The Rosette Nebula (also known as C

The Rosette Nebula (also known as Caldwell 49) is a large, circular H II region located near one end of a giant molecular cloud in the Monoceros region of the Milky Way Galaxy. The open cluster NGC 2244 (Caldwell 50) is closely associated with the nebulosity, the stars of the cluster having been formed from the nebula's matter.

The complex has the following NGC designations:

NGC 2237 – Part of the nebulous region (Also used to denote whole nebula)
NGC 2238 – Part of the nebulous region
NGC 2239 – Part of the nebulous region (Discovered by John Herschel)
NGC 2244 – The open cluster within the nebula (Discovered by John Flamsteed in 1690)
NGC 2246 – Part of the nebulous region
The cluster and nebula lie at a distance of some 5,200 light-years from Earth (although estimates of the distance vary considerably, down to 4,900 light-years.[3]) and measure roughly 130 light years in diameter. The radiation from the young stars excites the atoms in the nebula, causing them to emit radiation themselves producing the emission nebula we see. The mass of the nebula is estimated to be around 10,000 solar masses.

It is believed that stellar winds from a group of O and B stars are exerting pressure on interstellar clouds to cause compression, followed by star formation in the nebula. This star formation is currently still ongoing.

A survey of the nebula with the Chandra X-ray Observatory in 2001 has revealed the presence of very hot, young stars at the core of the Rosette Nebula. These stars have heated the surrounding gas to a temperature in the order of 6 million kelvins causing them to emit copious amounts of X-rays.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เนบิวลาดอกจัน (หรือเรียกว่า Caldwell 49) มีขนาดใหญ่กลม H II ภูมิภาคตั้งอยู่ใกล้กับปลายด้านหนึ่งของเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ในภูมิภาคยูนิคอร์นของกาแล็กซีทางช้างเผือก กระจุกดาวเปิด NGC 2244 (Caldwell 50) มีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับความเคลือบคลุมดาวของกลุ่มที่ได้รับการสร้างขึ้นมาจากเรื่องเนบิวลาของ. ที่ซับซ้อนมีการกำหนดดังต่อไปนี้ NGC: NGC 2237 - ส่วนหนึ่งของภูมิภาคคลุมเครือ (นอกจากนี้ยังใช้เพื่อแสดงว่า เนบิวลาทั้งหมด) NGC 2238 - ส่วนหนึ่งของภูมิภาคคลุมเครือNGC 2239 - ส่วนหนึ่งของภูมิภาคคลุมเครือ (ค้นพบโดยจอห์นเฮอร์เชล) NGC 2244 - กระจุกดาวเปิดภายในเนบิวลา (ค้นพบโดยจอห์นแฟลมสตีดใน 1690) NGC 2246 - ส่วนหนึ่งของภูมิภาคคลุมเครือคลัสเตอร์และนอนเนบิวลาที่ระยะห่างของบาง 5,200 ปีแสงจากโลก (แม้ว่าประมาณการของระยะทางที่แตกต่างกันมากลงไป 4,900 ปีแสง. [3]) และวัดประมาณ 130 ปีแสงมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง รังสีจากดาวหนุ่มตื่นเต้นอะตอมในเนบิวลาทำให้พวกเขาปล่อยรังสีตัวเองผลิตเนบิวลาปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เราเห็น มวลของเนบิวลาที่คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 10,000 เท่าของดวงอาทิตย์. ก็เชื่อว่าลมตัวเอกจากกลุ่มของ O และ B ดาวจะพยายามกดดันบนเมฆดวงดาวที่จะทำให้เกิดการบีบอัดตามด้วยดาวก่อตัวในเนบิวลา การก่อตัวดาวนี้ขณะนี้ยังคงต่อเนื่อง. สำรวจของเนบิวลากับหอดูดาวจันทราเอ็กซ์เรย์ในปี 2001 ได้เปิดเผยการปรากฏตัวของร้อนมากดาราหนุ่มที่หลักของเนบิวลาดอกกุหลาบ ดาวเหล่านี้ได้รับความร้อนก๊าซรอบที่อุณหภูมิในการสั่งซื้อ 6 ล้านเคลวินทำให้พวกเขาปล่อยออกมาปริมาณมากของรังสีเอกซ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Rosette เนบิวลา ( หรือที่เรียกว่าเวล 49 ) มีขนาดใหญ่เป็นบริเวณเอช 2 ตั้งอยู่ใกล้ปลายด้านหนึ่งของเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ในกลุ่มดาวยูนิคอร์นภูมิภาคของทางช้างเผือกกาแล็กซี เปิดกลุ่ม NGC เอเซีย ( เวล 50 ) สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับกลุ่มแก๊ซในอวกาศ , ดาวของคลัสเตอร์ที่มีการก่อตัวขึ้นของเนบิวลาเรื่อง

ที่ซับซ้อนมีรายละเอียดดังต่อไปนี้ :

ว่าว่า 2237 –ส่วนหนึ่งของพื้นที่คลุมเครือ ( ยังใช้เพื่อแสดงทั้งเนบิวลา NGC )
2238 –ส่วนหนึ่งของคลุมเครือเขต
NGC 2239 –ส่วนหนึ่งของพื้นที่คลุมเครือ ( ค้นพบโดยจอห์น เฮอร์เชล )
NGC เอเซีย – เปิดกลุ่มภายในเนบิวลา ( ค้นพบโดย จอห์น เฟลมสตีดใน 1690 )
NGC ส่วน 3149 –ของ ที่คลุมเครือเขต
คลัสเตอร์และเนบิวลาโกหกที่ระยะทางบาง 5200 ปีแสงจากโลก ( แม้ว่าประมาณการของระยะทางที่แตกต่างกันมาก ลงไปถึง 4 , 900 ปีแสง [ 3 ] ) และวัดประมาณ 130 ปีในเส้นผ่าศูนย์กลาง รังสีจากดวงดาวยังตื่นเต้นอะตอมในเนบิวลา ก่อให้เกิดการปล่อยรังสีที่ตัวเองผลิตเนบิวลาสว่างที่เราเห็น มวลของเนบิวลาที่คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 10 , 000 เซลล์แสงอาทิตย์มวล .

เชื่อกันว่าดาวฤกษ์ winds จากกลุ่ม O และ B เป็นดาว แรงกดบนดวงดาวเมฆที่จะทำให้เกิดการบีบอัด , ตามด้วยการสร้างดาวในเนบิวลา นี้ดาวก่อตัวอยู่ในขณะนี้ยังคงต่อเนื่อง

การสำรวจของเนบิวลาด้วยกล้องโทรทรรศน์รังสีเอกซ์จันทราในปี 2001 ได้พบพระพักตร์ร้อน ดาราหนุ่มที่หลักของโรเซตต์เนบิวลาดาวเหล่านี้มีความร้อนก๊าซรอบให้อุณหภูมิในลำดับที่ 6 ล้านเคลวินทำให้พวกเขาปล่อยปริมาณมากของอายุ