Charles and Ray then set themselves

Charles and Ray then set themselves a new problem: How to build a house that would: 1) not destroy the meadow and, 2) “maximize volume from minimal materials”. Using the same off-the-shelf parts, but notably ordering one extra steel beam, Charles and Ray re-configured the House. The new design integrated the House into the landscape, rather than imposing the House on it. These plans were published in the May 1949 of the magazine. It is this design that was built and is seen today.

Charles and Ray moved into the House on Christmas Eve, 1949, and lived there for the rest of their lives. The interior, its objects and its collections remain very much the way they were in Charles and Ray’s lifetimes. The house they created offered them a space where work, play, life, and nature co-existed.

The House has now become something of an iconographic structure visited by people from around the world. The charm and appeal of the House is perhaps best explained in the words of Case Study House founder, John Entenza, who felt that the Eames House “represented an attempt to state an idea rather than a fixed architectural pattern.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชาร์ลส์และเรย์แล้วตั้งตัวเองเป็นปัญหาใหม่: วิธีการสร้างบ้านที่จะ: 1) ไม่ทำลายโดว์ และ "2) เพิ่มปริมาณจากวัสดุน้อยที่สุด" ใช้ส่วนรูปเดียว แต่สั่งซื้อคานเหล็กเสริมหนึ่งยวด ชาร์ลส์และเรย์ใหม่กำหนดค่าบ้าน การออกแบบใหม่รวมบ้านในภูมิทัศน์ แทนสถานะบ้านมัน แผนเหล่านี้ถูกเผยแพร่ใน 1949 พฤษภาคมของวารสาร ออกแบบนี้ที่ถูกสร้างขึ้น และได้เห็นในวันนี้ได้ชาร์ลส์และเรย์ย้ายเข้าบ้านในวันคริสมาสต์ 1949 และอาศัยอยู่ที่นั่นสำหรับส่วนเหลือของชีวิตของพวกเขา ตกแต่งภายใน วัตถุ และคอลเลกชันของครั้งมากวิธีพวกเขาอยู่ในอายุการใช้งานของเรย์และชาร์ลส์ พวกเขาสร้างบ้านนำเสนอโดยพื้นที่ที่ทำงาน เล่น ชีวิต และธรรมชาติร่วมอยู่บ้านตอนนี้ได้กลายเป็นสิ่งที่เป็นโครงสร้าง iconographic ที่เยี่ยมชม โดยผู้คนจากทั่วโลก ความของบ้านเป็นทีส่วนอธิบายคำพูดของผู้ก่อตั้งบ้านกรณีศึกษา Entenza จอห์นที่รู้สึกว่า บ้าน Eames "แสดงความพยายามในการระบุความคิดแทนที่เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่คง"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชาร์ลส์และเรย์แล้วตั้งตัวเองเป็นปัญหาใหม่: วิธีการสร้างบ้านที่จะ: 1) ไม่ทำลายทุ่งหญ้าและ 2) "เพิ่มปริมาณจากวัสดุน้อยที่สุด" ใช้ชิ้นส่วนที่ปิดชั้นเดียวกัน แต่สะดุดตาสั่งซื้อคานเหล็กเสริม, ชาร์ลส์และเรย์อีกครั้งกำหนดค่าบ้าน การออกแบบใหม่แบบบูรณาการบ้านในภูมิทัศน์มากกว่าการจัดเก็บภาษีในบ้านในมัน แผนเหล่านี้ถูกตีพิมพ์ในพฤษภาคม 1949 ของนิตยสาร มันคือการออกแบบที่ถูกสร้างขึ้นและเป็นที่เห็นในวันนี้. ชาร์ลส์และเรย์ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านในวันคริสต์มาสอีฟปี 1949 และอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาที่เหลือของชีวิตของพวกเขา การตกแต่งภายในวัตถุและคอลเลกชันของมันยังคงเป็นอย่างมากวิธีการที่พวกเขาอยู่ในช่วงชีวิตของชาร์ลส์และเรย์ บ้านที่พวกเขาสร้างขึ้นเสนอให้พื้นที่ที่ทำงาน, เล่น, ชีวิตและธรรมชาติอยู่ร่วม. บ้านตอนนี้ได้กลายเป็นสิ่งที่มีโครงสร้างที่เข้มข้นเข้าชมโดยผู้คนจากทั่วโลก เสน่ห์และความสนใจของบ้านอาจจะเป็นที่ที่ดีที่สุดในการอธิบายคำพูดของผู้ก่อตั้งกรณีศึกษาบ้านจอห์น Entenza ที่รู้สึกว่าเมสเฮ้าส์ "เป็นตัวแทนของความพยายามที่จะระบุความคิดมากกว่ารูปแบบทางสถาปัตยกรรมแก้ไข."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชาร์ลส์ กับ เรย์ แล้วตั้งตนเองเป็นปัญหาใหม่ : วิธีการสร้างบ้านจะไม่ทำลายทุ่งหญ้า : 1 ) และ 2 ) เพิ่มปริมาณจากวัสดุ " น้อยที่สุด ใช้เหมือนกันเลย ส่วนชั้น แต่ยอดการสั่งซื้อหนึ่งเสริมคานเหล็กและชาร์ลส์เรย์กำลังแต่งบ้าน การออกแบบบ้านใหม่แบบบูรณาการในแนวนอนมากกว่าการจัดเก็บภาษีบ้านบนแผนเหล่านี้ถูกตีพิมพ์ในเดือนพฤษภาคม 1949 ของนิตยสาร มันคือการออกแบบที่ถูกสร้างขึ้นและจะเห็นในวันนี้

และชาร์ลส์เรย์ ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ในวันคริสต์มาส ปี 1949 และอาศัยอยู่ที่นั่นสำหรับส่วนที่เหลือของชีวิตของพวกเขา ภายในของวัตถุและของสะสมอยู่มากวิธีที่พวกเขาอยู่ในชาร์ลและเรย์เป็นชีวิต . บ้านที่พวกเขาเสนอ พวกเขาสร้างพื้นที่ ที่งานเล่นชีวิตและธรรมชาติที่มีอยู่จำกัด

บ้านได้กลายเป็นบางสิ่งบางอย่างของโครงสร้างเข้มข้นเข้าชมโดยผู้คนจากทั่วโลก เสน่ห์และความน่าสนใจของบ้านอาจจะอธิบายได้ดีที่สุดในคําว่า กรณีศึกษาบ้านผู้ก่อตั้งจอห์น entenza ที่รู้สึกว่าบ้าน " อีมส์แสดงความพยายามของรัฐมีความคิด มากกว่าการกำหนดรูปแบบสถาปัตยกรรม”