In addition to providing answers to

In addition to providing answers to important self-talk related
questions, viewing self-talk through the lens of dual-process theory
and inner-discourse can build on existing models of self-talk and
performance. Hardy et al. (2009) proposed a framework for the
study and application of self-talk within sport that includes the
antecedents of self-talk, defined as personal factors (i.e., cognitive
processing preferences, belief in self-talk, personality traits) and
situational factors (i.e., task difficulty, match circumstances,
coaching behaviours, competitive setting), self-talk itself, and the
consequences of self-talk, including cognitive mechanisms (i.e.,
concentration, attention), motivational mechanisms (i.e., selfconfidence,
motivation), behavioural mechanisms (i.e., technique),
and affectual mechanisms (i.e., affect, anxiety). A meta-analysis of
the instructional and motivational self-talk and performance in
sport literature provided support for the framework, demonstrating
the effects of self-talk on performance and highlighting the
importance of situational factors (Hatzigeorgiadis et al., 2011).
Theodorakis et al. (2012) discussed support for the framework, but
identified potentially distinct effects of situational factors and
social-environmental factors such as coach behaviours and the
broader social context as being important for consideration in the
development of future models.
Although Hardy et al. (2009) provided a strong theoretical
foundation for self-talk research in sport, they noted that their
proposed framework was sequential in form and that more complex,
possibly circular and reciprocal, relationships among self-talk
and related variables are likely to exist. This contention was supported
by research with competitive tennis players, indicating that
during tournament matches, self-talk statements were associated
with the outcome of subsequent points and particular point outcomes
tended to be followed by self-talk (Van Raalte, Cornelius,
Hatten, & Brewer, 2000). The purpose of the following section is
to build upon the Hardy et al. (2009) self-talk in sport framework,
integrating discursive and dual process theories, to create a sportspecific
model of self-talk.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราตอบไปสำคัญตนเองพูดคุยที่เกี่ยวข้องคำถาม ดูพูดคุยด้วยตนเองผ่านเลนส์ของทฤษฎีกระบวนการคู่และสามารถสร้างวาทกรรมภายในรุ่นที่มีอยู่ของตนเองพูด และประสิทธิภาพของ Hardy เอ็ด al. (2009) นำเสนอเป็นกรอบสำหรับการศึกษาและประยุกต์เองพูดคุยภายในกีฬาที่มีการantecedents ของพูดคุยด้วยตนเอง กำหนดเป็นปัจจัยส่วนบุคคล (เช่น รับรู้ลักษณะการประมวลผล ความเชื่อในลักษณะบุคลิกภาพตนเองพูดคุย ) และปัจจัยในสถานการณ์ (เช่น ปัญหางาน จับคู่สถานการณ์ฝึกพฤติกรรม ตั้งค่าแข่งขัน), ตนเองคุยเอง และผลของการพูดคุยด้วยตนเอง รวมทั้งกลไกการรับรู้ (เช่นความเข้มข้น ความสนใจ), กลไกหัด (เช่น selfconfidenceแรงจูงใจ), กลไกพฤติกรรม (เช่น เทคนิค),และกลไก affectual (เช่น ผล ความวิตกกังวล) Meta-analysis ของจัดการเรียนการสอน และหัดพูดเองและประสิทธิภาพในกีฬาวรรณกรรมที่ให้การสนับสนุนสำหรับกรอบงาน เห็นผลของการพูดคุยด้วยตนเองประสิทธิภาพและเน้นการความสำคัญของปัจจัยในสถานการณ์ (Hatzigeorgiadis et al., 2011)Theodorakis et al. (2012) กล่าวถึงการสนับสนุนสำหรับกรอบงาน แต่ระบุผลอาจแตกต่างกันของปัจจัยในสถานการณ์ และปัจจัยแวดล้อมทางสังคมเช่นพฤติกรรมของโค้ชและบริบทสังคมกว้างขึ้นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการพิจารณาในการการพัฒนารูปแบบในอนาคตแม้ว่า Hardy เอ็ด al. (2009) ให้แข็งแกร่งทฤษฎีมูลนิธิวิจัยพูดคุยด้วยตนเองในกีฬา พวกเขาไว้ที่ของพวกเขาเสนอกรอบถูกเรียงลำดับในแบบฟอร์มและซับซ้อนอาจหมุนเวียน และอัตราแลก เปลี่ยน ความสัมพันธ์ระหว่างตนเองพูดและตัวแปรที่เกี่ยวข้องมักจะมีอยู่ ช่วงชิงงานบนนี้ได้รับการสนับสนุนโดยการวิจัยกับผู้เล่นเทนนิสแข่งขัน ระบุที่ในระหว่างการแข่งขันแข่งขัน คำพูดตนเองถูกเชื่อมโยงมีผลคะแนนตามมา และเฉพาะจุดผลที่ได้มีแนวโน้มที่จะพูดคุยด้วยตนเอง (Van Raalte, Cornelius ตามสูง และ Brewer, 2000) วัตถุประสงค์ของหัวข้อต่อไปนี้คือสร้างเมื่อใน Hardy เอ็ด al. (2009) ตนเองพูดในกรอบการกีฬารวมทฤษฎี discursive และสอง สร้างแบบ sportspecificรูปแบบของการพูดคุยด้วยตนเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากการให้คำตอบที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับตัวเองพูดคำถามดูตัวเองพูดผ่านเลนส์ของทฤษฎีแบบdual-กระบวนการและภายในสามารถสร้างวาทกรรมในรูปแบบที่มีอยู่ของตัวเองพูดคุยและผลการดำเนินงาน ฮาร์ตอัล (2009) ได้เสนอกรอบการทำงานสำหรับการศึกษาและการประยุกต์ใช้ตัวเองพูดที่อยู่ในการเล่นกีฬาที่มีบรรพบุรุษของตัวเองพูดหมายถึงปัจจัยส่วนบุคคล(เช่นความรู้ความเข้าใจการตั้งค่าการประมวลผลความเชื่อในตัวเองพูดคุยลักษณะบุคลิกภาพ) และปัจจัยสถานการณ์( คือความยากลำบากในงานสถานการณ์ตรงกับพฤติกรรมการสอนการตั้งค่าการแข่งขัน) ตัวเองพูดเองและผลกระทบของการพูดคุยด้วยตนเองรวมทั้งกลไกการองค์ความรู้(เช่นความเข้มข้นของความสนใจ) กลไกการสร้างแรงบันดาลใจ (เช่นความมั่นใจ, แรงจูงใจ) พฤติกรรม กลไก (เช่นเทคนิค) และกลไก affectual (เช่นส่งผลกระทบต่อความวิตกกังวล) meta-analysis ของเรียนการสอนและสร้างแรงบันดาลใจตัวเองพูดและประสิทธิภาพในวรรณคดีกีฬาให้การสนับสนุนสำหรับกรอบการแสดงให้เห็นถึงผลกระทบของการพูดคุยด้วยตนเองในการปฏิบัติงานและเน้นความสำคัญของปัจจัยสถานการณ์(Hatzigeorgiadis et al., 2011). ธีโอดอต อัล (2012) กล่าวถึงการสนับสนุนสำหรับกรอบ แต่ระบุที่อาจเกิดผลกระทบที่แตกต่างกันของปัจจัยสถานการณ์และปัจจัยทางสังคมสิ่งแวดล้อมเช่นพฤติกรรมโค้ชและบริบททางสังคมที่กว้างขึ้นในฐานะที่เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการพิจารณาในการพัฒนารูปแบบในอนาคต. แม้ว่าฮาร์ดี้อัลเอต (2009) ให้แข็งแกร่งทฤษฎีรากฐานสำหรับการวิจัยตัวเองพูดในกีฬาที่พวกเขาตั้งข้อสังเกตว่าพวกเขากรอบเสนอต่อเนื่องในรูปแบบและซับซ้อนมากขึ้นอาจจะเป็นวงกลมและซึ่งกันและกันความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองพูดและตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับการมีแนวโน้มที่จะมีชีวิตอยู่ การแข่งขันนี้ได้รับการสนับสนุนโดยการวิจัยที่มีผู้เล่นเทนนิสในการแข่งขันแสดงให้เห็นว่าในช่วงการแข่งขันตรงกับงบพูดคุยด้วยตนเองมีความสัมพันธ์กับผลคะแนนที่ตามมาและผลจุดโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีแนวโน้มที่จะตามมาด้วยตัวเองพูด(แวน Raalte, คอร์นีเลียHatten และ บรูเออร์, 2000) วัตถุประสงค์ของส่วนต่อไปนี้คือการสร้างความฮาร์ดี, et al (2009) ตัวเองพูดในกรอบกีฬาการบูรณาการทฤษฎีกระบวนการและประเด็นที่สองที่จะสร้างsportspecific รูปแบบของตัวเองพูด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากการให้คำตอบสำคัญตนเองพูดคุยที่เกี่ยวข้อง
คำถาม ดูตนเองพูดคุยผ่านเลนส์ของ
ทฤษฎีกระบวนการคู่และภายในสามารถสร้างวาทกรรมในที่มีอยู่ในรุ่นที่ตนเองพูดและ
) ฮาร์ดี et al . ( 2009 ) ได้เสนอแนวทางการศึกษาและการประยุกต์ของตนเอง

พูดคุยภายในการกีฬาซึ่งรวมถึงบรรพบุรุษของตนเองพูด กําหนดเป็นปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ การคิด
ประมวลผลการตั้งค่าความเชื่อที่ตนเองพูด ลักษณะบุคลิกภาพและ
สถานการณ์ปัจจัย ( เช่น งานยาก ตรงกับสถานการณ์
ฝึกพฤติกรรมการแข่งขันการตั้งค่า ) , ตนเองคุยกับตัวเอง และ
ผลของตนเองพูด รวมถึงกลไกการรับรู้ ( I ,
สมาธิ ความสนใจ ) , กลไกสร้างแรงจูงใจ เช่น นิสัย
แรงจูงใจ ) กลไกเชิงพฤติกรรม ( เช่น เทคนิค ) ,
และกลไก affectual ( เช่น ส่งผลต่อความกังวล ) การวิเคราะห์การสร้างแรงจูงใจตนเอง

พูดคุยและประสิทธิภาพในวรรณคดี กีฬา ให้การสนับสนุนกรอบ แสดงถึงอิทธิพลของตนเอง

พูดคุยเกี่ยวกับประสิทธิภาพและเน้นความสำคัญของปัจจัยด้านสถานการณ์ ( hatzigeorgiadis et al . , 2011 ) .
theodorakis et al . ( 2012 ) กล่าวถึงการสนับสนุนสำหรับกรอบแต่
ระบุอาจแตกต่างกัน ผลของปัจจัยด้านสถานการณ์ และปัจจัยแวดล้อมทางสังคม เช่น โค้ช

กว้างพฤติกรรมและบริบททางสังคมเป็นสำคัญเพื่อประกอบการพิจารณาในการพัฒนาแบบจำลองในอนาคต .
ถึงแม้ว่า Hardy et al . ( 2009 ) มีทฤษฎีพื้นฐานที่แข็งแกร่งเพื่อการวิจัย
ตนเองในเรื่องกีฬา พวกเขาสังเกตเห็นว่าพวกเขา
เสนอกรอบเป็นแบบในรูปและที่ซับซ้อนมากขึ้นและอาจจะกลม

พูดคุยซึ่งกันและกันความสัมพันธ์ระหว่างตนเองและตัวแปรที่เกี่ยวข้องมีแนวโน้มที่จะอยู่ การต่อสู้นี้ได้รับการสนับสนุนโดยการวิจัยกับผู้เล่นในการแข่งขันเทนนิส

ระหว่างแมตช์การแข่งขัน ระบุว่า งบที่ตนเองพูด มีความสัมพันธ์กับผลคะแนน

ตามมาและจุดโดยเฉพาะผลมีแนวโน้มที่จะตามมาด้วยตนเองพูด ( รถตู้ Raalte , คอร์นีเลียส
แฮตเทิ่ล , & , เบียร์ , 2000 ) วัตถุประสงค์ของมาตราต่อไปนี้
สร้างบน Hardy et al . ( 2009 ) ที่ตนเองพูดในกรอบกีฬา
รวมวาทกรรมและสองทฤษฎีกระบวนการเพื่อสร้างรูปแบบ sportspecific
พูดตนเอง