People with phobias feel such great

People with phobias feel such great distress when they encounter the thing they fear that they go out of their way to avoid such an encounter. People with phobias often know that their fears are irrational, but feel completely unable to control their fears. Sometimes a phobia has only a minimal impact on a sufferer's life. For example, Janet Acra has a paralyzing fear of spiders (arachnophobia). However, as long as she avoids going into woodsy or grassy areas, she is generally able to avoid seeing them. Some phobias however, can prevent sufferers from participating in normal, everyday activities. these kinds of phobias can have a devastating impact on the sufferer's life. For example, after being in a car accident, George Ramirez developed ochlophobia, a fear of riding in vehicles. After that, the only way George could get frome one place to another was to walk. And, since his college was 20 miles (32 kilometers)away-too far to walk-george dropped out.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนให้รู้สึกทุกข์มากเช่นเมื่อพบสิ่งพวกเขากลัวว่า พวกเขาเดินทางเพื่อหลีกเลี่ยงการพบจาก หวั่นคนมักจะรู้ว่า ความกลัวจะไม่มีเหตุผล แต่รู้สึกไม่สมบูรณ์สามารถควบคุมความกลัว บางครั้งความหวาดกลัวมีผลกระทบที่น้อยที่สุดเท่าที่ชีวิตของผู้ประสบภัย เช่น เจเน็ต Acra มีกลัว paralyzing แมงมุม (อาการกลัวแมงมุม) อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่เธอหลีกเลี่ยงไปในแมกไม้ หรือหญ้าพื้นที่ เธอจะสามารถหลีกเลี่ยงการดูโดยทั่วไป หวั่นบางอย่างไรก็ตาม สามารถป้องกันผู้ประสบภัยเข้าร่วมในกิจกรรมปกติ ในชีวิตประจำวัน ต่าง ๆ เหล่านี้ให้สามารถมีผลกระทบทำลายชีวิตของผู้ประสบภัย เช่น หลังจากการถูกรถชน George Ramirez พัฒนา ochlophobia กลัวขี่รถ หลังจากนั้น จอร์จได้รับ frome หนึ่งวิธีเดียวคือการ เดิน และ เขามา 20 ไมล์ (32 กิโลเมตร) เก็บเกินไปไกลถึง จอร์จเดินหลุดออกมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คนที่มีโรคความทุกข์ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมเช่นเมื่อพวกเขาพบสิ่งที่พวกเขากลัวว่าพวกเขาออกไปจากทางของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าดังกล่าว คนที่มีโรคมักจะรู้ว่าความกลัวของพวกเขาจะไม่มีเหตุผล แต่รู้สึกสมบูรณ์ไม่สามารถควบคุมกลัวของพวกเขา บางครั้งความหวาดกลัวมีเพียงผลกระทบน้อยที่สุดต่อชีวิตของผู้ประสบภัย ยกตัวอย่างเช่นเจเน็ต Acra มีความกลัวเป็นอัมพาตของแมงมุม (Arachnophobia) แต่ตราบเท่าที่เธอหลีกเลี่ยงที่จะเข้าสู่ woodsy หรือพื้นที่ที่เต็มไปด้วยหญ้าเธอโดยทั่วไปสามารถหลีกเลี่ยงได้เห็นพวกเขา โรคบาง แต่สามารถป้องกันไม่ให้ผู้ประสบภัยจากการเข้าร่วมในปกติกิจกรรมประจำวัน เหล่านี้ชนิดของโรคอาจมีผลกระทบร้ายแรงต่อชีวิตของผู้ประสบภัย ตัวอย่างเช่นหลังจากอยู่ในอุบัติเหตุทางรถยนต์, จอร์จรามิเรซที่พัฒนา ochlophobia กลัวการขี่ในยานพาหนะ หลังจากนั้นวิธีเดียวที่จะได้รับจอร์จโฟรมที่หนึ่งไปยังอีกที่จะเดิน และเนื่องจากวิทยาลัยของเขาคือ 20 ไมล์ (32 กิโลเมตร) ห่างออกไปไกลเกินไปที่จะเดินออกมาจากจอร์จลดลง