What happened to poor baby Albert i

What happened to poor baby Albert is hard to say, in part because no one is really sure of the child’s true identity. He might have been Douglas Merritte, as psychologists Hall P. Beck and Sharman Levinson argued in 2009. If that’s the case, then the child died at the age of 6 in 1925 of hydrocephalus. Or he might have been William Albert Barger, as Russ Powell and Nancy Digdon argued in 2012. He passed away in 2007 at the age of 87. He reportedly had a lifelong aversion to dogs, though it cannot be determined if it was a lasting effect of the experiment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกิดอะไรขึ้นกับเด็กยากจนอัลเบิร์ทได้ยากที่จะพูด ในบางส่วนเนื่องจากไม่แน่ใจจริง ๆ ตัวตนจริงของเด็ก เขาอาจได้ดักลาส Merritte เป็นนักจิตวิทยาฮอลล์ P. เบ็คและเลวินสัน Sharman โต้เถียงในปี 2552 ถ้าอย่างนี้ แล้วเด็กตายอายุ 6 ใน 1925 hydrocephalus หรือเขาอาจมี William อัลเบิร์ต Barger เป็นรัสพาวเวลและ Nancy Digdon โต้เถียงใน 2012 พระองค์สวรรคตในปี 2007 อายุ 87 เขารายงานมี aversion กลางกรุงเทพเพื่อสุนัข แม้ว่ามันไม่สามารถกำหนดถ้าเป็นผลยั่งยืนของการทดลอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกิดอะไรขึ้นกับลูกน้อยที่น่าสงสารอัลเบิร์เป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่มีใครจริงๆแน่ใจว่าตัวตนที่แท้จริงของเด็ก เขาอาจจะได้รับดักลาส Merritte เป็นนักจิตวิทยาฮอลล์พีเบ็คและชาร์เลวินสันเป็นที่ถกเถียงกันในปี 2009 หากเป็นกรณีนี้แล้วเด็กที่เสียชีวิตเมื่ออายุ 6 ในปี 1925 ของ hydrocephalus หรือเขาอาจจะได้รับวิลเลียมอัลเบิร์ Barger เป็นรัสเวลล์และแนนซี่ Digdon เป็นที่ถกเถียงกันในปี 2012 เขาได้ผ่านไปในปี 2007 ตอนอายุ 87 มีรายงานว่าเขามีความเกลียดชังตลอดชีวิตกับสุนัขแม้ว่ามันจะไม่สามารถได้รับการพิจารณาว่ามันเป็นผลยาวนาน ของการทดลอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกิดอะไรขึ้นกับหนูน้อยอัลเบิร์ต ยากที่จะบอกว่า ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่มีใครแน่ใจจริงๆของตัวตนที่แท้จริงของเด็ก เขาอาจจะถูกดักกลาส เมอร์ริตต์ เป็นนักจิตวิทยาโถงหน้า เบค และ ชาร์แมนเลวินสันเถียงกันใน 2009 ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วเด็กเสียชีวิตตอนอายุ 6 1925 ของภาวะน้ำคั่งในสมอง หรือเขาอาจจะได้ วิลเลียม อัลเบิร์ต บาร์เจอร์เป็นรัส Powell และแนนซี่ digdon แย้งใน 2012เขาเสียชีวิตในปี 2007 อายุ 87 เขารายงานว่ามีรังเกียจตลอดชีวิตของสุนัข แต่มันไม่สามารถกำหนดถ้าได้ผลที่ยั่งยืนของการทดลอง