is reader-writer connection – that

is reader-writer connection – that something that makes a reader feel, respond, and want more. It gives writing life, energy, individuality, and zest. Writing that’s alive with voice is hard to put down; voiceless writing is a chore to read. Voice is the personal imprint of the writer on the page, and is so different with each writer. Each voice is unique. Voice is part concern for the reader, part enthusiasm for the topic, and part personal style. Voice also differs with purpose and audience.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นการเชื่อมต่อเครื่องอ่านเขียนที่บางสิ่งบางอย่างที่ทำให้รู้สึกอ่าน ตอบ และต้องเพิ่มเติม มันทำให้ชีวิตเขียน พลังงาน บุคลิกลักษณะ และเซสท์ เขียนที่เต็มไปด้วยเสียงจะหนักลง การเขียนเสียงเป็นเบื่ออ่าน เสียง imprint ส่วนบุคคลของผู้เขียนในหน้า ต่างกับแต่ละตัวเขียน และ แต่ละเสียงไม่ซ้ำกัน เสียงเป็นส่วนที่เกี่ยวข้องสำหรับการอ่าน ความกระตือรือร้นส่วนหัวข้อ และลักษณะส่วนบุคคล เสียงยังแตกต่างกับวัตถุประสงค์และผู้ชม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คือการเชื่อมต่อผู้อ่านนักเขียน - บางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกตอบสนองและต้องการมากขึ้น มันจะช่วยให้การเขียนชีวิตพลังงานบุคลิกลักษณะและความมีชีวิตชีวา การเขียนที่มีชีวิตอยู่กับเสียงเป็นเรื่องยากที่จะวางลง; เขียนใบ้เป็นงานที่น่าเบื่อที่จะอ่าน เสียงเป็นที่ประทับส่วนบุคคลของผู้เขียนในหน้าและเป็นจึงแตกต่างกับนักเขียนแต่ละคน เสียงแต่ละที่ไม่ซ้ำ เสียงเป็นกังวลส่วนหนึ่งสำหรับผู้อ่านความกระตือรือร้นส่วนหนึ่งสำหรับหัวข้อและเป็นส่วนหนึ่งสไตล์ส่วนตัว เสียงยังแตกต่างกันโดยมีวัตถุประสงค์และผู้ชม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นนักอ่าน นักเขียน และการเชื่อมต่อที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึก ตอบสนอง และต้องการเพิ่มเติม ให้เขียนชีวิต , พลังงาน , บุคลิกลักษณะ และความสนุกสนาน การเขียนที่มีชีวิตอยู่กับเสียงยากที่จะใส่ลง การเขียนไม่ก้องเป็นงานที่น่าเบื่อที่จะอ่าน เสียงที่ประทับส่วนตัวของผู้เขียนในหน้า และมันแตกต่างกับแต่ละคนเขียน แต่ละเสียงมีเอกลักษณ์ เสียงส่วนหนึ่งกังวลสำหรับผู้อ่านส่วนความกระตือรือร้นสำหรับหัวข้อและส่วนบุคคล ลักษณะ เสียงยังแตกต่างกับวัตถุประสงค์และผู้ชม