- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
1. IntroductionWhat caused the larg
1. Introduction
What caused the large exchange rate depreciations and stock market declines in some Asian countries during 1997–98? The three main explanations for the “Asian crisis” emphasize macroeconomic and banking issues. The standard Washington view attributes the Asian crisis to inappropriate macroeconomic policy during the 1990s, made worse by inept management of the initial depreciation in 1997 (Greenspan, 1998; Corsetti et al., 1998). In contrast, Radelet and Sachs, 1998a and Radelet and Sachs, 1998b and Wade and Veneroso (1998) argue that the crisis began with a mild panic that had no real foundation and was made serious only by IMF pressure to increase interest rates and to close down banks. Krugman (1998) presents a third theory based on international bank behavior, arguing there was a “Pangloss equilibrium” that caused a bubble in asset prices. In his view, the Asian panics had their origins in implicit (and implausible) guarantees offered by governments and believed by investors.
These explanations agree that for some reason, perhaps unrelated to economic fundamentals, there was a loss of confidence by domestic and foreign investors in all emerging markets. This led to a fall in capital inflows and an increase in capital outflows that triggered, in some cases, a very large nominal depreciation and a stock market crash. At the same time, these explanations do not address exactly why this loss of confidence had such large effects on the exchange rate and stock market in some emerging market countries but not in others.
This paper presents evidence that the weakness of legal institutions for corporate governance had an important effect on the extent of depreciations and stock market declines in the Asian crisis. By “corporate governance” we mean the effectiveness of mechanisms that minimize agency conflicts involving managers, with particular emphasis on the legal mechanisms that prevent the expropriation of minority shareholders (see Shleifer and Vishny, 1997a). The theoretical explanation is simple and quite complementary to the usual macroeconomic arguments. If expropriation by managers increases when the expected rate of return on investment falls, then an adverse shock to investor confidence will lead to increased expropriation as well as lower capital inflow and greater attempted capital outflow for a country. These, in turn, will translate into lower stock prices and a depreciated exchange rate. In the case of the Asian crisis, we find that corporate governance provides at least as convincing an explanation for the extent of exchange rate depreciation and stock market decline as any or all of the usual macroeconomic arguments.
The Bangkok Bank of Commerce is a well-documented example of expropriation by managers that worsened as the bank's financial troubles deepened.
As the losses mounted, Thai authorities say, more and more money was moved offshore, much of it through a now-defunct Russian bank… [It] came to look like straight siphoning (The Wall Street Journal, May 10, 1999, p. A6.)
The experience of creditors in Hong Kong who lent to firms doing business in mainland China is similar – Hong Kong-based company liquidators are not able to recover assets of Chinese companies that default on loans (Wall Street Journal, August 25, 1999, p. A14.) More generally, very few debt defaults from the Asian crisis of 1997–98 have resulted in investors receiving any liquidation value. The Economist (January 30, 1999, p. 59) reports that “despite the creation last year of a bankruptcy law in Indonesia where there had been none before, it is still virtually impossible to force a defaulted debtor into liquidation (the few creditors that have tried are still tangled up in legal appeals).” During the crisis, Korean minority shareholders protested the transfer of resources out of large firms, including Samsung Electronics and SK Telecom. Most collapses of banks and firms in Russia after the devaluation of August 1998 were associated with complete expropriation; creditors and minority shareholders got nothing (Troika Dialog, 1999). Table 1 summarizes the details of leading allegations of expropriation in countries affected by the Asian crisis. Note that in many of these cases, controlling shareholders did not need to break any local laws in order to expropriate from investors.
What caused the large exchange rate depreciations and stock market declines in some Asian countries during 1997–98? The three main explanations for the “Asian crisis” emphasize macroeconomic and banking issues. The standard Washington view attributes the Asian crisis to inappropriate macroeconomic policy during the 1990s, made worse by inept management of the initial depreciation in 1997 (Greenspan, 1998; Corsetti et al., 1998). In contrast, Radelet and Sachs, 1998a and Radelet and Sachs, 1998b and Wade and Veneroso (1998) argue that the crisis began with a mild panic that had no real foundation and was made serious only by IMF pressure to increase interest rates and to close down banks. Krugman (1998) presents a third theory based on international bank behavior, arguing there was a “Pangloss equilibrium” that caused a bubble in asset prices. In his view, the Asian panics had their origins in implicit (and implausible) guarantees offered by governments and believed by investors.
These explanations agree that for some reason, perhaps unrelated to economic fundamentals, there was a loss of confidence by domestic and foreign investors in all emerging markets. This led to a fall in capital inflows and an increase in capital outflows that triggered, in some cases, a very large nominal depreciation and a stock market crash. At the same time, these explanations do not address exactly why this loss of confidence had such large effects on the exchange rate and stock market in some emerging market countries but not in others.
This paper presents evidence that the weakness of legal institutions for corporate governance had an important effect on the extent of depreciations and stock market declines in the Asian crisis. By “corporate governance” we mean the effectiveness of mechanisms that minimize agency conflicts involving managers, with particular emphasis on the legal mechanisms that prevent the expropriation of minority shareholders (see Shleifer and Vishny, 1997a). The theoretical explanation is simple and quite complementary to the usual macroeconomic arguments. If expropriation by managers increases when the expected rate of return on investment falls, then an adverse shock to investor confidence will lead to increased expropriation as well as lower capital inflow and greater attempted capital outflow for a country. These, in turn, will translate into lower stock prices and a depreciated exchange rate. In the case of the Asian crisis, we find that corporate governance provides at least as convincing an explanation for the extent of exchange rate depreciation and stock market decline as any or all of the usual macroeconomic arguments.
The Bangkok Bank of Commerce is a well-documented example of expropriation by managers that worsened as the bank's financial troubles deepened.
As the losses mounted, Thai authorities say, more and more money was moved offshore, much of it through a now-defunct Russian bank… [It] came to look like straight siphoning (The Wall Street Journal, May 10, 1999, p. A6.)
The experience of creditors in Hong Kong who lent to firms doing business in mainland China is similar – Hong Kong-based company liquidators are not able to recover assets of Chinese companies that default on loans (Wall Street Journal, August 25, 1999, p. A14.) More generally, very few debt defaults from the Asian crisis of 1997–98 have resulted in investors receiving any liquidation value. The Economist (January 30, 1999, p. 59) reports that “despite the creation last year of a bankruptcy law in Indonesia where there had been none before, it is still virtually impossible to force a defaulted debtor into liquidation (the few creditors that have tried are still tangled up in legal appeals).” During the crisis, Korean minority shareholders protested the transfer of resources out of large firms, including Samsung Electronics and SK Telecom. Most collapses of banks and firms in Russia after the devaluation of August 1998 were associated with complete expropriation; creditors and minority shareholders got nothing (Troika Dialog, 1999). Table 1 summarizes the details of leading allegations of expropriation in countries affected by the Asian crisis. Note that in many of these cases, controlling shareholders did not need to break any local laws in order to expropriate from investors.
0/5000
1. IntroductionWhat caused the large exchange rate depreciations and stock market declines in some Asian countries during 1997–98? The three main explanations for the “Asian crisis” emphasize macroeconomic and banking issues. The standard Washington view attributes the Asian crisis to inappropriate macroeconomic policy during the 1990s, made worse by inept management of the initial depreciation in 1997 (Greenspan, 1998; Corsetti et al., 1998). In contrast, Radelet and Sachs, 1998a and Radelet and Sachs, 1998b and Wade and Veneroso (1998) argue that the crisis began with a mild panic that had no real foundation and was made serious only by IMF pressure to increase interest rates and to close down banks. Krugman (1998) presents a third theory based on international bank behavior, arguing there was a “Pangloss equilibrium” that caused a bubble in asset prices. In his view, the Asian panics had their origins in implicit (and implausible) guarantees offered by governments and believed by investors.These explanations agree that for some reason, perhaps unrelated to economic fundamentals, there was a loss of confidence by domestic and foreign investors in all emerging markets. This led to a fall in capital inflows and an increase in capital outflows that triggered, in some cases, a very large nominal depreciation and a stock market crash. At the same time, these explanations do not address exactly why this loss of confidence had such large effects on the exchange rate and stock market in some emerging market countries but not in others.This paper presents evidence that the weakness of legal institutions for corporate governance had an important effect on the extent of depreciations and stock market declines in the Asian crisis. By “corporate governance” we mean the effectiveness of mechanisms that minimize agency conflicts involving managers, with particular emphasis on the legal mechanisms that prevent the expropriation of minority shareholders (see Shleifer and Vishny, 1997a). The theoretical explanation is simple and quite complementary to the usual macroeconomic arguments. If expropriation by managers increases when the expected rate of return on investment falls, then an adverse shock to investor confidence will lead to increased expropriation as well as lower capital inflow and greater attempted capital outflow for a country. These, in turn, will translate into lower stock prices and a depreciated exchange rate. In the case of the Asian crisis, we find that corporate governance provides at least as convincing an explanation for the extent of exchange rate depreciation and stock market decline as any or all of the usual macroeconomic arguments.The Bangkok Bank of Commerce is a well-documented example of expropriation by managers that worsened as the bank's financial troubles deepened.As the losses mounted, Thai authorities say, more and more money was moved offshore, much of it through a now-defunct Russian bank… [It] came to look like straight siphoning (The Wall Street Journal, May 10, 1999, p. A6.)The experience of creditors in Hong Kong who lent to firms doing business in mainland China is similar – Hong Kong-based company liquidators are not able to recover assets of Chinese companies that default on loans (Wall Street Journal, August 25, 1999, p. A14.) More generally, very few debt defaults from the Asian crisis of 1997–98 have resulted in investors receiving any liquidation value. The Economist (January 30, 1999, p. 59) reports that “despite the creation last year of a bankruptcy law in Indonesia where there had been none before, it is still virtually impossible to force a defaulted debtor into liquidation (the few creditors that have tried are still tangled up in legal appeals).” During the crisis, Korean minority shareholders protested the transfer of resources out of large firms, including Samsung Electronics and SK Telecom. Most collapses of banks and firms in Russia after the devaluation of August 1998 were associated with complete expropriation; creditors and minority shareholders got nothing (Troika Dialog, 1999). Table 1 summarizes the details of leading allegations of expropriation in countries affected by the Asian crisis. Note that in many of these cases, controlling shareholders did not need to break any local laws in order to expropriate from investors.
การแปล กรุณารอสักครู่..
1.
บทนำสิ่งที่เกิดจากค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนมีขนาดใหญ่และการลดลงของตลาดหุ้นในบางประเทศในเอเชียในช่วง1997-1998? สามคำอธิบายหลักสำหรับ "วิกฤตเอเชีย" เน้นประเด็นเศรษฐกิจมหภาคและการธนาคาร มุมมองวอชิงตันมาตรฐานคุณลักษณะวิกฤตเอเชียกับนโยบายเศรษฐกิจมหภาคที่ไม่เหมาะสมในช่วงปี 1990 ที่ทำให้แย่ลงโดยการจัดการไม่เหมาะสมของค่าเสื่อมราคาเริ่มต้นในปี 1997 (กรีนสแป 1998;. Corsetti, et al, 1998) ในทางตรงกันข้าม Radelet และแซคส์, 1998 และ Radelet และแซคส์, 1998b และเวดและ Veneroso (1998) ยืนยันว่าวิกฤติที่เกิดขึ้นเริ่มต้นด้วยความตื่นตระหนกอ่อนที่ไม่มีรากฐานที่แท้จริงและถูกสร้างขึ้นมาอย่างรุนแรงโดยเฉพาะความดันกองทุนการเงินระหว่างประเทศที่จะเพิ่มอัตราดอกเบี้ยและจะปิด ลงธนาคาร ครุกแมน (1998) นำเสนอทฤษฎีที่สามขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของธนาคารต่างประเทศเถียงนั่นคือ "สมดุล Pangloss" ที่ทำให้เกิดฟองสบู่ในราคาสินทรัพย์ ในมุมมองของเขาในเอเชียตื่นตกใจมีต้นกำเนิดของพวกเขาโดยปริยาย (และไม่น่าเชื่อ) การค้ำประกันที่นำเสนอโดยรัฐบาลและเชื่อว่านักลงทุน. คำอธิบายเหล่านี้ยอมรับว่าเหตุผลอาจจะไม่เกี่ยวข้องกับปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจบางส่วนมีการสูญเสียความเชื่อมั่นของนักลงทุนในประเทศและต่างประเทศ ในตลาดเกิดใหม่ทั้งหมด นี้นำไปสู่การล่มสลายในเงินทุนไหลเข้าและการเพิ่มขึ้นของเงินทุนไหลออกที่เรียกในบางกรณีค่าเสื่อมราคาที่ระบุมีขนาดใหญ่มากและตลาดหุ้นตก ในเวลาเดียวกัน, คำอธิบายเหล่านี้ไม่ได้อยู่ที่ว่าทำไมการสูญเสียความเชื่อมั่นมีผลขนาดใหญ่เช่นนี้กับอัตราแลกเปลี่ยนและตลาดหุ้นในบางประเทศตลาดเกิดใหม่ แต่ไม่ได้อยู่ในที่คนอื่น ๆ . บทความนี้นำเสนอหลักฐานที่แสดงว่าความอ่อนแอของสถาบันทางกฎหมายสำหรับการกำกับดูแลกิจการ มีผลสำคัญในขอบเขตของค่าเสื่อมราคาและการลดลงของตลาดหุ้นในภาวะวิกฤตเอเชีย โดย "บรรษัทภิบาล" เราหมายถึงประสิทธิภาพของกลไกที่ลดความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานการบริหารที่มีความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับกลไกทางกฎหมายที่ป้องกันไม่ให้การเวนคืนถือหุ้นรายย่อย (ดู Shleifer และ Vishny, 1997a) คำอธิบายทางทฤษฎีเป็นเรื่องง่ายและสมบูรณ์มากทีเดียวที่จะขัดแย้งทางเศรษฐกิจมหภาคปกติ หากการเวนคืนโดยผู้บริหารเพิ่มขึ้นเมื่อคาดว่าอัตราผลตอบแทนจากการลงทุนที่ตกแล้วช็อตที่ไม่พึงประสงค์ที่จะเชื่อมั่นนักลงทุนจะนำไปสู่การเวนคืนเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับเงินทุนไหลเข้าที่ลดลงและเงินทุนไหลออกมากขึ้นพยายามสำหรับประเทศ เหล่านี้ในที่สุดก็จะแปลเป็นราคาที่ต่ำกว่าหุ้นและอัตราแลกเปลี่ยนที่อ่อนค่าลง ในกรณีของวิกฤตเอเชียเราจะพบว่าการกำกับดูแลกิจการให้อย่างน้อยเป็นที่น่าเชื่อคำอธิบายสำหรับขอบเขตของค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนและการลดลงในขณะที่ตลาดหุ้นใดหรือทั้งหมดของการขัดแย้งทางเศรษฐกิจมหภาคปกติ. ธนาคารกรุงเทพพาณิชย์เป็นอย่างดี เอกสารตัวอย่างของการเวนคืนโดยผู้จัดการที่แย่ลงในขณะที่ปัญหาทางการเงินของธนาคารที่ลึก. ในฐานะที่เป็นความสูญเสียที่ติดตั้งทางการไทยกล่าวว่าเงินมากขึ้นและถูกย้ายไปต่างประเทศมากของมันผ่านธนาคารรัสเซียนี้หมดอายุ ... [มัน] มาให้มีลักษณะเหมือน การถ่ายเทตรง (.. หนังสือพิมพ์วอลล์สตรีทเจอร์นั, 10 พฤษภาคม 1999 หน้า A6) ประสบการณ์ของเจ้าหนี้ในฮ่องกงที่ยืมให้กับ บริษัท ที่ทำธุรกิจในจีนแผ่นดินใหญ่จะคล้าย - ฮ่องกงตามผู้ชำระบัญชี บริษัท ไม่สามารถที่จะกู้คืนทรัพย์สินของ บริษัท จีนที่เริ่มต้นจากเงินให้สินเชื่อ (Wall Street Journal, 25 สิงหาคม 1999 พี. A14.) โดยทั่วไปน้อยมากที่เริ่มต้นหนี้จากวิกฤตเอเชีย 1997-1998 มีผลในนักลงทุนที่ได้รับการชำระหนี้ค่าใด ๆ เศรษฐศาสตร์ (30 มกราคม 1999, น. 59) รายงานว่า "แม้จะมีการสร้างปีที่ผ่านมาของกฎหมายล้มละลายในประเทศอินโดนีเซียที่มีการไม่มีก่อนที่มันยังคงเป็นไปไม่ได้จริงที่จะบังคับให้ลูกหนี้ที่ผิดนัดชำระหนี้ (เจ้าหนี้ไม่กี่คนที่ มีความพยายามที่จะพันกันยังคงอยู่ในการอุทธรณ์ตามกฎหมาย). "ในช่วงวิกฤตผู้ถือหุ้นส่วนน้อยเกาหลีประท้วงการโอนทรัพยากรจาก บริษัท ขนาดใหญ่รวมถึงซัมซุงอิเล็กทรอนิคส์และเอสเคเทเลคอม พังทลายลงมาส่วนใหญ่ของธนาคารและ บริษัท ในรัสเซียหลังจากการลดค่าเงินของสิงหาคม 1998 มีความสัมพันธ์กับการเวนคืนที่สมบูรณ์; เจ้าหนี้และผู้ถือหุ้นรายย่อยมีอะไร (Troika Dialog, 1999) ตารางที่ 1 สรุปรายละเอียดของข้อกล่าวหาชั้นนำของการเวนคืนในประเทศที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตในเอเชีย โปรดทราบว่าในหลายกรณีนี้ผู้ถือหุ้นในการควบคุมไม่จำเป็นต้องทำลายกฎหมายท้องถิ่นใด ๆ เพื่อที่จะยึดจากนักลงทุน
บทนำสิ่งที่เกิดจากค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนมีขนาดใหญ่และการลดลงของตลาดหุ้นในบางประเทศในเอเชียในช่วง1997-1998? สามคำอธิบายหลักสำหรับ "วิกฤตเอเชีย" เน้นประเด็นเศรษฐกิจมหภาคและการธนาคาร มุมมองวอชิงตันมาตรฐานคุณลักษณะวิกฤตเอเชียกับนโยบายเศรษฐกิจมหภาคที่ไม่เหมาะสมในช่วงปี 1990 ที่ทำให้แย่ลงโดยการจัดการไม่เหมาะสมของค่าเสื่อมราคาเริ่มต้นในปี 1997 (กรีนสแป 1998;. Corsetti, et al, 1998) ในทางตรงกันข้าม Radelet และแซคส์, 1998 และ Radelet และแซคส์, 1998b และเวดและ Veneroso (1998) ยืนยันว่าวิกฤติที่เกิดขึ้นเริ่มต้นด้วยความตื่นตระหนกอ่อนที่ไม่มีรากฐานที่แท้จริงและถูกสร้างขึ้นมาอย่างรุนแรงโดยเฉพาะความดันกองทุนการเงินระหว่างประเทศที่จะเพิ่มอัตราดอกเบี้ยและจะปิด ลงธนาคาร ครุกแมน (1998) นำเสนอทฤษฎีที่สามขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของธนาคารต่างประเทศเถียงนั่นคือ "สมดุล Pangloss" ที่ทำให้เกิดฟองสบู่ในราคาสินทรัพย์ ในมุมมองของเขาในเอเชียตื่นตกใจมีต้นกำเนิดของพวกเขาโดยปริยาย (และไม่น่าเชื่อ) การค้ำประกันที่นำเสนอโดยรัฐบาลและเชื่อว่านักลงทุน. คำอธิบายเหล่านี้ยอมรับว่าเหตุผลอาจจะไม่เกี่ยวข้องกับปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจบางส่วนมีการสูญเสียความเชื่อมั่นของนักลงทุนในประเทศและต่างประเทศ ในตลาดเกิดใหม่ทั้งหมด นี้นำไปสู่การล่มสลายในเงินทุนไหลเข้าและการเพิ่มขึ้นของเงินทุนไหลออกที่เรียกในบางกรณีค่าเสื่อมราคาที่ระบุมีขนาดใหญ่มากและตลาดหุ้นตก ในเวลาเดียวกัน, คำอธิบายเหล่านี้ไม่ได้อยู่ที่ว่าทำไมการสูญเสียความเชื่อมั่นมีผลขนาดใหญ่เช่นนี้กับอัตราแลกเปลี่ยนและตลาดหุ้นในบางประเทศตลาดเกิดใหม่ แต่ไม่ได้อยู่ในที่คนอื่น ๆ . บทความนี้นำเสนอหลักฐานที่แสดงว่าความอ่อนแอของสถาบันทางกฎหมายสำหรับการกำกับดูแลกิจการ มีผลสำคัญในขอบเขตของค่าเสื่อมราคาและการลดลงของตลาดหุ้นในภาวะวิกฤตเอเชีย โดย "บรรษัทภิบาล" เราหมายถึงประสิทธิภาพของกลไกที่ลดความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานการบริหารที่มีความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับกลไกทางกฎหมายที่ป้องกันไม่ให้การเวนคืนถือหุ้นรายย่อย (ดู Shleifer และ Vishny, 1997a) คำอธิบายทางทฤษฎีเป็นเรื่องง่ายและสมบูรณ์มากทีเดียวที่จะขัดแย้งทางเศรษฐกิจมหภาคปกติ หากการเวนคืนโดยผู้บริหารเพิ่มขึ้นเมื่อคาดว่าอัตราผลตอบแทนจากการลงทุนที่ตกแล้วช็อตที่ไม่พึงประสงค์ที่จะเชื่อมั่นนักลงทุนจะนำไปสู่การเวนคืนเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับเงินทุนไหลเข้าที่ลดลงและเงินทุนไหลออกมากขึ้นพยายามสำหรับประเทศ เหล่านี้ในที่สุดก็จะแปลเป็นราคาที่ต่ำกว่าหุ้นและอัตราแลกเปลี่ยนที่อ่อนค่าลง ในกรณีของวิกฤตเอเชียเราจะพบว่าการกำกับดูแลกิจการให้อย่างน้อยเป็นที่น่าเชื่อคำอธิบายสำหรับขอบเขตของค่าเสื่อมราคาอัตราแลกเปลี่ยนและการลดลงในขณะที่ตลาดหุ้นใดหรือทั้งหมดของการขัดแย้งทางเศรษฐกิจมหภาคปกติ. ธนาคารกรุงเทพพาณิชย์เป็นอย่างดี เอกสารตัวอย่างของการเวนคืนโดยผู้จัดการที่แย่ลงในขณะที่ปัญหาทางการเงินของธนาคารที่ลึก. ในฐานะที่เป็นความสูญเสียที่ติดตั้งทางการไทยกล่าวว่าเงินมากขึ้นและถูกย้ายไปต่างประเทศมากของมันผ่านธนาคารรัสเซียนี้หมดอายุ ... [มัน] มาให้มีลักษณะเหมือน การถ่ายเทตรง (.. หนังสือพิมพ์วอลล์สตรีทเจอร์นั, 10 พฤษภาคม 1999 หน้า A6) ประสบการณ์ของเจ้าหนี้ในฮ่องกงที่ยืมให้กับ บริษัท ที่ทำธุรกิจในจีนแผ่นดินใหญ่จะคล้าย - ฮ่องกงตามผู้ชำระบัญชี บริษัท ไม่สามารถที่จะกู้คืนทรัพย์สินของ บริษัท จีนที่เริ่มต้นจากเงินให้สินเชื่อ (Wall Street Journal, 25 สิงหาคม 1999 พี. A14.) โดยทั่วไปน้อยมากที่เริ่มต้นหนี้จากวิกฤตเอเชีย 1997-1998 มีผลในนักลงทุนที่ได้รับการชำระหนี้ค่าใด ๆ เศรษฐศาสตร์ (30 มกราคม 1999, น. 59) รายงานว่า "แม้จะมีการสร้างปีที่ผ่านมาของกฎหมายล้มละลายในประเทศอินโดนีเซียที่มีการไม่มีก่อนที่มันยังคงเป็นไปไม่ได้จริงที่จะบังคับให้ลูกหนี้ที่ผิดนัดชำระหนี้ (เจ้าหนี้ไม่กี่คนที่ มีความพยายามที่จะพันกันยังคงอยู่ในการอุทธรณ์ตามกฎหมาย). "ในช่วงวิกฤตผู้ถือหุ้นส่วนน้อยเกาหลีประท้วงการโอนทรัพยากรจาก บริษัท ขนาดใหญ่รวมถึงซัมซุงอิเล็กทรอนิคส์และเอสเคเทเลคอม พังทลายลงมาส่วนใหญ่ของธนาคารและ บริษัท ในรัสเซียหลังจากการลดค่าเงินของสิงหาคม 1998 มีความสัมพันธ์กับการเวนคืนที่สมบูรณ์; เจ้าหนี้และผู้ถือหุ้นรายย่อยมีอะไร (Troika Dialog, 1999) ตารางที่ 1 สรุปรายละเอียดของข้อกล่าวหาชั้นนำของการเวนคืนในประเทศที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตในเอเชีย โปรดทราบว่าในหลายกรณีนี้ผู้ถือหุ้นในการควบคุมไม่จำเป็นต้องทำลายกฎหมายท้องถิ่นใด ๆ เพื่อที่จะยึดจากนักลงทุน
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- 24000
- To relax and talk to make a relationship
- Not like baths Because it is very dirty.
- major
- ให้ความเห็น
- ซับไทย,อังกฤษสัมภาษณ์
- thank u........dear i want to see your n
- ต้นไม้
- 15:08 Naranjaphoenix I feel the same way
- iPhone 6 Plus Camera Lens cracked. Verif
- DESIGN AND CONSTRUCTION OF A MUFFLER FOR
- ฉันไม่ชอบเล่นกีฬา
- 스무살 생일을 며칠 앞두고 BMW의 미니쿠퍼 클럽맨을 구입해 자기차를 몰
- ในแต่ละปี จะพบอุบัติเหตุจากรถจักรยานมากก
- It prevented cataract development in tre
- จำนวนนักเรียน ปีการศึกษา 2558
- การแข่งขันในอุตสาหกรรมน้ำมันส่งผลให้ราคา
- . Plasticizers areincorporated to modify
- The Anti-Money Laundering office (AMLO)
- มาร์ก เอลเลียต ซักเคอร์เบิร์ก (อังกฤษ: M
- If no one wants to challenge
- ภูเขาไฟระเบิด
- ผู้เขียน
- Environmental uncertainty has been ident
