motionless. Then his finger tighten

motionless. Then his finger tightened on the trigger. There was a strange, loud whiz and a long, silvery tinkle of broken glass. At that instant Holmes sprang like a tiger on to the marksman’s back and hurled him flat upon his face. He was up again in a moment, and with convulsive strength he seized Holmes by the throat; but I struck him on the head with the butt of my revolver and he dropped again upon the floor. I fell upon him, and as I held him my comrade blew a shrill call upon a whistle. There was the clatter of running feet upon the pavement, and two policemen in uniform, with one plain-clothes detective, rushed through the front entrance and into the room. “That you, Lestrade?” said Holmes. “Yes, Mr. Holmes. I took the job myself. It’s good to see you back in London, sir.” “I think you want a little unofficial help. Three undetected murders in one year won’t do, Lestrade. But you handled the Molesey Mystery with less than your usual—that’s to say, you handled it fairly well.” We had all risen to our feet, our prisoner breathing hard, with a stalwart constable on each side of him. Already a few loiterers had begun to collect in the street. Holmes stepped up to the window, closed it, and dropped the blinds. Lestrade had produced two candles and the policemen had uncovered their lanterns. I was able at last to have a good look at our prisoner. It was a tremendously virile and yet sinister face which was turned towards us. With the brow of a philosopher above and the jaw of a sensualist below, the man must have started with great capacities for good or for evil. But one could not look upon his cruel blue eyes, with their drooping, cynical lids, or upon the fierce, aggressive nose and the threatening, deep-lined brow, without reading Nature’s plainest danger-signals. He took no heed of any of us, but his eyes were fixed upon Holmes’s face with an expression in which hatred and amazement were equally blended. “You fiend!” he kept on muttering. “You clever, clever fiend!” “Ah, Colonel!” said Holmes, arranging his rumpled collar; “ ‘journeys end in lovers’ meetings,’ as the old play says. I don’t think I have had the pleasure of seeing you since you favoured me with those attentions as I lay on the ledge above the Reichenbach Fall.” The Colonel still stared at my friend like a man in a trance. “You cunning, cunning fiend!” was all that he could say. “I have not introduced you yet,” said Holmes. “This, gentlemen, is Colonel Sebastian Moran, once of Her Majesty’s Indian Army, and the best heavy game shot that our Eastern Empire has ever produced. I believe I am correct, Colonel, in saying that your bag of tigers still remains unrivalled?” The fierce old man said nothing, but still glared at my companion; with his savage eyes and bristling moustache he was wonderfully like a tiger himself. “I wonder that my very simple stratagem could deceive so old a shikari,” said Holmes. “It must be very familiar to you. Have you not tethered a young kid under a tree, lain above it with your rifle, and waited for the bait to bring up your tiger? This empty house is my tree and you are my tiger. You have possibly had other guns in reserve in case there should be several tigers, or in the unlikely supposition of your own aim failing you. These,” he pointed around, “are my other guns. The parallel is exact.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นิ่ง แล้ว นิ้วของเขาทำให้รัดกุมในทริกเกอร์ มี whiz แปลก เสียงดังและ tinkle ที่ยาว เงินของแก้ว ที่ที่ โฮลมส์ทันที sprang เช่นเสือไปกลับของ marksman และอัปปางเขาแบนตามใบหน้าของเขา เขาขึ้นอีกครั้งในช่วง และ มีความแข็งแรงที่ตัว เขายึดโฮลมส์ โดยคอ แต่ผมหลงในหัวเขากับก้นของ revolver ของฉัน และเขาหลุดอีกตามพื้น ผมตกเขา และผมจัดเขา comrade ฉันได้พัดโทรใด ๆ เมื่อนกหวีด มี clatter รันเท้าเมื่อช่วง และตำรวจในพื้นที่สองในเครื่องแบบ มีหนึ่งนักสืบ plain-clothes วิ่ง ผ่านทางเข้าด้านหน้า และ ในห้อง "คุณ Lestrade " กล่าวว่า โฮลมส์ "ใช่ โฮลมส์นาย ผมเอางานตัวเอง ได้ดีที่จะเห็นคุณในลอนดอน ที่รัก" "ผมคิดว่า คุณต้องการความช่วยเหลือที่ไม่เป็นทางการ ฆาตกรรมหายสามในหนึ่งปีจะทำ Lestrade แต่คุณจัดการลึกลับ Molesey ต่ำกว่าปกติของคุณ — ที่จะพูด คุณจัดการได้ค่อนข้างดี " เรามีทั้งหมดเกิดขึ้นกับเท้าของเรา นักโทษของเราหายใจอย่างหนัก มีคอนสตาเบิล stalwart แต่ละด้านของเขา Loiterers กี่แล้วก็เริ่มเก็บในถนน โฮลมส์ก้าวขึ้นไปหน้าต่าง ปิด และมู่ลี่ลดลง Lestrade มีผลิตสองเทียน และตำรวจในพื้นที่ได้เปิดโคมไฟของพวกเขา ผมสามารถที่ล่าสุดมีนักโทษของเราดูดี หน้าอย่าง virile และยังอนาจารที่มีต่อเราได้ คิ้วของนักปราชญ์ที่ด้านบนและขากรรไกรของ sensualist ที่ด้านล่าง คนต้องเริ่มต้น ด้วยกำลังดีดี หรือชั่ว แต่หนึ่งอาจมอง ตาม ตาสีฟ้าโหดร้าย กับฝาของ drooping ลลด หรือรุนแรง ก้าวร้าวจมูกและคิ้ว เส้นลึก คุกคาม ไม่โดยไม่ต้องอ่านของธรรมชาติ plainest อันตรายสัญญาณ เขาเอาไม่เคร่งครัดใด ๆ ของเรา แต่ตาก็คงตามใบหน้าของโฮลมส์กับนิพจน์ที่ความเกลียดชังและความประหลาดใจได้เท่า ๆ กันผสม "คุณมาร" เขาเก็บไว้ใน muttering "คุณฉลาด ฉลาดมาร" "อา พัน! " กล่าวว่า โฮลมส์ จัดเรียงคอ rumpled ของเขา "'เจอร์นีย์จบการประชุมรัก เป็นเล่นเก่าว่า ผมไม่คิดว่า มีความสุขเห็นคุณตั้งแต่คุณ favoured ฉันกับ attentions ที่เป็นผมวางบนหิ้งเหนือตก Reichenbach " พันเอกจ้องไปที่เพื่อนของฉันเหมือนเป็นคนในความมึนงงยัง "คุณไหวพริบ ไหวพริบมาร" ไม่ทั้งหมดที่เขาสามารถพูด "ฉันได้ไม่แนะนำคุณยัง กล่าวว่า โฮลมส์ "สุภาพบุรุษ นี้ คือพันเอกเซบาสเตียนโมแรน เมื่อเป็นพระบรม กองทัพอินเดีย และเกมส่วนหนัก ยิงที่เอ็มไพร์ของตะวันออก ได้เคยผลิต ผมเชื่อว่า ผมถูกต้อง พัน ในบอกว่า กระเป๋าของคุณของเสือยังคงไม่? " คนดุร้ายกล่าวว่า ไม่มีอะไร แต่ยัง glared ที่เพื่อนของฉัน ของเขาป่าเถื่อนตาและคราม moustache เขาได้เยี่ยมยอดเช่นเสือเอง "หวังว่า กลยุทธ์ของฉันง่ายมากสามารถล่อลวง shikari ตัวเก่าดังนั้น กล่าวว่า โฮลมส์ "จะต้องคุ้นเคยกับคุณ คุณไม่มี tethered เด็กหนุ่มใต้ต้นไม้ น้ำพุนั้น ด้วยปืนของคุณ และรอเหยื่อชุบเสือของคุณ บ้านว่างเปล่าเป็นของฉัน และคุณเป็นไทเกอร์ของฉัน คุณอาจจะมีปืนอื่น ๆ ในใน กรณีที่มีเสือหลาย หรือ ในหลักของจุดมุ่งหมายของคุณล้มเหลวคุณน่า เหล่านี้ เขาชี้สถาน "เป็นปืนของฉัน ขนานแน่นอนได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่ไหวติง แล้วนิ้วมือข​​องเขาทำให้รัดกุมในการเรียก มีแปลกคือหวือดังและยาวกุ๊กกิ๊กเงินของกระจกแตก ที่ว่าโฮล์มส์ได้ทันทีผุดเหมือนเสือเพื่อกลับนักแม่นปืนและขว้างเขาแบนเมื่อใบหน้าของเขา เขาเป็นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาและมีความแข็งแรงชักเขาคว้าโฮล์มส์คอ; แต่ฉันหลงเขาบนหัวกับก้นของปืนของฉันและเขาก็ปรับตัวลดลงอีกครั้งบนพื้น ฉันล้มลงเขาและเป็นฉันกอดเขาเพื่อนของฉันพัดโทรโหยหวนเมื่อนกหวีด มีเสียงดังของเท้าวิ่งบนพื้นและตำรวจสองนายในเครื่องแบบกับนักสืบเสื้อผ้าธรรมดาวิ่งผ่านประตูทางเข้าด้านหน้าและเข้าไปในห้อง "นั่นคุณ, เลสเตรด" โฮล์มส์กล่าวว่า "ใช่นายโฮล์มส์ ผมเอางานตัวเอง เป็นเรื่องที่ดีที่จะเห็นคุณกลับมาอยู่ในลอนดอน, Sir. "" ผมคิดว่าคุณต้องการความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่เป็นทางการ สามฆาตกรรมตรวจไม่พบในหนึ่งปีจะไม่ทำเลสเตรด แต่คุณจัดการลึกลับเลสที่มีน้อยกว่าปกติท​​ี่คุณจะบอกว่าคุณจัดการมันค่อนข้างดี. "เราขึ้นมาทั้งหมดเพื่อให้เท้าของเรานักโทษของเราหายใจอย่างหนักกับตำรวจกำยำที่ด้านข้างของเขาแต่ละคน แล้วไม่กี่ loiterers ได้เริ่มที่จะเก็บในถนน โฮล์มส์ก้าวขึ้นไปที่หน้าต่างปิดมันและลดลงผ้าม่าน เลสเตรดได้ผลิตสองเทียนและตำรวจได้เปิดโคมไฟของพวกเขา ฉันก็สามารถที่สุดท้ายที่จะมีการดูดีที่นักโทษของเรา มันเป็นใบหน้ากำยำอย่างมากและน่ากลัวยังซึ่งได้รับการหันไปทางเรา ด้วยคิ้วของปรัชญาด้านบนและขากรรไกรของมักมากในกามด้านล่างที่มนุษย์จะต้องเริ่มต้นด้วยความสามารถที่ดีสำหรับการที่ดีหรือความชั่วร้าย แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจมองไปที่ดวงตาสีฟ้าของเขาโหดร้ายด้วยหลบตาของพวกเขาฝาถากถางหรือเมื่อรุนแรงจมูกก้าวร้าวและคุกคามคิ้วลึกเรียงรายโดยไม่ต้องอ่าน plainest ธรรมชาติอันตรายสัญญาณ- เขาเอาระวังใด ๆ ของเราไม่มี แต่สายตาของเขาได้รับการแก้ไขเมื่อใบหน้าของโฮล์มส์ที่มีการแสดงออกซึ่งความเกลียดชังและความประหลาดใจที่ถูกผสมอย่างเท่าเทียมกัน "คุณอสูร!" เขาเก็บไว้ในพึมพำ !! "คุณฉลาดอสูรฉลาด" "อาพัน" โฮล์มส์จัดปกยับของเขากล่าวว่า "การเดินทางสิ้นสุดในคนรัก 'ประชุม' เป็นเล่นเก่ากล่าวว่า ฉันไม่คิดว่าฉันมีความสุขของการได้พบคุณเมื่อคุณได้รับการสนับสนุนผมด้วยความสนใจเหล่านั้นตามที่ผมวางอยู่บนหิ้งข้างต้นฤดูใบไม้ร่วงบา. "พันเอกยังคงจ้องที่เพื่อนของฉันเหมือนคนตกอยู่ในภวังค์ "คุณฉลาดแกมโกงฉลาดแกมโกงอสูร!" เป็นสิ่งที่เขาอาจจะบอกว่า "ผมยังไม่ได้แนะนำให้รู้จักกับคุณยัง" โฮล์มส์กล่าวว่า "นี่, สุภาพบุรุษ, เซบาสเตียนเป็นพันเอกโมแรนครั้งเดียวของสมเด็จกองทัพอินเดียและเกมหนักที่ดีที่สุดที่ยิงเอ็มไพร์อีสเทิร์นของเราได้เคยผลิต ฉันเชื่อว่าฉันกำลังถูกต้องพันเอกในการบอกว่ากระเป๋าของคุณของเสือยังคงยอดเยี่ยม "ชายชรากล่าวว่าไม่มีอะไรที่รุนแรง แต่ยังคงจ้องที่สหายของฉันได้อย่างไร; ด้วยสายตาที่ดุร้ายและหนวดเงาของเขาเป็นที่เยี่ยมยอดเช่นเสือตัวเอง "ฉันสงสัยว่าอุบายที่ง่ายมากของฉันอาจหลอกลวงดังนั้นเก่าเล่ห์กล" โฮล์มส์กล่าวว่า "มันจะต้องคุ้นเคยกับคุณ คุณไม่ได้ผูกติดอยู่เป็นเด็กหนุ่มใต้ต้นไม้นอนด้านบนมันด้วยปืนของคุณและรอให้เหยื่อเพื่อนำมาขึ้นเสือของคุณหรือไม่ บ้านที่ว่างเปล่าเป็นต้นไม้ของฉันและคุณเสือของฉัน คุณได้อาจจะมีปืนอื่น ๆ สำรองในกรณีที่มีควรจะเป็นเสือหลายหรือในการคาดคะเนไม่น่าของจุดมุ่งหมายของคุณเองคุณล้มเหลว เหล่านี้ "เขาชี้ไปรอบ ๆ " เป็นปืนอื่น ๆ ของฉัน ขนานเป็นที่แน่นอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นิ่งไม่ขยับ แล้วใช้นิ้วเขาแน่นในการเรียก มีแปลกๆ หวือดังและนาน กระดิ่งสีเงิน กระจกแตก ตอนนั้นโฮล์มส์ผุดเหมือนเสือไปเป็นนักแม่นปืนกลับมาและโยนเขาแบนบนใบหน้าของเขา เขาขึ้นมาอีกครั้งในขณะนี้ และชักกระตุกแรงเขายึด โฮล์ม โดยคอแต่ฉันหลงเขา บนหัว กับก้นของปืน และเขาปรับตัวลดลงอีกครั้งบนพื้น ฉันล้มทับเขา และที่ผมกอดเขา สหายก็เรียกร้องโหยหวนเมื่อนกหวีด มันคือเสียงของเท้าที่วิ่งบนทางเท้า และตำรวจสองคนในเครื่องแบบ กับเสื้อผ้าธรรมดา นักสืบ วิ่งผ่านด้านหน้าทางเข้า และเข้าไปในห้อง " ที่คุณ เลสเตรด ? " กล่าวว่า โฮล์มส์ " ใช่ คุณโฮล์มส์ ผมใช้งานเอง ดีใจที่เห็นคุณกลับมาลอนดอน ครับ " " ฉันคิดว่าคุณต้องการเพียงเล็กน้อยอย่างไม่เป็นทางการช่วย สามการฆาตกรรมยในหนึ่งปีจะไม่ทำนะ เลสตราด แต่คุณจัดการความลึกลับ molesey มีน้อยกว่าปกติ นั่นหมายความว่า คุณจัดการกับมันได้ค่อนข้างดี เราได้ทั้งหมดเพิ่มขึ้นถึงเท้าของเรา ของเราไว้หายใจ กับ ตำรวจ ยาม ในแต่ละด้านของเขาแล้วไม่กี่ loiterers ได้เริ่มเก็บรวบรวมในถนน โฮล์มส์ก้าวไปที่หน้าต่าง , ปิดมันและทำผ้าม่าน เลสเตรดได้ผลิตเทียนสองเล่ม และตำรวจได้เปิดโคมไฟของพวกเขา ฉันสามารถที่ล่าสุดมีดูดีที่นักโทษของเรา มันเป็นอย่างมากและยังน่ากลัว ใบหน้าสุภาพบุรุษซึ่งหันมาทางเรากับคิ้วนักปราชญ์ข้างต้นและขากรรไกรของ sensualist ข้างล่าง ผู้ชายต้องเริ่มต้นกับความจุยิ่งใหญ่ดีหรือร้าย แต่เราไม่สามารถ มองดวงตาสีฟ้าของเขาโหดร้ายกับย้อย เหยียดหยามฝา หรือบนดุร้าย จมูกและคิ้ว ก้าวร้าว ข่มขู่ เรียงรายลึกโดยไม่อ่านธรรมชาติ plainest อันตรายสัญญาณ เขาก็ไม่ฟังอะไรเลยเราแต่ตาเขาจับจ้องอยู่ใบหน้า โฮล์มส์ กับการแสดงออกซึ่งความอัศจรรย์ใจกันผสม " เจ้าปีศาจ ! " เขาพูดพึมพำ " คุณฉลาดฉลาด มารร้าย " อ๊ะ ท่านผู้พัน ! " กล่าวว่า โฮล์มส์ จัดปกเสื้อ rumpled ของเขา ; " การเดินทางจะสิ้นสุดลงในการประชุมคู่รัก ' ' เป็นละครเก่ากล่าวว่าผมไม่คิดว่าผมจะมีความสุขที่เห็นคุณ เพราะคุณชอบผมกับคนเหล่านั้นที่ผมวางไว้บนหิ้งเหนือตกไรเคนบาค " ผู้พันยังคงจ้องเพื่อนฉันเหมือนคนตกอยู่ในภวังค์ " คุณเจ้าเล่ห์ ปีศาจเจ้าเล่ห์ ! " คือทั้งหมดที่เขาพูด " ฉันยังไม่ได้แนะนำคุณ ยังกล่าวว่า โฮล์มส์ " นี่ ทุกคน คือ พันเอกเซบาสเตียน มอแรนเมื่อพระมเหสีทรงให้กองทัพอินเดียและที่ดีที่สุดเกมหนักนัดที่จักรวรรดิตะวันออกของเราได้เคยผลิต ผมเชื่อว่าผมถูกต้อง ผู้พัน ว่ากระเป๋าของเสือของคุณยังคงยอดเยี่ยม ? " ชายชราดุร้าย บอกว่าไม่มีอะไร แต่ยังคงจ้องมองสหายของฉัน กับดวงตาดุร้ายของเขาและอัศจรรย์หนวดเขาได้ดีเหมือนเสือเอง" ฉันสงสัยว่าไม้ตายของฉันง่ายมากสามารถหลอกลวงเก่าดังนั้น shikari " กล่าวว่า โฮล์มส์ " มันคงไม่ค่อยคุ้นเคยกับคุณ คุณไม่คุณเด็กใต้ต้นไม้ นอนข้างบนมันด้วยปืนของคุณ และคอยล่อให้เสือ ? บ้านหลังนี้ คือ ต้นไม้ และคุณเสือของผม คุณจะได้ปืนอื่น ๆสำรองในกรณีที่มีหลายเสือหรือในการคาดคะเนยากของคุณเองเป้าหมายที่คุณล้มเหลว เหล่านี้ " เขาชี้รอบ " ปืนอื่น ๆของฉัน ขนานมีแน่นอน