This is because faces matter. A lot

This is because faces matter. A lot. They are the primary tool we use for discerning the intentions of those around us. Princeton psychologist Susan Fiske finds that our primal programming urges us to assess any being that enters our visual neighborhood. The two questions we involuntarily ask are: Do they intend me harm? and Could they carry it out? We make these judgments largely by reading nuances in faces.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั้งนี้เนื่องจากว่าใบหน้า เยอะแยะ พวกเขาเป็นเครื่องมือหลักที่ใช้สำหรับความตั้งใจของคนรอบข้างเรา จิตวิทยาปรินซ์ Fiske ซูซานพบว่า การเขียนโปรแกรมแบบสไตไลซ์ของเราขอก่อนส่งกลับเราจะมีกำลังที่ป้อนละแวกของเราภาพ มีสองคำถามที่เราถาม involuntarily: ไม่ต้องฉันอันตราย และสามารถจะดำเนินการได้หรือไม่ เราทำให้คำพิพากษานี้เป็นส่วนใหญ่ โดยการอ่านความแตกต่างในหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพราะนี่คือใบหน้าที่สำคัญ จำนวนมาก พวกเขาเป็นเครื่องมือหลักที่เราใช้สำหรับฉลาดความตั้งใจของคนรอบข้างเรา พรินซ์ตันนักจิตวิทยาซูซานตกปลาพบว่าการเขียนโปรแกรมครั้งแรกของเราขอเรียกร้องให้เราในการประเมินความเป็นอยู่ที่เข้าสู่พื้นที่ใกล้เคียงภาพของเราใด ๆ สองคำถามที่เราไม่ได้ตั้งใจถามคือพวกเขาตั้งใจที่ฉันเป็นอันตรายต่อ? และพวกเขาสามารถดำเนินการออก? เราให้คำตัดสินเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากความแตกต่างในการอ่านใบหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี้เป็นเพราะเรื่องใบหน้า มาก พวกเขาเป็นเครื่องมือหลักที่เราใช้ ซึ่งความตั้งใจของคนรอบตัวเรา พรินซ์ตันนักจิตวิทยาซูซาน ประมง พบว่า โปรแกรมแรกของเรา ให้เราประเมินใด ๆที่เข้าสู่บ้านภาพ ทั้งสองคำถามเรารัวถาม : ทำพวกเขาตั้งใจต่อฉัน ? และอาจจะนำมันออกไปเราตัดสินเหล่านี้ส่วนใหญ่โดยความแตกต่างในการอ่านใบหน้า