The Temple itself is dedicated to p

The Temple itself is dedicated to people that were born in the year of the dog, and so you can see a lot of dog imagery around the area. The temple itself is quite peaceful and quiet (depending on the crowds of course) and makes for a nice break in the city. It is a mix of Thai, Burmese and even western architectural influences.
The real reason to go though is the museum attached to the Temple. I am going to be honest, it needs some help and some serious work on preservation, but the overseer is doing his best. Jarin Bain started the museum on his own and has been looking after it for years. He also relies on nothing more than the goodwill of the people coming in – so drop a small donation off if possible before you leave.
There are all kinds of serious collectibles here. Ranging from old and beautiful textiles to mineral samples, samurai swords, monk utensils, early farm equipment and even photos of Chiang Mai from the early 20th century to elephant bones, it can be a very enlightening trip to the museum to say the least.
One of the most interesting was the collection of old photos and textiles from over a hundred years ago. They can give you a real sense of how Chiang Mai once was, and how far it has come over the last while. Seeing these really reminded me of what a mixing pot the city has always been, and most likely always will be.
Open from 8-11 and 1-4 pm. If you ask nicely Jarin may even show you around personally.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัดเองจะทุ่มเทให้คนที่เกิดปีสุนัข และดังนั้น คุณสามารถเห็นภาพสุนัขบริเวณ วัดตัวเองค่อนข้างสงบ (ตามฝูงชนแน่นอน) และสำหรับการพักในเมืองดี มีผลต่อการผสมผสานของไทย พม่า และตะวันตกแม้แต่สถาปัตยกรรมได้ สาเหตุแท้จริงไปว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แนบอยู่กับวัด ฉันจะต้องซื่อสัตย์ ต้องการความช่วยเหลือบางส่วนและบางงานอย่างจริงจังในการอนุรักษ์ แต่ overseer ที่ได้ทำดีที่สุด Jarin เบนเริ่มพิพิธภัณฑ์ของเขาเอง และได้มองหาหลังจากนั้นปี เขายังอาศัยอะไรมากกว่าค่าความนิยมของผู้คนที่มา – เพื่อ ปล่อยบริจาคขนาดเล็กออกถ้าเป็นไปได้ก่อน มีทุกชนิดของสะสมร้ายแรงที่นี่ ตั้งแต่สิ่งทอเก่า และสวยงามตัวอย่างแร่ ดาบซามูไร เครื่องใช้พระ อุปกรณ์ฟาร์มต้น และแม้แต่ภาพถ่ายเชียงใหม่จากศตวรรษที่ 20 ต้นกระดูกช้าง จะได้เดินมาก enlightening พิพิธภัณฑ์จะหนึ่งน่าสนใจคือการรวบรวมภาพถ่ายเก่าและสิ่งทอจากร้อยปี พวกเขาสามารถให้ความรู้สึกจริงว่าเชียงใหม่เคย และเท่าใดมามากกว่าในขณะที่ล่าสุด เห็นเหล่านี้จริง ๆ นึกถึงฉันใดการผสม หม้อเมืองตลอดมา และอาจจะเสมอจะเปิดบริการตั้งแต่ 8-11 และ 1-4 pm ถ้าคุณถามอย่าง Jarin อาจยัง แสดงคุณรอบตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัดตัวเองมีความมุ่งมั่นให้กับผู้ที่เกิดในปีของสุนัขและเพื่อให้คุณสามารถดูจำนวนมากของภาพสุนัขทั่วพื้นที่ วัดตัวเองค่อนข้างเงียบสงบ (ขึ้นอยู่กับฝูงชนของหลักสูตร) ​​และทำให้การแบ่งความสุขในเมือง มันเป็นส่วนผสมของไทยที่มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมพม่าและแม้กระทั่งตะวันตก.
เหตุผลที่แท้จริงที่จะไปว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แนบมากับวัด ฉันจะซื่อสัตย์ก็ต้องการความช่วยเหลือบางส่วนและบางส่วนทำงานอย่างจริงจังในการรักษา แต่ผู้ดูแลจะทำดีที่สุดของเขา จรินทร์เบนเริ่มพิพิธภัณฑ์ของตัวเองและได้รับการมองหลังจากที่ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้เขายังอาศัยอยู่กับอะไรมากไปกว่าความปรารถนาดีของคนที่มาใน -.
ลดลงดังนั้นการบริจาคขนาดเล็กออกถ้าเป็นไปได้ก่อนที่จะออกมีทุกชนิดของสะสมร้ายแรงที่นี่ ตั้งแต่สิ่งทอเก่าและสวยงามตัวอย่างแร่ดาบซามูไร, ช้อนส้อมพระภิกษุสงฆ์อุปกรณ์ฟาร์มต้นและแม้กระทั่งภาพถ่ายของเชียงใหม่จากต้นศตวรรษที่ 20 ให้กับกระดูกช้างก็สามารถเดินทางมาก enlightening พิพิธภัณฑ์ที่จะพูดน้อย.
หนึ่ง ที่น่าสนใจมากที่สุดคือการเก็บรวบรวมภาพถ่ายเก่าและสิ่งทอจากกว่าหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมา พวกเขาสามารถทำให้คุณมีความรู้สึกที่แท้จริงของวิธีเชียงใหม่เคยเป็นและไกลแค่ไหนจะได้มาในขณะที่ที่ผ่านมา เห็นเหล่านี้จริงๆฉันเตือนของสิ่งที่หม้อผสมเมืองได้เสมอและส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะเป็น.
เปิด 8-11 และ 1-4 น หากคุณถามอย่างจรินทร์อาจจะแสดงให้คุณเห็นรอบเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัดเองโดยเฉพาะกับผู้ที่เกิดปีหมา และดังนั้น คุณสามารถดูจำนวนมากของสุนัขที่มีรอบ ๆบริเวณ วัดที่ตัวเองค่อนข้างสงบและเงียบ ( ขึ้นอยู่กับฝูงชนของหลักสูตร ) และทำให้การแบ่งที่ดีในเมือง มันเป็นส่วนผสมของ ไทย พม่า และแม้กระทั่งอิทธิพลสถาปัตยกรรมตะวันตก .
เหตุผลที่แท้จริงไป แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ประจำวัดผมจะซื่อสัตย์ มันต้องการความช่วยเหลือและการทำงานบางอย่างร้ายแรงในการดูแลรักษา แต่หัวหน้าจะทำของเขาดีที่สุด จรินทร์ เบนเริ่มพิพิธภัณฑ์ของเขาเอง และได้รับการดูแลไว้เป็นปี เขายังต้องอาศัยอะไรมากกว่าความหวังดีของคนที่เข้ามาช่วยให้เลื่อนการบริจาคขนาดเล็กออกก่อนที่คุณจะไป .
มีทุกชนิดของการสะสมร้ายแรงที่นี่ตั้งแต่เก่า สวยงามและสิ่งทอเพื่อตัวอย่างแร่ , ดาบซามูไร , เครื่องพระ , อุปกรณ์ฟาร์มแรกและแม้แต่เชียงใหม่จากต้นศตวรรษที่ 20 ช้าง กระดูก มันสามารถเป็น enlightening มากการเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์ที่จะบอกว่าอย่างน้อย หนึ่งในที่น่าสนใจที่สุด
เป็นคอลเลกชันของภาพถ่ายเก่าและสิ่งทอจาก กว่าร้อยปีมาแล้วพวกเขาสามารถให้ความรู้สึกที่แท้จริงของวิธีการที่เชียงใหม่เมื่ออยู่ไกลแค่ไหนก็มา ตอนสุดท้าย เห็นเหล่านี้จริงๆทำให้ฉันนึกถึงสิ่งที่ผสมหม้อเมืองได้เสมอ และส่วนใหญ่จะเป็น
เปิดตั้งแต่ 8-11 และ 1-4 ทุ่ม ถ้าคุณถามดีๆจรินทร์อาจจะแสดงให้คุณรอบ ๆตัวตน