกรี่ ทั้งสองเข้ากันไม่ได้ น้ำแข็งและไฟที่คัดค้านกันสร้างแรง...น้ำแข็งจะกลายเป็นไอน้ำ หรือเหล็กสร้างแบรนด์จะพบสิ้นสุดสมบูรณ์นี้เป็นมรณะหลังจากลมหายใจที่สามสิบของเวลา พลังมรณะก็รุนแรงมากว่า เฮาเมงถูกบังคับให้เปิดตาของเขา และยิงขึ้นจากทะเล หลังจากบินขึ้นไปในอากาศ เขากลับไปเกาะภูเขา ซีดใบหน้าของเขา เขาไอขึ้นคำหนึ่งของเลือด การชนระหว่างกลิ่นอายของความตายและพลังชีวิตของเขาได้กลายเป็นมรณะที่เฮาเมงพบยากที่จะทนอย่างไรก็ตาม ตาของเขาถูกตอนนี้ส่องแสงสดใส“Now I understand. The Violet Sea Apocalypse does not inherently contain the power of extermination. Its primary will is that of death. When it encounters life force, extermination erupts. That extermination is not inherently created by the Violet Sea, but rather when it is combined with life force.“The opposition of life and death transform into the power of extermination…. That will be the true power that the great circle of the Water-type totem will be able to unleash when it is completed!“It requires time for life and death to create such extermination.“The life within my blood totem tattoo needs to coexist with the death of the violet rainwater, not extermination. To truly gain enlightenment, I need to negate the power of extermination. In that way, I can truly understand the will of death!”Meng Hao took a deep breath and then sat back down cross-legged. After three days, he was fully recovered. When he opened his eyes, they shone brightly. After sitting in contemplation for a moment, he once again strode forward and dropped into the seawater. He returned to the same position thirty meters down where he crossed his legs and experienced the extermination that came with the seawater.Time passed. A year went by in the blink of an eye.During that year, Meng Hao did not see any Cultivators or any other form of life. It felt as if he was the only person alive in the world.Negating the power of extermination was not easy. Even being sustained because of the realm of Perfection, it was very difficult for him. He would not use his blood totem unless it was absolutely necessary. If he did, then the gap between life and death within the Violet Sea would swell, allowing the power of extermination to rush in and threaten to wipe him away.“I cannot use life to be enlightened regarding death. In order to understand death, I must truly die!” Meng Hao could now descend almost one hundred meters into the Violet Sea, and stay there for the space of 170 breaths before speeding back up to the surface.He had made a lot of progress during this year, but he was still far from thoroughly understanding the Violet Rain.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)