In the Maya civilization, a man’s t

In the Maya civilization, a man’s typical dress was a cotton breechcloth wrapped around his waist and sometimes a sleeveless shirt, either white or dyed in colours. A woman typically wore a traje, which combined a huipil and a corte, a woven wraparound skirt that reached her ankles.[3] The traje was held together with a faja or sash worn at the waist.[4] Both women and men wore sandals.

When the weather was temperate, Mayan clothing was needed less as protection from the elements and more for personal adornment. Maya clerics and other dignitaries wore elaborate outfits with jewellery.

Maya farmers wore minimal clothing. Men wore plain loincloths or a band of cloth winded around their waists. Some wore moccasins made of deerhide. Women possessed two items of clothing: a length of ornamented material with holes made for the arms and head, known as a kub. Both genders wore a heavier rectangle of cloth, as a manta, that functioned as an overwrap on cool days, and as blanket at night. The manta also served as a blind across the door.

Huipil[edit]
The most prevalent and influential aspect of women’s clothing in ancient times is the huipil, which is still prominent in Guatemalan and Mexican culture today. The huipil is a loose rectangular garment with a hole in the middle for the head made from lightweight sheer cotton. The huipil is usually white with colorful cross-stripping and zigzag designs woven into the cloth using the brocade technique still commonly used today. The huipil could be worn loose or tucked into a skirt; this depends on the varying lengths of the huipil.[5] Huipils were important displaying one’s religion and tribal affiliation. Different communities tended to have different designs, colors, lengths as well as particular huipils for ceremonial purposes. It was uncommon and often disgraceful to wear a huipil design from another community within one’s village; although, it was a sign of respect to wear a community’s huipil when visiting another village. Although, women were not just limited to their community’s design. Instead the design offered an outline for what women were required to have and within the community design women were allowed creativity to make theirs different from others often to express praise to different kiuggkes animals around the collar.[6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในอารยธรรมมายา เครื่องแต่งกายโดยทั่วไปเป็นคนมี breechcloth ฝ้ายรอบ ๆ เอวของเขาและบางครั้งมีเสื้อ ขาวอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือย้อมสีในสี ผู้หญิงจะสวม traje ซึ่งรวมตัว huipil และ corte กระโปรงสวีทอที่ถึงเท้าของเธอ [3] traje จัดขึ้นร่วมกับ faja หรือ sash หลังสวมเอว [4] ทั้งหญิงและชายสวมรองเท้าแตะเมื่ออากาศแจ่ม เสื้อผ้ามายันถูกต้องน้อยลงเป็นการป้องกันองค์ประกอบและเครื่องประดับส่วนตัวมากกว่า ศาสนามายาและสาแหรกอื่น ๆ สวมชุดอย่างประณีต ด้วยอัญมณีเกษตรกรมายาสวมเสื้อผ้าน้อยที่สุด ผู้ชายสวม loincloths ธรรมดาหรือวงของผ้า winded รอบ waists ของพวกเขา บางคนสวมรองเท้าที่ทำจาก deerhide ผู้หญิงต้องมีเสื้อผ้าสอง: ความยาวของวัสดุที่ประดามีหลุมที่ทำสำหรับแขนและหัว kub ชื่อเสียง ผสานระหว่างเพศทั้งสองสวมสี่เหลี่ยมหนักผ้า เป็นโรงแรมมันตาไดว์ ที่แยกเป็น overwrap เย็นวัน และ เป็นล็อตใหญ่ในเวลากลางคืน โรงแรมมันตาไดว์ให้บริการเป็นคนตาบอดที่ผ่านประตูHuipil [แก้ไข]ด้านแพร่หลาย และมีอิทธิพลมากที่สุดของเสื้อผ้าของสตรีในสมัยโบราณคือ huipil ซึ่งยังคงโดดเด่นในวัฒนธรรมเม็กซิกัน และ Guatemalan วันนี้ Huipil เป็นเสื้อผ้าสี่เหลี่ยมตัวหลวม มีรูตรงกลางหัวที่ทำจากผ้าฝ้ายแท้จริงน้ำหนักเบา Huipil เป็นสีขาวมักจะ มีสีสันข้ามปอก และออกแบบ zigzag ที่ทอเป็นผ้าที่ใช้เทคนิคยกโดยทั่วไปยังคงใช้วันนี้ Huipil สามารถสวมใส่หลวม หรือห้องพักเข้าไปในกระโปรง นี้ขึ้นอยู่กับความยาวของ huipil แตกต่างกัน [5] huipils มีความสำคัญแสดงศาสนาและของชาวสังกัด ชุมชนมีแนวโน้มที่จะออกแบบ สี ความยาว เป็น huipils เฉพาะสำหรับพิธีการ มันเป็นเรื่องแปลก และอับอายมักสวมใส่แบบ huipil จากชุมชนอื่นภายในของหมู่บ้าน ถึงแม้ว่า มันเป็นเครื่องหมายของการเคารพสวมใส่ huipil ของชุมชนเยี่ยมชมหมู่บ้านอื่น ถึงแม้ว่า หญิงไม่จำกัดเพียงการชุมชนของพวกเขา ของการออกแบบการ แต่เค้าร่างสำหรับสตรีใดจำเป็นต้องมีการนำเสนอแบบ และภายในการออกแบบชุมชน ผู้หญิงได้รับอนุญาตสร้างสรรค์จะทำให้ตนแตกต่างจากคนอื่นมักแสดงสรรเสริญไป kiuggkes อื่นสัตว์รอบปลอกคอ [6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในอารยธรรมมายา, ชุดปกติของผู้ชายคนหนึ่งเป็น breechcloth ฝ้ายห่อรอบเอวของเขาและบางครั้งเสื้อกล้ามทั้งสีขาวหรือสีย้อมสี ผู้หญิงมักจะสวม traje ซึ่งรวม huipil และ Corte เป็นกระโปรงวิจิตรทอที่มาถึงข้อเท้าของเธอ. [3] traje ถูกจัดขึ้นร่วมกับ Faja หรือสายสะพายสวมใส่ที่เอว. [4] ทั้งผู้หญิงและผู้ชายสวม รองเท้าแตะ. เมื่ออากาศหนาวเสื้อผ้าของชาวมายันเป็นสิ่งที่จำเป็นน้อยลงเช่นการป้องกันจากองค์ประกอบและอื่น ๆ สำหรับการตกแต่งส่วนบุคคล บวชมายาและบุคคลสำคัญอื่น ๆ สวมชุดที่ซับซ้อนที่มีเครื่องเพชรพลอย. เกษตรกรมายาสวมเสื้อผ้าน้อยที่สุด ผู้ชายสวม loincloths ธรรมดาหรือกลุ่มผ้ายืดรอบเอว บางคนสวมรองเท้าที่ทำจาก deerhide ผู้หญิงมีสองรายการของเสื้อผ้า: ความยาวของวัสดุตกแต่งที่มีรูทำสำหรับแขนและศีรษะที่เรียกว่า kub ทั้งสองเพศสวมสี่เหลี่ยมหนักของผ้าที่เป็นราหูที่ทำหน้าที่เป็นห่อในวันที่เย็นและเป็นผ้าห่มในเวลากลางคืน ราหูยังทำหน้าที่เป็นคนตาบอดข้ามประตู. Huipil [แก้ไข] สิ่งที่แพร่หลายมากที่สุดและมีอิทธิพลของเสื้อผ้าของผู้หญิงในสมัยโบราณเป็น huipil ซึ่งยังคงประสบความสำเร็จในกัวเตมาลาและวัฒนธรรมเม็กซิกันในวันนี้ huipil เป็นเสื้อผ้าหลวมสี่เหลี่ยมมีรูอยู่ตรงกลางศีรษะที่ทำจากผ้าฝ้ายที่แท้จริงมีน้ำหนักเบา huipil มักจะเป็นสีขาวที่มีสีสันข้ามลอกและการออกแบบที่คดเคี้ยวไปมาทอเป็นผ้าที่ใช้เทคนิคผ้ายังคงใช้กันทั่วไปในวันนี้ huipil อาจจะสวมใส่หลวมหรือซุกเข้าไปในกระโปรง; นี้ขึ้นอยู่กับความยาวที่แตกต่างของ huipil ได้. [5] Huipils แสดงมีความสำคัญทางศาสนาของคนและความร่วมมือของชนเผ่า ชุมชนที่แตกต่างกันมีแนวโน้มที่จะมีการออกแบบที่แตกต่างกันสีความยาวเช่นเดียวกับ huipils โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อวัตถุประสงค์ในการพระราชพิธี มันเป็นเรื่องผิดปกติและมักจะน่าอายที่จะสวมใส่ออกแบบ huipil จากชุมชนอื่นภายในหมู่บ้านของคน; แม้ว่ามันเป็นสัญญาณของการเคารพที่จะสวมใส่ของชุมชน huipil เมื่อเข้าสู่หมู่บ้านอื่น แม้ว่าผู้หญิงไม่ได้ จำกัด เพียงการออกแบบชุมชนของพวกเขา แต่การออกแบบที่นำเสนอโครงร่างสำหรับสิ่งที่ผู้หญิงต้องมีและผู้หญิงในชุมชนการออกแบบที่ได้รับอนุญาตความคิดสร้างสรรค์ที่จะทำให้พวกเขาแตกต่างจากคนอื่น ๆ มักจะแสดงความสรรเสริญสัตว์ kiuggkes แตกต่างกันทั่วปก. [6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในอารยธรรมของมนุษย์โดยทั่วไปเป็นชุดผ้าฝ้าย breechcloth พันรอบเอวของเขา และบางครั้ง เสื้อ เสื้อ สีขาวหรือย้อมสี . ผู้หญิงมักจะใส่ทราเฮ ซึ่งรวม huipil และคอร์เต ทอพิเศษ กระโปรงถึงข้อเท้าของเธอ . [ 3 ] ทราเฮจัดขึ้นร่วมกับ faja หรือสายสะพายใส่ที่เอว [ 4 ] ทั้งผู้หญิงและผู้ชายสวมรองเท้าแตะ

เมื่ออากาศหนาว เสื้อผ้ามายาต้องการน้อยกว่าการป้องกันจากองค์ประกอบและเครื่องประดับส่วนบุคคล มายาและแขกอื่น ๆสวมชุดนักบวชประณีตด้วยอัญมณี เกษตรกร

มายาสวมเสื้อผ้าที่น้อยที่สุด ผู้ชายสวม loincloths ธรรมดาหรือแถบผ้ายืดรอบ waists ของพวกเขา บางคนใส่รองเท้าหนังนิ่มทำจาก deerhide . ผู้หญิงสิงสองรายการของเสื้อผ้า :ความยาวของประดับวัสดุที่มีรูสำหรับแขนและศีรษะ เรียกว่าค่า ทั้งสองเพศใส่สี่เหลี่ยมหนักผ้า เป็นราหู ที่ทำหน้าที่เป็น overwrap วันเย็นและเป็นผ้าห่มตอนกลางคืน ส่วนราหูยังทำหน้าที่เป็นคนตาบอดข้ามประตู

huipil [ แก้ไข ]
ที่สุด แพร่หลาย และมีอิทธิพลด้านเสื้อผ้าผู้หญิงในสมัยโบราณ คือ huipil ,ซึ่งยังคงเป็นที่โดดเด่นในกัวเตมาลา และเม็กซิโก วัฒนธรรมในปัจจุบัน การ huipil เป็นเสื้อผ้าหลวมที่มีรูสี่เหลี่ยมตรงกลางศีรษะทำจากผ้าฝ้ายโปร่งเบา การ huipil มักจะเป็นสีขาว ด้วยสีสันแบบซิกแซกข้ามการปอก และทอเป็นผ้าใช้ผ้าเทคนิคโดยทั่วไปยังคงใช้วันนี้ การ huipil อาจจะสวมใส่หลวม หรือซุกในกระโปรง ;นี้ขึ้นอยู่กับความยาวที่แตกต่างกันของ huipil [ 5 ] huipils สำคัญศาสนาหนึ่งของชนเผ่าและแสดงความร่วมมือ . ชุมชนต่าง ๆมีแนวโน้มที่จะมีการออกแบบที่แตกต่างกัน สี ความยาว รวมทั้ง huipils เฉพาะเพื่อวัตถุประสงค์ในพิธี มันแปลกและน่าอายที่จะสวมใส่มักจะออกแบบ huipil จากชุมชนอื่นภายในหมู่บ้านหนึ่ง แม้ว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของความเคารพ สวม huipil ของชุมชน เมื่อไปที่หมู่บ้านอีกแห่งหนึ่ง ถึงแม้ว่าผู้หญิงที่ไม่ได้ จำกัด เพียงการออกแบบชุมชนของตนเองได้แทนแบบเสนอโครงร่างที่ผู้หญิงต้องมี และภายในการออกแบบชุมชนผู้หญิงได้รับอนุญาตการสร้างสรรค์เพื่อให้พวกเขาแตกต่างจากคนอื่น ๆมักจะแสดงความสรรเสริญที่แตกต่างกัน kiuggkes สัตว์รอบคอ [ 6 ]