One year ago Mother has allowed me

One year ago Mother has allowed me to have a dog. The first time I had it I played with it and teach it as an obedient dog, teach them about waiting hungry. And teach it to sit, taught it to sleep. Everyone in the house and loved it so much because it tractable and docile. It solves loneliness to me very well yet. When I'm lonely because they usually come as a friend. It is both a dog and a friend at the same time. But the unexpected happened. When it was hit by a car!. It left me abruptly. I'm very sorry but I have to admit, though, it would be very difficult matter.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนึ่งปีที่ผ่านมาแม่ได้ได้ฉันมีสุนัข ครั้งแรกที่ฉันได้มันฉันเล่นด้วย และสอนเป็นสุนัขเชื่อฟัง สอนพวกเขาเกี่ยวกับรอหิว และสอนให้นั่ง สอนไว้ ทุกคนในบ้าน และรักมันมากเพราะมัน tractable และ docile จึงแก้ความเหงากับฉันดียัง เมื่อฉันเหงา เพราะพวกเขามักมาเป็นเพื่อน มันเป็นสุนัขและเพื่อนในเวลาเดียวกัน แต่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อมันถูกตี โดยรถ มันปล่อยผมทันที ผมเสียใจมาก แต่มีการยอมรับ ว่า มันจะเป็นเรื่องยากมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนึ่งปีที่ผ่านมาแม่ได้ช่วยให้ผมมีสุนัข ครั้งแรกที่ผมมีมันที่ผมเล่นกับมันและสอนว่ามันเป็นสุนัขที่เชื่อฟังสอนพวกเขาเกี่ยวกับการรอหิว และสอนให้นั่งสอนเพื่อการนอนหลับ ทุกคนในบ้านและคนที่รักมันมากเพราะมันอ่อนโยนและอ่อนน้อม มันแก้ความเหงาให้ผมเป็นอย่างดีเลย เมื่อตอนที่ฉันเหงาเพราะพวกเขามักจะมาเป็นเพื่อน มันเป็นทั้งสุนัขและเพื่อนในเวลาเดียวกัน แต่ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อมันถูกรถชน !. มันทิ้งฉันทันที ฉันเสียใจมาก แต่ก็ต้องยอมรับแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อปีก่อน แม่อนุญาตให้ฉันที่จะมีสุนัข ครั้งแรกที่ผมได้ ผมเล่นกับมันและให้มันเป็นสุนัขที่เชื่อฟัง สอนพวกเขาเกี่ยวกับรอหิว และสอนให้นั่ง สอนให้มันนอน ทุกคนในบ้าน และชอบมันมากเพราะมันควบคุมได้ง่าย และเชื่อง มันแก้ความเหงาให้ผมอย่างดีเลย เมื่อผมเหงาเพราะพวกเขามักจะมาเป็นเพื่อนมันเป็นทั้งสุนัขและเพื่อนในเวลาเดียวกัน แต่ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อมันถูกรถชน ! มันทิ้งฉันไว้แบบนี้ ฉันขอโทษ แต่ฉันต้องยอมรับว่า แม้มันจะยากมากก็ตาม