With a population of 49 million, So

With a population of 49 million, South Africa represents 10% of Africa's population and 45% of the continent's gross domestic product (GDP). Its GDP is almost as big as the rest of sub-Saharan Africa's 47 countries combined As the engine of growth for Africa, South Africa had been growing at 5% annually until 2008. As Africa's sole member of the G-20 group, South Africa has the 20th-largest GDP in the world and is among the top ten emerging economies.
Before 1994 South Africa had been ruled by a white minority government that earned notoriety for its apartheid (racial segregation) policy. In 1994, South Africa accomplished a peaceful transition of power, with the black majority party, African National Congress (ANC), taking over power. ANC's leader, Nelson Mandela, a Nobel Peace Prize laureate, served as its first post-apartheid president. Since then, South Africa has embarked on a new journey toward political reconciliation and economic liberalization.
Yet, doing business in South Africa has always been risky. Although the risks associated with apartheid are well known, managing risks in the post apartheid era is no less challenging. Since 1994, South Africa has introduced fundamental and comprehensive changes to its rules of the game, unleashing both uncertainties and opportunities. The democratically elected ANC government has adopted a Black Economic Empowerment (B) policy aiming to increase blacks' share in the economy. While the neighboring Zimbabwe has violently expropriated land from white farmers and redistributed it to blacks, the South African government is committed to protecting property rights. B aims to accomplish its goals through peaceful means.
In Principle, few South Africans disagree with B. In practice, there has been much grumbling over the way B is clearly intrusive, setting quotas and timetables in terms of black ownership, employment, and affirmative action procurement. South Africans can firms, which are predominantly owned and managed by whites, are compelled to sell a substantial percentage (25% to 50%) of their equity to black-owned businesses and investors often at discounted prices. A number of leading South Africans firms listed on the New York Stock Exchange, such as AngloGold, SAPPI, SASOL, and Telkom, have disclosed B as a risk to shareholders, because these firms cannot guarantee that B transactions would take place at fair market price. B also affects foreign firms. Foreign firms interested in securing government contracts in excess of $10 million are required to invest at least 30% of the sales in local black-owned firms. In the case of defense contracts, the percentage increases to 50% Firms such as SASOL complain that in a country high at 25% ( which may really be as high as 40%), B scares away investment and deters foreign fims. Further, although B has rapidly created a new black business elite (who often have connections with the ANC), it has not created jobs for the millions of poor and unemployed blacks. In other words,B has sliced up the economic cake differently, but has done little to expand it. Then-president Thabo Mbeki labeled firms such as SASOL "bigoted," and accused them of badmouthing South Africa's attempt to address the legacy of racism.
In addition to B, heavy-handed labor regulations are another area attracting business complaint. Unions are given broad power to block layoffs and limit the outsourcing of contracts, making a lot of firms reluctant to hire in the first place. the HIV/AIDS epidemic has reached epic proportions, affecting 5.5 million individuals, one-ninth of the population. Since laid-off HIV-positive employees will be on government support, the government has more incentive to make it harder to fire employees. The upshot? Skyrocketing absenteeism and heath care costs. Crime is another problem. Security expenditures and crime-related losses cost South African firms approximately 1% of sales, higher than in Russia or Brazil.
Despite the risks, many firms-both domestic and foreign-are charging ahead. For large domestic firms, noncompliance with B may not be an option in the long run. Thus, they adopt two strategies. The first is "fronting" : relying on businesses controlled by blacks to acquire procurement contracts. Second, lobbying to rengotiate the B terms becomes a frequent coping strategy. The Chamber of Mines, an industry association for the important mining sector, successfully reduced the targeted ten-year equity quota for black ownership from 51% to 26% Many foreign foreign firms find it attractive to form joint ventures (JVs) or merge with black-owned firms. For instance, Tsavliris Salvage Group of Greece formed a JV with Cape Diving & Salvage of South Africa that has a 66% black equity stake. This Jv thus is well positioned to go after government contracts in the offshore oil industry. PricewaterhouseCoopers's South African subsidiary merged with MSGM Masuku Jeena, the largest black-owned accounting firm in the country. The merger opened doors for more lucrative contracts.
In May 2009, Jacob Zuma became the third post-apartheid president of South Africa. After the heroic, aristocratic Mandela and the aloof, technocratic Mbeki, the charismatic and relaxed Zuma is a highly popular president among the public. However, his lack of formal education and his promise to trade unions have made the business community nervous. There are concerns that Zuma may reduce judicial independence, foster corruption and patronage, and undermine democracy. None of these concerns is substantiated as of this writing. In the meantime, the global crisis has hit South Africa, which is experiencing its first recession since 1994. Business confidence is at a ten-year low, and the economy is shrinking. To numerous South African businesses and foreign firms interested in the country, how to survive the economic downturn and the new presidential regime is a multimillion dollar (or rand) question.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีประชากรประมาณ 49 ล้าน แอฟริกาใต้แทน 10% ของประชากรของทวีปแอฟริกาและ 45% ของทวีปรวมผลิตภัณฑ์ในประเทศ (GDP) ของ GDP เป็นเกือบเป็นใหญ่เป็นส่วนเหลือของแอฟริกาใต้ซาฮาราประเทศ 47 รวมเป็นเครื่องมือของการเจริญเติบโตในแอฟริกา แอฟริกาใต้มีการเติบโตที่ 5% ทุกปีจนถึงปี 2008 เป็นของแอฟริกาสมาชิกแต่เพียงผู้เดียวของกลุ่มจี-20 แอฟริกาใต้มี GDP 20 ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นประเทศเกิดใหม่ 10 ชั้นก่อนปี 1994 แอฟริกาใต้มีการปกครอง โดยรัฐชนกลุ่มน้อยขาวได้ notoriety สำหรับนโยบายการแบ่งแยกสีผิว (การแบ่งแยกเชื้อชาติ) ในปี 1994 แอฟริกาใต้ได้เปลี่ยนสงบของพลังงาน กับสีดำส่วนใหญ่ฝ่าย แอฟริกันแห่งชาติรัฐสภา (เมือปี), ทางไฟฟ้า ผู้นำของเมือปี เนลสันมันเดลา กับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพรางวัลลอรีเอตอวอร์ด ทำหน้าที่เป็นประธานของการแบ่งแยกสีผิวหลังแรก แอฟริกาใต้มีการเริ่มต้นเดินทางใหม่ไปสู่การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจและทางการเมืองตั้งแต่นั้นยัง ทำธุรกิจในแอฟริกาใต้จะได้มีความเสี่ยง ถึงแม้ว่าความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งแยกสีผิวจะรู้จัก การบริหารความเสี่ยงในยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวลงได้ไม่น้อยท้าทาย ตั้งแต่ปี 1994 แอฟริกาใต้ได้นำพื้นฐาน และครอบคลุมการเปลี่ยนแปลงของกฎของเกม ขุนนางไม่แน่นอนและโอกาส Democratically ป่าวเมือปีรัฐบาลได้นำนโยบายอำนาจเศรษฐกิจของดำ (B) มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มส่วนแบ่งของดำในเศรษฐกิจ โหงซิมบับเวใกล้เคียงได้ถูกเวนคืนที่ดินจากเกษตรกรขาว และ redistributed กับดำ รัฐบาลแอฟริกาใต้ได้มุ่งมั่นที่จะปกป้องสิทธิ B มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมาย โดยสันติวิธีหลัก แอฟริกาใต้น้อยไม่เห็นด้วยกับบี ในทางปฏิบัติ มีมากโอดครวญผ่านทาง B คือรำคาญอย่างชัดเจน การตั้งค่าโควต้าและตารางเวลาสายในแง่ของความเป็นเจ้าของ จ้างงาน และยืนยันการดำเนินการจัดซื้อสีดำ แอฟริกาใต้สามารถบริษัท ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเจ้าของ และจัดการ โดยขาว จะถูกขาย (25% 50%) พบเปอร์เซ็นต์ของส่วนที่ของดำเป็นเจ้าของธุรกิจ และนักลงทุนมักจะในราคาพิเศษ จำนวนบริษัทแอฟริกาใต้ชั้นนำแสดงบน New York Stock Exchange, AngloGold, SAPPI, SASOL และเท ลคอม ได้เปิดเผย B เป็นความเสี่ยงให้ผู้ถือหุ้น เนื่องจากบริษัทเหล่านี้ไม่สามารถรับประกันได้ว่า ธุรกรรม B จะใช้สถานที่ราคาตลาดยุติธรรม B ยังมีผลต่อบริษัทต่างประเทศ บริษัทต่างประเทศที่สนใจในการรักษาความปลอดภัยรัฐบาลสัญญาในส่วนที่เกินของ $10 ล้านจะต้องลงทุนอย่างน้อย 30% ของยอดขายในบริษัทสีดำเป็นเจ้าของท้องถิ่น ในกรณีที่สัญญาป้องกัน เปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้น 50% บริษัท SASOL บ่นว่า ในประเทศสูงที่ 25% (ซึ่งจริง ๆ อาจสูงถึง 40%), B scares ไปลงทุน และ deters fims ต่างประเทศเป็นการ เพิ่มเติม แม้ว่า B ได้อย่างรวดเร็วสร้างยอดธุรกิจสีดำใหม่ (ซึ่งมักจะมีการเชื่อมต่อกับการเมือปี), จะได้ไม่สร้างงานนับล้านคนตกงาน และไม่ดำ ในคำอื่น ๆ B มีหั่นค่าเค้กทางเศรษฐกิจแตกต่างกัน แต่มีทำน้อยเพื่อขยาย จากนั้นประธานาธิบดีทาโบมเบคีชื่อบริษัทเช่น SASOL "ฝ่าฝืน" และ badmouthing ของแอฟริกาใต้พยายามมรดกของเหยียดพวกเขาถูกกล่าวหาว่านอกจาก B ข้อบังคับแรงงาน heavy-handed มีพื้นที่อื่นที่ดึงดูดธุรกิจร้องเรียน สหภาพแรงงานจะได้รับพลังงานกว้างบล็อคเสียใจ และจำกัดของสัญญา ทำบริษัทลูกจ้างแรก เอดส์ระบาดแล้วสัดส่วนมหากาพย์ 5.5 ล้านคน หนึ่งไนน์ของประชากรมีผลต่อ เนื่องจากพนักงานวางปิดบวกเอชไอวีจะสนับสนุนรัฐบาล รัฐบาลมีงานเพิ่มเติมยากไฟพนักงาน ผลที่สุด Skyrocketing ขาดและค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพ อาชญากรรมเป็นปัญหาอื่น ค่าใช้จ่ายในการรักษาความปลอดภัยและอาชญากรรมที่เกี่ยวข้องขาดทุนบริษัทแอฟริกาใต้ประมาณ 1% ของขาย สูงกว่าในรัสเซียหรือประเทศบราซิลแม้ มีความเสี่ยง หลายบริษัททั้งในประเทศและต่างประเทศกำลังชาร์จไฟข้างหน้า สำหรับบริษัทในประเทศขนาดใหญ่ ปฏิบัติตมหลักกับ B ได้ตัวเลือกในระยะยาว ดังนั้น พวกเขาสามารถนำกลยุทธ์ที่สอง ครั้งแรกเป็น "รับ": พึ่งพาธุรกิจควบคุม โดยดำจะได้รับสัญญาจัดซื้อ สอง บรรดาเงื่อนไข rengotiate B กลายเป็น กลยุทธ์รับมือบ่อย หอการค้าเหมือง การเชื่อมโยงอุตสาหกรรมในภาคเหมืองแร่สำคัญ ลดโควตาทุน 10 ปีเป้าหมายสำหรับเจ้าสีดำเรียบร้อยจาก 51% 26% บริษัทต่างประเทศในต่างประเทศพบแบบฟอร์มกิจการร่วมค้า (JVs) หรือผสานกับสีดำเป็นเจ้าของบริษัท เช่น กลุ่มซาก Tsavliris กรีซก่อตั้ง JV กับแหลมน้ำและซากของแอฟริกาใต้ที่มีการเดิมพันดำส่วน 66% Jv นี้ดังดาวไปหลังจากที่รัฐบาลสัญญาในอุตสาหกรรมน้ำมันที่ต่างประเทศ ไพรซ์ของแอฟริกาใต้บริษัทในเครือรวม MSGM Masuku Jeena ใหญ่ที่สุดสีดำเป็นเจ้าของบัญชีบริษัทในประเทศ การควบรวมกิจการเปิดประตูสำหรับสัญญาที่ร่ำรวยมากขึ้นพฤษภาคม 2552 จาค็อบซูมาเป็น ที่สามถือผิวหลังประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ มันเดลางานกล้า รูปและมเบคีอยู่ห่าง ๆ technocratic, Zuma บารมี และผ่อนคลายเป็นประธานที่นิยมในหมู่ประชาชน อย่างไรก็ตาม ขาดการศึกษาอย่างเป็นทางการและคำสัญญาไปสหภาพได้ทำธุรกิจชุมชนประสาท มีความกังวลว่า Zuma อาจลดอิสระยุติธรรม ความเสียหายบ้าง และอุปถัมภ์ และทำลายประชาธิปไตย ไม่มีความกังวลเหล่านี้เป็น substantiated เช่นการเขียนนี้ ในขณะเดียวกัน วิกฤตโลกได้ตีแอฟริกาใต้ ซึ่งกำลังประสบภาวะถดถอยเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1994 ความเชื่อมั่นทางธุรกิจที่ต่ำสิบปี และเศรษฐกิจหดตัวลง ธุรกิจแอฟริกาใต้จำนวนมากและบริษัทต่างประเทศที่สนใจในประเทศ วิธีการอยู่รอดการชะลอตัวทางเศรษฐกิจและระบอบประธานาธิบดีใหม่เป็นคำถามดอลลาร์ multimillion (หรือแรนด์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีประชากร 49 ล้าน, แอฟริกาใต้แสดงให้เห็นถึง 10% ของประชากรของแอฟริกาและ 45% ของผลิตภัณฑ์ภายในประเทศของทวีปขั้นต้น (จีดีพี) จีดีพีของมันเกือบจะเป็นใหญ่เป็นส่วนที่เหลือของทะเลทรายซาฮาราของแอฟริกา 47 ประเทศรวมกันในฐานะที่เป็นเครื่องมือของการเจริญเติบโตสำหรับแอฟริกา, แอฟริกาใต้ได้รับการเติบโตที่ 5% ต่อปีจนถึงปี 2008 ในฐานะสมาชิก แต่เพียงผู้เดียวของแอฟริกาของกลุ่ม G-20, แอฟริกาใต้ มีจีดีพี 20 ที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นหนึ่งในสิบอันดับประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่.
1994 ก่อนที่แอฟริกาใต้ได้รับการปกครองโดยรัฐบาลเสียงข้างน้อยสีขาวที่ได้รับความประพฤติสำหรับการแบ่งแยกสีผิวมัน (แยกเชื้อชาติ) นโยบายการ ในปี 1994, แอฟริกาใต้ประสบความสำเร็จเปลี่ยนแปลงอย่างสันติของอำนาจกับพรรคส่วนใหญ่สีดำแอฟริกันสภาแห่งชาติ (ANC), การยึดอำนาจ ผู้นำ ANC, เนลสันแมนเดลาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพที่ทำหน้าที่เป็นประธานของการโพสต์การแบ่งแยกสีผิวแรก ตั้งแต่นั้นมาแอฟริกาใต้ได้ลงมือในการเดินทางไปสู่ความปรองดองใหม่ทางการเมืองและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ.
แต่การทำธุรกิจในแอฟริกาใต้ได้เสมอมีความเสี่ยง แม้ว่าความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งแยกสีผิวที่รู้จักกันดี, ความเสี่ยงการจัดการในยุคแบ่งแยกสีผิวในการโพสต์จะไม่ท้าทายน้อย ตั้งแต่ปี 1994, แอฟริกาใต้ได้แนะนำการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานและครอบคลุมกฎของเกมปล่อยความไม่แน่นอนทั้งในและโอกาส การเลือกตั้งรัฐบาล ANC ได้นำเพิ่มขีดความสามารถทางเศรษฐกิจสีดำ (B) นโยบายเป้าหมายที่จะเพิ่มส่วนแบ่งการดำ 'ในทางเศรษฐกิจ ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านซิมบับเวได้เวนคืนที่ดินอย่างรุนแรงจากเกษตรกรขาวและแจกจ่ายไปยังคนผิวดำรัฐบาลแอฟริกาใต้มีความมุ่งมั่นที่จะปกป้องสิทธิในทรัพย์สิน B มีเป้าหมายที่จะบรรลุเป้าหมายของตนโดยสันติวิธี.
ในหลักการไม่กี่แอฟริกาใต้ไม่เห็นด้วยกับบีในทางปฏิบัติได้มีการบ่นมากกว่า B วิธีการที่เป็นล่วงล้ำชัดเจนการตั้งค่าโควต้าและตารางเวลาในแง่ของความเป็นเจ้าของสีดำ, การจ้างงานและยืนยัน จัดซื้อจัดจ้างการกระทำ แอฟริกาใต้ บริษัท สามารถซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าของและบริหารงานโดยคนผิวขาวจะถูกบังคับให้ขายร้อยละมาก (25% ถึง 50%) ของผู้ถือหุ้นของพวกเขาให้กับธุรกิจสีดำที่เป็นเจ้าของและนักลงทุนมักจะในราคาที่ลด จำนวนของ บริษัท ชั้นนำของแอฟริกาใต้ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กเช่น AngloGold, SAPPI, SASOL และ Telkom ได้เปิดเผย B เป็นความเสี่ยงให้กับผู้ถือหุ้นเพราะ บริษัท เหล่านี้ไม่สามารถรับประกันได้ว่าการทำธุรกรรม B จะใช้สถานที่ในราคาที่ยุติธรรม . B ยังมีผลต่อ บริษัท ต่างชาติ บริษัท ต่างชาติที่สนใจในการรักษาความปลอดภัยสัญญารัฐบาลในส่วนที่เกิน 10 ล้านดอลลาร์จะต้องลงทุนอย่างน้อย 30% ของยอดขายใน บริษัท สีดำเป็นเจ้าของท้องถิ่น ในกรณีที่มีการทำสัญญาป้องกันที่เพิ่มขึ้นร้อยละ 50% บริษัท เช่น SASOL บ่นว่าในประเทศในระดับสูงที่ 25% (ซึ่งอาจเป็นเป็นจริงสูงถึง 40%), B กลัวออกการลงทุนและการสกัดกั้น FIMS ต่างประเทศ นอกจากนี้แม้ว่า B ได้สร้างอย่างรวดเร็วยอดธุรกิจใหม่สีดำ (ที่มักจะมีการเชื่อมต่อกับ ANC) ก็ยังไม่ได้สร้างงานให้กับคนนับล้านของคนผิวดำที่ยากจนและการว่างงาน ในคำอื่น ๆ B ได้ขึ้นหั่นเค้กทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน แต่ได้ทำเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อขยาย จากนั้นประธาน Thabo Mbeki ติดป้าย บริษัท เช่น SASOL "ดันทุรัง" และกล่าวหาว่าพวกเขา badmouthing ความพยายามของแอฟริกาใต้ที่จะอยู่แบบดั้งเดิมของชนชาติ.
นอกจาก B, หนักระเบียบแรงงานพื้นที่อื่นดึงดูดร้องเรียนธุรกิจ สหภาพจะได้รับอำนาจในวงกว้างเพื่อป้องกันการปลดพนักงานและ จำกัด การจ้างของสัญญาทำให้ บริษัท จำนวนมากลังเลที่จะจ้างในสถานที่แรก การแพร่ระบาดของเอชไอวี / เอดส์ได้ถึงสัดส่วนมหากาพย์ที่มีผลกระทบ 5,500,000 บุคคลหนึ่งในเก้าของประชากร นับตั้งแต่ถูกปลดออกพนักงานเอชไอวีบวกจะอยู่ในการสนับสนุนของรัฐบาลรัฐบาลมีแรงจูงใจมากขึ้นเพื่อทำให้มันยากที่จะยิงพนักงาน ผลที่สุด? skyrocketing ขาดและค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพ อาชญากรรมเป็นปัญหาอีก ค่าใช้จ่ายในการรักษาความปลอดภัยและการสูญเสียความผิดทางอาญาที่เกี่ยวข้องกับค่าใช้จ่าย บริษัท แอฟริกาใต้ประมาณ 1% ของยอดขายสูงกว่าในรัสเซียหรือบราซิล.
แม้จะมีความเสี่ยงหลาย บริษัท ทั้งในประเทศและต่างประเทศที่มีการเรียกเก็บล่วงหน้า สำหรับ บริษัท ขนาดใหญ่ในประเทศ, การไม่ปฏิบัติตาม B ไม่อาจจะมีตัวเลือกในระยะยาว ดังนั้นพวกเขานำมาใช้สองกลยุทธ์ ครั้งแรกคือ "บังหน้า" อาศัยธุรกิจควบคุมโดยคนผิวดำจะได้รับสัญญาจัดซื้อจัดจ้าง ประการที่สองการวิ่งเต้นเพื่อ rengotiate แง่ B กลายเป็นกลยุทธ์การเผชิญปัญหาที่พบบ่อย สภาการเหมืองแร่, สมาคมอุตสาหกรรมสำหรับภาคการทำเหมืองแร่ที่สำคัญประสบความสำเร็จในการลดโควต้าที่กำหนดเป้าหมายส่วนของสิบปีสำหรับการเป็นเจ้าของสีดำจาก 51% เป็น 26% หลาย บริษัท ต่างชาติในต่างประเทศพบว่ามันน่าสนใจในรูปแบบกิจการร่วมค้า (บริษัท ร่วมทุน) หรือรวมกับสีดำ บริษัท ถือหุ้น ยกตัวอย่างเช่น Tsavliris กลุ่มกู้ของกรีซที่เกิดขึ้นร่วมทุนกับเคปดำน้ำและกอบกู้ของแอฟริกาใต้ที่มี 66% สัดส่วนการถือหุ้นสีดำ Jv นี้จึงอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่จะไปหลังจากสัญญารัฐบาลในอุตสาหกรรมน้ำมันในต่างประเทศ บริษัท ย่อยแอฟริกาใต้ PricewaterhouseCoopers ของรวมกับ MSGM Masuku Jeena ที่ใหญ่ที่สุดในสีดำที่เป็นเจ้าของ บริษัท บัญชีในประเทศ การควบรวมกิจการเปิดประตูสำหรับสัญญามีกำไรมากขึ้น.
ในเดือนพฤษภาคม 2009, จาค็อบ Zuma กลายเป็นประธานาธิบดีหลังการแบ่งแยกสีผิวในสามของแอฟริกาใต้ หลังจากที่กล้าหาญของชนชั้นสูงแมนเดลาและห่าง Mbeki technocratic, เสน่ห์และผ่อนคลาย Zuma เป็นประธานที่นิยมอย่างมากในหมู่ประชาชน แต่เขาขาดการศึกษาอย่างเป็นทางการและสัญญาของเขาเพื่อการค้าสหภาพได้ทำธุรกิจชุมชนประสาท มีความกังวลว่า Zuma อาจลดความเป็นอิสระของฝ่ายตุลาการจะส่งเสริมให้เกิดการทุจริตและการอุปถัมภ์และบ่อนทำลายประชาธิปไตย ไม่มีความกังวลเหล่านี้ได้รับการพิสูจน์เช่นการเขียนนี้ ในขณะที่วิกฤตเศรษฐกิจโลกได้ตีแอฟริกาใต้ซึ่งกำลังประสบกับภาวะเศรษฐกิจถดถอยครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1994 ความเชื่อมั่นทางธุรกิจอยู่ที่ต่ำสิบปีและเศรษฐกิจมีการหดตัว เพื่อให้หลายธุรกิจที่แอฟริกาใต้และ บริษัท ต่างชาติที่สนใจในประเทศ, วิธีการที่จะอยู่รอดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและระบอบการปกครองของประธานาธิบดีคนใหม่เป็นล้านดอลลาร์ (หรือแรนด์) คำถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีประชากร 49 ล้าน แอฟริกาใต้ เป็น 10 % ของประชากรของทวีปแอฟริกา และ 45% ของทวีปของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ( GDP ) ของ GDP เกือบเป็นใหญ่เป็นส่วนที่เหลือของซับซาฮาแอฟริกา 47 ประเทศรวมกัน เป็นเครื่องมือของการเจริญเติบโตแอฟริกา แอฟริกาใต้ มีการเติบโตที่ 5% ต่อปีจนถึงปี 2551 เป็น แต่เพียงผู้เดียวของแอฟริกาสมาชิกของกลุ่มจี - 20แอฟริกาใต้มีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุด 20 ในโลกและเป็นหนึ่งในสิบอันดับประเทศเกิดใหม่ .
ก่อน 1994 แอฟริกาใต้ถูกปกครองโดยรัฐบาลเสียงข้างน้อยที่ได้รับความอื้อฉาวสำหรับสีขาวอพาร์ธีต ( การแบ่งแยกเชื้อชาติ ) นโยบาย ในปี 1994 แอฟริกาใต้ได้เปลี่ยนที่เงียบสงบของอำนาจ กับพรรคใหญ่สีดำ สภาแห่งชาติแอฟริกา ( ANC ) , สละอำนาจANC ผู้นำ เนลสัน มันเดลา รางวัลโนเบล Laureate เสิร์ฟในฐานะประธานการแบ่งแยกโพสต์แรกของ ตั้งแต่นั้นมา แอฟริกาใต้ ได้เริ่มต้นในการเดินทางใหม่ต่อความสมานฉันท์ทางการเมือง และการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ .
ยังทำธุรกิจในแอฟริกาใต้ได้เสมอที่มีความเสี่ยง แม้ว่าความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเหยียดผิวจะรู้จักกันดีจัดการความเสี่ยงในการโพสต์ยุคเหยียดผิวก็ท้าทายไม่น้อย . ตั้งแต่ปี 1994 แอฟริกาใต้ได้แนะนำพื้นฐานและครอบคลุมการเปลี่ยนแปลงของกฎของเกม ปล่อยทั้งความไม่แน่นอนและโอกาส วันเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย รัฐบาลได้ประกาศใช้อำนาจทางเศรษฐกิจจำนวนสีดำ ( B ) นโยบายมุ่งเพิ่มดำส่วนแบ่งในระบบเศรษฐกิจในขณะที่เพื่อนบ้านซิมบับเวได้เวนคืนที่ดินจากเกษตรกรอย่างรุนแรงสีขาวและแจกจ่ายให้คนผิวดำ รัฐบาลแอฟริกาใต้คือความมุ่งมั่นที่จะปกป้องสิทธิในทรัพย์สิน B มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรลุเป้าหมายของโดยสันติวิธี .
ในหลักการแอฟริกันใต้ไม่เห็นด้วยกับบี ในการปฏิบัติ มีมากบ่นมากกว่าวิธี B อย่างชัดเจนแพ่นการตั้งค่าโควต้าและตารางเวลาในแง่ของการจ้างงานและการจัดหาสีดำ , การยืนยัน เซาท์แอฟริกันสามารถบริษัท ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าของและบริหารโดยคนผิวขาวจะต้องขายจำนวนมาก ( 25% 50% ) ของหุ้นของตนสีดำเป็นเจ้าของธุรกิจและนักลงทุนมักจะในราคาที่ลดจำนวนของผู้นำแอฟริกาใต้บริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก เช่น ANGLOGOLD SAPPI SASOL , , , และ Telkom ได้เปิดเผย B เป็นความเสี่ยงให้กับผู้ถือหุ้น เพราะบริษัทเหล่านี้ไม่สามารถรับประกันได้ว่า B ธุรกรรมจะเกิดขึ้น ณ ราคาตลาดยุติธรรม บี ยังส่งผลกระทบต่อ บริษัท ต่างประเทศบริษัทต่างประเทศที่สนใจในการรักษาสัญญาของรัฐบาลในส่วนที่เกิน $ 10 ล้านบาท จะต้องลงทุนอย่างน้อยร้อยละ 30 ของยอดขายในประเทศสีดำที่เป็นเจ้าของบริษัท ในกรณีของสัญญาป้องกันเปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้นถึง 50% บริษัท เช่น SASOL บ่นว่าในประเทศสูงที่ 25% ( ซึ่งจริงๆอาจจะสูงเป็น 40% ) , B กลัวไปซื้อ fims และการลงทุนจากต่างประเทศ เพิ่มเติมแม้ว่า B ได้อย่างรวดเร็วสร้างยอดธุรกิจสีดำใหม่ ( ที่มักจะมีการเชื่อมต่อกับ ANC ) ได้สร้างงานสำหรับล้านของยากจนและการว่างงานคนผิวดํา ในคำอื่น ๆที่บีได้แผ่นขึ้นเค้กทางเศรษฐกิจแตกต่างกัน แต่ทำเล็ก ๆน้อย ๆเพื่อขยาย จากนั้นประธานาธิบดี Thabo Mbeki ระบุว่า บริษัท เช่น SASOL " คนหัวดื้อ ," และกล่าวหาว่าพวกเขาวิจารณ์ความพยายามของแอฟริกาใต้ที่อยู่ดั้งเดิมของชนชาติ .
นอกจาก B มือหนักแรงงานข้อบังคับพื้นที่อื่นดึงดูดการร้องเรียนธุรกิจ สหภาพแรงงานจะได้รับพลังป้องกันและจำกัดขอบเขตกว้างกว่าการจ้างของสัญญา ทำให้ธุรกิจจำนวนมากลังเลที่จะจ้างในสถานที่แรก การแพร่ระบาดของเอชไอวี / เอดส์ มีถึงสัดส่วนมหากาพย์ที่มีผลต่อ 55 ล้านบุคคล หนึ่งในเก้าของประชากร เนื่องจากเลิกจ้างพนักงานที่ติดเชื้อเอชไอวีจะสนับสนุนรัฐบาล รัฐบาลมีแรงจูงใจมากขึ้นที่จะทำให้มันยากที่จะยิงพนักงาน ผลที่สุด ? ค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพและ skyrocketing . อาชญากรรมเป็นปัญหาอีก ค่าใช้จ่ายการรักษาความปลอดภัยและอาชญากรรมที่เกี่ยวข้องการสูญเสียต้นทุนบริษัทแอฟริกาใต้ประมาณ 1% ของยอดขายที่สูงกว่าใน รัสเซีย หรือ บราซิล
แม้จะมีความเสี่ยง บริษัท ทั้งในประเทศ และต่างประเทศมากมายมีการเรียกเก็บเงินล่วงหน้า สำหรับ บริษัท ในประเทศใหญ่ ปัญหากับ B อาจเป็นตัวเลือกในระยะยาว ดังนั้น พวกเขาใช้สองกลยุทธ์ อย่างแรกคือ " ต่อ " : อาศัยธุรกิจที่ควบคุมโดยคนผิวดำจะได้รับสัญญาจัดซื้อจัดจ้าง ประการที่สองวิ่งเต้นเพื่อ rengotiate B แง่กลายเป็นกลยุทธ์ coping บ่อย ห้องของเหมืองสมาคมอุตสาหกรรมสำหรับภาคเหมืองแร่ สําคัญสําเร็จลดเป้าหมายสิบส่วนโควต้าความเป็นเจ้าของดำจาก 51% ถึง 26 % บริษัท ต่างประเทศหลายประเทศพบว่ามันมีเสน่ห์ในรูปแบบกิจการร่วมค้า ( JVs ) หรือผสานกับสีดำที่เป็นเจ้าของ บริษัท สำหรับอินสแตนซ์tsavliris กอบกู้กลุ่มของกรีซเกิดขึ้น JV กับเคป ดําน้ํา&กอบกู้ของแอฟริกาใต้ที่มี 66 % สีดำ ส่วนหุ้น รายการนี้จึงเป็นตำแหน่งที่ดีที่จะไปหลังจากที่รัฐบาลในอุตสาหกรรมน้ำมันนอกชายฝั่งสัญญา ของแอฟริกาใต้บริษัท PricewaterhouseCoopers รวมกับ msgm masuku จีน่าที่ใหญ่สีดำที่เป็นเจ้าของบัญชี บริษัท ในประเทศการเปิดประตูสำหรับสัญญาเพิ่มเติม lucrative
ในเดือนพฤษภาคม 2009 , จาค็อบ ซูมา กลายเป็นโพสต์ที่สามเหยียดผิวประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้ หลังจากกล้าหาญ แห่งฐานันดรและเงอะงะ ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค Mbeki , มีเสน่ห์และผ่อนคลาย Zuma เป็นประธานได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่ประชาชน อย่างไรก็ตามไม่มีการศึกษาอย่างเป็นทางการของเขาและเขาสัญญากับสหภาพแรงงานได้สร้างชุมชนธุรกิจกังวล มีความกังวลว่า Zuma อาจลดความเป็นอิสระตุลาการ ทุจริต ส่งเสริมและอุปถัมภ์ และบ่อนทำลายประชาธิปไตย ไม่มีความกังวลเหล่านี้เป็นแก่นสารเช่นการเขียนนี้ ในขณะเดียวกัน , วิกฤติได้ตี แอฟริกาใต้ ซึ่งกำลังประสบปัญหาถดถอยของครั้งแรกตั้งแต่ปี 1994ความเชื่อมั่นทางธุรกิจในสิบปีต่ำ และเศรษฐกิจจะหดตัว ธุรกิจแอฟริกาใต้จำนวนมากและ บริษัท ต่างประเทศที่สนใจในประเทศ วิธีการที่จะอยู่รอด downturn เศรษฐกิจ และระบอบการปกครองของประธานาธิบดีคนใหม่เป็นดอลล่า multimillion ( หรือเพิ่ม ) คำถาม