The plaintiff wrote a book of non-f

The plaintiff wrote a book of non-fiction relating to the history of the Hofburg Spear. He researched the history by mystical meditation and partly by historical research. The first defendant wrote a work of fiction about the post-war fate of the Spear. He admitted using the plaintiff's work as a source but denied substantial copying.

Held, there had been a substantial copying in writing the prologue, there was language copying and the same characters, incidents and interpretation of events; (2) there was no "flagrant" infringement; (3) the publisher was liable as joint tortfeasor; (4) the infringing part of the defendant's work amounted to 4 per cent but the value was 15 per cent of the whole, and the quantum of damages was assessed accordingly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โจทก์เขียนหนังสือไม่ใช่นิยายเกี่ยวกับประวัติของหอก Hofburg เขาวิจัยประวัติ โดยสมาธิลึกลับ และวิจัยประวัติศาสตร์ จำเลยแรกเขียนงานของนิยายเกี่ยวกับชะตากรรมหลังสงครามของหอก เขายอมรับการใช้งานของโจทก์เป็นแหล่ง แต่ปฏิเสธคัดลอกพบกัน

จัด ได้มีการคัดลอกพบในช่วงเขียน มีการคัดลอกภาษา และเดียวอักขระ ปัญหา และตีความเหตุการณ์ (2) ไม่ละเมิด "flagrant" มี (3 ผู้เผยแพร่)รับผิดชอบเป็น tortfeasor ร่วม (4) ส่วน infringing ของจำเลยของงาน amounted 4 ร้อย แต่ค่าเป็นร้อยละ 15 ของทั้งหมด และควอนตัมของความเสียหายที่ประเมินตามนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โจทก์เขียนหนังสือที่ไม่ใช่นิยายที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของ Hofburg หอก เขาค้นคว้าประวัติศาสตร์โดยการทำสมาธิลึกลับและบางส่วนโดยการวิจัยทางประวัติศาสตร์ จำเลยเขียนงานของนิยายเกี่ยวกับชะตากรรมหลังสงครามหอก เขาเข้ารับการรักษาโดยใช้การทำงานของโจทก์เป็นแหล่ง แต่ปฏิเสธการคัดลอกมากถือมีการได้รับการคัดลอกอย่างมากในการเขียนบทที่มีการคัดลอกภาษาและตัวอักษรเดียวกันเหตุการณ์และการตีความของเหตุการณ์ (2) ไม่มี "ชัด" ละเมิด; (3) ผู้เผยแพร่มีแนวโน้มเป็น tortfeasor ร่วมกัน (4) ส่วนหนึ่งของการทำงานของการละเมิดของจำเลยจำนวน 4 ร้อยละ แต่ค่าเป็นร้อยละ 15 ของทั้งหมดและควอนตัมของความเสียหายที่ได้รับการประเมินตาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โจทก์เขียนหนังสือสารคดีเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของฟบรูกหอก เขาสนใจประวัติศาสตร์ลึกลับสมาธิและบางส่วนจากการวิจัยทางประวัติศาสตร์ จำเลยแรกเขียนนิยายเกี่ยวกับชะตากรรมหลังสงครามของหอก เขายอมรับใช้โจทก์ทำงานเป็นแหล่ง แต่ปฏิเสธการคัดลอกมาก

จัดได้มีการคัดลอกอย่างมากในการเขียนคำนำ มีคัดลอกตัวอักษรภาษาเดียวกัน เหตุการณ์และการแปลความหมายของเหตุการณ์ ; ( 2 ) ไม่มี " ไร้ยางอาย " การละเมิดสิทธิ ( 3 ) ผู้ร่วมรับผิดชอบในฐานะเป็นผู้ล่วงละเมิด ; ( 4 ) ส่วนของงานละเมิดของจำเลยจำนวน 4 เปอร์เซ็นต์ แต่คุณค่าคือ 15 เปอร์เซ็นต์ ของทั้งหมดและควอนตัมของความเสียหายที่ได้รับ

ตามนั้น