Since World War II and the advent o

Since World War II and the advent of the television age there have been
significant transformations in sport and sporting cultures (see Whitson, also in
this issue). During the 1980s and 1990s this process intensified as governments
increasingly diverted large sums of money into national sporting programmes
aimed at succeeding on the international stage. As demonstrated in Australia,
countries with the resources to dedicate to elite programmes can generate a
greater profile through sporting successes in international competition. Sportive
nationalism intensified in the late 20th century as states sought ways to position
themselves in the global hierarchy of nations.1 The number of nations that can
spend the necessary resources on elite sporting programmes across the board,
however, is limited to a small minority of the over 200 participants in the
Olympic Games and nations must often choose whether to divert limited public
resources into supporting international sporting success or the attraction of
international sporting events.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองและการมาถึงของยุคโทรทัศน์ มีแปลงอย่างมีนัยสำคัญในกีฬาและวัฒนธรรมกีฬา (ดู Whitson ในปัญหานี้) ในแถบเอเชีย นี้กระบวน intensified เป็นรัฐบาลมากขึ้นมีการเปลี่ยนแปลงเงินในโครงการกีฬาแห่งชาติวัตถุประสงค์ที่ประสบความสำเร็จบนเวทีนานาชาติ เป็นการสาธิตในออสเตรเลียประเทศที่ มีทรัพยากรทุ่มเทให้โครงการอีลิทสามารถสร้างเป็นโพรไฟล์ที่มากกว่าผ่านทางการกีฬาในการแข่งขันนานาชาติ คนชาตินิยม intensified ในปลายศตวรรษที่อเมริกาค้นหาวิธีการในการวางตำแหน่งเองในลำดับชั้นของส่วนกลางของ nations.1 จำนวนประชาชาติที่สามารถใช้ทรัพยากรจำเป็นในโครงการกีฬายอดมนุษย์อย่างไรก็ตาม ไม่จำกัดชาวเล็กกว่า 200 คนในการโอลิมปิกเกมส์และประชาชาติมักจะเลือกว่าสำราญจำกัดมหาชนทรัพยากรในการสนับสนุนความสำเร็จกีฬานานาชาติหรือแหล่งท่องเที่ยวของกิจกรรมกีฬาระดับนานาชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองและการมาถึงของโทรทัศน์อายุมี
งสําคัญในกีฬาวัฒนธรรมและกีฬา ( ดู Whitson นอกจากนี้ใน
ปัญหานี้ ) ในช่วงปี 1980 และ 1990 กระบวนการนี้รุนแรงมากขึ้น เนื่องจากรัฐบาล
เบี่ยงเบนผลรวมขนาดใหญ่ของเงินในโครงการกีฬาแห่งชาติ
มุ่งประสบความสำเร็จในเวทีนานาชาติ ดังที่แสดงในออสเตรเลีย
ประเทศที่มีทรัพยากรที่จะอุทิศเพื่อโปรแกรมยอดสามารถสร้างโปรไฟล์ผ่านกีฬาความสำเร็จ
มากขึ้นในการแข่งขันระหว่างประเทศ ชาตินิยมเกี่ยวกับกีฬา
อย่างเข้มข้นในศตวรรษที่ 20 สายตามที่รัฐขอวิธีตำแหน่ง
ตัวเองในลำดับขั้นประชาชาติโลก 1 จำนวนประเทศที่สามารถใช้ทรัพยากรที่จำเป็นบนยอด

รายการกีฬาทั่วกระดาน ,แต่จะถูก จำกัด ไปยังชนกลุ่มน้อยขนาดเล็กของกว่า 200 เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและชาติ
มักจะต้องเลือกว่าจะใช้ทรัพยากรในการสนับสนุนความสำเร็จจำกัดมหาชน

กีฬานานาชาติ หรือสถานที่ของการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ