Dysphagia is a common complication

Dysphagia is a common complication for patients after cerebrovascular accident (CVA). The present study was done to determine the clinical outcome of dysphagia after CVA. The study also correlated the clinical outcome with the initial severity and location of the lesion. Method: A retrospective analysis of the videofluoroscopic study of patients who had clinical suspicion of dysphagia after stroke was performed. Forty-three patients met the inclusion criteria. All the patients included were 60 years of age or older with mean +/- SD of 70.09 +/- 8.69. The stroke diagnosis and location were documented by neuroimaging. Statistical analysis was done to determine whether initial severity of dysphagia, location of stroke, and age were predictive of dysphagia recovery. Results: The anatomical location of the lesion was predictive of dysphagia improvement. The highest incidence of improvement was noted in cortical stroke (65%), lowest in multiple strokes (12.5%), and intermediate values for subcortical (31%) and brainstem (20%) strokes (chi-square: 8.17; p < 0.0427). Initial severity of dysphagia and age was not predictive of improvement. There was a trend for increased risk of aspiration in patients with multiple strokes, but this did not reach statistical significance. Conclusion: Improvement of dysphagia secondary to stroke is related to the anatomical location of the lesion, with better recovery in single cortical strokes and worse in multiple strokes. Improvement of dysphagia is not related to age or initial severity of dysphagia.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลืนลำบากเป็นอาการแทรกซ้อนทั่วไปสำหรับผู้ป่วยหลังจากเกิดอุบัติเหตุโรคหลอดเลือดสมอง (CVA) การศึกษาได้ทำการตรวจสอบผลลัพธ์ทางคลินิกของการกลืนลำบากหลัง CVA การศึกษาความสัมพันธ์ผลทางคลินิกยัง มีความรุนแรงที่เริ่มต้นและตำแหน่งของรอยแผล วิธีการ: การวิเคราะห์ย้อนหลังของการศึกษา videofluoroscopic ของผู้ป่วยที่สงสัยทางคลินิกของการกลืนลำบากหลังจากที่ทำการให้จังหวะ สี่สิบสามผู้ป่วยตามเกณฑ์การคัดเลือก ทั้งหมดที่ผู้ป่วยอยู่ได้ 60 ปีอายุด้วยหมายถึง+/-SD ของ 70.09 +/-8.69 การวินิจฉัยโรคหลอดเลือดสมองและตำแหน่งได้ทำเอกสาร โดย neuroimaging ทำการวิเคราะห์ทางสถิติเพื่อตรวจสอบว่า ความรุนแรงที่เริ่มต้นของ dysphagia จังหวะ และอายุได้ทำนาย dysphagia การกู้คืน ผลลัพธ์: ตำแหน่งทางกายวิภาคของรอยแผลถูกทำนาย dysphagia พัฒนา อุบัติการณ์สูงที่สุดของการปรับปรุงถูกบันทึกไว้ในจังหวะในคอร์เทกซ์ (65%), ถูกที่สุดในหลายจังหวะ (12.5%), และระดับปานกลางค่าวิจัย (31%) และนำจังหวะ (20%) (ไคสแควร์: 8.17; p < 0.0427) เริ่มต้นความรุนแรงกลืนลำบากและอายุไม่ได้คาดการณ์การพัฒนา มีแนวโน้มเพิ่มความเสี่ยงของความทะเยอทะยานในผู้ป่วยที่มีหลายจังหวะ แต่นี้ไม่ถึงนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: ปรับปรุง dysphagia รองจังหวะเกี่ยวข้องกับกายวิภาคตำแหน่งรอยโรค การกู้คืนที่ดีกว่าในจังหวะเดียวในคอร์เทกซ์และเลวในหลายจังหวะ ปรับปรุงการกลืนลำบากคือไม่เกี่ยวข้องกับอายุหรือความรุนแรงที่เริ่มต้นของ dysphagia

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลืนลำบากเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยสำหรับผู้ป่วยหลังจากที่เกิดอุบัติเหตุหลอดเลือดสมอง (CVA) การศึกษาครั้งนี้ทำเพื่อตรวจสอบผลทางคลินิกของการกลืนลำบากหลังจาก CVA การศึกษายังมีความสัมพันธ์ผลทางคลินิกที่มีความรุนแรงเริ่มต้นและสถานที่ตั้งของแผล วิธีการ: การวิเคราะห์ย้อนหลังของการศึกษา videofluoroscopic ของผู้ป่วยที่มีความสงสัยทางคลินิกของการกลืนลำบากหลังจากที่จังหวะที่ได้ดำเนินการ ผู้ป่วยสี่สิบสามพบกับเกณฑ์รวม ผู้ป่วยทั้งหมดที่รวมเป็น 60 ปีหรืออายุมากกว่ามีค่าเฉลี่ย +/- SD ของ 70.09 +/- 8.69 การวินิจฉัยโรคหลอดเลือดสมองและสถานที่ได้รับการบันทึกโดย neuroimaging การวิเคราะห์ทางสถิติคือทำเพื่อตรวจสอบว่ามีความรุนแรงเริ่มต้นของการกลืนลำบากที่ตั้งของโรคหลอดเลือดสมองและอายุมีการคาดการณ์ของการกู้คืนกลืนลำบาก ผล: สถานที่ทางกายวิภาคของแผลที่ถูกคาดการณ์ของการปรับปรุงกลืนลำบาก อุบัติการณ์สูงที่สุดของการปรับปรุงได้ระบุไว้ในจังหวะเยื่อหุ้มสมอง (65%) ต่ำสุดในรอบหลายจังหวะ (12.5%​​) และค่ากลางสำหรับ subcortical (31%) และก้านสมอง (20%) จังหวะ (Chi-square: 8.17; p <0.0427 ) ความรุนแรงเริ่มต้นของการกลืนลำบากและอายุก็ไม่ได้คาดการณ์ของการปรับปรุง มีแนวโน้มเพิ่มความเสี่ยงของความทะเยอทะยานในผู้ป่วยที่มีหลายจังหวะเป็น แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: การปรับปรุงการกลืนลำบากรองโรคหลอดเลือดสมองที่เกี่ยวข้องกับสถานที่ตั้งทางกายวิภาคของแผลที่มีการกู้คืนที่ดีขึ้นในจังหวะเดียวและเยื่อหุ้มสมองแย่ลงในหลายจังหวะ การปรับปรุงการกลืนลำบากไม่เกี่ยวข้องกับอายุหรือความรุนแรงเริ่มต้นของการกลืนลำบาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ให้บริการอยู่ทั่วไป ภาวะแทรกซ้อนสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ( CVA ) การศึกษานี้ได้ศึกษาผลทางคลินิกของบริการหลัง CVA . การศึกษาผลทางคลินิกและมีความสัมพันธ์กับความรุนแรงเริ่มต้นและตำแหน่งของรอยโรค วิธีการ : วิเคราะห์จากการศึกษาของผู้ป่วยที่สงสัย videofluoroscopic คลินิกบริการหลังเส้นขีดกำหนด สี่สิบสามรายพบรวมเกณฑ์ คนไข้ทั้งหมดรวมเป็น 60 ปีหรืออายุมากกว่า ค่าเฉลี่ย + / - SD 70.09 + / - สำหรับ . การวินิจฉัยและสถานที่ จัด โดยระบบประสาท . และทำการตรวจสอบว่า ความรุนแรงเริ่มต้นของบริการ , สถานที่ตั้งของจังหวะและอายุเพื่อให้บริการการกู้คืน ผลลัพธ์ : ตำแหน่งทางกายวิภาคของแผลก็พยากรณ์ของบริการการปรับปรุง อุบัติการณ์สูงที่สุดของการปรับปรุงที่ระบุไว้ในเปลือกสมอง ( 65% ) ถูกที่สุดในหลายจังหวะ ( 12.5% ) ค่าระดับกลางสำหรับ subcortical ( 31% ) และก้านสมอง ( 20% ) จังหวะ ( Chi square : เพียง 30.5 ; P < 0.0427 ) ความรุนแรงเริ่มต้นของบริการและอายุไม่พยากรณ์ของการปรับปรุง มีแนวโน้มความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการสำลักในผู้ป่วยหลายจังหวะ แต่นี่ไม่ถึงนัยสำคัญทางสถิติ สรุป : การปรับปรุงบริการรองจังหวะที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งทางกายวิภาคของแผล กับการกู้คืนที่ดีขึ้นในจังหวะเดียวเปลือกลงในหลายจังหวะ การปรับปรุงบริการ ไม่มีความสัมพันธ์กับอายุ หรือระดับเริ่มต้นของบริการ .