Along with economic globalization,

Along with economic globalization, English has increasingly become the medium of communication around the
world both in local and global contexts. The realization of importance of English highlights the necessity of every
country to have its people become better equipped with English performance. Inevitably, this necessity is also
applicable to Thailand. In response to the demands for English skills, the Thai government has made constant efforts to
improve Thai learners’ English performance throughout the history of English language teaching in Thailand
(Kanoksilapatham, 2007) in order to improve Thai learners’ competence in English, enabling them to obtain job
opportunities, promotions or career advancement.
With the rise in the number of English users, English language teaching professionals has increased worldwide. The
importance of English has also sparked a growing interest in the teaching of English as a foreign language (EFL). In
Thailand, to meet the demands of global economics and to cope with the growing local and national demands for
English skills, new initiatives have been launched in all aspects of the Thai educational system, including curriculum,
materials, facilities, and professional development for teachers. However, a number of studies (e.g., Pongsiriwet, 2002;
Wiriyachitra, 2001) reported that the four skills of listening, speaking, reading, and writing are far from satisfactory.
The results of these studies were repeatedly substantiated by Bolton’s (2008) study which reported that Thai learners’
English performance was somewhat limited, compared to that of other ASEAN country members.
To improve Thai learners’ English proficiency, among all the four macro language skills, speaking seems intuitively
the most important because speaking includes all other skills of knowing that language (Ur, 1996). Given the role of
speaking skills in learning a foreign language, teaching and learning English speaking in Thailand is somewhat limited
for a number of reasons. First, for Thai students, English speaking or oral communication in English is deemed to be
difficult since English is not their native language (Khamkhien, 2010). Second, most of Thai learners need their English
to sound as native-like as possible which is a prestige norm of spoken English even though English is widely used in the
region of South East Asia, creating a great diversity of English e.g., Malaysian English, Singaporean English, etc. This
scenario seems to limit their choice of their exposure to English. Next, since English in Thailand is a foreign language,
the exposure of English to authentic language input of learners of English in Thailand is limited. Lastly, another
dimension which should be taken into account lies into English pronunciation of Thai teachers of English
(Kanoksilapatham, 2007). These serious problems are exclusively important, leading to a large volume of studies

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กับโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจ ภาษาอังกฤษได้มากขึ้นกลายเป็น กลางสื่อสารสถานเวิลด์ทั้งในบริบทท้องถิ่น และสากล รับรู้ความสำคัญของภาษาอังกฤษเน้นความจำเป็นของทุก ๆประเทศมีคนดีขึ้นพร้อมกับประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษ ย่อม สิ่งนี้จะยังใช้ได้กับประเทศไทย เพื่อตอบสนองความต้องการในทักษะภาษาอังกฤษ รัฐบาลไทยได้ทำความพยายามอย่างต่อเนื่องประสิทธิภาพของไทยเรียนภาษาอังกฤษตลอดประวัติศาสตร์ของการสอนเป็นภาษาไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham, 2007) เพื่อปรับปรุงความสามารถของนักเรียนไทยในอังกฤษ เปิดให้รับงานโอกาสทางการขาย โปรโมชั่น หรือก้าวมีการเพิ่มขึ้นของผู้ใช้ภาษาอังกฤษ ผู้เชี่ยวชาญในการสอนภาษาอังกฤษได้เพิ่มขึ้นทั่วโลก ที่ความสำคัญของภาษาอังกฤษได้ยังจุดประกายความสนใจเพิ่มขึ้นในการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) ในประเทศไทย เพื่อตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจโลก และ เพื่อรับมือกับการเติบโตในท้องถิ่น และชาติความต้องการสำหรับทักษะภาษาอังกฤษ โครงการใหม่ ๆ มีการพัฒนาในทุกด้านของระบบการศึกษาไทย รวมสูตรวัสดุ สิ่งอำนวยความสะดวก และการพัฒนาครูมืออาชีพ อย่างไรก็ตาม มีจำนวนของการศึกษา (เช่น พงษ์ศิริเวทย์ 2002Wiriyachitra, 2001) รายงานว่า สี่ทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียนได้มากพอผลการศึกษาเหล่านี้ถูก substantiated โดยศึกษา (2008) ของโบลตันซึ่งรายงานว่า ซ้ำ ๆ ของนักเรียนไทยประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษได้ค่อนข้างจำกัด เปรียบเทียบกับประเทศอาเซียนไทยเรียนภาษาอังกฤษ ระหว่างทักษะทั้งหมดสี่แมภาษา การปรับปรุงการพูดดูเหมือนหมดมากที่สุดเนื่องจากการพูดมีทักษะอื่น ๆ ทั้งหมดของการรู้ภาษาที่สำคัญ (คุณ 1996) กำหนดบทบาทของพูดทักษะในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ เรียน และสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยมีค่อนข้างจำกัดสำหรับจำนวนของเหตุผล ครั้งแรก สำหรับนักเรียนไทย พูดภาษาอังกฤษหรือการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษจะถือว่าเป็นยากเนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาแม่ของตน (Khamkhien, 2010) สอง ส่วนใหญ่ของนักเรียนไทยต้องภาษาอังกฤษฟังเป็นพื้นเมืองเหมือนที่สุดซึ่งปกติศักดิ์ศรีการพูดภาษาอังกฤษแม้ภาษาอังกฤษจะใช้ใน การภูมิภาคของ South East Asia สร้างหลากหลายเช่น มาเลเซียอังกฤษภาษาอังกฤษ อังกฤษสิงคโปร์ เป็นต้น นี้สถานการณ์ดูเหมือนจะ จำกัดความหลากหลายของพวกเขาสัมผัสกับภาษาอังกฤษ ถัดไป ภาษาอังกฤษในประเทศไทยเป็น ภาษาต่างประเทศการสัมผัสภาษาอังกฤษป้อนภาษาที่แท้จริงของผู้เรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทยมีจำกัด สุดท้ายนี้ อื่นอยู่มิติที่ควรนำมาพิจารณาในการออกเสียงภาษาอังกฤษของครูไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham, 2007) ปัญหาเหล่านี้อย่างจริงจังสำคัญขอนำเสนอ นำไปสู่การศึกษาจำนวนมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พร้อมกับโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจ,
อังกฤษมากขึ้นได้กลายเป็นสื่อกลางในการสื่อสารทั่วโลกทั้งในบริบทของประเทศและทั่วโลก สำนึกถึงความสำคัญของภาษาอังกฤษเน้นความจำเป็นของทุกประเทศที่จะมีผู้คนที่กลายเป็นอุปกรณ์ที่ดีกว่ากับประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษ
อย่างหลีกเลี่ยงไม่จำเป็นนี้นอกจากนี้ยังมีผลบังคับใช้กับประเทศไทย
ในการตอบสนองความต้องการสำหรับทักษะภาษาอังกฤษที่รัฐบาลไทยได้พยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงการเรียนไทยผลการดำเนินงานภาษาอังกฤษตลอดประวัติศาสตร์ของการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย(Kanoksilapatham 2007) เพื่อปรับปรุงการเรียนไทย 'ความสามารถในภาษาอังกฤษทำให้พวกเขา ที่จะได้รับงานโอกาสโปรโมชั่นหรือความก้าวหน้าในอาชีพ. ด้วยการเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้ใช้ภาษาอังกฤษผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนภาษาอังกฤษได้เพิ่มขึ้นทั่วโลก ความสำคัญของภาษาอังกฤษนอกจากนี้ยังได้จุดประกายความสนใจเพิ่มขึ้นในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) ในประเทศไทยที่จะตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจทั่วโลกและการที่จะรับมือกับการเจริญเติบโตของความต้องการของท้องถิ่นและระดับชาติสำหรับทักษะภาษาอังกฤษ, ความคิดริเริ่มใหม่ได้รับการเปิดตัวในทุกด้านของระบบการศึกษาไทยรวมทั้งหลักสูตรวัสดุสิ่งอำนวยความสะดวกและการพัฒนาอาชีพสำหรับครูผู้สอน. อย่างไรก็ตามจำนวนของการศึกษา (เช่น Pongsiriwet 2002; วิริยะจิตรา, 2001) รายงานว่าสี่ทักษะการฟังการพูดการอ่านและการเขียนที่อยู่ห่างไกลจากความพึงพอใจ. ผลจากการศึกษาเหล่านี้ได้รับการยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยโบลตัน (2008) การศึกษา ซึ่งมีรายงานว่าผู้เรียนไทยผลการดำเนินงานภาษาอังกฤษค่อนข้างจำกัด เมื่อเทียบกับประเทศสมาชิกอาเซียนอื่น ๆ . เพื่อปรับปรุงการเรียนไทย 'ความสามารถทางภาษาอังกฤษในทุกทักษะภาษาสี่แมโครพูดดูเหมือนว่าสังหรณ์ใจที่สำคัญที่สุดเพราะการพูดรวมถึงทักษะอื่นๆ ทั้งหมดของ รู้ภาษาที่ (Ur, 1996) ได้รับบทบาทของทักษะการพูดในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศการเรียนการสอนและการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในประเทศไทยค่อนข้าง จำกัด สำหรับจำนวนของเหตุผล ครั้งแรกสำหรับนักเรียนไทยพูดภาษาอังกฤษหรือภาษาสื่อสารในช่องปากในภาษาอังกฤษจะถือว่าเป็นเรื่องยากเนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาของพวกเขา (Khamkhien 2010) ประการที่สองมากที่สุดของผู้เรียนไทยต้องภาษาอังกฤษของพวกเขาให้เสียงเป็นพื้นเมืองเหมือนที่เป็นไปได้ซึ่งเป็นบรรทัดฐานศักดิ์ศรีของภาษาอังกฤษแม้ว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, การสร้างความหลากหลายของเช่นภาษาอังกฤษภาษามาเลเซียภาษาอังกฤษ สิงคโปร์อังกฤษ ฯลฯ นี้สถานการณ์น่าจะจำกัด การเลือกของพวกเขาจากการสัมผัสของพวกเขาเป็นภาษาอังกฤษ ถัดไปเนื่องจากภาษาอังกฤษในประเทศไทยเป็นภาษาต่างประเทศเปิดรับภาษาอังกฤษที่จะใส่ภาษาที่แท้จริงของผู้เรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทยที่มี จำกัด สุดท้ายอีกมิติที่ควรจะนำมาพิจารณาอยู่ลงไปในการออกเสียงภาษาอังกฤษของครูภาษาไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham 2007) เหล่านี้ปัญหาร้ายแรงที่มีความสำคัญโดยเฉพาะที่นำไปสู่ปริมาณมากของการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พร้อมกับโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจได้มากขึ้น ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในการสื่อสารรอบ
โลกทั้งในประเทศและบริบทโลก การตระหนักถึงความสำคัญของภาษาอังกฤษ เน้นความจำเป็นของทุกประเทศที่จะมีผู้คน
ดีขึ้นพร้อมกับประสิทธิภาพภาษาอังกฤษ ย่อม ความจำเป็นนี้ยัง
ใช้กับประเทศไทยในการตอบสนองต่อความต้องการทักษะภาษาอังกฤษ รัฐบาลไทยได้พยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของนักศึกษาไทยในอังกฤษ
ตลอดประวัติศาสตร์ของการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย
( kanoksilapatham , 2007 ) เพื่อพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาไทยซึ่งช่วยให้พวกเขาได้รับโอกาสในการทำงาน

โปรโมชั่นหรือความก้าวหน้าในอาชีพด้วยการเพิ่มขึ้นในจำนวนของผู้ใช้ภาษาอังกฤษ ภาษาอังกฤษ สอนภาษา ผู้เชี่ยวชาญได้เพิ่มขึ้นทั่วโลก
เห็นความสำคัญของภาษาอังกฤษ ก็จุดประกายความสนใจที่เพิ่มมากขึ้นในการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ ( ภาษาอังกฤษ ) ใน
ไทย เพื่อตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจโลก และการรับมือกับการเติบโตในระดับท้องถิ่นและระดับชาติ ความต้องการ
ทักษะภาษาอังกฤษใหม่โครงการได้รับการเปิดตัวในทุกด้านของระบบการศึกษาไทย รวมทั้งหลักสูตร
วัสดุ , เครื่อง , และการพัฒนาวิชาชีพครู แต่จำนวนของการศึกษา ( เช่น pongsiriwet , 2002 ;
เมนะเศวต , 2001 ) ได้รายงานว่า ทั้ง 4 ทักษะ ฟัง พูด อ่าน และเขียน อยู่ไกลจาก
น่าพอใจผลของการศึกษาเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมา substantiated โดยโบลตัน ( 2551 ) การศึกษาซึ่งรายงานว่า ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาไทย
ค่อนข้างจำกัด เมื่อเทียบกับที่ของสมาชิกประเทศอาเซียนอื่น ๆ .
เพื่อปรับปรุงภาษาอังกฤษของนักศึกษาไทยในภาษาแมโครทั้งหมด 4 ทักษะ การพูดเหมือนสังหรณ์ใจ
ที่สำคัญที่สุด เพราะการพูดมีทักษะอื่น ๆทั้งหมดของรู้ว่าภาษา ( ur , 1996 ) ได้รับบทบาทของ
ทักษะการพูดในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ , การเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยค่อนข้างจำกัด
สำหรับจำนวนของเหตุผล ครั้งแรก สำหรับนักศึกษา ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ การพูดหรือการสื่อสารด้วยการพูดภาษาอังกฤษถือว่าเป็น
ยากเนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาดั้งเดิมของตน ( khamkhien , 2010 ) ประการที่สองส่วนใหญ่ของผู้เรียนไทยต้องการ
ภาษาอังกฤษเพื่อเสียงพื้นเมืองเช่นเป็นไปได้ซึ่งเป็นบรรทัดฐานของศักดิ์ศรีภาษาอังกฤษแม้ว่าภาษาอังกฤษใช้กันอย่างแพร่หลายใน
ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สร้างความหลากหลายที่ดีของภาษาอังกฤษ เช่น อังกฤษ มาเลเซีย สิงคโปร์ อังกฤษ ฯลฯ นี้
สถานการณ์ดูเหมือนจะ จำกัด ทางเลือกของการเปิดรับภาษาอังกฤษ ต่อไป เนื่องจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ
แสงของภาษาอังกฤษเพื่อการป้อนภาษาที่แท้จริงของผู้เรียนภาษาอังกฤษใน ประเทศไทย จำกัด สุดท้ายอีก
มิติที่ควรพิจารณาอยู่ในการออกเสียงภาษาอังกฤษของครูภาษาอังกฤษ
( kanoksilapatham , 2007 )ปัญหาร้ายแรงเหล่านี้มีเฉพาะสำคัญ ส่งผลให้มีปริมาณขนาดใหญ่ของการศึกษา