Gravity or gravitation is a natural

Gravity or gravitation is a natural phenomenon by which all things with mass are brought towards (or 'gravitate' towards) one another including stars, planets, galaxies and even light and sub-atomic particles. Gravity is responsible for the complexity in the universe, by creating spheres of hydrogen, igniting them under pressure to form stars and grouping them into galaxies. Without gravity, the universe would be an uncomplicated one, existing without thermal energy and composed only of equally spaced particles. On Earth, gravity gives weight to physical objects and causes the tides. Gravity has an infinite range, and it cannot be absorbed, transformed, or shielded against.

Gravity is most accurately described by the general theory of relativity (proposed by Albert Einstein in 1915) which describes gravity, not as a force, but as a consequence of the curvature of spacetime caused by the uneven distribution of mass/energy; and resulting in time dilation, where time lapses more slowly in strong gravitation. However, for most applications, gravity is well approximated by Newton's law of universal gravitation, which postulates that gravity is a force where two bodies of mass are directly drawn (or 'attracted') to each other according to a mathematical relationship, where the attractive force is proportional to the product of their masses and inversely proportional to the square of the distance between them. This is considered to occur over an infinite range, such that all bodies (with mass) in the universe are drawn to each other no matter how far they are apart.

Gravity is the weakest of the four fundamental interactions of nature. The gravitational attraction is approximately 10−38 times the strength of the strong force (i.e. gravity is 38 orders of magnitude weaker), 10−36 times the strength of the electromagnetic force, and 10−29 times the strength of the weak force. As a consequence, gravity has a negligible influence on the behavior of sub-atomic particles, and plays no role in determining the internal properties of everyday matter (but see quantum gravity). On the other hand, gravity is the dominant force at the macroscopic scale, that is the cause of the formation, shape, and trajectory (orbit) of astronomical bodies, including those of asteroids, comets, planets, stars, and galaxies. It is responsible for causing the Earth and the other planets to orbit the Sun; for causing the Moon to orbit the Earth; for the formation of tides; for natural convection, by which fluid flow occurs under the influence of a density gradient and gravity; for heating the interiors of forming stars and planets to very high temperatures; for solar system, galaxy, stellar formation and evolution; and for various other phenomena observed on Earth and throughout the universe.

In pursuit of a theory of everything, the merging of general relativity and quantum mechanics (or quantum field theory) into a more general theory of quantum gravity has become an area of research.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แรงโน้มถ่วงหรือแรงโน้มถ่วงเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ทุกสิ่ง มีมวลมาต่อ (หรือ 'gravitate' ต่อ) กันดาว ดาวเคราะห์ ชื่อดาราจักร และอนุภาคอะตอมย่อย และแสงได้ รับผิดชอบซับซ้อนในจักรวาล แรงโน้มถ่วง โดยสร้างทรงกลมของไฮโดรเจน igniting พวกเขาภายใต้ความดันเพื่อฟอร์มดาว และจัดกลุ่มให้เป็นชื่อดาราจักร ไม่ มีแรงโน้มถ่วง จักรวาลจะเป็นหนึ่งไม่ซับซ้อน ที่มีอยู่ โดยไม่มีพลังงานความร้อน และประกอบด้วยอนุภาคที่ลที่เท่า ๆ กันเท่านั้น บนโลก แรงโน้มถ่วงให้น้ำหนักวัตถุทางกายภาพ และทำให้น้ำ ช่วงไม่มีแรงโน้มถ่วง และจะไม่สามารถดูดซึม เปลี่ยน หรือป้องกันกับทฤษฎีทั่วไปของทฤษฎีสัมพัทธภาพ (เสนอ โดยอัลเบิร์ตไอน์สไตน์ใน 1915) ซึ่งอธิบายถึงแรงโน้มถ่วง ไม่แรง แต่เป็นโค้งของ spacetime ที่เกิดจากการกระจายไม่สม่ำเสมอมวล/พลังงาน ลำดับ ได้อย่างถูกต้องที่สุดอธิบายแรงโน้มถ่วง และที่เกิดขึ้นในเวลา dilation เวลา lapses ช้าในแรงโน้มถ่วงที่แข็งแรง อย่างไรก็ตาม สำหรับส่วนใหญ่ แรงโน้มถ่วงได้ดีดงตามกฎหมายของนิวตันของสากลแรงโน้มถ่วง การ postulates ที่ แรงโน้มถ่วงคือ แรงที่สองร่างกายของมวลชนโดยตรงออก (หรือ 'ดึงดูด') กันตามความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ ที่แรงน่าสนใจสัดส่วนกับผลคูณของมวลชนของพวกเขา และ inversely กับกำลังสองของระยะห่างระหว่างพวกเขา นี้จะถือว่าเกิดขึ้นช่วงอนันต์ เช่นว่าศพทั้งหมด (โดยมวล) ในจักรวาลจะวาดกันไม่ว่าอยู่ไกลจะห่างกันแรงโน้มถ่วงจะกำจัดจุดของการโต้ตอบพื้นฐานสี่ของธรรมชาติ ดึงดูดความโน้มถ่วงเป็นประมาณ 10−38 ครั้งแรงของกองทัพแข็งแกร่ง (เช่นแรงโน้มถ่วงเป็น 38 อันดับของขนาด weaker), 10−36 เวลาความแข็งแรงของแรงแม่เหล็ก และ 10−29 เวลาความแข็งแกร่งของกองทัพอ่อนแอ ผล แรงโน้มถ่วงมีอิทธิพลระยะในการทำงานของอนุภาคอะตอมย่อย และไม่มีบทบาทในการกำหนดคุณสมบัติภายในของทุกเรื่อง (แต่ดูแรงโน้มถ่วงควอนตัม) บนมืออื่น ๆ แรงโน้มถ่วงเป็นแรงหลักที่ระดับ macroscopic ที่เป็นสาเหตุของการก่อตัว รูปร่าง และวิถี (โคจร) ของหน่วยงานทางดาราศาสตร์ รวมทั้งดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง ดาวเคราะห์ ดาว และชื่อดาราจักร รับผิดชอบโลกและดาวเคราะห์อื่น ๆ โคจรที่ทำให้เกิดดวงอาทิตย์ เกิดดวงจันทร์โคจรโลก สำหรับการก่อตัวของกระแสน้ำ สำหรับการพาธรรมชาติ ซึ่งกระแสของเหลวที่เกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของการไล่ระดับความหนาแน่นและแรงโน้มถ่วง สำหรับเครื่องทำความร้อนภายในของดาวและดาวเคราะห์อุณหภูมิสูงมาก สำหรับระบบสุริยะ ดาราจักร ดาวฤกษ์กำเนิด และ วิวัฒนาการ และสำหรับปรากฏการณ์ต่าง ๆ อื่น ๆ สังเกต บนโลก และทั่ว ทั้งจักรวาลแสวงหาทฤษฎีทุกอย่าง รวมทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และกลศาสตร์ควอนตัม หรือทฤษฎีสนามควอนตัม) เป็นทฤษฎีทั่วไปของแรงโน้มถ่วงควอนตัมได้กลายเป็น พื้นที่วิจัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แรงโน้มถ่วงหรือแรงโน้มถ่วงเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ทุกสิ่งที่มีมวลจะถูกนำไปสู่ ​​(หรือไหลต่อ) อีกคนหนึ่งรวมทั้งดาวดาวเคราะห์กาแลคซีและแม้แต่แสงและอนุภาคย่อยของอะตอม แรงโน้มถ่วงเป็นผู้รับผิดชอบต่อความซับซ้อนในจักรวาลโดยการสร้างทรงกลมของไฮโดรเจนมอดพวกเขาภายใต้ความกดดันที่จะดาวรูปแบบและการจัดกลุ่มพวกเขาเข้าไปในกาแลคซี โดยไม่ต้องแรงโน้มถ่วงจักรวาลจะเป็นหนึ่งในไม่ซับซ้อนมีอยู่โดยไม่ใช้พลังงานความร้อนและประกอบด้วยเฉพาะของอนุภาคระยะห่างเท่า ๆ กัน บนโลกแรงโน้มถ่วงให้น้ำหนักกับวัตถุทางกายภาพและทำให้เกิดกระแสน้ำ แรงโน้มถ่วงมีช่วงที่ไม่มีที่สิ้นสุดและไม่สามารถดูดซึมเปลี่ยนหรือป้องกันกับ. แรงโน้มถ่วงมีการอธิบายไว้อย่างถูกต้องที่สุดโดยทฤษฎีทั่วไปของความสัมพันธ์ (เสนอโดย Albert Einstein ในปี 1915) ซึ่งอธิบายถึงแรงโน้มถ่วงไม่ได้เป็นแรง แต่เป็นผล ของความโค้งของกาลอวกาศที่เกิดจากการกระจายไม่สม่ำเสมอของมวล / พลังงาน; และส่งผลให้การขยายเวลาที่หมดเวลามากขึ้นอย่างช้าๆในแรงโน้มถ่วงที่แข็งแกร่ง อย่างไรก็ตามสำหรับการใช้งานมากที่สุดแรงโน้มถ่วงเป็นห้วงอย่างดีจากกฎความโน้มถ่วงสากลซึ่งสมมุติฐานว่าแรงโน้มถ่วงเป็นแรงที่สองร่างของมวลจะถูกดึงโดยตรง (หรือ 'ดึงดูด') เพื่อกันและกันตามความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ที่น่าสนใจ มีผลบังคับใช้เป็นสัดส่วนกับผลิตภัณฑ์ของมวลชนของพวกเขาและแปรผกผันกับตารางของระยะห่างระหว่างพวกเขา นี่คือการพิจารณาที่จะเกิดขึ้นมากกว่าช่วงที่ไม่มีที่สิ้นสุดเช่นว่าศพ (มีมวล) ในจักรวาลจะวาดไปยังคนอื่น ๆ ว่าไม่มีพวกเขาห่างไกลจากกัน. แรงโน้มถ่วงเป็นจุดอ่อนของสี่พื้นฐานการสื่อสารของธรรมชาติ สถานที่ท่องเที่ยวที่แรงโน้มถ่วงจะอยู่ที่ประมาณ 10-38 ครั้งความแข็งแรงของแรง (เช่นแรงโน้มถ่วงเป็น 38 คำสั่งของขนาดที่อ่อนแอ) 10-36 ครั้งความแข็งแรงของแรงแม่เหล็กไฟฟ้าและ 10-29 ครั้งความแรงของแรงที่อ่อนแอ เป็นผลให้แรงโน้มถ่วงมีอิทธิพลสำคัญต่อพฤติกรรมของอนุภาคย่อยของอะตอมและมีบทบาทในการกำหนดคุณสมบัติภายในของเรื่องในชีวิตประจำวันไม่มี (แต่เห็นแรงโน้มถ่วงควอนตัม) ในทางกลับกันแรงโน้มถ่วงเป็นแรงที่โดดเด่นในระดับมหภาคที่เป็นสาเหตุของการก่อตัวรูปร่างและวิถี (วงโคจร) ของร่างกายดาราศาสตร์รวมทั้งพวกของดาวเคราะห์น้อยดาวหางดาวเคราะห์ดาวและกาแลกซี่ มันเป็นความรับผิดชอบในการก่อให้เกิดโลกและดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์โคจรรอบโลก; สำหรับการก่อตัวของกระแสน้ำ; สำหรับการพาความร้อนตามธรรมชาติโดยที่การไหลของของไหลที่เกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของการไล่ระดับความหนาแน่นและแรงโน้มถ่วงนั้น เพื่อให้ความร้อนขึ้นรูปการตกแต่งภายในของดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ที่มีอุณหภูมิสูงมาก; สำหรับระบบสุริยะจักรวาลก่อตัวของดาวฤกษ์และวิวัฒนาการ; และปรากฏการณ์อื่น ๆ ที่สังเกตบนโลกและทั่วทั้งจักรวาล. ในการแสวงหาของทฤษฎีของทุกอย่างที่รวมของสัมพัทธภาพทั่วไปและกลศาสตร์ควอนตั (หรือทฤษฎีสนามควอนตั) เป็นทฤษฎีทั่วไปมากขึ้นของแรงโน้มถ่วงควอนตัมได้กลายเป็นพื้นที่ของการวิจัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แรงโน้มถ่วงหรือแรงดึงดูด เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติซึ่งสิ่งทั้งหมดที่มีมวลมาต่อ ( หรือ ' ไหลไปต่อ ) อีกทั้งดาว , ดาวเคราะห์ , กาแล็กซีและไฟได้และย่อยอนุภาคอะตอม แรงโน้มถ่วงเป็นผู้รับผิดชอบต่อความซับซ้อนในจักรวาล โดยการสร้างทรงกลมของไฮโดรเจนติดพวกเขาภายใต้ความกดดันเป็นรูปดาวและจัดกลุ่มในกาแลกซี่ ไม่มีแรงโน้มถ่วงจักรวาลจะเป็นซับซ้อนหนึ่งที่มีอยู่โดยพลังงานความร้อน และประกอบด้วยเพียงอย่างเท่าเทียมกันโดยอนุภาค บนโลก แรงดึงดูดให้หนักวัตถุทางกายภาพและก่อให้เกิดกระแสน้ำ แรงโน้มถ่วงมีช่วงสิ้นสุดและมันไม่สามารถดูดซึมได้ เปลี่ยน หรือทำให้ป้องกัน

แรงโน้มถ่วงเป็นอย่างถูกต้องที่สุดอธิบายโดยทฤษฎีทั่วไปของความสัมพันธ์ ( ที่เสนอโดย Albert Einstein ในปี 1915 ) ซึ่งอธิบายถึงแรงโน้มถ่วง ไม่ได้เป็นการบังคับ แต่ผลที่ตามมาของความโค้งของกาลอวกาศที่เกิดจากการกระจายไม่สม่ำเสมอของมวล / พลังงาน และผลในการขยายเวลาที่ lapses เวลาช้าในแรงโน้มถ่วงแรง อย่างไรก็ตาม สำหรับการใช้งานมากที่สุดแรงโน้มถ่วงเป็นอย่างดี โดยประมาณ โดยกฎความโน้มถ่วงสากลของนิวตัน ซึ่งสมมติฐานว่า แรงโน้มถ่วงเป็นแรงที่ร่างสองร่างของมวลโดยตรงวาด ( หรือ ' ดึงดูด ' ) กับแต่ละอื่น ๆตามความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ที่แรงมีเสน่ห์เป็นสัดส่วนกับผลิตภัณฑ์ของมวลและแปรผกผันกับกำลังสองของระยะห่างระหว่าง พวกเขาครั้งนี้ถือว่าเกิดขึ้นมากกว่าช่วงสิ้นสุดเช่นว่าทุกศพ ( โดยมวล ) ในจักรวาลจะดึงดูดกันและกัน ไม่ว่าไกลแค่ไหนพวกเขาจะจากกัน

แรงโน้มถ่วงเป็นจุดอ่อนของสี่ปฏิสัมพันธ์พื้นฐานของธรรมชาติ สถานที่น่าสนใจแรงโน้มถ่วงประมาณ 10 − 38 ครั้ง ความแรงของพลังที่แข็งแกร่ง ( เช่น แรงโน้มถ่วงเป็นอันดับของขนาดแข็งแกร่ง 38 )10 − 36 ครั้ง ความแรงของพลังแม่เหล็กไฟฟ้า และ 10 − 29 ครั้ง ความแรงของพลังที่อ่อนแอ ผลที่ตามมา , แรงโน้มถ่วง มี อิทธิพล โดยพฤติกรรมของอะตอมย่อยอนุภาค และไม่ได้มีบทบาทในการกำหนดคุณสมบัติภายในของทุกวัน ( แต่เห็นแรงโน้มถ่วงควอนตัม ) บนมืออื่น ๆ , แรงโน้มถ่วงเป็นแรงที่โดดเด่นในระดับมีที่เป็นสาเหตุของการเกิด รูปร่าง และวิถี ( โคจร ) ของร่างกาย ดาราศาสตร์ รวมถึงบรรดาดาวเคราะห์น้อย , ดาวหาง , ดาวเคราะห์ , ดาวและกาแลกซี่ มันเป็นความรับผิดชอบที่ทำให้โลกและดาวเคราะห์อื่น ๆโคจรรอบดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์โคจรรอบโลก เพื่อสร้างกระแส เพราะการพาแบบธรรมชาติ