for example, might elicit broad agr

for example, might elicit broad agreement in a committee. One individual, however, might assume that the reform pertains to increasing faculty salaries, a second believes that a post-tenure review system needs to be created, and a third wants to place an emphasis on teaching rather than research. The assumption that individuals agree about the nature of a problem without full discussion leads to a decision-making process with skewed perspectives.
The different premises with which individuals begin problem solving naturally leads to a second point of disagreement. Individuals will have different assumptions about the kind of information that is needed to reach a decision. The individuals who hope to raise faculty salaries may seek information from other institutions that demonstrates how low salaries are at their own institution. The post-tenure review advocate will seek models that are being utilized elsewhere and try to prove that some tenured faculty are not adequately reviewed. The teaching reformer might call upon Ernest Boyer’s ideas about the scholarship of teaching (1990). The reformer will then seek to convince others that the institution is tilted toward research and away from teaching, and that such a bias is wrong.
The third area of disagreement is often the most crucial one, and it pertains to who makes the decision about a particular issue. Individuals operate with quite different expectations. The faculty, for example, may assume that when they make a decision about how a problem should be solved, their decision will be honored. However, a dean may have an entirely different idea and assume that the faculties’ role is entirely advisory. Faculty members in an Academic Senate may think of themselves as a legislative body, but the provost may see the Senate as a group that merely conveys information to the rest of the faculty. One individual may consult with numerous others about a particular innovation that he wants to implement, but may ultimately face a roadblock when another group raises objections because it has not been consulted.
Each problem, as an abstraction, does not necessarily doom an innovation. Ultimately, one perception about an issue may be more successful than another. Some pieces of information that are gathered will be less compelling than others. The actors who make a decision may evoke controversy, but nevertheless a decision may still be reached. However, the lack of agreement about the nature of the problem, the information that needs to be collected, and who makes decisions are only the initial dilemmas that innovators face, and this initial stumbling block makes implementation harder, not easier.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวอย่าง อาจรับข้อตกลงคร่าว ๆ ในคณะกรรมการการ บุคคลหนึ่ง อย่างไรก็ตาม อาจสมมติว่า การปฏิรูปที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มเงินเดือนคณะ ที่สองเชื่อว่า ระบบการตรวจสอบอายุงานหลังจำเป็นต้องสร้าง และที่สามต้องการเน้นที่การสอนมากกว่าการวิจัย สมมติฐานว่า บุคคลการยอมรับเกี่ยวกับลักษณะของปัญหา โดยอภิปรายเต็มที่นำไปสู่กระบวนการตัดสินใจกับมุมบิด
ต่าง ๆ สถานที่บุคคลเริ่มปัญหาธรรมชาติที่นำไปสู่จุดที่สองของกัน บุคคลจะมีสมมติฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับชนิดของข้อมูลที่จำเป็นถึงการตัดสินใจ ผู้ที่หวังว่าการเปลี่ยนแปลงคณะอาจแสวงหาข้อมูลจากอีกสถาบันที่แสดงให้เห็นถึงเงินเดือนต่ำว่าสถาบันของตนเองได้ ทนายตรวจสอบอายุงานหลังจะหารูปแบบที่มีการใช้ประโยชน์อื่น ๆ และพยายามพิสูจน์ว่า บางคณะ tenured จะไม่ตรวจสอบอย่างเพียงพอ นักปฏิรูปสอนอาจทูลเออร์เนสต์ Boyer คิดเกี่ยวกับทุนการศึกษาการสอน (1990) แล้วหานักปฏิรูปที่จะโน้มน้าวผู้อื่นให้สถาบันยืด ไปทางวิจัย และ จากการเรียนการสอน และที่ดังกล่าวเป็นความโน้มเอียงได้ไม่ถูกต้อง
ตั้งสามแย้งเป็นหนึ่งสิ่งสำคัญที่สุด และจะเกี่ยวข้องกับผู้ทำการตัดสินใจเกี่ยวกับปัญหาเฉพาะ บุคคลที่ทำงานกับความคาดหวังที่แตกต่าง คณะ เช่น อาจคิดว่า เมื่อพวกเขาทำการตัดสินใจเกี่ยวกับว่าควรจะแก้ปัญหา การตัดสินใจของพวกเขาจะถูกยกย่อง อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสอาจมีความคิดที่แตกต่าง และคิดว่าบทบาทของคณะปรึกษาทั้งหมด คณาจารย์ในสภาการศึกษาอาจคิดว่า ตัวเองเป็นสภาร่างกาย แต่ provost อาจเห็นวุฒิสภาเป็นกลุ่มที่เพียงต้องสื่อข้อมูลของคณะ บุคคลหนึ่งอาจปรึกษากับผู้อื่นมากมายเกี่ยวกับนวัตกรรมเฉพาะที่อยากใช้ แต่ในที่สุดอาจหน้าพันธมิตรฯ เมื่อกลุ่มอื่นเพิ่มอุปสรรคเนื่องจากมันได้ไม่ได้รับการพิจารณาได้
แต่ละปัญหา เป็น abstraction ไม่จำเป็นต้อง doom นวัตกรรมใหม่ สุด การรับรู้เกี่ยวกับประเด็นหนึ่งอาจประสบความสำเร็จยิ่งกว่าอีก บางชิ้นส่วนของข้อมูลที่มีการรวบรวมจะน่าสนใจน้อยกว่าผู้อื่น นักแสดงที่ตัดสินใจอาจเรามอบให้ถกเถียง แต่อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจอาจยังสามารถเข้าถึง อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อตกลงเกี่ยวกับธรรมชาติของปัญหา ข้อมูลที่จำเป็นต้องรวบรวม และ ที่ตัดสินใจทำให้มีเฉพาะ dilemmas เริ่มต้นที่หน้า innovators และบล็อกสะดุดเริ่มต้นนี้ทำให้ใช้งานยาก ง่ายไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวอย่างเช่นอาจล้วงเอาข้อตกลงกว้างในคณะกรรมการ คนใดคนหนึ่ง แต่อาจจะคิดว่าการปฏิรูปที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มอาจารย์เงินเดือนที่สองเชื่อว่าระบบการตรวจสอบการโพสต์การดำรงตำแหน่งจะต้องมีการสร้างและคนที่สามต้องการที่จะให้ความสำคัญเกี่ยวกับการสอนมากกว่าการวิจัย สันนิษฐานว่าบุคคลที่เห็นด้วยเกี่ยวกับธรรมชาติของปัญหาโดยไม่มีการอภิปรายเต็มรูปแบบนำไปสู่กระบวนการตัดสินใจที่มีมุมมองเบ้
สถานที่ที่แตกต่างกันกับที่ประชาชนเริ่มต้นการแก้ปัญหาธรรมชาติที่นำไปสู่จุดที่สองของความขัดแย้ง บุคคลที่จะมีสมมติฐานที่แตกต่างกันเกี่ยวกับชนิดของข้อมูลที่จำเป็นในการเข้าถึงการตัดสินใจ บุคคลที่หวังว่าจะยกระดับคณะเงินเดือนอาจขอข้อมูลจากสถาบันอื่น ๆ ที่แสดงให้เห็นว่าเงินเดือนต่ำอยู่ที่สถาบันการศึกษาของตนเอง สนับสนุนการตรวจสอบหลังการดำรงตำแหน่งจะหาโมเดลที่ถูกนำมาใช้ในที่อื่น ๆ และพยายามที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าบางคณะที่ดำรงตำแหน่งจะไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างเพียงพอ ปฏิรูปการเรียนการสอนอาจจะเรียกร้องความคิดของเออร์เนสบอยเยอร์เกี่ยวกับทุนการศึกษาของการเรียนการสอน (1990) ปฏิรูปก็จะพยายามที่จะโน้มน้าวให้คนอื่นที่สถาบันการศึกษาจะเอียงต่อการวิจัยและอยู่ห่างจากการเรียนการสอนและที่ดังกล่าวมีอคติที่ไม่ถูกต้อง
ในพื้นที่หนึ่งในสามของความขัดแย้งมักจะเป็นหนึ่งที่สำคัญที่สุดและมันเกี่ยวข้องกับการที่ทำให้การตัดสินใจเกี่ยวกับ ปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง บุคคลที่ทำงานด้วยความคาดหวังที่แตกต่างกันมาก อาจารย์ยกตัวอย่างเช่นอาจจะคิดว่าเมื่อพวกเขาตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการแก้ปัญหาควรจะแก้ไขการตัดสินใจของพวกเขาจะได้รับเกียรติ อย่างไรก็ตามคณบดีอาจจะมีความคิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงและคิดว่าบทบาทของคณะ 'เป็นที่ปรึกษาทั้งหมด คณาจารย์ในวุฒิสภาวิชาการอาจคิดว่าตัวเองเป็นร่างกฎหมาย แต่พระครูอาจจะเห็นวุฒิสภาเป็นกลุ่มที่เพียงบ่งบอกถึงข้อมูลไปยังส่วนที่เหลือของคณะ คนใดคนหนึ่งอาจจะปรึกษากับอื่น ๆ อีกมากมายเกี่ยวกับนวัตกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งว่าเขาต้องการที่จะดำเนินการ แต่ในท้ายที่สุดอาจต้องเผชิญกับสิ่งกีดขวางบนถนนเมื่ออีกกลุ่มหนึ่งยกคัดค้านเพราะมันยังไม่ได้รับการปรึกษา
ปัญหาแต่ละคนเป็นนามธรรมไม่จำเป็นต้องตัดสินนวัตกรรม ในที่สุดหนึ่งในการรับรู้เกี่ยวกับปัญหาที่อาจจะประสบความสำเร็จมากกว่าคนอื่น ชิ้นส่วนบางส่วนของข้อมูลที่มีการรวบรวมจะเป็นที่น่าสนใจน้อยกว่าคนอื่น นักแสดงที่จะทำให้การตัดสินใจอาจจะทำให้เกิดความขัดแย้ง แต่อย่างไรก็ตามการตัดสินใจที่อาจจะยังไม่ถึง แต่ขาดการทำข้อตกลงเกี่ยวกับธรรมชาติของปัญหาข้อมูลที่ต้องการที่จะเก็บรวบรวมและผู้ที่ทำให้การตัดสินใจเป็นเพียงอุปสรรคแรกที่ประดิษฐ์เผชิญและอุปสรรค์นี้เริ่มต้นที่ทำให้การดำเนินงานยากไม่ง่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวอย่าง อาจกระตุ้นกว้างข้อตกลงในคณะกรรมการ บุคคลหนึ่ง แต่อาจสันนิษฐานว่า เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปคณะเงินเดือนที่สองเชื่อว่า โพสต์งานตรวจสอบระบบความต้องการที่จะสร้าง และที่สามต้องการสถานที่เน้นการสอนมากกว่าการวิจัยสมมติว่า บุคคลเห็นด้วยเกี่ยวกับธรรมชาติของปัญหาโดยไม่มีการอภิปรายเต็มรูปแบบ นำไปสู่การตัดสินใจกับเบ้มุมมอง ที่แตกต่างกัน สถานที่ซึ่งบุคคล
เริ่มต้นการแก้ปัญหาธรรมชาติไปสู่จุดที่สองของความขัดแย้ง บุคคลจะมีสมมติฐานที่แตกต่างกันเกี่ยวกับประเภทของข้อมูลที่ต้องไปถึงการตัดสินใจบุคคลที่หวังว่ายกคณะ เงินเดือนอาจจะแสวงหาข้อมูลจากสถาบันอื่น ๆที่แสดงให้เห็นถึงวิธีที่เงินเดือนต่ำในสถาบันของตนเอง ประกาศงานตรวจทานสนับสนุนจะหารุ่นที่ถูกใช้ในที่อื่น ๆ และพยายามที่จะพิสูจน์ว่าอาจารย์สอนไม่เพียงพอดูการสอนผู้ปฏิรูปอาจจะเรียกตามความคิดของเออร์เนสต์ Boyer เกี่ยวกับทุนการศึกษา การสอน ( 1990 ) นักปฏิรูปจะแสวงหาเพื่อโน้มน้าวผู้อื่นว่า สถาบันจะเอียงไปวิจัย และห่างจากการสอน เช่น อคติ มันผิด
พื้นที่ที่สามของความขัดแย้งมักจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด และมันเกี่ยวกับที่ทำให้การตัดสินใจเกี่ยวกับปัญหาที่เฉพาะเจาะจงบุคคลที่ทำงานกับความคาดหวังที่แตกต่างกันมาก คณะ เช่น อาจสันนิษฐานได้ว่า เมื่อพวกเขาตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการที่ควรจะแก้ปัญหา การตัดสินใจของตนจะได้รับเกียรติ อย่างไรก็ตาม ดีน อาจจะมีความคิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และสันนิษฐานว่าบทบาทของบุคลากรทั้งหมด ที่ปรึกษา อาจารย์ในสภาวิชาการอาจคิดว่าตัวเองเป็นร่างกฎหมายแต่ประธานอาจเห็นวุฒิสภาเป็นกลุ่มที่เพียงถ่ายทอดข้อมูลส่วนที่เหลือของคณะ บุคคลหนึ่งอาจปรึกษากับคนอื่นมากมายเกี่ยวกับนวัตกรรม โดยเฉพาะที่เขาต้องการที่จะใช้ แต่ในท้ายที่สุดอาจเผชิญอุปสรรคเมื่ออีกกลุ่มเพิ่มการคัดค้าน เพราะมันไม่ได้รับการปรึกษา
แต่ละปัญหา เป็นนามธรรม ไม่จําเป็นต้องลงโทษเป็นนวัตกรรมในที่สุด , การรับรู้เกี่ยวกับปัญหาที่อาจจะประสบความสำเร็จมากกว่ากัน บางชิ้นของข้อมูลที่รวบรวมจะน่าสนใจน้อยกว่าคนอื่น ๆ นักแสดงที่ทำให้การตัดสินใจอาจทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท แต่อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจอาจจะยังสามารถเข้าถึงได้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อตกลงเกี่ยวกับธรรมชาติของปัญหา ข้อมูลที่ต้องรวบรวมและใครตัดสินใจจะเริ่มต้นขัดแย้งที่สร้างสรรค์ใบหน้า และเริ่มต้นบล็อกสะดุดทำให้การใช้งานยาก ไม่ใช่ง่าย .