PHYSICAL TRAINING Our study covered

PHYSICAL TRAINING
Our study covered a period of 19 weeks, the first 2 and the last 2 being reserved for the cognitive and motor-oriented assessments. During 15 weeks, the IG patients went through three 1- hour sessions per week. During the first 2 weeks, the participants were prepared for physical activity through exercises involving articular mobilization and muscle stimulation. Evaluation of individual aptitudes constituted the initial step of orienting content programming by defining an individual motor profile. Next, during 13 weeks, we elaborated a programme based upon exercises in walking, equilibrium and stamina. Three themes were taken up in each session in accordance with our objectives, and they occa- sioned 40 min of exercises per session. Each week, one session was given over to walking and the amelioration of walking parameters through motor route exercises (e.g. walking by striding over boards, going up a step, zigzagging). After that, a second weekly session was devoted to stamina exercises, particularly on an ergocycle with the arms and the legs. Participants could thereby keep up a light to moderate effort over a relatively long time span. During this effort, the patients were equipped with a Beurer P-100® cardiofrequency meter glove. While unable to carry out an effort test, we nonetheless managed to determine the targeted cardiac frequencies encompassed between 60 and 70% of reserve cardiac frequency.
Finally, the last session of the week involved activities (e.g. dance and stepping) that combined stamina, equilibrium and walking. This session was supposed to be enjoyable, as its objective was to maintain the motivation of one and all throughout the duration of the programme. The hour was divided into three parts: the first part consisting of 10 min of contact, articular mobilization and warm-up, the second part was 40 min of the previously described activities and then 10 min of return to calm and relaxation.
The follow-up necessitated preliminary programming of each session and allowed for activity content to evolve in accordance with each person’s progress.
STATISTICS
The Kolmogorov-Smirnov test (K-S test) was used to test distribution normality for each parameter. The initial subject characteristics in the two groups were compared using the Student’s t test for quantitative variables and using a McNemar X2 with a Yates correcting for qualitative variables.
Each participant was assessed before and after the rehabilitation, and comparisons between were made with a repeated measures ANOVA. A Spearman correlation test was used to study the relationship between the changes in cognitive score ( Δ values) and the changes in walking variables ( Δ values).
These analyses were made with Statistica 8, and the significance threshold was set at p < 0.01.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การฝึกอบรมทางกายภาพ การศึกษาของเราครอบคลุมระยะเวลาของ สัปดาห์ที่ 19, 2 แรก และ 2 ครั้งล่าสุดที่ถูกสำรองสำหรับประเมินการรับรู้ และ แปลกมอเตอร์ ในระหว่างสัปดาห์ที่ 15 ผู้ป่วย IG ไปผ่านสามรอบ 1 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ในช่วง 2 สัปดาห์แรก ผู้เข้าร่วมถูกเตรียมไว้สำหรับกิจกรรมทางกายภาพผ่านแบบฝึกหัดที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของข้อและกล้ามเนื้อกระตุ้น การประเมินแต่ละ aptitudes ทะลักขั้นตอนแรกของ orienting เขียนเนื้อหาโดยการกำหนดโพรไฟล์ของมอเตอร์แต่ละตัว ถัดไป ในระหว่างสัปดาห์ที่ 13 เรา elaborated โครงการขึ้นอยู่กับการออกกำลังกายเดิน สมดุล และความแข็งแกร่ง สามรูปที่ถ่ายขึ้นในแต่ละวัตถุประสงค์ของเรา และพวกเขา occa-sioned 40 นาทีของการออกกำลังกายต่อเซสชัน แต่ละสัปดาห์ เซสชันที่หนึ่งได้รับผ่านการเดินและการ amelioration การเดินพารามิเตอร์ผ่านเส้นทางรถยนต์การออกกำลังกาย (เช่นเดิน โดย striding ผ่านบอร์ด จะขึ้นขั้นตอน zigzagging) หลังจากนั้น ช่วงสัปดาห์ที่สองถูกทุ่มเทเพื่อฝึกความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการ ergocycle กับแขนและขา ผู้เข้าร่วมสามารถทำให้ค่าไฟบรรเทาความพยายามผ่านช่วงเวลาค่อนข้างนาน ในระหว่างนี้พยายาม ผู้ป่วยได้พร้อมกับถุงมือ Beurer P 100 ® cardiofrequency เมตร ในขณะที่ไม่สามารถดำเนินการทดสอบความพยายาม เรากระนั้นจัดการเพื่อกำหนดความถี่หัวใจเป้าหมายผ่านระหว่าง 60 และ 70% ของความถี่หัวใจสำรอง สุดท้าย ช่วงสุดท้ายของสัปดาห์เกี่ยวข้องกับกิจกรรม (เช่นเต้นรำและก้าว) ที่รวมความแข็งแกร่ง สมดุล และเดิน ช่วงนี้ไม่ควรจะสนุกสนาน เป็นวัตถุประสงค์ของการ รักษาแรงจูงใจของหนึ่งและทั้งหมดตลอดระยะเวลาของโครงการ ชั่วโมงถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน: ส่วนแรกประกอบด้วย 10 นาทีติดต่อ เคลื่อนไหวข้อ และอุ่นเครื่อง ส่วนที่สองคือ 40 นาทีกิจกรรมอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ แล้วส่งคืนให้แก่ผู้เข้าพัก 10 นาที ติดตาม necessitated การเขียนโปรแกรมเบื้องต้นของแต่ละเซสชัน และอนุญาตให้เนื้อหากิจกรรมชุมนุมตามความคืบหน้าของแต่ละคน สถิติ การทดสอบน่าเป็น-Smirnov (การทดสอบ K-S) ถูกใช้เพื่อทดสอบ normality แจกจ่ายสำหรับแต่ละพารามิเตอร์ ลักษณะหัวเรื่องเริ่มต้นในกลุ่มสองถูกเปรียบเทียบโดยใช้การทดสอบ t ของนักเรียนสำหรับตัวแปรเชิงปริมาณ และใช้การ McNemar X 2 เยตส์แก้ไขตัวแปรเชิงคุณภาพ ผู้เข้าร่วมแต่ละถูกประเมินก่อน และ หลังการฟื้นฟู และเปรียบเทียบระหว่างทำ มีการวัดซ้ำการวิเคราะห์ความแปรปรวน Spearman ที่ใช้ทดสอบความสัมพันธ์ของการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงในการรับรู้คะแนน (ค่าδยอด) และการเปลี่ยนแปลงในตัวแปร (ค่าδยอด) เดิน วิเคราะห์เหล่านี้ที่ทำกับ Statistica 8 และตั้งค่าขีดจำกัดสำคัญที่พี < 0.01

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การฝึกอบรมทางกายภาพ
การศึกษาของเราได้รับการคุ้มครองเป็นระยะเวลา 19 สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่ 2 และช่วง 2 ถูกสงวนไว้สำหรับการประเมินความรู้ความเข้าใจและมอเตอร์ที่มุ่งเน้น ในช่วง 15 สัปดาห์ที่ผ่านมาผู้ป่วย IG ผ่านไปสามชั่วโมง 1- ประชุมต่อสัปดาห์ ในช่วง 2 สัปดาห์แรกที่ผู้เข้าร่วมได้ถูกเตรียมไว้สำหรับการออกกำลังกายผ่านการออกกำลังกายที่เกี่ยวข้องกับการระดมข้อและการกระตุ้นกล้ามเนื้อ การประเมินความถนัดของแต่ละบุคคลประกอบด้วยขั้นตอนแรกของการปรับเนื้อหาการเขียนโปรแกรมด้วยการกำหนดรายละเอียดยนต์ของแต่ละบุคคล ถัดไปในช่วง 13 สัปดาห์ที่ผ่านมาเราบรรจงโปรแกรมขึ้นอยู่กับการออกกำลังกายในการเดินสมดุลและความแข็งแกร่ง สามรูปแบบที่ถูกนำขึ้นมาในแต่ละครั้งตามวัตถุประสงค์ของเราและพวกเขา occa- sioned 40 นาทีของการออกกำลังกายต่อเซสชั่น ในแต่ละสัปดาห์หนึ่งเซสชั่นที่ได้รับมากกว่าที่จะเดินและการเยียวยาของพารามิเตอร์การออกกำลังกายเดินผ่านเส้นทางมอเตอร์ (เช่นโดยการเดินเดินมากกว่าผ้าจะขึ้นขั้นตอนคดเคี้ยว) หลังจากที่เซสชั่นประจำสัปดาห์ที่สองได้อุทิศให้กับความแข็งแกร่งของการออกกำลังกายโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ergocycle ที่มีแขนและขา ผู้เข้าร่วมจึงสามารถรักษาไฟปานกลางความพยายามมากกว่าช่วงเวลาที่ค่อนข้างยาว ความพยายามในช่วงนี้ผู้ป่วยพร้อมกับ Beurer P-100 หรือไม่? cardiofrequency เมตรถุงมือ ในขณะที่ไม่สามารถที่จะดำเนินการทดสอบความพยายามที่เรายังคงมีการจัดการเพื่อกำหนดความถี่การเต้นของหัวใจการกำหนดเป้าหมายห้อมล้อมระหว่าง 60 และ 70% ของความถี่การเต้นของหัวใจสำรอง.
สุดท้ายช่วงสุดท้ายของกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสัปดาห์ (เช่นการเต้นรำและการก้าว) ที่รวมความแข็งแกร่งสมดุล และการเดิน เซสชั่นนี้ควรจะเป็นที่สนุกสนานเป็นวัตถุประสงค์ของมันคือการสร้างแรงจูงใจในการรักษาของหนึ่งและทั้งหมดตลอดระยะเวลาของโปรแกรม ชั่วโมงแบ่งออกเป็นสามส่วนคือส่วนแรกประกอบด้วย 10 นาทีของการติดต่อและการระดมข้ออบอุ่นขึ้นส่วนที่สองเป็น 40 นาทีในกิจกรรมที่อธิบายไว้ก่อนหน้าแล้ว 10 นาทีของการกลับมาเพื่อความสงบและผ่อนคลาย.
ต่อไปนี้ ขึ้นจำเป็นต้องมีการเขียนโปรแกรมเบื้องต้นของแต่ละเซสชั่นและได้รับอนุญาตสำหรับเนื้อหากิจกรรมที่จะพัฒนาให้สอดคล้องกับความคืบหน้าของแต่ละคน.
สถิติ
ทดสอบ Kolmogorov-Smirnov (KS ทดสอบ) ถูกนำมาใช้ในการทดสอบภาวะปกติจัดจำหน่ายสำหรับแต่ละพารามิเตอร์ ลักษณะเรื่องเริ่มต้นในทั้งสองกลุ่มมาเปรียบเทียบโดยใช้การทดสอบค่าทีนักศึกษาสำหรับตัวแปรเชิงปริมาณและการใช้ X2 McNemar กับเยตส์แก้ไขสำหรับตัวแปรเชิงคุณภาพ.
เข้าร่วมแต่ละคนได้รับการประเมินก่อนและหลังการฟื้นฟูสมรรถภาพและการเปรียบเทียบระหว่างที่ทำกับวัดซ้ำ ANOVA การทดสอบความสัมพันธ์สเปียร์แมนถูกใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงในคะแนนองค์ความรู้ (ค่าΔ) และการเปลี่ยนแปลงในตัวแปรเดิน (ค่าΔ).
การวิเคราะห์เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาด้วย Statistica 8 และเกณฑ์อย่างมีนัยสำคัญเป็นที่ตั้ง p <0.01

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การฝึกอบรมทางกายภาพ
การศึกษาของเราครอบคลุมเป็นระยะเวลา 19 สัปดาห์แรก 2 และล่าสุด 2 ถูกสงวนไว้สำหรับการรับรู้และมอเตอร์แบบการประเมิน ในช่วงสัปดาห์ที่ 15 ของผู้ป่วย IG ผ่าน 1 ชั่วโมง 3 ครั้งต่อสัปดาห์ ในช่วง 2 สัปดาห์แรก ได้แก่ เตรียมกิจกรรมทางกายภาพผ่านแบบฝึกหัดที่เกี่ยวข้องกับการขยับข้อต่อและกระตุ้นกล้ามเนื้อการประเมินความถนัดแต่ละบุคคลขึ้น ขั้นตอนแรกของการปฐมนิเทศเนื้อหาโดยการกําหนดรายละเอียดของมอเตอร์แต่ละตัว ต่อมา ในช่วง 13 สัปดาห์ เราอธิบายโครงการตามแบบฝึกเดิน ความสมดุล และความแข็งแกร่ง สามชุดถูกถ่ายขึ้นในแต่ละครั้งตามวัตถุประสงค์ของเรา และพวกเขา occa - sioned 40 นาทีของการออกกำลังกายต่อเซสชัน ในแต่ละสัปดาห์หนึ่งเซสชั่นได้รับมากกว่าที่จะเดินและแก้ไขพารามิเตอร์ของมอเตอร์แบบเดินผ่านเส้นทาง ( เช่นเดิน striding กว่าบอร์ดจะขึ้นขั้นตอน zigzagging ) หลังจากนั้นสองสัปดาห์ครั้งก็ทุ่มเทเพื่อฝึกความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะใน ergocycle กับแขนและขาผู้เข้าร่วมสามารถเพื่อให้ทันแสงความพยายามพอสมควรในช่วงเวลาที่ค่อนข้างนาน ในความพยายามนี้ผู้ป่วยพร้อมกับเครื่องวัดอุณหภูมิร่างกาย p-100 ® cardiofrequency เครื่องวัดถุงมือ ในขณะที่ไม่สามารถที่จะดำเนินการทดสอบความพยายาม แต่เราสามารถกำหนดเป้าหมายของความถี่ที่ encompassed ระหว่าง 60 และ 70 % ของทุนสำรองของความถี่
ในที่สุดเซสชั่นสุดท้ายของสัปดาห์ที่เกี่ยวข้องต่างๆ ( เช่นการเต้นรำและก้าว ) ที่รวมความแข็งแกร่ง ความสมดุล และเดิน เซสชั่นนี้ควรจะเป็นที่สนุกสนาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาแรงจูงใจของหนึ่งและทั้งหมดตลอดระยะเวลาของโครงการ ชั่วโมงถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนแรกประกอบด้วย 10 นาทีของการติดต่อ , การระดมและข้อต่อการอุ่นเครื่องส่วนที่สองคือ 40 นาทีของกิจการที่อธิบายก่อนหน้านี้แล้ว 10 นาทีกลับสงบ และผ่อนคลาย
ติดตามบังคับการเขียนโปรแกรมเบื้องต้นของแต่ละครั้งและได้รับอนุญาตสำหรับเนื้อหา กิจกรรม เพื่อพัฒนาให้สอดคล้องกับความก้าวหน้าของแต่ละคน

แอนเดอร์สันสถิติเพื่อการทดสอบ ( k-s Test ) ใช้ทดสอบการแจกแจงปกติสำหรับแต่ละพารามิเตอร์ลักษณะวิชาที่เริ่มต้นในการเปรียบเทียบการใช้ของนักเรียนทดสอบตัวแปรเชิงปริมาณและการใช้ X2 McNemar กับเยทส์แก้ไขตัวแปรเชิงคุณภาพ
ผู้เข้าร่วมแต่ละคนประเมินก่อนและหลังการฟื้นฟู และเปรียบเทียบได้กับการวัดซ้ำโดยเป็นผู้ทดสอบใช้สหสัมพันธ์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงคะแนนการรับรู้ ( Δค่า ) และการเปลี่ยนแปลงในการเดินตัวแปร ( Δค่า )
วิเคราะห์เหล่านี้ให้กับ statistica 8 และกำหนดเกณฑ์ไว้ที่ P < 0.01