Grains have been one of the most im

Grains have been one of the most important staples to the Korean diet. Early myths of the foundations of various kingdoms in Korea center on grains. One foundation myth relates to Jumong, who received barley seeds from two doves sent by his mother after establishing the kingdom of Goguryeo. Yet another myth speaks of the three founding deities of Jeju Island, who were to be wed to the three princesses of Tamna; the deities brought seeds of five grains which were the first seeds planted, which in turn became the first instance of farming
During the pre-modern era, grains such as barley and millet were the main staples and were supplemented by wheat, sorghum, andbuckwheat. Rice is not an indigenous crop to Korea, and millet was likely the preferred grain before rice was cultivated. Rice became the grain of choice during the Three Kingdoms period, particularly in the kingdoms of Silla and Baekje in the southern regions of the peninsula. Rice was such an important commodity in Silla that it was used to pay taxes. The Sino-Korean word for "tax" is a compound character that uses the character for the rice plant. The preference for rice escalated into the Joseon period, when new methods of cultivation and new varieties emerged that would help increase production.
As rice was prohibitively expensive when it first came to Korea, the grain likely was mixed with other grains to "stretch" the rice; this is still done in dishes such as boribap (rice with barley) and kongbap (rice with beans). White rice, which is rice with the bran removed, has been the preferred form of rice since its introduction into the cuisine. The most traditional method of cooking the rice has been to cook it in an iron pot called a sot (솥) or musoe sot (무쇠솥). This method of rice cookery dates back at least to the Goryeo period, and these pots have even been found in tombs from the Silla period. The sot is still used today, much in the same manner as it was in the past centuries.
Rice is used to make a number of items, outside of the traditional bowl of plain white rice. It is commonly ground into a flour and used to make rice cakes called tteok in over two hundred varieties. It is also cooked down into a congee (juk), or gruel (mieum) and mixed with other grains, meat, or seafood. Koreans also produce a number of rice wines, both in filtered and unfiltered versions
.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ธัญพืชมีหนึ่งคำสำคัญอาหารเกาหลี ตำนานต้นของรากฐานของอาณาจักรต่าง ๆ ในเกาหลีในธัญพืช มูลนิธิตำนานหนึ่งเกี่ยวข้องกับจูมง ที่ได้รับเมล็ดข้าวบาร์เลย์จากนกสองส่ง โดยแม่ของเขาหลังจากการสร้างอาณาจักรของพระเจ้า แต่ อีกตำนานพูดถึงเทวดาก่อตั้งสามของเกาะเชจู ที่ไม่ได้สมรสกับเจ้าหญิงทั้งสามของ Tamna; เทวดานำเมล็ดของห้าธัญพืชซึ่งเมล็ดพันธุ์แรกที่ปลูก ซึ่งจะกลายเป็นอินสแตนซ์แรกของนา
ในช่วงยุคสมัยก่อน ธัญพืชเช่นข้าวบาร์เลย์และฟ่างมีคำหลัก และถูกเสริม ด้วยข้าวสาลี ข้าวฟ่าง andbuckwheat ข้าวไม่เป็นพืชพื้นเมืองประเทศเกาหลี และประเทศมีแนวโน้ม ข้าวต้องก่อนข้าวที่ปลูก ข้าวเป็น เม็ดเลือกช่วงสามก๊ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาณาจักรของพระเจ้าในภาคใต้ของคาบสมุทรและซิลลา ข้าวดังกล่าวเป็นสินค้าสำคัญในซิลลาไม่ว่า จะใช้ในการชำระภาษี คำรุกรานเกาหลี "ภาษี" เป็นอักขระผสมที่ใช้อักขระสำหรับต้นข้าว การกำหนดลักษณะสำหรับข้าวเลื่อนเป็นรอบระยะเวลาโจ เมื่อเกิดวิธีใหม่ของการเพาะปลูกและสายพันธุ์ใหม่ที่จะช่วยเพิ่มการผลิต
เป็นข้าวแพง prohibitively เมื่อแรกมาถึงเกาหลี เมล็ดมักถูกผสมกับธัญพืชอื่น ๆ เพื่อ "ยืด" ข้าว ซึ่งยังคงทำได้ในอาหารเช่น boribap (ข้าวกับข้าวบาร์เลย์) และ kongbap (ข้าวถั่ว) ข้าวขาว ซึ่งเป็นการรำข้าวเอา ได้รับแบบฟอร์มที่ต้องการของข้าวตั้งแต่การแนะนำเป็นอาหาร วิธีดั้งเดิมที่สุดของการหุงข้าวได้รับการ ปรุงอาหารในหม้อเหล็กเรียกว่าแม่สอด (솥) หรือ musoe แม่สอด (무쇠솥) วิธีนี้ข้าวอาหารวันน้อยไประยะจง และกระถางเหล่านี้แม้จะพบในสุสานจากระยะลลา แม่สอดยังใช้วันนี้ มากในลักษณะเดียวกันก็ในศตวรรษผ่านมา
ข้าวถูกใช้เพื่อสร้างหมายเลขสินค้า นอกชามโบราณของข้าวขาวธรรมดา โดยทั่วไปดินเป็นแป้งแบบ และใช้ในการทำเค้กข้าวที่เรียกว่า tteok ในกว่าสองร้อยสายพันธุ์ มันจะลงต้มเป็นโจ๊ก (จุก), หรือโจ๊ก (mieum) และผสมกับธัญพืชอื่น ๆ เนื้อ หรือทะเล ชาวเกาหลียังผลิตจำนวนไวน์ข้าว ทั้งกรอง และยังไม่ได้กรองรุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ธัญพืชได้รับหนึ่งในลวดเย็บกระดาษที่สำคัญที่สุดในการรับประทานอาหารเกาหลี ตำนานแรกของรากฐานของอาณาจักรต่างๆในใจกลางเกาหลีในวันที่ธัญพืช หนึ่งในรากฐานตำนานที่เกี่ยวข้องกับ Jumong ผู้ที่ได้รับเมล็ดพันธุ์ข้าวบาร์เลย์จากสองนกพิราบที่ส่งมาจากแม่ของเขาหลังจากที่การสร้างอาณาจักรของกูรี แต่ตำนานอีกคนหนึ่งพูดในสามเทพที่ตั้งของเกาะเชจูที่กำลังจะนำไปสู่สามเจ้าหญิงของ Tamna; เทพนำเมล็ดพันธุ์ของห้าธัญพืชซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกครั้งแรกซึ่งจะกลายเป็นตัวอย่างแรกของการทำการเกษตร
ในช่วงยุคก่อนสมัยใหม่ธัญพืชเช่นข้าวบาร์เลย์และข้าวฟ่างมีลวดเย็บกระดาษที่สำคัญและได้รับการตบท้ายด้วยข้าวสาลีข้าวฟ่าง andbuckwheat ข้าวไม่ได้เป็นพืชพื้นเมืองไปยังประเทศเกาหลีและข้าวฟ่างก็น่าจะเป็นเมล็ดพืชที่ต้องการก่อนที่จะปลูกข้าว ข้าวกลายเป็นเมล็ดพืชที่ถูกเลือกใช้ในช่วงระยะเวลาสามก๊กโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักรซิลลาและแบกเจในภาคใต้ของคาบสมุทร ข้าวเป็นเช่นสินค้าโภคภัณฑ์ที่สำคัญในซิลลาที่ว่ามันถูกใช้ในการจ่ายภาษี คำว่าชิโนเกาหลีสำหรับ "ภาษี" เป็นตัวละครสารประกอบที่ใช้อักขระสำหรับพืชข้าว การตั้งค่าสำหรับข้าวเพิ่มขึ้นในระยะเวลาที่โชซอนเมื่อวิธีการใหม่ของการเพาะปลูกและพันธุ์ใหม่โผล่ออกมาว่าจะช่วยเพิ่มการผลิต
เป็นข้าวที่มีราคาแพงเมื่อมันมาเกาหลีครั้งแรกเมล็ดข้าวมีแนวโน้มที่ได้รับการผสมกับธัญพืชอื่น ๆ ที่จะ "ยืด" ข้าว นี้ยังคงทำในอาหารเช่น boribap (ข้าวบาร์เลย์) และ kongbap (ข้าวกับถั่ว) ข้าวขาวซึ่งเป็นข้าวที่มีรำออกได้รับรูปแบบที่ต้องการของข้าวตั้งแต่ต้นลงในอาหาร วิธีการแบบดั้งเดิมมากที่สุดของการปรุงอาหารข้าวได้รับการปรุงเป็นอาหารในหม้อเหล็กที่เรียกว่าขี้เมา ( 솥 ) หรือขี้เมา musoe ( 무 쇠 솥 ) วิธีการปรุงอาหารข้าวนี้วันที่กลับมาอย่างน้อยในช่วงเวลา Goryeo และหม้อเหล่านี้ได้รับการพบในสุสานจากช่วงเดียวกันของซิลลา ขี้เมาที่ยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบันมากในลักษณะเดียวกับที่มันเป็นในศตวรรษที่ผ่านมา
ข้าวถูกนำมาใช้เพื่อให้จำนวนรายการนอกชามแบบดั้งเดิมของข้าวขาวธรรมดา มันเป็นพื้นดินทั่วไปลงในแป้งและใช้ในการทำเค้กข้าวที่เรียกว่าต๊อกในกว่าสองร้อยสายพันธุ์ มันจะสุกยังลงไปในโจ๊ก (จุก) หรือข้าวต้ม (mieum) และผสมกับธัญพืชอื่น ๆ เนื้อหรืออาหารทะเล ชาวเกาหลียังผลิตจำนวนของไวน์ข้าวทั้งในการกรองและไม่กรองรุ่น
.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ธัญพืชได้รับหนึ่งของลวดเย็บกระดาษที่สำคัญที่สุดของอาหารที่เกาหลี ต้นตำนานของรากฐานของอาณาจักรต่างๆในศูนย์เกาหลี ธัญพืช มูลนิธิหนึ่งในตำนานเกี่ยวข้องกับจูมง ที่ได้รับเมล็ดบาร์เลย์จากนกเขาสองตัวที่ถูกส่งโดยแม่ของเขาหลังจากก่อตั้งอาณาจักรแห่งโกคูรยอ แต่อีกเรื่องพูดถึงสามผู้ก่อตั้งเทพของเกาะเจจูคนที่จะแต่งงานกับเจ้าหญิงทั้งสามของทัม ; เทวดานำเมล็ดของห้าธัญพืช ซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์ปลูก ซึ่งจะกลายเป็นตัวอย่างแรกของฟาร์มในช่วงยุคก่อนสมัยใหม่
, ธัญพืช เช่น ข้าวบาร์เลย์ และข้าวฟ่างเป็นหลัก และเสริมด้วยลวดเย็บกระดาษคือ ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง andbuckwheat . ข้าวเป็นพืชพื้นเมืองเกาหลีและข้าวฟ่างมีแนวโน้มที่ต้องการเม็ด ก่อนข้าว เพาะปลูก ข้าวเป็นธัญพืชของทางเลือกในช่วงสามก๊ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในราชอาณาจักรชิลลาและแพคเจในภาคใต้ของคาบสมุทร ข้าวเป็นสินค้าสำคัญในชิลลานั้นมันถูกใช้เพื่อจ่ายภาษีSINO เกาหลีสำหรับคำว่า " ภาษี " เป็นสารตัวที่ใช้ตัวละครสำหรับปลูกข้าว . ค่าข้าวเพิ่มขึ้นในยุคโชซอน เมื่อวิธีการใหม่ของการปลูกและพันธุ์ใหม่โผล่ออกมาว่า จะช่วยเพิ่มการผลิต
เป็นข้าวแพงเมื่อมันมาถึงเกาหลี เมล็ดข้าวจะถูกผสมกับธัญพืชอื่นๆ เพื่อ " ยืด " ข้าว ;นี้ยังคงทำในอาหารเช่น boribap ( ข้าวบาร์เลย์ ) และ kongbap ( ข้าวกับถั่ว ) ข้าวขาว ซึ่งเป็นข้าวที่มีจมูกข้าวออกมีที่ต้องการรูปข้าวนับตั้งแต่การแนะนำเข้าสู่อาหาร วิธีการแบบดั้งเดิมมากที่สุดของการปรุงอาหารข้าวได้รับการปรุงอาหารในหม้อเหล็กที่เรียกว่า แม่สอด ( 솥 ) หรือ musoe แม่สอด ( 무쇠솥 )วิธีการปรุงอาหารของข้าววันที่กลับอย่างน้อยก็สมัยโครยอ และหม้อเหล่านี้ได้ถูกพบในสุสานสมัยชิลลา แม่สอดยังคงใช้วันนี้ มากในลักษณะเดียวกัน ตามที่มันเป็นในศตวรรษที่ผ่านมา .
ข้าวจะใช้เพื่อให้จำนวนของรายการนอกชามแบบดั้งเดิมของข้าวขาวธรรมดาโดยทั่วไปดินลงในแป้งที่ใช้ทำเค้กข้าว เรียกว่า ต๊อกในกว่า 200 สายพันธุ์ มันยังสุกลงในโจ๊ก ( จุก ) หรือข้าวต้ม ( mieum ) และผสมกับธัญพืชอื่นๆ เนื้อสัตว์ หรืออาหารทะเล คนเกาหลีก็ผลิตจำนวนของไวน์ข้าว ทั้งกรองและไม่กรองด้วยรุ่น