Finally, although his situation was

Finally, although his situation was indeed slightly special, the other magicians Suimei had met – his father and the Society head included – were similarly dressed in normal clothing.

“Oh, I see. …Well, if I have to be honest with you, I don’t really like that style of clothing either. Any time I have to interact with those types, they always give off the feeling that they’re superior to me.”

“Is that so? Yeah, I have to say I don’t feel like that suits me.”

“Yep, yep. I can totally understand that. I definitely prefer your type, who are more mild and polite in your dealings.”

“Oh, that reminds me. I’ve already prepared things like a magic staff, so you don’t need to worry about that.”

100% lie.

“Oh, okay. There’s nothing else on my mind then. We’ll be in your care for the duration of the trip.”

“Right.”

Suimei’s agreement marked the end of the conversation and Galeon returned to join the other merchants.

He definitely had other matters to take care of. They were about to set out, after all. It was natural that he’d be busy at this time as the one in charge of the caravan.

At that moment, a nostalgic voice called out to Suimei, instilling him with a sense of deja vu.

“…Excuse me, but is that you, Suimei-kun?”

“Huh? Oh, Gurakis-san?”

Suimei turned to see the figure of someone who shouldn’t have been there: Lefille Gurakis.

“What brings you here? I’m sure you said that you weren’t planning on leaving for a short while yet?” he asked, thoroughly nonplussed.

Because Suimei and Lefille had stayed at the same inn, they’d conversed several times. Through those conversations, he’d learned that Lefille had some things to take care of, and thus hadn’t planned on leaving for some time yet.

So why would she be here, looking like she’s ready to set out as well? Suimei was unable to come up with an explanation.

His question prompted a nod from Lefille.

“Yeah, you’re right. It’s just that the reward from the commission I accepted a couple days ago was quite a bit larger than expected. That meant that I met my goal for earnings earlier than expected as well.”

“So you’ve saved up enough?”

“Yep. I’m definitely fine on that point,” Lefille answered with a calm smile.

When they’d spoken earlier, she’d told him that she needed to stay around Mehter for a while, to save up money for travel as well as expenses for study.

“…If you don’t mind my asking, can I ask what kind of request that was?”

“Monster bounty. A large monster appeared a fair distance from here. The situation was pretty urgent, and so the reward was quite large.”

” ‘A large monster’? ” Suimei inquired, his interest piqued.

He’d never guessed that something like that had happened while he’d been waiting for an escort mission.

“Yep. A semi-giant.”

“Semi-giant…”

“Mm-hmm.”

…She didn’t continue.

She apparently was under the misconception that Suimei would understand with just that.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุดท้าย ถึงแม้ว่าสถานการณ์ของเขาแน่นอนพิเศษเล็กน้อย ผู้วิเศษอื่น ๆ suimei เจอ–พ่อและสังคมรวมอยู่ในหัว และในชุดเสื้อผ้าปกติ" อ้อ ผมเข้าใจแล้ว . . . . . . . ถ้าฉันจะต้องซื่อสัตย์กับคุณ ผมไม่ค่อยชอบสไตล์ของเสื้อผ้าด้วย เวลาที่ฉันต้องโต้ตอบกับชนิดที่พวกเขามักจะให้ปิดรู้สึกว่าพวกเขาเหนือกว่าฉัน" งั้นเหรอครับ ? ใช่ , ฉันต้องบอกว่าผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับผม" ใช่ ใช่ ฉันสามารถเข้าใจมัน แน่นอนฉันชอบชนิดที่ไม่รุนแรงมากและสุภาพในการติดต่อของคุณ" โอ้ นั่นทำให้ฉันนึกได้ ผมได้เตรียมไว้แล้วอย่างไม้เท้าเวทมนต์ ดังนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วง "100% โกหกโอ้ โอเค ไม่มีอะไรในใจของฉันแล้ว พวกเราจะอยู่ในการดูแลของคุณสำหรับระยะเวลาของการเดินทาง ." ใช่ " .ข้อตกลงของ suimei ทำเครื่องหมายจุดสิ้นสุดของการสนทนา และ เกล น กลับมาเข้าร่วมร้านค้าอื่น ๆเขายังมีเรื่องอื่นที่ต้องดูแล พวกเขากำลังจะออกไปแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะต้องยุ่งในเวลานี้เป็นหนึ่งในค่าใช้จ่ายของคาราวานตอนนั้น เสียงความคิดถึงร้องเรียก suimei ปลูกฝังเขาด้วยความรู้สึกเดจาวู" . . . . . . . ขอโทษนะครับ คือ ว่า คุณ suimei คุง ? "" หือ ? โอ้ gurakis ซัง ? "suimei หันไปเห็นร่างของใครบางคนที่ไม่ควรมี : lefille gurakis ." ลมอะไรหอบคุณมาที่นี่ ? ฉันแน่ใจว่า คุณบอกว่าคุณไม่ได้วางแผนจะไปพักอีก " เขาถามอย่าง nonplussed .และเพราะ suimei lefille พักอยู่ในโรงแรมเดียวกันพวกเขาก็คุยกันหลายครั้ง ผ่านการสนทนาเหล่านั้น เขาจะเรียนรู้ว่า lefille มีบางอย่างที่ต้องดูแล จึงไม่ได้วางแผนไปพอสมควรเลยแล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ดูเหมือนเธอพร้อมที่จะออกไปเช่นกัน suimei ไม่สามารถเกิดขึ้นกับคำอธิบายคำถามของเขาได้รับการพยักหน้าจาก lefille ." ใช่ นายพูดถูก มันก็แค่รางวัลจากคณะกรรมการยอมรับ เมื่อสองสามวันก่อนก็ค่อนข้างเป็นบิตขนาดใหญ่กว่าที่คาดไว้ นั่นหมายถึงว่า ฉันได้พบเป้าหมายของฉันเพื่อรายได้ที่เร็วกว่าที่คาดไว้เช่นกัน "" งั้นนายก็เก็บมากพอ ? "" ใช่ ผมต้องปรับในจุดที่ " lefille ตอบกับสงบ ยิ้มได้เมื่อพวกเขาจะพูดก่อนหน้านี้ เธอจะบอกเขาว่าเธอต้องการที่จะอยู่ mehter สักพัก เก็บเงินเพื่อเดินทางเป็นค่าใช้จ่ายสำหรับการศึกษา" . . . . . . . ถ้าคุณไม่รังเกียจที่ผมถาม ผมถามเรื่องอะไรเหรอ "" มอนสเตอร์ที่โปรดปราน . สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่ปรากฏอยู่ค่อนข้างไกลจากที่นี่ สภาพสวยมากและดังนั้นรางวัลค่อนข้างใหญ่ ." ขนาดใหญ่มอนสเตอร์ " " suimei สอบถามความสนใจของเขาพุ่งพล่านเขาไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในขณะที่เขารอไปส่งภารกิจ" ใช่ กึ่งยักษ์ "" กึ่งยักษ์ . . . . . . . "" อืม . . . ". . . . . . . เธอไม่ได้ต่อไปเห็นว่าเธออยู่ภายใต้ความเข้าใจผิดที่ suimei จะเข้าใจแบบนั้น