Performance Comparison on Other Tes

Performance Comparison on Other Tests
As mentioned earlier, a substantial amount of time in the IMP classroom, from 20% to 30%, is spent learning content that is not traditionally part of the high school curriculum. It seemed appropriate to verify the fact that IMP students were learning in those areas.
In Spring 1996, permission was sought from a prestigious eastern university to use a portion of the quantitative reasoning examination it gives to all entering freshmen. Passing this test or taking a special course is required for graduation. Permission was given for pilot testing for one year only, but not for release of the name of the university in discussing the data. With the use of a preliminary test, the test was shortened to ten items so that it could be administered within a single class period. This ten-item test was administered at a magnet high school on the east coast to eleventh grade IMP and algebra II students. Eighth grade standardized test scores were available for the students, so a matched group analysis was also done involving subsets of the two groups.
The mean of the full group of IMP students was significantly higher than that of the algebra II students, using analysis of variance to control for pre-test scores. Also, the IMP students in the matched group analysis significantly outperformed their counterparts (Webb and Dowling, 1997). Since permission was not given to use the test again, the study could not be replicated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เปรียบเทียบประสิทธิภาพในการทดสอบอื่น ๆ เป็นที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ เป็นจำนวนมากเวลาในห้องเรียนเด็กซน จาก 20% เป็น 30% ที่ใช้เรียนรู้เนื้อหาที่ไม่ใช่ประเพณีส่วนหนึ่งของหลักสูตรมัธยม เหมือนที่เหมาะสมเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงที่เด็กซนนักเรียนได้เรียนรู้ในพื้นที่เหล่านั้นในฤดูใบไม้ผลิปี 1996 สิทธิ์ถูกค้นหาจากมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกวันที่คุณต้องการใช้ส่วนของเหตุผลเชิงปริมาณสอบมันให้เฟรชเมนใส่ทั้งหมด ผ่านการทดสอบนี้ หรือหลักสูตรพิเศษจะต้องสำเร็จการศึกษา สิทธิได้รับการทดสอบนำร่อง สำหรับ ปีหนึ่งเท่านั้น แต่ไม่ สำหรับออกชื่อของมหาวิทยาลัยสนใจข้อมูล มีการใช้การทดสอบเบื้องต้น การทดสอบถูกลดลง 10 รายการเพื่อให้สามารถดูแลภายในระยะเวลาชั้นเดียว ทดสอบ 10 รายการนี้ถูกจัดการที่โรงเรียนมัธยมแม่เหล็กฝั่งตะวันออกสิบเอ็ดเกรด IMP และพีชคณิต II นักเรียน คะแนนทดสอบมาตรฐานเกรดแปดมีพร้อมใช้งานสำหรับนักเรียน เพื่อวิเคราะห์กลุ่มจับคู่ยังทำชุดย่อยที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มสองค่าเฉลี่ยของกลุ่มนักเรียนเด็กซนเต็มอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่าของนักเรียน II พีชคณิตโดยใช้วิเคราะห์ผลต่างของการควบคุมสำหรับคะแนนทดสอบก่อนได้ ยัง IMP นักเรียนในกลุ่มจับคู่วิเคราะห์มาก outperformed ปราบปราม (เวบบ์และ Dowling, 1997) เนื่องจากไม่ให้สิทธิ์การใช้การทดสอบอีกครั้ง การศึกษาอาจไม่ถูกจำลองแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเปรียบเทียบผลการดำเนินงานในการทดสอบอื่น ๆ
ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้จำนวนมากของเวลาในห้องเรียน IMP, จาก 20% เป็น 30% จะใช้เวลาในการเรียนรู้เนื้อหาที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีหลักสูตรของโรงเรียนสูง มันลำบากที่เหมาะสมในการตรวจสอบความจริงที่ว่านักเรียน IMP ได้เรียนรู้ในพื้นที่เหล่านั้น.
ในฤดูใบไม้ผลิปี 1996 ได้รับอนุญาตได้ขอจากมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกอันทรงเกียรติที่จะใช้เป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสอบการใช้เหตุผลเชิงปริมาณจะช่วยให้ทุกการป้อนนักศึกษา ผ่านการทดสอบนี้หรือการเรียนพิเศษเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสำเร็จการศึกษา ได้รับอนุญาตสำหรับการทดสอบนำร่องเป็นเวลาหนึ่งปี แต่ไม่ได้สำหรับการเปิดตัวของชื่อของมหาวิทยาลัยในการพูดคุยข้อมูล ด้วยการใช้การทดสอบเบื้องต้นทดสอบลงไปสิบรายการเพื่อที่จะสามารถที่จะบริหารงานภายในระยะเวลาที่ชั้นเดียว การทดสอบนี้สิบรายการเป็นยาที่เป็นแม่เหล็กโรงเรียนมัธยมบนชายฝั่งตะวันออกไป IMP เกรดสิบเอ็ดและพีชคณิต II นักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่แปดคะแนนการทดสอบมาตรฐานที่มีอยู่สำหรับนักเรียนเพื่อให้ตรงกับการวิเคราะห์กลุ่มก็ทำที่เกี่ยวข้องกับการย่อยของทั้งสองกลุ่ม.
ค่าเฉลี่ยของกลุ่มที่เต็มไปด้วยนักเรียน IMP อย่างมีนัยสำคัญสูงกว่านักเรียนพีชคณิตครั้งที่สองโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน ในการควบคุมสำหรับคะแนนทดสอบก่อน นอกจากนี้นักเรียน IMP ในการวิเคราะห์กลุ่มจับคู่อย่างมีนัยสำคัญดีกว่าคู่ของพวกเขา (เวบบ์และดาวลิ่ง, 1997) นับตั้งแต่ได้รับอนุญาตไม่ได้รับที่จะใช้ทดสอบอีกครั้ง, การศึกษาไม่สามารถจำลองแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเปรียบเทียบสมรรถนะในการทดสอบอื่น
ตามที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ เป็นจํานวนมากของเวลาที่เด็กซนในชั้นเรียน จาก 20% เป็น 30% จะได้เรียนเนื้อหาที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมัธยมหลักสูตร มันดูเหมือนที่เหมาะสมเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงว่า นักเรียน เด็กซน เรียนในพื้นที่เหล่านั้น
ในฤดูใบไม้ผลิปี 1996ได้รับอนุญาตจากทางมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติที่จะใช้ส่วนของปริมาณเหตุผล สอบมันให้หมดเข้าน้องใหม่ สอบผ่าน หรือเรียนคอร์สพิเศษเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการจบการศึกษา อนุญาตให้ใช้นักบินแค่ปีเดียวเท่านั้น แต่ไม่ได้ปล่อยชื่อของมหาวิทยาลัยในเรื่องข้อมูล ด้วยการใช้แบบทดสอบเบื้องต้นทดสอบได้ลดลงไปสิบรายการเพื่อที่จะสามารถบริหารงานภายในชั่วโมงเดียว แบบทดสอบ 10 ข้อทดสอบที่แม่เหล็กโรงเรียนมัธยมบนชายฝั่งตะวันออกกับนักเรียนเกรดสิบเอ็ดเด็กซนและพีชคณิต II เกรดแปดคะแนนแบบทดสอบที่เป็นมาตรฐานที่มีอยู่สำหรับนักเรียนเพื่อให้ตรงกับการวิเคราะห์กลุ่มยังทำที่เกี่ยวข้องกับชุดย่อยของทั้งสองกลุ่ม
ค่าเฉลี่ยของกลุ่มนักศึกษาเต็ม Imp สูงกว่าของพีชคณิต II นักเรียน โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนเพื่อควบคุมคะแนนก่อนการทดลอง นอกจากนี้ เดอะ อิมพ์นักเรียนในการวิเคราะห์กลุ่มทางคู่เทียบคู่ของพวกเขา ( Webb และดาวลิง , 1997 ) เนื่องจากไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ทดสอบอีกครั้ง , การศึกษาจะไม่ซ้ำ
.