As earlier described, 304L stainles

As earlier described, 304L stainless steels contain less than 0.03% carbon whereas ordinary stainless steels contain approximately 0.08%. In the structures which require welding, type L stainless steels should be used (Kain et al., 1984). In this particular plant, this issue was ignored and type 304 stainless steels were used instead of 304L, ever through a large amount of welding was needed in the structures. The best efficiency of stainless steels is in clean and running water with a velocity higher than 1.5-2 ft sec-1 (0.5-0.6 m sec-1). In cases where water has a high hardness and for unrefined water it is recommended that the least velocity of water be 3 ft sec-1 (1 m sec-1), so that deposition and precipitation is prevented (Tuthill et al., 1998). According to the investigations made in the plant, the velocity of water in the steel pipes was 10-12 m sec-1 which is a reasonable value as long as the current is flowing and not stagnant. The maximum velocity and turbulence allowed depends in the structure material (e.g., carbon steels or stainless steels or copper alloys).Figure 5 shows the appropriate water velocities according to their different locations (Kain et al., 1984). Laboratory studies have shown that in most natural waters with pH of about 6.5 to 8 and chloride concentration of less than 200 ppm, crevice and pitting corrosion of type 304L and 304 stainless steels are rare. In addition, crevice and pitting corrosion of types 316 and 316L in natural waters with pH of about 6.5 to 8 and chloride concentrations of less than 1000 ppm are also scarce (Kobrin et al., 1997). Therefore, to be on the safe side, it is recommended to use types 304 and 304L where the chloride concentration is less than 50 ppm and 316 and 316L where the chloride concentration is less than 250 ppm. Application of molybdenuim containing stainless steels or duplex stainless steels is recommended for situations where chloride concentration in water is more than 1000 ppm (Kobrin et al., 1997). Tap water usually contains some oxygen. In case this water is deoxidized, stainless steel is able to withstand a significant amount of chloride without undergoing crevice and pitting corrosion (Fontana, 1978). All types of stainless steels are resistant to deoxidized water. No crevice and pitting corrosion occurs in stainless steels exposed to seawater (which contains 18000 ppm chloride) if it is deoxidized. This information shows that type 304L stainless steels are very susceptible to crevice and pitting corrosion in an environment which contains about 3 to 5 ppm residual chloride, whereas more resistance was expected from this type of stainless steels (Kobrin et al., 1997). Therefore, in waters containing residual chloride of about 1.8 ppm, type 304 has the best performance (Fontana, 1978). Table 1 and 2 show the chemical analysis of the plant`s feed water. This analysis shows a chloride concentration of 198.7 ppm. Thus, according to the above-mentioned discussion and the results obtained, all the pipes and vessels which were made of type 304 stainless steels were susceptible to crevice and pitting corrosion. Corrosion started from weak areas i.e., fillet welds. This phenomenon was also observed in the discharge water coming from first and second water softener, which contained 208.1 and 203.8 ppm chloride, respectively. The latter data show that the water entering the second vessel contains more chloride. As a result, type 304 stainless steel should not be used for this amount of chloride. Type 316L is preferred in this situation and is more resistant. Corrosion occurs rarely in 316L type with a chloride concentration less than 1000 ppm, but in order to ensure safety, it is better to use it in chloride concentration of less than 250 ppm (Tuthill et al., 1998). Therefore in this plant, either the chloride content of water should be reduced (by the water softener) or type 316L stainless steels should be used. Moreover, it is recommended to use galvanized steel instead of stainless steel when water contains a large amount of chloride and it is merely for washing purposes (Kobrin et al., 1997). Metallographic inspections of the fillet weld and the heat affected zone showed that those welds were not of high quality and contained imperfections such as lack of diffusion, incomplete penetration and pores in the fillet weld (Fig. 3, 4). In this case, pipes should be joined by either Gas Tungsten Arc Welding (GTAW) or Tungsten-Inert-Gas Welding (TIG) where the inert gas eliminates oxygen from the molten puddle so that oxides do not form in the heat affect zone (Tuthill and Avery, 1992). The latter oxides play an important roll in under deposit corrosion. They exist in different colors and shapes. The more and heavier the oxides are, the more important role they play on initiation of localized corrosion. It should be noted that these oxides could not initiate corrosion by themselves and a specific environment is required (Tuthill and Avery, 1992). If water is stagnant for 30 days or more, microbiological corrosion is initiated around the welds. As earlier described, Fe-Mn precipitates which are the results of oxidants such as chloride and potassium permanganate could also be suitable sites for the initiation of localized corrosion around the welds (Tuthill and Avery, 1992). There are different practical methods such as acid pickling the surface of weld, grinding and electropolishing to eliminate and clean the weld of the oxides present in the heat affected zone. Therefore, according to the above discussion there are different methods of corrosion prevention in pipes and vessels of the plant. In case water is only used for washing and not for food products, inhibitors could be used, but application of galvanized steel is more economical and provides higher resistance than stainless steels. Otherwise it is recommended to reduce the amount of chloride in water by modifying the water softener or deoxidizing the feed water of the plant to prevent localized corrosion in the pipes and vessels.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ L steels สแตนเลส 304 ประกอบด้วยน้อยกว่า 0.03% คาร์บอน โดยธรรมดาสแตน steels ประกอบด้วยประมาณ 0.08% ในโครงสร้างที่จำเป็นต้องเชื่อม ชนิด L สแตนเลส steels ควรจะใช้ (Kain et al., 1984) โรงงานนี้โดยเฉพาะ ปัญหานี้ถูกละเว้น และ steels สแตนเลส 304 ชนิดใช้แทน 304 L เคยผ่านจำนวนมากเชื่อมถูกต้องในโครงสร้าง ประสิทธิภาพดีที่สุดของสแตน steels เป็นน้ำสะอาด และทำงานด้วยความเร็วสูงกว่า 1.5-2 ฟุตวินาที-1 (0.5-0.6 วินาที-1 m) ในกรณีที่น้ำมีความแข็งสูง และไดโอดน้ำแนะนำว่า ความเร็วน้อยที่สุดของน้ำได้ 3 ฟุตวินาที-1 (1 m sec-1), ที่สะสมและฝนป้องกัน (Tuthill et al., 1998) ตามตรวจสอบที่ทำในโรงงาน ความเร็วของน้ำในท่อเหล็กเป็น m 10-12 วินาที-1 ซึ่งเป็นค่าที่เหมาะสมตราบเท่าปัจจุบันไหล และไม่นิ่ง ความเร็วสูงสุดและอนุญาตให้ความปั่นป่วนขึ้นในวัสดุโครงสร้าง (เช่น คาร์บอน steels หรือ steels สแตนเลส หรือโลหะผสมทองแดง) รูปที่ 5 แสดงตะกอนน้ำที่เหมาะสมตามตำแหน่งที่ตั้งอื่น (Kain et al., 1984) ศึกษาปฏิบัติได้แสดงที่ในน้ำธรรมชาติส่วนใหญ่มีค่า pH ประมาณ 6.5-8 และมีความเข้มข้นคลอไรด์น้อยกว่า 200 ppm รอยแยก และ pitting กัดกร่อนชนิด 304L และ steels สแตนเลส 304 นอกจากนี้ กัดกร่อนรอยแยกและ pitting ของชนิด L 316 และ 316l ในน้ำธรรมชาติมีค่า pH ประมาณ 6.5-8 และคลอไรด์ความเข้มข้นของเกิน 1000 ppm มียังขาดแคลน (Kobrin และ al., 1997) ดังนั้น เป็นทางด้านความปลอดภัย งานการใช้ชนิด 304 และ 304 L ที่ความเข้มข้นคลอไรด์ไม่น้อยกว่า 50 ppm และ L 316 และ 316l ที่ความเข้มข้นคลอไรด์ไม่น้อยกว่า 250 ppm ของ molybdenuim ประกอบด้วย steels ไร้สนิมหรือสเตนเลสดูเพล็กซ์ steels เหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ความเข้มข้นของคลอไรด์ในน้ำจะมากกว่า 1000 ppm (Kobrin และ al., 1997) น้ำประปาจะประกอบด้วยออกซิเจนบาง ในกรณี deoxidized น้ำ สเตนเลสจะสามารถทนต่อจำนวนคลอไรด์โดยระหว่างรอยแยกและการกัดกร่อน pitting (ฟอนทานา 1978) อย่างมีนัยสำคัญ มีความทนทานต่อน้ำ deoxidized steels สแตนเลสทุกชนิด ไม่มีรอยแยกและการกัดกร่อนของ pitting เกิดขึ้นใน steels สแตนที่สัมผัสกับน้ำทะเล (ที่ประกอบด้วยคลอไรด์ 18000 ppm) ถ้าเป็น deoxidized ข้อมูลนี้แสดงว่า ชนิด 304L สแตนเลส steels มีมากความไวต่อรอยแยกและ pitting กัดกร่อนในสภาพแวดล้อมที่ประกอบด้วยเกี่ยวกับ 3 5 ppm เหลือคลอไรด์ ในขณะที่ความต้านทานเพิ่มเติมคาดว่าจากนี้ชนิดของสแตนเล steels (Kobrin และ al., 1997) ดังนั้น ในน้ำที่ประกอบด้วยคลอไรด์เหลือประมาณ 1.8 หน้า/นาที ชนิด 304 มีประสิทธิภาพดีที่สุด (ฟอนทานา 1978) ตารางที่ 1 และ 2 แสดงการวิเคราะห์ทางเคมีของพืชอาหารสัตว์น้ำ วิเคราะห์นี้แสดงความเข้มข้นคลอไรด์ของ 198.7 ppm ดังนั้น ตามคำอธิบายดังกล่าวและผลได้รับ ท่อและเรือที่ทำชนิด steels สแตนเลส 304 ทั้งหมดได้ไวต่อรอยแยกและการกัดกร่อนของ pitting เริ่มต้นจากอ่อนแอเช่นการกัดกร่อน welds เนื้อ ปรากฏการณ์นี้ถูกยังพบในน้ำปล่อยมา และสองน้ำกระด้าง ซึ่งประกอบด้วย 208.1 และ 203.8 คลอไรด์ ppm ตามลำดับ หลังข้อมูลแสดงว่า น้ำเข้าเรือสองประกอบด้วยคลอไรด์มากกว่า ดัง เหล็กกล้าไร้สนิม 304 ชนิดไม่ควรใช้สำหรับคลอไรด์จำนวนนี้ ชนิด 316L ต้องในสถานการณ์นี้ และอยู่ทนมากขึ้น กัดกร่อนเกิดขึ้นบ่อยในชนิด 316L มีความเข้มข้นคลอไรด์น้อยกว่า 1000 ppm แต่เพื่อความปลอดภัย ก็ดีกว่าที่จะใช้ในความเข้มข้นของคลอไรด์ของน้อยกว่า 250 ppm (Tuthill et al., 1998) ดังนั้นในโรงงานนี้ เนื้อหาคลอไรด์ของน้ำควรจะลดลง (โดยน้ำกระด้าง) หรือควรใช้ชนิด 316L สแตนเลส steels นอกจากนี้ มันจะแนะนำให้ใช้เหล็กสังกะสีสแตนเลสเมื่อน้ำประกอบด้วยคลอไรด์จำนวนมาก และเป็นเพียงสำหรับล้างวัตถุประสงค์ (Kobrin และ al., 1997) Metallographic เพื่อเชื่อมเนื้อความร้อนที่ได้รับผลกระทบโซนพบว่า รอยเชื่อมที่ไม่มีคุณภาพสูง และประกอบด้วยข้อบกพร่องเช่นขาดแพร่ เจาะสมบูรณ์ และรูขุมขนใน fillet ประสาน (Fig. 3, 4) ในกรณีนี้ ท่อควรเข้าร่วมด้วยทั้งก๊าซทังสเตนอาร์คเชื่อม (GTAW) หรือทังสเตน-Inert แก๊สเชื่อม (TIG) ซึ่งก๊าซเฉื่อยกำจัดออกซิเจนจากบ่อหลอมละลายเพื่อให้ออกไซด์ได้ในความร้อนมีผลต่อโซน (Tuthill และ Avery, 1992) ออกไซด์หลังเล่นม้วนสำคัญในใต้ฝากกัดกร่อน พวกเขามีอยู่ในรูปร่างและสีต่าง ๆ เพิ่มเติม และหนักออกไซด์ได้ บทบาทสำคัญที่ผู้เล่นเริ่มต้นของการกัดกร่อนเป็นภาษาท้องถิ่น มันควรจะสังเกตว่า ออกไซด์เหล่านี้สามารถเริ่มต้นการกัดกร่อน ด้วยตัวเอง และสภาพแวดล้อมเฉพาะที่ จำเป็น (Tuthill และ Avery, 1992) ถ้าน้ำนิ่งสำหรับ 30 วันหรือมากกว่า การกัดกร่อนทางจุลชีววิทยาจะเริ่มต้นรอบ ๆ รอยเชื่อม ก่อนหน้านี้เป็นอธิบาย Fe Mn precipitates ซึ่งเป็นผลของอนุมูลอิสระเช่นคลอไรด์ และทับทิมอาจยังเป็นเว็บไซต์ที่เหมาะสำหรับการเริ่มต้นของการกัดกร่อนถิ่นรอบรอยเชื่อม (Tuthill และ Avery, 1992) มีวิธีปฏิบัติแตกต่างกันเช่นกรด pickling ผิวเชื่อม บด และ electropolishing เพื่อกำจัด และทำความสะอาดการเชื่อมของออกไซด์ในความร้อนได้รับผลกระทบโซน ดังนั้น ตามการสนทนาข้างต้น มีวิธีการป้องกันการกัดกร่อนในท่อต่าง ๆ และเรือของโรงงานอยู่ ในกรณีที่น้ำจะใช้เฉพาะ สำหรับซักผ้า และไม่ใช่ สำหรับผลิตภัณฑ์อาหาร inhibitors สามารถใช้ ได้ใช้เหล็กสังกะสีจะประหยัดมากขึ้น และมีความต้านทานสูงกว่า steels สแตน มิฉะนั้น มันจะแนะนำให้ลดปริมาณของคลอไรด์ในน้ำ โดยการแก้ไขน้ำกระด้าง หรือ deoxidizing น้ำอาหารของพืชเพื่อป้องกันการกัดกร่อนถิ่นในท่อและเรือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ก่อนหน้านี้อธิบาย 304L เหล็กสแตนเลสมีน้อยกว่า 0.03% ในขณะที่คาร์บอนเหล็กสแตนเลสธรรมดามีประมาณ 0.08% ในโครงสร้างที่ต้องการการเชื่อมชนิด L เหล็กสแตนเลควรใช้ (Kain et al., 1984) ในโรงงานนี้โดยเฉพาะปัญหานี้ก็ไม่สนใจและพิมพ์ 304 เหล็กสแตนเลถูกนำมาใช้แทน 304L เคยผ่านจำนวนมากของการเชื่อมเป็นสิ่งที่จำเป็นในโครงสร้าง ประสิทธิภาพที่ดีที่สุดของเหล็กสแตนเลสอยู่ในที่สะอาดและน้ำไหลด้วยความเร็วที่สูงกว่า 1.5-2 ฟุตวินาที-1 (0.5-0.6 เมตรต่อวินาที-1) ในกรณีที่น้ำมีความแข็งสูงและน้ำสากก็จะแนะนำว่าความเร็วที่น้อยที่สุดของน้ำเป็น 3 ฟุตวินาที-1 (1 เมตรวินาที-1) เพื่อให้การของพยานและการเร่งรัดการป้องกัน (Tuthill et al., 1998) . ตามที่การตรวจสอบที่เกิดขึ้นในโรงงานความเร็วของน้ำในท่อเหล็กเป็น 10-12 เมตรวินาที-1 ซึ่งเป็นค่าที่เหมาะสมตราบเท่าที่ปัจจุบันไหลและไม่หยุดนิ่ง ความเร็วสูงสุดและได้รับอนุญาตให้ขึ้นอยู่กับความวุ่นวายในวัสดุโครงสร้าง (เช่นเหล็กคาร์บอนหรือเหล็กสแตนเลสหรือโลหะผสมทองแดง) .Figure 5 แสดงให้เห็นถึงความเร็วน้ำที่เหมาะสมตามไปยังสถานที่ที่แตกต่างกันของพวกเขา (Kain et al., 1984) การศึกษาในห้องปฏิบัติการได้แสดงให้เห็นว่าในน้ำธรรมชาติส่วนใหญ่ที่มีค่า pH ประมาณ 6.5-8 และความเข้มข้นของคลอไรด์น้อยกว่า 200 ppm รอยแยกและการกัดกร่อนของบ่อประเภท 304L และ 304 เหล็กสแตนเลเป็นของหายาก นอกจากนี้ยังมีรอยแยกและการกัดกร่อนประเภท 316 และ 316L ในน้ำธรรมชาติที่มีค่า pH ประมาณ 6.5-8 และความเข้มข้นของคลอไรด์น้อยกว่า 1,000 ppm นอกจากนี้ยังหายาก (Kobrin et al., 1997) ดังนั้นการที่จะอยู่ในด้านความปลอดภัยที่จะแนะนำให้ใช้ชนิด 304 และ 304L ที่เข้มข้นคลอไรด์น้อยกว่า 50 ppm และ 316 และ 316L ที่เข้มข้นคลอไรด์น้อยกว่า 250 ppm การประยุกต์ใช้ molybdenuim มีเหล็กสแตนเลสหรือเหล็กสแตนเลสเพล็กซ์เป็นที่แนะนำสำหรับสถานการณ์ที่ความเข้มข้นของคลอไรด์ในน้ำมากกว่า 1,000 ppm (Kobrin et al., 1997) น้ำประปามักจะมีออกซิเจน ในกรณีที่น้ำนี้ deoxidized สแตนเลสมีความสามารถในการทนต่อจำนวนเงินที่สำคัญของคลอไรด์โดยไม่ต้องรับการผ่าตัดและรอยแยกบ่อกัดกร่อน (Fontana, 1978) ทุกประเภทของเหล็กสแตนเลสมีความทนทานต่อน้ำ deoxidized ไม่มีรอยแยกและการกัดกร่อนที่เกิดขึ้นในเหล็กสแตนเลสัมผัสกับน้ำทะเล (ซึ่งมีคลอไรด์ 18,000 ppm) หากมีการ deoxidized ข้อมูลนี้แสดงให้เห็นประเภท 304L เหล็กสแตนเลที่มีความอ่อนไหวต่อรอยแยกและการกัดกร่อนในสภาพแวดล้อมที่มีประมาณ 3-5 ppm คลอไรด์ที่เหลือในขณะที่ความต้านทานมากขึ้นได้รับการคาดหวังจากประเภทของเหล็กสแตนเลสนี้ (Kobrin et al., 1997) ดังนั้นในน้ำที่มีคลอไรด์ที่เหลือประมาณ 1.8 ppm ชนิด 304 มีประสิทธิภาพที่ดีที่สุด (Fontana, 1978) ตารางที่ 1 และ 2 แสดงการวิเคราะห์ทางเคมีของน้ำ plant`s อาหาร การวิเคราะห์นี้จะแสดงให้เห็นถึงความเข้มข้นของคลอไรด์ 198.7 ppm ดังนั้นตามการอภิปรายดังกล่าวข้างต้นและผลที่ได้รับท่อทั้งหมดและเรือที่ถูกสร้างขึ้นมาจากประเภท 304 เหล็กสแตนเลมีความไวต่อรอยแยกและการกัดกร่อน เริ่มต้นจากการกัดกร่อนพื้นที่ที่อ่อนแอเช่นรอยเชื่อมเนื้อ ปรากฏการณ์นี้พบว่ายังอยู่ในน้ำทิ้งมาจากละลายน้ำเป็นครั้งแรกและครั้งที่สองที่มี 208.1 และ 203.8 คลอไรด์ ppm ตามลำดับ ข้อมูลที่แสดงให้เห็นว่าหลังน้ำเข้าเรือสองมีคลอไรด์มากขึ้น เป็นผลให้ 304 ชนิดสแตนเลสไม่ควรนำมาใช้สำหรับปริมาณของคลอไรด์นี้ ประเภท 316L เป็นที่ต้องการในสถานการณ์เช่นนี้และสามารถทนมากขึ้น การกัดกร่อนเกิดขึ้นน้อยมากในประเภท 316L ที่มีความเข้มข้นคลอไรด์น้อยกว่า 1,000 ppm แต่เพื่อความปลอดภัยจะดีกว่าที่จะใช้ในความเข้มข้นของคลอไรด์น้อยกว่า 250 ppm (Tuthill et al., 1998) ดังนั้นในโรงงานนี้ทั้งเนื้อหาคลอไรด์ของน้ำควรจะลดลง (โดยละลายน้ำ) หรือพิมพ์ 316L เหล็กสแตนเลควรใช้ นอกจากนี้ยังแนะนำให้ใช้แทนเหล็กชุบสังกะสีสแตนเลสเมื่อน้ำมีจำนวนมากของคลอไรด์และมันก็เป็นเพียงเพื่อวัตถุประสงค์ในการซักผ้า (Kobrin et al., 1997) การตรวจสอบการเชื่อม metallographic ของเนื้อและเขตร้อนได้รับผลกระทบพบว่ารอยเชื่อมเหล่านั้นไม่ได้มีคุณภาพสูงและมีความไม่สมบูรณ์เช่นการขาดของการแพร่กระจายเจาะรูขุมขนที่ไม่สมบูรณ์และในเนื้อเชื่อม (รูปที่. 3, 4) ในกรณีนี้ท่อควรจะเข้าร่วมโดยทั้งก๊าซทังสเตนเชื่อมอาร์ค (GTAW) หรือทังสเตนเฉื่อยก๊าซเชื่อม (TIG) ซึ่งจะช่วยลดก๊าซออกซิเจนจากบ่อหลอมละลายเพื่อให้ออกไซด์ไม่ได้แบบในความร้อนส่งผลกระทบต่อเขต (Tuthill และเอเวอรี่ 1992) ออกไซด์หลังเล่นม้วนสำคัญในการฝากเงินภายใต้การกัดกร่อน พวกเขามีอยู่ในสีที่แตกต่างกันและรูปทรง มากขึ้นและหนักออกไซด์ที่มีบทบาทสำคัญมากขึ้นที่พวกเขาเล่นในการเริ่มต้นของการกัดกร่อนที่มีการแปล มันควรจะตั้งข้อสังเกตว่าออกไซด์เหล่านี้อาจไม่ได้เริ่มต้นการกัดกร่อนด้วยตัวเองและสภาพแวดล้อมเฉพาะที่จำเป็น (Tuthill และเอเวอรี่ 1992) ถ้าน้ำนิ่งเป็นเวลา 30 วันหรือมากกว่าการกัดกร่อนทางจุลชีววิทยาจะเริ่มรอบรอยเชื่อม ขณะที่ก่อนหน้านี้อธิบายตกตะกอน Fe-Mn ซึ่งเป็นผลของอนุมูลอิสระเช่นคลอไรด์และด่างทับทิมก็อาจจะเป็นเว็บไซต์ที่เหมาะสำหรับการเริ่มต้นของการกัดกร่อนที่มีการแปลไปรอบ ๆ รอยเชื่อม (Tuthill และเอเวอรี่ 1992) มีวิธีการปฏิบัติที่แตกต่างกันเช่นกรดดองพื้นผิวของรอยเชื่อม, บดและ electropolishing ที่จะกำจัดและทำความสะอาดเชื่อมออกไซด์ที่มีอยู่ในเขตร้อนได้รับผลกระทบที่มี ดังนั้นตามที่การสนทนาข้างต้นมีวิธีการที่แตกต่างกันของการป้องกันการกัดกร่อนในท่อและเรือของพืช ในกรณีที่น้ำจะใช้สำหรับซักผ้าและไม่ได้สำหรับผลิตภัณฑ์อาหารโปรตีนสามารถนำมาใช้ แต่การประยุกต์ใช้เหล็กชุบสังกะสีจะประหยัดมากขึ้นและมีความต้านทานสูงกว่าเหล็กสแตนเลส มิฉะนั้นก็จะแนะนำให้ลดปริมาณของคลอไรด์ในน้ำโดยการปรับเปลี่ยนยาละลายน้ำหรือน้ำ deoxidizing อาหารของพืชเพื่อป้องกันการกัดกร่อนหน่วงในท่อและเรือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขณะที่ก่อนหน้านี้อธิบาย ลักษณะของเหล็กกล้าไร้สนิมประกอบด้วยน้อยกว่า 0.03 % คาร์บอนและเหล็กสแตนเลสธรรมดาที่ประกอบด้วยประมาณ 0.08 % ในโครงสร้างที่ต้องเชื่อมเหล็กสแตนเลสชนิดที่ฉันควรจะใช้ ( เคน et al . , 1984 ) ในโรงงานนี้โดยเฉพาะ ปัญหานี้ถูกละเลย และเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304 304L ใช้แทน ,เคยผ่านการเป็นจำนวนมากของการเชื่อมที่จําเป็นในโครงสร้าง ประสิทธิภาพที่ดีที่สุดของเหล็กสแตนเลสคือสะอาดและใช้น้ำที่มีความเร็วสูงกว่า 1.5-2 ฟุต sec-1 ( 0.5-0.6 M sec-1 ) ในกรณีที่น้ำมีความแข็งสูงและไม่น้ำขอแนะนำให้ความเร็วของน้ำอย่างน้อย 3 ฟุต sec-1 ( 1 เมตร sec-1 )ดังนั้นการสะสมและการตกตะกอนถูกขัดขวาง ( tuthill et al . , 1998 ) ตามการผลิตในโรงงาน , ความเร็วของน้ำในท่อเหล็กเป็น 10-12 เมตร sec-1 ซึ่งเป็นค่าที่เหมาะสมตราบเท่าที่กระแสน้ำไหล และไม่จมปลัก ส่วนความเร็วสูงสุดที่อนุญาตและความวุ่นวายขึ้นในวัสดุโครงสร้าง เช่นเหล็กกล้าคาร์บอนหรือเหล็กกล้าสแตนเลสหรือโลหะผสมทองแดง ) รูปที่ 5 แสดงความเร็วน้ำที่เหมาะสมตามสถานที่ต่างๆ ( เคน et al . , 1984 ) การศึกษาในห้องปฏิบัติการพบว่า pH ของน้ำในธรรมชาติมากที่สุดประมาณ 6.5 ถึง 8 และคลอไรด์ความเข้มข้นน้อยกว่า 200 ppm , รอยแยกและการกัดกร่อนของเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304 304L และบ่อมีน้อยมาก นอกจากนี้รอยแยกและการกัดกร่อนชนิด 316 และ 316L ในน้ำธรรมชาติที่มีค่า pH ประมาณ 6.5 ถึง 8 และคลอไรด์ความเข้มข้นน้อยกว่า 1000 ppm ยังขาดแคลนบ่อ ( kobrin et al . , 1997 ) ดังนั้น เพื่อเป็นทางด้านความปลอดภัยก็จะแนะนำให้ใช้ชนิด 304 304L และคลอไรด์ความเข้มข้นที่น้อยกว่า 50 ppm และ 316 และ 316L ซึ่งคลอไรด์ความเข้มข้นน้อยกว่า 250 ppmการประยุกต์ใช้ molybdenuim เหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์ที่มีหรือเหล็กสแตนเลสเหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ความเข้มข้นของคลอไรด์ในน้ำ 1 , 000 ส่วนในล้านส่วน ( kobrin et al . , 1997 ) ประปามักจะมีออกซิเจน ในกรณีน้ำนี่ดีออกซิไดส์ , สแตนเลสสามารถทนต่อปริมาณคลอไรด์โดยไม่ได้รับการกัดกร่อน ( Fontana , รอยแยกและ1978 ) ทุกประเภทของเหล็กสแตนเลสดีออกซิไดส์สามารถทนน้ำ ไม่เกิดการกัดกร่อนรอยแยก และเกิดขึ้นในเหล็กกล้าไร้สนิม สัมผัสกับน้ำทะเล ( ซึ่งมี 18 , 000 ppm คลอไรด์ ) ถ้าเป็นดีออกซิไดส์ . ข้อมูลนี้แสดงให้เห็นว่าลักษณะของเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดมีความไวต่อการกัดกร่อนและการเกิดรอยแยกในสภาพแวดล้อมซึ่งมีประมาณ 3 ถึง 5 ppm ตกค้างคลอไรด์ในขณะที่ความต้านทานมากขึ้นคาดว่าจากเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดนี้ ( kobrin et al . , 1997 ) ดังนั้น ในน้ำที่มีคลอไรด์ตกค้างประมาณ 1.8 มิลลิกรัม ชนิด 304 มีประสิทธิภาพที่ดีที่สุด ( Fontana , 1978 ) ตารางที่ 1 และ 2 แสดงการวิเคราะห์ทางเคมีของพืช ` s น้ำอาหาร การวิเคราะห์นี้แสดงคลอไรด์ความเข้มข้นของ 198.7 ppm ดังนั้นจากการสนทนาดังกล่าวข้างต้น และผลที่ได้ ทั้งท่อและเรือซึ่งทำจากเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304 มีความไวต่อการกัดกร่อนและการเกิดรอยแยก . การเริ่มจากอ่อนด้าน คือเนื้อรอยเชื่อม . ปรากฏการณ์นี้ยังพบในการระบายน้ำออกจากตัวแรกและตัวที่สองน้ำกระด้าง ซึ่งมีอยู่ 208.1 203.8 ppm และคลอไรด์ตามลำดับ ข้อมูลหลังพบว่าน้ำเข้าเรือที่สองมีคลอไรด์มากกว่า ผล เหล็กกล้าไร้สนิม 304 ไม่ควรใช้ปริมาณคลอไรด์ . ชนิด 316L เป็นที่ต้องการในสถานการณ์นี้ และป้องกันเพิ่มเติม การกัดกร่อนเกิดขึ้นไม่บ่อยใน 316L ชนิดที่มีคลอไรด์ความเข้มข้นน้อยกว่า 1000 ส่วนในล้านส่วน แต่เพื่อให้แน่ใจในความปลอดภัยมันจะดีกว่าที่จะใช้มันในคลอไรด์ความเข้มข้นน้อยกว่า 250 ppm ( tuthill et al . , 1998 ) ดังนั้นในพืชนี้ ทั้งคลอไรด์เนื้อหาของน้ำจะลดลง ( โดยน้ำดีน้ำ ) หรือชนิดเหล็กกล้าไร้สนิม 316L ควรจะใช้ นอกจากนี้ก็จะแนะนำให้ใช้เหล็กแทน สแตนเลส เมื่อน้ำมีปริมาณของคลอไรด์ และมันเป็นเพียงสำหรับซักผ้าวัตถุประสงค์ ( kobrin et al . , 1997 ) การตรวจสอบของ Metallographic เนื้อเชื่อมและความร้อนได้รับผลกระทบโซน พบว่ารอยเชื่อมนั้นไม่ได้มีคุณภาพสูง และมีความไม่สมบูรณ์ เช่น การขาดการกระจายไม่สมบูรณ์และการเจาะรูในเนื้อเชื่อม ( ภาพที่ 3 , 4 ) ในกรณีนี้ , ท่อควรจะเข้าร่วมโดยให้ก๊าซทังสเตนอาร์ค ( กระบวนการ ) หรือทังสเตนก๊าซเฉื่อยเชื่อม ( TIG ) ที่ก๊าซลดออกซิเจนจากบ่อหลอมเหลวเพื่อให้นักศึกษาไม่ฟอร์มในความร้อนมีผลต่อโซน ( tuthill และเอเวอรี่ , 1992 ) ออกไซด์หลังเล่นม้วนสำคัญภายใต้การกัดกร่อนของเงินฝากพวกเขามีอยู่ในสีที่แตกต่างกันและรูปร่าง มากขึ้นและหนักขึ้นออกไซด์เป็น สำคัญ บทบาทที่พวกเขาเล่นในถิ่น การเริ่มต้นของการกัดกร่อน มันควรจะสังเกตว่าออกไซด์เหล่านี้ไม่สามารถเริ่มต้นการกัดกร่อนตัวเอง และสภาพแวดล้อมที่เฉพาะเจาะจงจะต้อง ( tuthill และเอเวอรี่ , 1992 ) ถ้าน้ำจะนิ่งหรือมากกว่า 30 วัน การกัดกร่อนทางจุลชีววิทยาจะเริ่มรอบเชื่อม .ขณะที่ก่อนหน้านี้อธิบาย , Fe Mn ตะกอนซึ่งผลของอนุมูลอิสระ เช่น คลอไรด์ และโปแตสเซียมเปอร์แมงกาเนตยังอาจเป็นเว็บไซต์ที่เหมาะสำหรับการเริ่มต้นของการกัดกร่อน ( tuthill ถิ่นรอบเชื่อม และเอเวอรี่ , 1992 ) มีวิธีการปฏิบัติที่แตกต่างกัน เช่น ล้างกรด พื้นผิวของเชื่อมบดและ electropolishing กำจัดและทำความสะอาดแนวเชื่อมของแหล่งความร้อนที่ได้รับผลกระทบอยู่ในโซน ดังนั้นจากการสนทนาข้างต้นมีวิธีการที่แตกต่างกันของการป้องกันการกัดกร่อนในท่อและภาชนะที่ปลูก กรณีน้ำเป็นเพียงใช้สำหรับซักผ้า และผลิตภัณฑ์อาหาร ยา อาจจะใช้แต่การใช้เหล็กชุบสังกะสีจะประหยัดมากขึ้นและมีความต้านทานสูงกว่าสแตนเลสเหล็ก ไม่งั้นก็แนะนำให้ลดปริมาณคลอไรด์ในน้ำ โดยการปรับเปลี่ยนหรือ deoxidizing น้ำดีน้ำป้อนน้ำของพืชเพื่อป้องกันการกัดกร่อน ในถิ่น ท่อ และเรือ