In additionto the HAA concentration

In addition
to the HAA concentrations in fried bacon, the mutagenicity
was measured at about 2055 rev/g of bacon in the Ames test using
the Salmonella typhimurium TA98 strain with metabolic activation
by S-9 liver homogenate, obtained from Aroclor-1254 pretreated
rats, whereas, the mutagenicity based upon the specific single
mutagenic activity of each HAA compound and concentration in
cooked bacon was calculated at a sum of 1700 rev/g (Gross et al.,
1993). These approximations from data of the Ames test and chemical
analyses indicated that PhIP, MeIQx and 4,8-DiMeIQx should
be key contributors to the mutagenicity in cooked bacon (Gross
et al., 1993). The content of HAAs in bacon varied significantly in
most studies, which was mainly due to the factors of different
raw material, amount and slice thickness of the bacon used for frying,
or differences in the frying temperature.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้เพื่อความเข้มข้นห้าในเบคอนทอด การศึกษามีวัดที่เรฟ 2055 ประมาณ g ของเบคอนใช้การทดสอบเอมส์ระดับ typhimurium TA98 ต้องใช้กับการเปิดใช้งานเผาผลาญโดย S-9 homogenate ตับ รับจาก Aroclor-1254 pretreatedหนู ขณะที่ การศึกษาตามเดียวเฉพาะกิจกรรม mutagenic ของแต่ละฮาผสมและความเข้มข้นในเบคอนสุกถูกคำนวณในผลรวมของเรฟ 1700/g (รวม et al.,1993) . เหล่านี้เพียงการประมาณจากข้อมูลการทดสอบเอมส์และเคมีวิเคราะห์ระบุว่า PhIP, MeIQx และ DiMeIQx 4.8 ควรเป็นผู้ให้การสนับสนุนหลักการศึกษาที่เบคอนสุก (รวมร้อยเอ็ด al., 1993) เนื้อหาของทางในเบคอนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในศึกษามากที่สุด ซึ่งสาเหตุหลักมาจากปัจจัยของแตกต่างกันวัตถุดิบวัสดุ ยอดเงิน และชิ้นหนาของเบคอนใช้สำหรับทอดหรือความแตกต่างของอุณหภูมิทอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้เพื่อความเข้มข้น HAA เบคอนทอดที่ก่อกลายพันธุ์ได้รับการวัดที่ประมาณ2,055 รอบ / กรัมเบคอนในการทดสอบ Ames โดยใช้สายพันธุ์แบคทีเรียSalmonella typhimurium TA98 กับการเปิดใช้การเผาผลาญโดยhomogenate ตับ S-9 ที่ได้รับจาก Aroclor-1254 ปรับสภาพหนูในขณะที่ก่อกลายพันธุ์ขึ้นอยู่กับเฉพาะเดียวกิจกรรมก่อกลายพันธุ์ของสารแต่ละ HAA และความเข้มข้นในเบคอนสุกที่คำนวณได้ในผลรวมของ1,700 รอบ / g (Gross et al., 1993) ประการเหล่านี้จากข้อมูลของการทดสอบ Ames และเคมีวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าPhIP, MeIQx และ 4,8-DiMeIQx ควรจะเป็นผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญในการก่อกลายพันธุ์ในเบคอนสุก (Gross et al., 1993) เนื้อหาของฮาสเบคอนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในการศึกษาส่วนใหญ่ซึ่งส่วนใหญ่มาจากปัจจัยที่แตกต่างกันวัตถุดิบปริมาณและความหนาของเบคอนชิ้นที่ใช้ในการทอดหรือความแตกต่างของอุณหภูมิในการทอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้
ไป Haa ความเข้มข้นในผัดเบคอน ก่อกลายพันธุ์
ถูกวัดที่เกี่ยวกับ 2598 ) / กรัมของเบคอนในการทดสอบเอมส์การก่อกลายพันธุ์สายพันธุ์ Salmonella Typhimurium ด้วย

กระตุ้นการเผาผลาญโดยตับ s-9 แยกจากข้อมูลที่ได้รับ aroclor-1254
หนู ส่วนสารก่อกลายพันธุ์ตามเฉพาะเดียว
ผลกิจกรรมของ แต่ละส่วนผสมและความเข้มข้นใน
อา.เบคอนที่สุกคือคำนวณผลรวมของ 1700 ) / g (
( et al . , 1993 ) เหล่านี้การประมาณจากข้อมูลของเอมทดสอบและวิเคราะห์พบว่า phip เคมี

meiqx 4,8-dimeiqx , และควรเป็นสำคัญการก่อกลายพันธุ์ในเบคอนหมู ( รวม
et al . , 1993 ) เนื้อหาของ Haas ในเบคอนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญใน
การศึกษาส่วนใหญ่ ซึ่งส่วนใหญ่เนื่องจากปัจจัยที่แตกต่างกัน
วัตถุดิบ ปริมาณและความหนาชิ้นของเบคอนที่ใช้สำหรับทอด
หรือความแตกต่างในทอดด้วยอุณหภูมิ