After Shangguan Bing’er left, Zhou

After Shangguan Bing’er left, Zhou Weiqing laughed and said, “Although this girl acts tough, but her heart is really soft. She has given me an hour of rest, haha in front of this young master there is no point acting. Alright, I’ll go take a nap. Afternoon naps are a good habit, good for the complexion.”

When Shangguan Bing’er returned in an hour carrying a heavy duffel bag, all she heard was the snoring sounds of Little Fatty Zhou.

Shangguan Bing’er was both amused and vexed at the same time. This Little Fatty Zhou rascal really just ate and slept, couldn’t he tell that she was using her rank to take revenge on him? It was unbelievable that he could still sleep so soundly.

“Little Fatty Zhou, Wake up!” Shangguan Bing’er shouted loudly outside the tent, she naturally would not enter his tent, what if that rascal was sleeping naked?

The snores continued.

A sly light flashed in Shangguan Bing’er’s beautiful eyes, and she suddenly shouted loudly: “FIRE!! FIRE!!”

“Aaaahhh…” A loud screech resounded from within the tent, preceding Zhou Weiqing rushing and stumbling clumsily out of the tent. Luckily, although he was dishevelled, at least he was still clothed.

“Where, Where?” shouted Zhou Weiqing as he rushed out, face was filled with panic.

Shangguan Bing’er said exasperatedly: “Are you so afraid of death?”

By now Zhou Weiqing had finally fully woken up, and looking around, he realised that there wasn’t any sight of flames around and immediately knew that he had been tricked. His face full of indignation, he said: “It’s human nature to be scared of death, those who aren’t scared of death are fools. If there’s nothing else, I’m going back to sleep.” Having said that, he actually turned around and headed back to his tent.

“You wretch, stop right now!” Shangguan Bing’er realised that every time she faced Little Fatty Zhou she would always fall into a rage.

“Battalion Commander, is there anything else?” Zhou Weiqing asked impatiently.

“Special training.” Shangguan Bing’er gritted her teeth as she looked at the rascal, and she lifted her hand and threw the duffel bag into Zhou Weiqing’s arms. She had already decided that no matter what, she would teach him a lesson today and assuage her anger.

Zhou Weiqing felt his hands filled with a sudden weight, and upon opening the bag, he saw it was filled to the brim with rocks, weighing about 20kg in total. Immediately, he didn’t dare to act anymore and said with a pitiable expression: “Battalion Commander, this is too harsh right.”

Shangguan Bing’er said coldly: “As an archer, your speed and strength are far from passable, if you don’t get a large amount of physical training, how can you survive?”

Zhou Weiqing said: “But, shouldn’t being accurate at shooting be enough?”

Shangguan Bing’er asked suspiciously: “Is your archery very accurate?”

Zhou Weiqing had some confidence in his archery, and immediately nodded.

Shangguan Bing’er said: “Okay, if your archery is more accurate, or at least equal, to mine, then you won’t have to undergo my special training. Take your equipment and follow me.”

Zhou Weiqing shouldered his bow and brought his quiver, and followed Shangguan Bing’er out of the camp.

Once they were out of the camp, Shangguan Bing’er stopped, and pointed towards a large tree, whose trunk was about as thick as a human, about 200 yards away: “See that tree? To be a passable archer, you need to be able to shoot a human figure at least 200 yards away. Your target now is the centre of the tree trunk. Go ahead.”

Zhou Weiqing took down his longbow, and took out an arrow of around 90 cm long from his quiver, nocking it to the bow. He drew the bow and took aim – the tree at 200 yards away was but a slim figure – before releasing the arrow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่ชางกวน Bing'er ซ้าย, โจว Weiqing หัวเราะและกล่าวว่า "แม้ว่าเธอคนนี้ทำหน้าที่ยาก แต่หัวใจของเธออ่อนจริงๆ เธอมีให้ฉันหนึ่งชั่วโมงของส่วนที่เหลือฮ่าฮ่าในด้านหน้าของเจ้านายหนุ่มคนนี้ไม่มีการแสดงจุด เอาล่ะฉันจะไปหลับนอน งีบตอนบ่ายเป็นนิสัยที่ดีที่ดีสำหรับผิว. " เมื่อชางกวน Bing'er กลับมาในอีกหนึ่งชั่วโมงแบกถุงหนักทั้งหมดที่เธอได้ยินเสียงกรนของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไขมันโจว. ชางกวน Bing'er เป็นทั้งขบขันและเดือดร้อนที่ เวลาเดียวกัน. เล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ Rascal ไขมันโจวจริงๆเพียงแค่กินและนอนไม่สามารถบอกเขาว่าเธอกำลังใช้ตำแหน่งของเธอที่จะแก้แค้นเขา? มันก็ไม่น่าเชื่อว่าเขายังคงสามารถนอนหลับอุตุดังนั้น. "ลิตเติ้ลโจวไขมัน, ตื่นขึ้นมา!" ชางกวน Bing'er ตะโกนเสียงดังนอกเต็นท์เธอธรรมชาติจะไม่เข้าไปในเต็นท์ของเขาสิ่งที่ถ้าคนพาลที่กำลังนอนหลับเปลือยกายsnores อย่างต่อเนื่องแสงเจ้าเล่ห์ประกายในดวงตาที่สวยงามชางกวน Bing'er และเธอก็ตะโกนเสียงดัง: "ไฟ !! ไฟไหม้ !! " " Aaaahhh ... "เป็นร้องเสียงกรี๊ดดังก้องจากภายในเต็นท์ก่อนหน้านี้โจว Weiqing และวิ่งสะดุดงุ่มง่ามออกจากเต็นท์ . โชคดีที่แม้ว่าเขาจะไม่เรียบร้อยอย่างน้อยเขาก็ยังคงสวม"ที่ไหนที่ไหน" ตะโกนโจว Weiqing ในขณะที่เขาวิ่งออกใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว. ชางกวน Bing'er กล่าว exasperatedly: "คุณจึงกลัวความตาย" โดยตอนนี้โจว Weiqing ในที่สุดเขาก็ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่และมองไปรอบ ๆ เขาก็ตระหนักว่าไม่มีสายตาของเปลวไฟรอบ ๆ และทันทีที่รู้ว่าเขาเคยถูกหลอก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจเขากล่าวว่า "มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะต้องกลัวของการเสียชีวิตผู้ที่ไม่กลัวความตายเป็นคนโง่ ถ้ามีอะไรอย่างอื่นฉันจะกลับไปนอน. "ต้องบอกว่าจริง ๆ แล้วเขาหันไปรอบ ๆ และมุ่งหน้ากลับไปยังเต็นท์ของเขา. " คุณเจ้าตัวหยุดในขณะนี้! "ชางกวน Bing'er ตระหนักว่าทุกครั้งที่เธอต้องเผชิญกับลิตเติ้ลไขมัน โจวเธอมักจะตกอยู่ในความโกรธ. "ผู้บัญชาการกองพันจะมีอะไรอีกหรือไม่" โจว Weiqing ถามอดทน. "การฝึกอบรมพิเศษ." ชางกวน Bing'er gritted ฟันของเธอขณะที่เธอมองไปที่คนพาลและเธอยกมือของเธอและโยน กระเป๋าเป้เข้าไปในอ้อมแขนของโจว Weiqing เธอได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าสิ่งที่เธอจะสอนให้เขาเรียนในวันนี้และระงับความโกรธของเธอ. โจว Weiqing รู้สึกว่ามือของเขาเต็มไปด้วยน้ำหนักอย่างฉับพลันและเมื่อเปิดถุงที่เขาเห็นมันถูกแประด้วยหินชั่งน้ำหนัก เกี่ยวกับ 20kg ทั้งหมด ทันทีที่เขาไม่กล้าที่จะทำหน้าที่อีกต่อไปและกล่าวว่าด้วยการแสดงออกที่น่าเวทนา "ผู้บัญชาการกองพันนี้เป็นรุนแรงเกินไปขวา." ชางกวน Bing'er กล่าวอย่างเย็นชา "ในฐานะที่เป็นคนยิงธนู, ความเร็วและความแรงของคุณอยู่ห่างไกลจากพอควรถ้า คุณไม่ได้รับจำนวนมากของการฝึกอบรมทางกายภาพวิธีการที่คุณสามารถอยู่รอดได้ "? โจว Weiqing กล่าวว่า:" แต่ไม่ควรถูกต้องในการถ่ายภาพจะเพียงพอ " ชางกวน Bing'er ถามพิรุธ" คือการยิงธนูของคุณถูกต้องมาก? " โจว Weiqing มีความเชื่อมั่นในการยิงธนูของเขาและพยักหน้าทันที. ชางกวน Bing'er กล่าวว่า:" โอเคถ้ายิงธนูของคุณถูกต้องมากขึ้นหรืออย่างน้อยเท่ากับเพื่อเราแล้วคุณจะไม่ต้องได้รับการฝึกอบรมพิเศษของฉัน ใช้อุปกรณ์ของคุณและปฏิบัติตามฉัน. " โจว Weiqing ไหล่ธนูของเขาและนำเขาสั่นและตามชางกวน Bing'er ออกมาจากค่าย. เมื่อพวกเขาออกจากค่ายชางกวน Bing'er หยุดและชี้ไปที่ต้นไม้ขนาดใหญ่ มีลำต้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับความหนาเป็นมนุษย์ประมาณ 200 หลาห่าง: "See ต้นไม้ที่? จะเป็นคนยิงธนูพอคุณจะต้องสามารถที่จะยิงร่างมนุษย์อย่างน้อย 200 หลา เป้าหมายของคุณในขณะนี้เป็นศูนย์กลางของลำต้นของต้นไม้ที่ ไปข้างหน้า. " โจว Weiqing เอาลงคันธของเขาและเอาลูกศรประมาณ 90 ซม. ยาวจากการสั่นของเขา nocking มันคันธนู เขาดึงคันธนูและเล็ง - ต้นไม้ที่ 200 หลาออกไป แต่รูปทรงเพรียวบาง - ก่อนที่จะปล่อยลูกศร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากที่ท่าน bing"er ซ้าย โจว weiqing หัวเราะและกล่าวว่า " ถึงแม้ผู้หญิงคนนี้ทำตัวลำบาก แต่หัวใจเธอมันนุ่มจิงๆ ที่เธอมีให้ฉันชั่วโมงพักผ่อน ฮ่าๆต่อหน้านายน้อย มีจุดที่ไม่มีการแสดง ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปงีบซักหน่อย ตอนกลางวันเป็นนิสัยที่ดีสำหรับผิว .เมื่อท่าน bing"er กลับมาใน 1 ชั่วโมงแบกกระเป๋าที่หนัก ทั้งหมดที่เธอได้ยินเป็นเสียงกรนของโจว ไขมันน้อยซ่างกวน bing"er ทั้งขบขันและน่ารำคาญในเวลาเดียวกัน นี้น้อยไขมัน โจว เลวจริงๆเพียงแค่กินและนอน เขาไม่บอกว่าเขาใช้ตำแหน่งของเธอ เพื่อแก้แค้นเขา ไม่น่าเชื่อเลยว่า เขาจะยังคงหลับสนิท" โจว , ไขมันน้อยตื่น " ท่าน bing"er ตะโกนเสียงดังนอกเต็นท์ เธอย่อมจะไม่ใส่เต็นท์ของตน ถ้าเด็กนั่นนอนเปลือยอยู่การกรนต่อแสงประกายเจ้าเล่ห์ในดวงตาคู่สวย กวน bing"er และเธอก็ตะโกนเสียงดัง " ไฟไหม้ ! ไฟไหม้ ! ! "" อ๋อ . . . . . . . " เสียงกรีดร้องดังก้องไปจากภายในเต็นท์ ที่ผ่านมา โจว weiqing วิ่งสะดุดเงอะงะและออกจากเต้นท์ โชคดีที่แม้ว่าเขาจะพะรุงพะรัง อย่างน้อยเขาก็ยังสวมเสื้อผ้าอยู่" ไหน ไหน ไหน " ตะโกนโจว weiqing ขณะที่เขาวิ่งออก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกซ่างกวน bing"er บอกว่า exasperatedly : " คุณกลัวความตาย "ตอนนี้โจว weiqing ได้เต็มที่ตื่นขึ้นมาและมองไปรอบๆ เขาตระหนักว่า มีไม่ใด ๆรอบ และเห็นเปลวไฟทันทีว่า เขาโดนหลอก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ เขากล่าวว่า : " มันคือธรรมชาติของมนุษย์กลัวความตาย ผู้ที่ไม่กลัวความตาย เป็นคนโง่ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมจะกลับไปนอน " ต้องบอกว่าจริงๆ แล้ว เขาหันไปรอบ ๆและมุ่งหน้ากลับไปเต็นท์ของตน" ยัยบ้า หยุดเดี๋ยวนี้ ! " ท่าน bing"er ตระหนักว่าทุกครั้งที่เธอเจอน้อยไขมัน โจว เธอมักตกอยู่ในความโกรธ" ผู้บังคับการกองพัน มีอะไร ? " โจว weiqing ถามอย่างหงุดหงิด ." การฝึกพิเศษ " กวน bing"er gritted ฟันของเธอขณะที่เธอมองที่เลว และที่เธอยกมือของเธอและโยนกระเป๋าเข้าไปในโจว weiqing แขน เธอได้ตัดสินใจแล้วว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะสอนบทเรียนเขาวันนี้และระงับความโกรธของเธอโจว weiqing รู้สึกว่ามือของเขาเต็มไปด้วยน้ำหนักทันที และเมื่อเปิดกระเป๋า เขาเห็นมันเป็นแประกับก้อนหินหนักประมาณ 20 กก. รวม ทันที เขาคงไม่กล้าทำอีกแล้ว และกล่าวด้วยสีหน้าน่าสงสาร : " ผู้บังคับการกองพัน นี่มันรุนแรงเกินไปแล้ว "ซ่างกวน bing"er กล่าวอย่างเย็นชา " เป็นคนยิงธนู , ความเร็วและความแข็งแกร่งของคุณอยู่ไกลพอควร ถ้าคุณไม่ได้รับจำนวนมากของการฝึกอบรมทางกายภาพ วิธีที่คุณสามารถอยู่รอดได้ ? "โจว weiqing กล่าวว่า : " แต่ไม่ได้ถูกต้องที่ยิงเป็นพอ "ซ่างกวน bing"er ถามอย่างสงสัย " คือ ยิงธนูแม่นมาก ? "โจว weiqing มีความมั่นใจในการยิงธนูของเขา และรีบพยักหน้าซ่างกวน bing"er กล่าวว่า : " โอเค ถ้ายิงธนูของคุณจะถูกต้องมากขึ้น หรืออย่างน้อยก็เท่ากับ ของฉัน แล้วคุณจะไม่ต้องได้รับการฝึกพิเศษของฉัน ใช้อุปกรณ์ของคุณและปฏิบัติตามฉัน . "โจว weiqing แบกธนูของเขาและนำสั่นของเขา และตามกวน bing"er ออกจากค่ายเมื่อพวกเขาออกมาจากค่าย ซ่างกวน bing"er หยุดและชี้ไปยังต้นไม้ใหญ่ที่มีลำต้นเป็นหนาเป็นมนุษย์ ห่างประมาณ 200 เมตร : " เห็นต้นไม้นั่น เป็นนักธนูที่พอควร คุณต้องสามารถที่จะยิงรูปมนุษย์อย่างน้อย 200 หลาออกไป เป้าหมายของคุณคือศูนย์กลางของลำต้นไม้ ไปเถอะ "โจว weiqing เอาลง Longbow ของเขา และเอาธนูประมาณ 90 ซม. จากแล่งของเขา nocking กับคันธนู เขาดึงคันธนูและเอา–เล็งต้นที่ 200 เมตรห่าง แต่บางรูป ) ก่อนที่จะปล่อยลูกศร