A whole-transcriptome study reveale

A whole-transcriptome study revealed that the MqsR variant increased persistence by repressing genes for acid resistance, multidrug resistance and osmotic resistance. Corroborating these microarray results, deletion of rpoS, as well as the genes that the master stress response regulator RpoS controls, increased persister formation dramatically to the extent that nearly the whole population became persistent. Furthermore, wild-type cells stressed by prior treatment to acid or hydrogen peroxide increased persistence 12 000-fold. Whole-transcriptome analyses of persister cells generated by two different methods (wild-type cells pretreated with hydrogen peroxide and the rpoS deletion) corroborated the importance of suppressing RpoS in persister cell formation. Therefore, the more toxic MqsR increases persistence by decreasing the ability of the cell to respond to antibiotic stress through its RpoS-based regulation of acid resistance, multidrug resistance and osmotic resistance systems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาทั้งหมด-transcriptome เปิดเผยว่า ตัวแปร MqsR เพิ่มมีอยู่ โดย repressing ยีนทนกรด ทน multidrug และต่อต้านการออสโมติก Corroborating microarray ผลลัพธ์เหล่านี้ การลบ rpoS เป็นยีนที่ควบคุมการตอบสนองความเครียดหลัก RpoS ควบคุม เพิ่มก่อตัว persister ในกรณีที่ประชากรทั้งหมดเป็นแบบเกือบ นอกจากนี้ เซลล์ชนิดป่าเน้น โดยก่อนหน้านี้รักษากรดหรือไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เพิ่มขึ้นมีอยู่ 12 000-fold วิเคราะห์ transcriptome ทั้งหมดของเซลล์ persister ที่สร้างขึ้น โดยสองวิธี (ป่าชนิดเซลล์ pretreated กับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และลบ rpoS) corroborated ความสำคัญเมื่อ RpoS ในการก่อตัวของเซลล์ persister ดังนั้น MqsR เป็นพิษมากขึ้นเพิ่มคงอยู่ โดยการลดความสามารถของเซลล์เพื่อตอบสนองต่อยาปฏิชีวนะความเครียดผ่านการบังคับใช้ RpoS ทนกรด ทน multidrug และระบบต่อต้านการออสโมติก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาทั้งยีนเปิดเผยว่าตัวแปร MqsR เพิ่มขึ้นคงอยู่โดยข่มยีนต้านทานกรด multidrug ต้านทานและความต้านทานการออสโมติก เหล่านี้ยืนยันผล microarray การลบ RPOs เช่นเดียวกับยีนที่ควบคุมการตอบสนองต่อความเครียดต้นแบบควบคุม RPOs เพิ่มขึ้นอย่างมากในการก่อ persister เท่าที่เกือบประชากรทั้งหมดกลายเป็นถาวร นอกจากนี้เซลล์ชนิดป่าเครียดโดยการรักษาก่อนที่จะมีเปอร์ออกไซด์หรือกรดไฮโดรเจนเพิ่มขึ้นคงอยู่ 12 000 เท่า ทั้งการวิเคราะห์ยีนของเซลล์ persister สร้างขึ้นโดยสองวิธีที่แตกต่างกัน (เซลล์ชนิดป่าปรับสภาพกับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และลบ RPOs) ยืนยันความสำคัญของการปราบปราม RPOs ในการสร้างเซลล์ persister ดังนั้นการเป็นพิษมากขึ้น MqsR เพิ่มความคงทนโดยการลดความสามารถของมือถือเพื่อตอบสนองต่อความเครียดยาปฏิชีวนะผ่านการควบคุม RPOs ที่ใช้ความต้านทานกรด, ทน multidrug และระบบออสโมติกต้านทาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาพบว่าตัวแปรทั้งทราน ริปโตม mqsr คงอยู่ได้เพิ่มขึ้น โดยจากการปริมาณกรดต้านทานและความต้านทาน ยืนยันการลบ rpos ผลลัพธ์ microarray เหล่านี้ ตลอดจนยีนที่ควบคุม rpos เจ้านายความเครียดการตอบสนองการควบคุมเพิ่ม persister การพัฒนาอย่างมากจนเกือบประชากรทั้งหมดเป็นแบบถาวร นอกจากนี้ ผลิตเซลล์ตรึงเครียด โดยก่อนการรักษากรดหรือไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เพิ่มขึ้นคงอยู่ 12 000 พับทั้งทราน ริปโตมการวิเคราะห์เซลล์ persister สร้างขึ้นโดยสองวิธีที่แตกต่างกัน ( ของเซลล์ที่ได้รับกับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และ rpos การลบ ) ยืนยันความสำคัญของการ rpos ในการสร้างเซลล์ persister . ดังนั้นการ mqsr พิษเพิ่มขึ้นเก็บรักษาโดยการลดความสามารถของเซลล์เพื่อตอบสนองต่อความเครียด ยาปฏิชีวนะ ผ่าน rpos ตามระเบียบของกรด ต้านทานการ และระบบการต้านทาน .