Italianelementary school children.

Italian
elementary school children. A longer moral disengagement
scale that allowed to reliably investigate
the different moral disengagement mechanisms with
an appropriate number of items is certainly needed.
Further research efforts should also focus on identifying
other class characteristics (e.g., class size and
ethnicity), which can be associated with higher levels
of class moral disengagement. In respect to this,
it is also worth noting that in keeping with studies
on class norms [e.g., Chang, 2004; Pozzoli et al., in
press], we conceptualized class moral disengagement
as themean level of these processes of self-justification
within each class-group. Moral disengagement at the
group-level could also be considered in terms of “real”
collective moral disengagement, that is, “an emergent
group-level property arising from the interactive, coordinative,
and synergistic group dynamics” [White
et al., 2009, p. 43). However, thus far we do not have
a scale suitable to validly measure this construct in
children’s peer groups. By utilizing established models
as a foundation, such as “collective self-efficacy”
[Barchia and Bussey, 2011], future studies should attempt
to develop a more comprehensive instrument
that includes these characteristics.
Overall, the current findings show that the associations
between bullying behavior and individual and
class moral disengagement are already present in elementary
school children and have potential implications
for anti-bullying intervention programs. For
example, itwould be interesting to conduct a randomized
control trial aimed at encouraging educators to
make efforts to address these distortions in morality in
order to favor children’s moral engagement and promote
the understanding of responsibility. This would
permit to experimentally verify if mitigating the effect
of self-justifying mechanisms contribute to weaken
the association between moral disengagement and
bullying behavior [Caravita and Gini, 2010]. Second,
they evidence the importance of recognizing the significant
role of the class group in bullying and indicate
the need to adopt a more ecologically valid approach
to prevention, which addresses not only the individuals
involved, but also their peer group and the school
community at large [e.g., Espelage and Swearer, 2004].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อิตาลีเด็กนักเรียนประถมศึกษา Disengagement เป็นคุณธรรมอีกต่อไปมาตราส่วนที่สามารถตรวจสอบได้กลไก disengagement คุณธรรมแตกต่างกันด้วยจำนวนสินค้าที่เหมาะสมเป็นสิ่งจำเป็นอย่างแน่นอนความพยายามวิจัยเพิ่มเติมควรยังเน้นการระบุลักษณะอื่น ๆ คลาส (คลาขนาดเช่น และเชื้อชาติ), ซึ่งสามารถเชื่อมโยงกับระดับที่สูงขึ้นของระดับคุณธรรม disengagement ประการนี้มีเร็ว ๆ นี้ที่เน้นการศึกษาในคลาสบรรทัดฐาน [เช่น ช้าง 2004 Pozzoli et al. ในกด], เรา conceptualized disengagement คุณธรรมชั้นthemean ระดับของกระบวนการเหล่านี้ของเหตุผลของตนเองภายในแต่ละคลาสกลุ่ม Disengagement คุณธรรมในการระดับกลุ่มอาจได้รับการพิจารณาในแง่ของ "จริง"รวมคุณธรรม disengagement นั่นคือ "การโผล่ออกมาคุณสมบัติของระดับกลุ่มที่เกิดจากการโต้ตอบ coordinativeและกลุ่มพลังพลศาสตร์" [ขาวร้อยเอ็ด al. ปี 2009, p. 43) อย่างไรก็ตาม ไกลดังนั้นเราไม่มีมาตราส่วนที่เหมาะสมกับ validly วัดนี้สร้างในกลุ่มเพื่อนเด็ก โดยใช้แบบจำลองที่กำหนดขึ้นเป็นมูลนิธิ เช่น "รวมตนเองประสิทธิภาพ"[Barchia และ Bussey, 2011], ควรพยายามศึกษาในอนาคตการพัฒนาเครื่องมือที่ครอบคลุมมากขึ้นที่มีลักษณะเหล่านี้โดยรวม ปัจจุบันผลการวิจัยแสดงว่าการเชื่อมโยงระหว่าง bullying ลักษณะการทำงานและบุคคล และคลาส disengagement คุณธรรมอยู่ในระดับประถมศึกษาเด็กนักเรียน และมีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นbullying ป้องกันโปรแกรมแทรกแซง สำหรับตัวอย่าง itwould จะน่าสนใจเพื่อทำแบบ randomizedควบคุมการทดลองที่มุ่งส่งเสริมนักการศึกษาเพื่อทำให้ความพยายามที่จะบิดเบือนเหล่านี้ที่อยู่ในศีลธรรมในสั่งชอบหมั้นคุณธรรมของเด็ก และส่งเสริมความเข้าใจความรับผิดชอบ นี้จะใบอนุญาตเพื่อตรวจสอบถ้า experimentally บรรเทาผลกลไก justifying ตนเองนำไปสู่การลดลงความสัมพันธ์ระหว่าง disengagement คุณธรรม และพฤติกรรม bullying [Caravita และ Gini, 2010] ที่สองพวกหลักฐานสำคัญของการจดจำสำคัญบทบาทของชั้นกลุ่มใน bullying และระบุจำเป็นต้องนำมาใช้เป็นแนวทางที่ถูกต้องอย่างมากการป้องกัน ซึ่งไม่เพียงแต่บุคคลที่อยู่เกี่ยวข้อง แต่ยังของกลุ่มเพื่อนและโรงเรียนชุมชนมีขนาดใหญ่ [เช่น Espelage และ Swearer, 2004]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อิตาลี
ประถมเด็ก ยาว จริยธรรมเป็นแบบอย่าง
มาตราส่วนที่อนุญาตให้เชื่อถือได้ตรวจสอบจริยธรรมเป็นแบบอย่าง

เป็นกลไกที่แตกต่างกันกับจำนวนที่เหมาะสมของสินค้าเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่ง .
ความพยายามในการวิจัยต่อไปควรมุ่งเน้นการระบุ
ลักษณะชั้นอื่น ๆ ( เช่น ขนาดของชั้นเรียนและ
ชาติพันธุ์ ) ซึ่งสามารถที่เกี่ยวข้องกับระดับที่สูงขึ้น
ระดับจริยธรรมของผู้นำ ในความเคารพนี้
นอกจากนี้ยังมีมูลค่า noting ที่สอดคล้องกับการศึกษา
บนบรรทัดฐาน [ ห้องเช่น ช้าง , 2004 ; pozzoli et al . ,
กด ] เราเรียน
ผู้นำคุณธรรมเป็น conceptualized ที่มีระดับเหล่านี้กระบวนการ
เหตุผลตนเองภายในแต่ละชั้นเรียนกลุ่ม คุณธรรมที่เป็นอิสระในระดับ
กลุ่มยังอาจจะพิจารณาในแง่ของ " จริง "
ผู้นำคุณธรรมร่วมกันนั่นคือ " emergent
ระดับกลุ่มทรัพย์สินที่เกิดจากการโต้ตอบ , นักศึกษาและกลุ่มพลวัต , ซิ

" [ สีขาว et al . , 2009 , หน้า 43 ) อย่างไรก็ตาม ป่านนี้เรายังไม่มี
ขนาดเหมาะที่จะได้อย่างถูกต้องวัดนี้สร้างใน
เด็กเพื่อนกลุ่ม การสร้างโมเดล
เป็นฐาน เช่น กลุ่มตนเอง "
[ barchia และบัสซี่ 2011 ] , การศึกษาในอนาคตควรพยายามที่จะพัฒนาเครื่องมือที่ครอบคลุมมากขึ้น


โดยรวมที่ประกอบด้วยคุณลักษณะเหล่านี้ ผลในปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและพฤติกรรมการกลั่นแกล้งและ

เรียนจริยธรรมเป็นแบบอย่างอยู่แล้วในนักเรียนประถมศึกษา

ความหมายและมีศักยภาพต่อต้านการกลั่นแกล้งโดยโปรแกรม . สำหรับ
ตัวอย่าง itwould น่าสนใจที่จะดำเนินการโดยการควบคุมการส่งเสริมการศึกษามุ่ง


ทำให้ความพยายามที่จะบิดเบือนเหล่านี้ที่อยู่ในศีลธรรมในการช่วยหมั้นจริยธรรม

เด็กและส่งเสริมความเข้าใจของความรับผิดชอบ นี้จะอนุญาตให้เพื่อตรวจสอบว่า

ลดผลกระทบของตนเองอธิบายกลไกสนับสนุนร้า
ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมผู้นำและจริยธรรม
กลั่นแกล้งและ caravita Gini [ 2010 ] 2
พวกเขาหลักฐานสำคัญของการตระหนักถึงบทบาทที่สำคัญของการเรียนในกลุ่ม

แกล้งและระบุว่า ต้องใช้วิธีการที่ถูกต้องมาก ecologically
การป้องกันที่อยู่ไม่เพียง แต่บุคคลที่
ที่เกี่ยวข้อง แต่ยังกลุ่มเพื่อนของพวกเขาและโรงเรียน
ชุมชนที่ใหญ่ [ เช่นและ espelage วเรอร์ , 2004 ]