Next morning, Frankish foot soldier

Next morning, Frankish foot soldiers ran to get water, but
many died under the swords and arrows of the Muslim army.
Then Saladin told his men to light fires in the dry grass in front
of the Frankish army. Smoke filled the Franks’ eyes and mouths.
They couldn’t see the enemy, but still they fought. Twelve
hundred knights left the day before from Saffuriya. Only one
hundred and fifty knights were alive when Saladin’s seventeenyear-
old son Al-Afdal described what he saw that day: Hattin was my first battle and I was at my father’s side. In the end, the
King of the Franks was on the hill. He and his soldiers made an attack
that drove our men back to where my father and I were standing. My
father cried, ‘They mustn’t win!’ and our men attacked the hill again.
I was happy when I saw the Franks fall back. I cried, ‘We’ve won!’ But
the Franks attacked again with all their strength and our men were all
around us again. Then my father told them to attack once more, and they
pushed the enemy up the hill another time. Again I screamed, ‘We’ve
beaten them!’ But my father turned to me and said, ‘Be silent! We’ll win
only when that red tent on the hill falls!’ Before he finished his words,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช้าวันถัดไป Frankish ทหารวิ่งรับน้ำ แต่หลายคนเสียชีวิตภายใต้ดาบและลูกศรของกองทัพมุสลิมแล้ว ศอลาฮุดดีนบอกคนให้แสงไฟในหญ้าแห้งด้านหน้าของกองทัพบก Frankish ควันเติมตาและปากของแฟรงค์พวกเขาไม่สามารถเห็นศัตรูได้ แต่ยังคง สู้รบ สิบสองม้าร้อยเหลือวันก่อนจาก Saffuriya เพียงคนเดียวม้าร้อย และ 50 มีชีวิตเมื่อ seventeenyear ของศอลาฮุดดีน -อายุบุตรอัล Afdal อธิบายสิ่งที่เขาเห็นวัน: ฮัททินถูกต่อสู้ครั้งแรกของฉัน และก็พ่อด้าน ในสุด การกษัตริย์ของชนแฟรงค์อยู่บนเนินเขา เขาและทหารของเขาทำการโจมตีที่ขับรถคนของเรากลับไปที่พ่อของฉันและฉันก็ยืนอยู่ ของฉันพ่อร้องเรียก 'พวกเขาจะ ชนะ ' และคนของเราโจมตีเขาอีกครั้งผมมีความสุขเมื่อเห็นแฟรงค์ถอยกลับ ข้า 'เราชนะแล้ว' แต่แฟรงค์จะโจมตีอีกครั้ง ด้วยแรงของพวกเขา และคนของเราได้ทั้งหมดรอบตัวเราอีกด้วย แล้ว พ่อบอกให้โจมตีอีกครั้ง และพวกเขาผลักศัตรูขึ้นเขาเวลาอื่น อีกครั้ง ฉันกรีดร้อง, ' เราได้ตีพวกเขา!' แต่พ่อเปิดให้ฉัน และกล่าว ว่า, ' จะเงียบ เราจะชนะเฉพาะ เมื่อที่เต็นท์สีแดงบนเนินเขาอยู่!' ก่อนที่เขาจบคำพูดของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช้าวันรุ่งขึ้นส่งทหารวิ่งจะได้รับน้ำ แต่
หลายคนเสียชีวิตภายใต้ดาบและลูกศรของกองทัพมุสลิม.
จากนั้นศอลาฮุดบอกคนของเขาที่จะจุดไฟในหญ้าแห้งในหน้า
ของกองทัพส่ง ที่เต็มไปด้วยควันตาแฟรงค์และปาก.
พวกเขาไม่สามารถมองเห็นศัตรู แต่พวกเขายังคงต่อสู้ สิบสอง
ร้อยอัศวินซ้ายวันก่อนจาก Saffuriya เพียงหนึ่ง
ร้อยห้าสิบอัศวินมีชีวิตอยู่เมื่อศอลาฮุดของ seventeenyear-
ลูกชายวัยอัล Afdal อธิบายสิ่งที่เขาเห็นในวันนั้นแฮเป็นสงครามครั้งแรกของฉันและฉันก็อยู่เคียงข้างพ่อของฉัน ในท้ายที่สุด
พระมหากษัตริย์ของแฟรงค์อยู่บนเนินเขา เขาและทหารของเขาทำให้การโจมตี
ที่ขับรถคนของเรากลับไปที่พ่อของฉันและฉันกำลังยืนอยู่ ฉัน
พ่อร้องไห้ 'พวกเขาจะต้องไม่ชนะ! และคนของเราโจมตีเนินเขาอีกครั้ง.
ฉันมีความสุขเมื่อเห็นแฟรงค์ถอยกลับ ฉันร้องไห้ "เราเคยได้รับรางวัล! แต่
แฟรงค์โจมตีอีกครั้งด้วยพลังทั้งหมดของพวกเขาและคนของเราทุกคนที่
อยู่รอบตัวเราอีกครั้ง จากนั้นพ่อของฉันบอกพวกเขาที่จะถูกโจมตีอีกครั้งและพวกเขา
ผลักศัตรูขึ้นเขาอีกครั้ง อีกครั้งฉันกรีดร้อง 'เราได้
ตีพวกเขา! ' แต่พ่อของฉันหันมาหาผมและบอกว่า 'จงนิ่ง! เราจะชนะ
ได้ก็ต่อเมื่อที่เต็นท์สีแดงอยู่บนเนินเขาตก! ก่อนที่เขาจะเสร็จสิ้นคำพูดของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เช้าวันถัดมา ส่งเท้าทหาร วิ่งเอาน้ำ แต่
หลายคนตายภายใต้ดาบและธนูของทหารมุสลิมซาลาดิน .
แล้วสั่งให้ลูกน้องของเขาจุดไฟในหญ้าแห้งในด้านหน้า
กองทัพส่ง . ควันเต็มแฟรงค์ตาและปาก .
พวกเขาไม่เห็นศัตรู แต่พวกเขาก็ยังสู้ สิบสอง
ร้อยอัศวินซ้ายก่อนวันจาก saffuriya . เพียงหนึ่ง
หนึ่งร้อยห้าสิบอัศวินยังมีชีวิตอยู่เมื่อซาลาดินเป็น seventeenyear -
เก่าลูกอัล afdal อธิบายสิ่งที่เขาเห็นในวันนั้น : ฮัททินเป็นสงครามแรกของฉัน และฉันคืออยู่ข้างๆพ่อ ในที่สุด
กษัตริย์ของแฟรงค์คือ อยู่บนเนินเขา เขาและทหารของเขาทำให้การโจมตี
ที่ทำให้คนของเรากลับไปที่พ่อของฉันและฉันกำลังยืนอยู่ พ่อของฉัน
ร้องไห้ , ' พวกเขาจะไม่ชนะและผู้ชายของเราโจมตีเขาอีกครั้ง .
ฉันมีความสุขตอนที่เห็นตกแฟรงค์กลับมา ฉันร้องไห้ " เราชนะแล้ว ! ' แต่
แฟรงค์โจมตีอีกครั้งกับความแข็งแรงและคนของเราของพวกเขา
รอบตัวเราอีกครั้ง แล้วพ่อฉันบอกพวกเขาที่จะโจมตีอีกครั้งและพวกเขา
ผลักศัตรูขึ้นเนินเขาในเวลาอื่น อีกครั้งที่ฉันร้อง ' เรา
ตีพวกเขา " แต่ท่านพ่อหันมาหาผมและพูดว่า ' อึ้ง !เราจะชนะ
เมื่อที่เต็นท์สีแดงบนเนินเขาน้ำตก ก่อนเขาจบคำพูดของเขา