Although rare in foreign ice hockey

Although rare in foreign ice hockey leagues (Koppikkeinna and Harpitaaskki, 2009), fighting has been commonplace throughout the long history of the NHL (espn.com, 2013). Teams typically employ one or more players who have limited hockey skills but who are proficient pugilists, and therefore known as “enforcers”. The role of these players is supposedly to protect their team’s star performers from physical harm by projecting an aura of menace. In theory, opposing players know that any act of aggression will result in swift retribution (Cherry, 2004). This notion is a fallacy, since the league’s rules allow minimal punishment for fighters (5 minute penalty) only on the condition that the fight has no clear instigator; i.e., the fighters agree to begin fighting simultaneously (nhl.com, 2014). For this reason, enforcers invariably only fight against each other, and often for no reason other than to prove their value to their team. They are paid to fight, and thus they stage fights whether or not the game itself offers any genuine cause to do so (Cherry, 2004; Hockeystats, 2011). These fights are therefore an irrelevant sideshow which serves no purpose other than to grant employment to players who are otherwise not good enough to play professional hockey.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แต่หายากในต่างประเทศแข่งลี (Koppikkeinna และ Harpitaaskki, 2009), ต่อสู้แล้วดาด ๆ ธรรมดาตลอดประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของสมัครสมาชิกเอ (espn.com, 2013) ทีมใช้ผู้เล่นอย่าง น้อยหนึ่งที่มีจำกัดทักษะฮอกกี้แต่ที่มีความเชี่ยวชาญ pugilists และดังนั้นจึง เรียกว่า เป็น "enforcers" โดยทั่วไป บทบาทของผู้เล่นเหล่านี้น่าจะเพื่อ ปกป้องนักแสดงดาวของทีมของพวกเขาจากอันตรายทางกายภาพ โดย projecting มี aura ของภัยคุกคามต่อ ในทางทฤษฎี ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามรู้ว่า การกระทำใด ๆ ของการรุกรานจะทำมารวดเร็ว (เชอร์รี่ 2004) ความคิดนี้เป็นความเข้าใจผิด กฎของลีกให้ลงโทษน้อยที่สุดสำหรับนักรบ (โทษ 5 นาที) เท่านั้นให้การต่อสู้มี instigator ไม่ชัดเจน เช่น คู่ต่อสู้ตกลงที่จะเริ่มต่อสู้กัน (nhl.com, 2014) ด้วยเหตุนี้ enforcers ต่อสู้เกิดเฉพาะ กับแต่ละอื่น ๆ และมักจะไม่มีเหตุผลอื่นที่ไม่ใช่การพิสูจน์ค่าของทีมของพวกเขา ได้รับค่าจ้างในการต่อสู้ และดังนั้น พวกเขาระยะต่อสู้หรือไม่เกมตัวเองมีสาเหตุใด ๆ แท้ดัง (เชอร์รี่ 2004 Hockeystats, 2011) ต่อสู้เหล่านี้ดัง sideshow มีความเกี่ยวข้องซึ่งทำหน้าที่วัตถุประสงค์ไม่ใช่ให้จ้างไปเล่นที่อื่นไม่ดีพอที่จะเล่นฮอกกี้มืออาชีพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าจะหาได้ยากในต่างประเทศน้ำแข็งลีกฮอกกี้ (Koppikkeinna และ Harpitaaskki 2009) การต่อสู้ที่ได้รับเป็นเรื่องธรรมดาตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเอชแอล (espn.com, 2013) ทีมมักจะจ้างหนึ่งหรือมากกว่าผู้เล่นที่ได้รับการ จำกัด ทักษะฮอกกี้ แต่ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ pugilists และดังนั้นจึงเรียกว่า "ลูกน้อง" บทบาทของผู้เล่นเหล่านี้เป็นที่คาดคะเนเพื่อปกป้องนักแสดงดาวทีมของพวกเขาจากอันตรายทางกายภาพโดยการฉายกลิ่นอายของความอันตราย ในทางทฤษฎีผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามรู้ว่าการกระทำของการรุกรานใด ๆ ที่จะส่งผลให้ผลกรรมอย่างรวดเร็ว (เชอร์รี่, 2004) ความคิดนี้คือการเข้าใจผิดเนื่องจากกฎของลีกอนุญาตให้ลงโทษน้อยที่สุดสำหรับนักสู้ (โทษ 5 นาที) เพียงบนเงื่อนไขที่ว่าการต่อสู้ไม่ได้ยุยงชัดเจน; คือสู้ตกลงที่จะเริ่มต้นการต่อสู้พร้อมกัน (nhl.com, 2014) ด้วยเหตุนี้ลูกน้องเสมอเพียง แต่ต่อสู้กับแต่ละอื่น ๆ และมักจะไม่มีเหตุผลอื่นนอกเหนือจากที่จะพิสูจน์คุณค่าของพวกเขาให้กับทีมของพวกเขา พวกเขาจะได้รับเงินที่จะต่อสู้และทำให้พวกเขาเวทีการต่อสู้หรือไม่ว่าเกมตัวเองมีสาเหตุของแท้ใด ๆ ที่จะทำเช่นนั้น (เชอร์รี่ 2004; Hockeystats 2011) การต่อสู้เหล่านี้จึงแทรกที่ไม่เกี่ยวข้องซึ่งทำหน้าที่นอกเหนือจากวัตถ​​ุประสงค์ที่จะให้การจ้างงานให้ผู้เล่นที่เป็นอย่างอื่นไม่ดีพอที่จะเล่นฮอกกี้มืออาชีพไม่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าจะหายากในต่างประเทศฮอกกี้ลีก ( koppikkeinna และ harpitaaskki , 2009 ) , ต่อสู้ได้ธรรมดาตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของ NHL ( espn.com 2013 ) ทีมมักจะจ้างหนึ่งหรือมากกว่าผู้เล่นที่มีทักษะฮอกกี้จำกัด แต่ที่มีความเชี่ยวชาญฝีมือ และจึง เรียกว่า " ผู้บังคับใช้กฎหมาย "บทบาทของผู้เล่นเหล่านี้เป็นที่คาดคะเนเพื่อปกป้องนักแสดงดาราของทีมของพวกเขาจากอันตรายทางกายภาพ โดยฉายกลิ่นอายแห่งความชั่วร้าย ในทฤษฎีของผู้เล่นทราบว่า การกระทำการรุกรานจะส่งผลวิบากกรรม Swift ( เชอร์รี่ , 2004 ) ความคิดนี้คือการเข้าใจผิด ,เนื่องจากกฎของลีกให้โทษน้อยที่สุดสำหรับนักสู้ ( โทษ 5 นาที ) แต่มีเงื่อนไขว่าสู้ได้ ไม่ยุยงให้ชัดเจน เช่น สู้ยอมรับเพื่อเริ่มต้นการต่อสู้พร้อมกัน ( nhl.com 2014 ) ด้วยเหตุผลนี้ ผู้บังคับใช้กฎหมายต้องเพียงต่อสู้กับแต่ละอื่น ๆและมักจะไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากพิสูจน์คุณค่าของพวกเขาให้กับทีมงานของพวกเขา พวกเขาจะจ่ายให้กับการต่อสู้เวทีการต่อสู้และทำให้พวกเขาหรือไม่ เกมตัวเองมีสาเหตุของแท้ใด ๆที่จะทำเช่นนั้น ( เชอร์รี่ , 2004 ; hockeystats , 2011 ) การต่อสู้เหล่านี้จึงเป็นกลอุบายที่ให้บริการไม่มีวัตถุประสงค์อื่น ๆที่ไม่เกี่ยวข้องการจ้างงานกว่าให้กับผู้เล่นที่เป็นอย่างอื่นไม่เก่ง

เล่นฮอกกี้มืออาชีพ