The prevalence of physical assault

The prevalence of physical assault of women during pregnancy has been estimated at 8% in a random survey and between 7 and 11% in non-random samples. Pregnant women’s risk of abusive violence was shown to be 60.6% greater than that of nonpregnant women in a sample of 6002 households.

Only a single small study (Bullock, L. & McFarlane, American Journal of Nursing, 1989) has clearly defined the increased risk of low birth weight in women abused during pregnancy. Numerous methodologic problems such as limited descriptions of severity, locus and treatment given for injuries, absence of corroboration with specific neonatal findings, and unreliable inferences of cause and effect combined with false variables, limit the extent to which studies can inform clinical practice and guide future research. These problems as a whole stem from the multifactorial nature of family violence.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีการประมาณความชุกของการโจมตีทางกายภาพของผู้หญิงขณะตั้งครรภ์ที่ 8% ในการสำรวจสุ่ม และ ระหว่าง 7 และ 11% ในตัวอย่างไม่ใช่สุ่ม สตรีตั้งครรภ์ความเสี่ยงความรุนแรงคำผรุสวาทที่แสดงจะ มากกว่าของผู้หญิง nonpregnant ในตัวอย่างของครัวเรือน 6002 60.6%เท่าเดียวเล็กศึกษา (Bullock, L. และ McFarlane อเมริกันสมุดของพยาบาล 1989) ได้ชัดเจนกำหนดเสี่ยงน้ำหนักต่ำเกิดในผู้หญิงที่ถูกในระหว่างตั้งครรภ์ ปัญหา methodologic จำนวนมากเช่นคำอธิบายจำกัดความรุนแรง โลกัสโพล และรักษาสำหรับการบาดเจ็บ การขาดงานของ corroboration มีพบเฉพาะทารกแรกเกิด และ inferences น่าของเหตุและผลร่วมกับตัวแปรปลอม จำกัดขอบเขตที่ศึกษาสามารถแจ้งให้ทางคลินิกปฏิบัติและคู่มือการวิจัยในอนาคต ปัญหาเหล่านี้ทั้งหมดเกิดจากลักษณะ multifactorial ความรุนแรงในครอบครัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความชุกของการทำร้ายร่างกายของผู้หญิงระหว่างตั้งครรภ์ได้ประมาณ 8% ในการสำรวจแบบสุ่มและระหว่างวันที่ 7 และ 11% ในตัวอย่างที่ไม่สุ่ม ความเสี่ยงของหญิงตั้งครรภ์ที่ไม่เหมาะสมของความรุนแรงได้รับการแสดงให้เห็นว่า 60.6% มากกว่าที่ผู้หญิงตั้งครรภ์ในกลุ่มตัวอย่างของผู้ประกอบการ 6002. เฉพาะการศึกษาขนาดเล็กเดียว (วัว L. & McFarlane, อเมริกันวารสารการพยาบาล, 1989) ได้มีการกำหนดไว้อย่างชัดเจนเพิ่มขึ้น ความเสี่ยงของน้ำหนักแรกเกิดต่ำในสตรีที่ถูกทารุณกรรมในระหว่างตั้งครรภ์ ปัญหามากมายกระบวนวิธีเช่นรายละเอียด จำกัด ความรุนแรงทางเดินและการรักษาที่ได้รับสำหรับการบาดเจ็บกรณีที่ไม่มีการยืนยันกับผลการวิจัยของทารกแรกเกิดที่เฉพาะเจาะจงและการหาข้อสรุปไม่น่าเชื่อถือของเหตุและผลรวมกับตัวแปรเท็จ จำกัด ขอบเขตที่ศึกษาสามารถแจ้งการปฏิบัติทางคลินิกและในอนาคตแนะนำ การวิจัย ปัญหาเหล่านี้เป็นทั้งต้นกำเนิดจากธรรมชาติ multifactorial ของความรุนแรงในครอบครัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความชุกของการโจมตีทางกายภาพของผู้หญิงในระหว่างตั้งครรภ์ได้ประมาณ 8 เปอร์เซ็นต์ในการสำรวจแบบสุ่มและระหว่าง 7 และ 11 % แบบไม่สุ่มตัวอย่าง ความเสี่ยงของหญิงมีครรภ์ของความรุนแรงที่ไม่เหมาะสมถูกแสดงเป็น 60.6% มากกว่าของผู้หญิง nonpregnant ในตัวอย่างของ 6002 ครอบครัว

เดียวการศึกษาขนาดเล็ก ( วัว ) &เมิกฟาร์เลิน วารสารพยาบาลชาวอเมริกัน1989 ) ได้กำหนดความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยในผู้หญิงผิดในระหว่างการตั้งครรภ์ ปัญหา methodologic มากมายเช่นคำอธิบาย จำกัด ของความรุนแรง ความเชื่อและการรักษาได้รับบาดเจ็บ ไม่มีการยืนยันเฉพาะทารกแรกเกิด จำนวน และไม่น่าเชื่อถือข้อสรุปของเหตุ และ ผล รวมกับตัวแปรเท็จจำกัดขอบเขตที่ศึกษาสามารถแจ้งทางคลินิกและแนวทางการวิจัยในอนาคต ปัญหาเหล่านี้ทั้งหมดเกิดจากธรรมชาติ multifactorial ของความรุนแรงในครอบครัว