The formation of detected intermedi

The formation of detected intermediates can be explained by the action of OH•, O2 •− and/or h+ (Fig. 12). The opening of an aromatic cycle is the major route of transformation. There is still some uncertainty about which of these radicals
reacts to form quinones such as 1,4-naphthoquinone. The first hypothesis is a successive addition of two hydroxyl radicals
on a cycle, leading to a naphthohydroquinone, which is next oxidized to the corresponding naphthoquinone [10,13,15]. The second possibility is an attack of naphthalene by a superoxide radical, leading to the formation of an unstable endoperoxide, which dissociates into a quinone [33]. However, since superoxide radical has a less reactivity, direct attack by superoxide is possible but rare. The last possibility is a direct oxidation of adsorbed naphthalene molecule by photogenerated holes to form naphthalene cation radical, and then the cation radical react with superoxide radical to form peroxide species which, in turn, dissociate into 1,4-naphthoquinone and/or 2-formylcinnamaldehyde.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สามารถอธิบายการก่อตัวของตัวกลางที่ตรวจพบได้ โดยการกระทำของ OH•, O2 •− หรือ h + (12 รูป) เปิดวงจรหอมเป็นเส้นทางสำคัญของการเปลี่ยนแปลง ยังคงมีความไม่แน่นอนบางอย่างเกี่ยวกับการที่อนุมูลเหล่านี้ตอบสนองกับฟอร์ม quinones เช่น 1, 4 naphthoquinone สมมติฐานแรกได้รับการต่อเนื่องของอนุมูลสองไฮดรอกในวงจร นำไป naphthohydroquinone ซึ่งอยู่ถัดไปออกซิไดซ์กับ naphthoquinone สอดคล้องกัน [10,13,15] ความเป็นไปได้ที่สองเป็นการโจมตีของแนฟทาลีนโดยซูเปอร์ออกไซด์ที่รุนแรง นำไปสู่การก่อตัวของ endoperoxide ไม่แน่นอน ซึ่ง dissociates เป็น quinone [33] อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอนุมูลอิสระซูเปอร์ออกไซด์มีการเกิดปฏิกิริยาน้อย โจมตีโดยตรง โดยซูเปอร์ออกไซด์เป็นไปได้ แต่หายาก โอกาสครั้งสุดท้ายเป็นการออกซิเดชันโดยตรงของการบูรซับโมเลกุลโดย photogenerated หลุมแบบรุนแรงไอออนการบูร และจากนั้น ไอออนอนุมูลอิสระทำปฏิกิริยากับซูเปอร์ออกไซด์รุนแรงแบบสายพันธุ์เปอร์ออกไซด์ซึ่ง ในทางกลับกัน แยกตัวออกเป็น 1, 4 naphthoquinone หรือ 2 formylcinnamaldehyde

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การก่อตัวของตัวกลางที่ตรวจพบสามารถอธิบายได้ด้วยการกระทำของโอ•, O2 • - และ / หรือ H + (Fig. 12) การเปิดตัวของวงจรที่มีกลิ่นหอมเป็นเส้นทางหลักของการเปลี่ยนแปลง ยังคงมีความไม่แน่นอนบางอย่างเกี่ยวกับการที่อนุมูลเหล่านี้
ทำปฏิกิริยากับรูปแบบ Quinones เช่น 1,4-naphthoquinone สมมติฐานแรกเป็นยังต่อเนื่องของสองอนุมูลไฮดรอกซิ
ในรอบที่นำไปสู่การ naphthohydroquinone ซึ่งจะออกซิไดซ์ติดกับ naphthoquinone ที่สอดคล้องกัน [10,13,15] ความเป็นไปได้ที่สองคือการโจมตีของเหม็นโดย superoxide รุนแรงนำไปสู่การก่อตัวของ endoperoxide ไม่เสถียรซึ่งแยกตัวออกเป็น quinone a [33] อย่างไรก็ตามตั้งแต่ superoxide รุนแรงจะมีปฏิกิริยาน้อยโจมตีโดยตรงโดย superoxide เป็นไปได้ แต่หายาก ความเป็นไปได้สุดท้ายคือการเกิดออกซิเดชันโดยตรงของโมเลกุลเหม็นดูดซับโดยหลุม photogenerated ในรูปแบบเหม็นรุนแรงไอออนบวกและไอออนบวกแล้วหัวรุนแรงทำปฏิกิริยากับ superoxide รุนแรงในรูปแบบชนิดเปอร์ออกไซด์ซึ่งในที่สุดก็แยกตัวออกเข้า 1,4-naphthoquinone และ / หรือ 2- formylcinnamaldehyde

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การก่อตัวของตัวกลางพบว่าสามารถอธิบายได้โดยการกระทำของโอ - O2 •−และ / หรือ H + ( รูปที่ 12 ) การเปิดวงจรหอมเป็นเส้นทางหลักของการเปลี่ยนแปลง ยังคงมีความไม่แน่นอนเกี่ยวกับซึ่งอนุมูลเหล่านี้เพื่อตอบสนองรูปแบบ ควินโนเนส เช่น 1,4-naphthoquinone . สมมติฐานแรกคือนอกจากต่อเนื่องสองอนุมูลไฮดรอกซิลในวัฏจักร นําไป naphthohydroquinone ซึ่งอยู่ถัดไปจาก [ แนพโทควิโนนสอดคล้องกัน 10,13,15 ] ความเป็นไปได้ที่สองคือการโจมตีของแนพทาลีน โดยซุปเปอร์รุนแรงที่นำไปสู่การพัฒนาของ endoperoxide เสถียร ซึ่ง dissociates ในควิโนน [ 33 ] อย่างไรก็ตาม เนื่องจากซุปเปอร์รากมีความว่องไวน้อยกว่าการโจมตีโดยตรงโดยซุปเปอร์เป็นไปได้ แต่หายาก ความเป็นไปได้สุดท้ายคือออกซิเดชันของโมเลกุลโดยดูดซับแนฟธาลีน photogenerated หลุมฟอร์มแนพทาลีนไอออนบวกหัวรุนแรงและจากนั้นการรุนแรงทำปฏิกิริยากับซุปเปอร์รากชนิดรูปแบบเปอร์ออกไซด์ซึ่ง จะแยกเป็น 1,4-naphthoquinone และ / หรือ 2-formylcinnamaldehyde .