Let's be honest here, making a movi

Let's be honest here, making a movie is a huge production, but it's usually just the actors who get the credit. I mean, when you think of the movie Titanic, you think Kate and Leo, right? You don't think of those poor editors who spend day and night trying to fix, cut, and meld scenes together to make the grand production movie that you sit back and enjoy. When there are mistakes, however, the editors are certainly remembered.

With such a giant film like Titanic, there are bound to be mistakes and errors. As those who watch the movie, we feel a certain smug fulfillment when we find an error in a movie. It's like "ha, I found a mistake that someone who gets paid a heck of a lot more than me and has a job that I would love a thousand times more than the one I have didn't find. I could totally do their job."

So, feel superior as you look upon those mistakes that the editing team didn't catch. By the way, once you see them, you won't be able to watch the movie without seeing the mistakes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราจะซื่อสัตย์นี่ สร้างภาพยนตร์เป็นการผลิตขนาดใหญ่ แต่ก็มักจะเพียงแค่นักแสดงที่ได้รับเครดิต ผมหมายถึง เมื่อคุณคิดว่า ภาพยนตร์ไททานิค คุณคิดว่า เคตและลีโอ ขวา คุณไม่คิดว่า ของบรรณาธิการที่ดีที่ใช้กลางวันกลางคืนพยายามแก้ไข ตัด และ meld ฉากร่วมกันเพื่อสร้างภาพยนตร์ผลิตแกรนด์ที่คุณนั่ง และเพลิดเพลินกับ เมื่อมีข้อผิดพลาด แต่ บรรณาธิการแน่นอนจำไว้ ด้วยเช่นยักษ์ภาพยนตร์เช่นไททานิค มีผูกพันที่จะเป็นความผิดพลาดและข้อผิดพลาด เป็นผู้ที่ชมภาพยนตร์ เรารู้สึกสำเร็จ smug ที่แน่นอนเมื่อเราพบข้อผิดพลาดในภาพยนตร์ มันเป็นเหมือน "ฮา พบความผิดพลาดที่คนได้รับค่าจ้าง heck ของมากขึ้นกว่าฉัน และมีงานที่ฉันชอบเป็นพันเท่ามากกว่าหนึ่งมีไม่พบ ฉันทั้งหมดทำงานของพวกเขา" ดังนั้น รู้สึกเหนือกว่าเป็นคุณมองข้อผิดพลาดเหล่านั้นที่ทีมงานแก้ไขไม่ โดยวิธีการ เมื่อคุณเห็นพวกเขา คุณจะไม่สามารถรับชมภาพยนตร์โดยไม่ดูความผิดพลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขอให้เป็นคนซื่อสัตย์ที่นี่ทำหนังคือการผลิตขนาดใหญ่ แต่ก็มักจะเป็นเพียงนักแสดงที่ได้รับเครดิต ฉันหมายความว่าเมื่อคุณคิดว่าของภาพยนตร์ไททานิคที่คุณคิดว่าเคทและลีโอใช่มั้ย? คุณไม่คิดว่าของบรรณาธิการที่น่าสงสารคนที่ใช้ทั้งกลางวันและกลางคืนพยายามที่จะแก้ไข, ตัดและ meld ฉากร่วมกันเพื่อให้การผลิตภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่คุณกลับมานั่งและเพลิดเพลินไปกับ เมื่อมีข้อผิดพลาด แต่บรรณาธิการจะจำอย่างแน่นอน. ด้วยเช่นภาพยนตร์เรื่องไททานิคยักษ์ใหญ่เช่นมีขอบเขตที่จะเป็นความผิดพลาดและข้อผิดพลาด ในฐานะที่เป็นผู้ที่ชมภาพยนตร์ที่เรารู้สึกเติมเต็มบางอย่างพอใจในตัวเองเมื่อเราพบข้อผิดพลาดในภาพยนตร์ มันก็เหมือนกับ "ฮ่าผมพบความผิดพลาดที่คนที่ได้รับเงิน heck ของมากขึ้นกว่าที่ฉันและมีงานที่ฉันจะรักเป็นพัน ๆ ครั้งมากกว่าหนึ่งฉันได้ไม่พบ. ฉันจะโดยสิ้นเชิงทำงานของพวกเขา . " ดังนั้นความรู้สึกที่เหนือกว่าในขณะที่คุณมองไปที่ความผิดพลาดเหล่านั้นว่าทีมการแก้ไขไม่ได้จับ โดยวิธีการที่เมื่อคุณเห็นพวกคุณจะไม่สามารถที่จะดูหนังไม่เห็นความผิดพลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บอกตามตรงนะ ทำหนัง คือ การผลิตขนาดใหญ่ แต่มันก็มักจะเป็นแค่นักแสดงที่ได้รับเครดิต ฉันหมายถึง เมื่อคุณคิดว่าหนังไททานิค คุณคิดว่าเคทและลีโอใช่ไหม คุณไม่คิดว่าคนจนบรรณาธิการที่ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน พยายามที่จะแก้ไข ตัด และละลายฉากเข้าด้วยกันเพื่อทำให้การผลิตแกรนด์ภาพยนตร์ที่คุณกลับมานั่งและเพลิดเพลินกับ เมื่อมีข้อผิดพลาด อย่างไรก็ตามบรรณาธิการจะต้องจดจำ

ขนาดยักษ์ ภาพยนตร์ เช่น Titanic , ต้องมีข้อผิดพลาดและข้อผิดพลาด เป็นคนที่ดูหนัง เรารู้สึกบางอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องสัมฤทธิ์เมื่อเราพบข้อผิดพลาดในหนัง มันเหมือนกับ " ฮ่า ฉันพบความผิดพลาด คนที่ได้รับเงิน heck ของมากขึ้นกว่าฉัน และมีงานที่ฉันรักมากกว่าหนึ่งผมไม่เจอพันครั้งผมก็ทำงาน "

แล้วรู้สึกดีกว่าเมื่อคุณมองไปที่การแก้ไขข้อผิดพลาดเหล่านั้น ทีมไม่จับ โดยวิธีการที่เมื่อคุณพบเขา คุณจะไม่สามารถดูหนังโดยไม่ต้องเห็นความผิดพลาด