the C fluxes after drought. Current

the C fluxes after drought. Currently, we already have the capability to simulate the impacts of water limitation on plant physiology from the roots to the leaves in hydrodynamic models (e.g. Sperry et al., 1998; Domec et al., 2012); however, we need more extensive data to determine the magnitudes and types of potential functional damage during drought and the rate of functionality recovery after drought.
Third, we must improve our understanding and simulation of drought effects on respiration (Powell et al., 2013). Respiration is potentially critical in determining both growth and mortality, because it affects the relative amount of fixed C allocated to growth and the depletion rate of C storage during drought (McDowell et al., 2011). An interesting finding of Powell et al.’s study is that models predict autotrophic respiration decreasing, whereas obser- vations from the drought manipulation experiments show increas- ing respiration in all except for one plot. Respiration has also been observed to decrease during drought in temperate conifers (Sevanto

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

fluxes C หลังจากภัยแล้ง ขณะนี้ เรามีความสามารถในการจำลองผลกระทบต่อการจำกัดน้ำสรีรวิทยาของพืชจากรากกับใบ hydrodynamic รุ่น (เช่น Sperry และ al., 1998 Domec et al., 2012); อย่างไรก็ตาม เราต้องการข้อมูลเพิ่มเติมอย่างละเอียดเพื่อกำหนด magnitudes และชนิดของความเสียหายทำงานอาจเกิดขึ้นในช่วงแล้งและอัตราการกู้คืนงานหลังจากภัยแล้งที่สาม เราต้องปรับปรุงความเข้าใจของเราและการจำลองผลกระทบภัยแล้งหายใจ (พาวเวล et al., 2013) หายใจเป็นอาจสำคัญในการเจริญเติบโตและการตาย การกำหนด เพราะจะมีผลกับญาติจำนวน C คงที่ปันส่วนให้เจริญเติบโตและอัตราการลดลงของ C เก็บในช่วงแล้ง (McDowell et al., 2011) การค้นหาน่าสนใจศึกษาพาวเวล et al. ได้ว่า แบบจำลองทำนาย autotrophic หายใจลดลง ขณะ obser-vations จากการทดลองจัดการภัยแล้งแสดง increas กำลังหายใจทั้งหมดยกเว้นแผนหนึ่ง นอกจากนี้ยังได้พบหายใจลดลงในช่วงแล้งในแจ่ม conifers (Sevanto

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟลักซ์ซีหลังจากฝนแล้ง ขณะนี้เรามีความสามารถในการจำลองผลกระทบของข้อ จำกัด ของน้ำบนสรีรวิทยาของพืชจากรากใบในรูปแบบอุทกพลศาสตร์ (เช่น Sperry, et al, 1998;.. Domec et al, 2012); แต่เราต้องการข้อมูลที่กว้างขวางมากขึ้นในการกำหนดขนาดและประเภทของความเสียหายที่เกิดการทำงานที่อาจเกิดขึ้นในช่วงฤดูแล้งและอัตราการกู้คืนการทำงานหลังจากฝนแล้ง. the
สามเราต้องปรับปรุงความเข้าใจและการจำลองของเราจากผลกระทบภัยแล้งในการหายใจ (พาวเวล et al., 2013) . และระบบหายใจอาจเป็นสำคัญในการกำหนดทั้งการเจริญเติบโตและอัตราการเสียชีวิตเพราะมันส่งผลกระทบต่อจำนวนเงินที่ญาติของ C คงที่จัดสรรให้กับการเจริญเติบโตและอัตราการลดลงของการจัดเก็บ C ในช่วงฤดูแล้ง (McDowell et al., 2011) หาที่ที่น่าสนใจของพาวเวล et al, การศึกษา. คือว่าแบบจำลองคาดการณ์การหายใจ autotrophic ลดลงในขณะที่ vations obser- จากการทดลองการจัดการภัยแล้งแสดง increas- หายใจไอเอ็นจีในทุกยกเว้นพล็อต และระบบหายใจยังได้รับการตั้งข้อสังเกตว่าจะลดลงในช่วงฤดูแล้งในพระเยซูเจ้าพอสมควร (Sevanto

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

C ค่าหลังจากความแห้งแล้ง ขณะนี้เรามีความสามารถในการจำลองผลกระทบของข้อจำกัดในน้ำพืชสรีรวิทยาจากรากถึงใบในแบบจำลองอุทกพลศาสตร์ อยู่แล้ว ( เช่น Sperry et al . , 1998 ; domec et al . , 2012 ) ; อย่างไรก็ตามเราต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อกำหนดขนาดและประเภทของความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นในช่วงแล้งและอัตราการทำงานของฟังก์ชันการกู้คืนหลังจากที่แห้งแล้ง .
3 เราต้องปรับปรุงความเข้าใจและการจำลองของความแห้งแล้งต่อการหายใจของเรา ( พาวเวลล์ et al . , 2013 ) การหายใจอาจสำคัญในการกำหนดทั้งการเจริญเติบโตและอัตราการตายเพราะมันมีผลต่อญาติจำนวนคงที่ C จัดสรรอัตราการเจริญเติบโตและค่า C กระเป๋าในช่วงแล้ง ( เวล et al . , 2011 ) การค้นหาที่น่าสนใจของพาวเวลล์ et al . การศึกษาพบว่า แบบจำลองทำนายโตโทรฟการหายใจลดลง และ obser - vations จากภัยแล้งการจัดการการทดลองแสดงสินค้า - ing การหายใจในทั้งหมดยกเว้นหนึ่งแปลงการหายใจยังพบว่าลดลงในช่วงแล้ง ( sevanto สนเมืองหนาว