Centuries ago to the present. Human

Centuries ago to the present. Humans living on the planet that we call “Earth”. Earth has a population about seven billion people. Of course, each person has a life’s story to share or talk. But today just has the story from someone who was born in a little province and extremely fat new born baby about 3,650 grams. Alright, that baby, it’s me. My name is Punsiri Supakosol, you can call me Eve in short. I have the greatest chance to open my eyes, smile and cry on 12 April, 1994 from my lovely mom and super dad. I do not know how I felt at that time, but I really want to give a big thanks to mom and dad. And I do not know about how they felt happy or not to have me in their life at that time. I have two ugly elder brothers in my family. Because when I was young they always annoy and hit me. I really angry and hate them so why they were ugly for me. But now everything has changed from the past, they were better and I love them. I feel I’m a lucky person in the world that has a warm family. I lived with my family so long as long as I can.
One day, I decide to ask my mom to go aboard for Work and Travel. But, I hadn't really expected that my mom and dad will say “Yes” because our family did not have a lot of money. Finally, they told me you can go if you want I will find money for you. At that time I cannot believe that I will have a chance to go to the United States of America. It was been so amazed and excited. This is the first time that I go to U.S.A. alone go by myself. I go without my friends, family, nobody and no one besides me when I felt worried about my flight and everything I cannot share with other people, but I did not worry about my home. Because I got an opportunity from my family. I will show them I can do it, I can make everything happen with my one brain and two hands. I just think, oh how can I go? How can I arrive? How can I transfer? And how and how there are many questions in my head. Finally, I can arrive on the ground in the U.S.A., but it’s just only this because I have to go to next station is Moab, Utah. I do not know how I can go. I’m standing in Salt Lake City. So, I decide to go by Taxi and what happened, I have to pay my cash on 450$ oh my gosh, it’s too expensive and it’s half of my pocket money. I cry and cry in my heart, then I stop talking with the driver when I know the cost. And I have to know important thing 2 months later that I can go by airplane just only 111$. Oh, stupid I am.
Let’s move to the Moab. The Moab is a little village, peaceful and liveable. Everyone do you believe me that I have to live with 9 guys in Moab. I don’t know them before. Every guy is a stranger to me and I’m the only girl in that house. But I have no choice because I did not have housing. I refuse my option to go the Lazy Lizard hostel that it was unpleasant and got many troubles. So why it really lucky for me to have some house to stay. I have avoided a lot of many things to live with them. But it’s not have anything to worry with them because every guy has a good attitude and respect to me. Just 2-3 days I got belong with them we can play, make some joke, watch movies, eat, fart, burp and sleep with each other. May be I doubt they did not see me like a girl. They act like me as I’m elder brother or younger brother of them. But I really happy because I felt it comfortable no one worry about trivialities. And I go to work by bicycle at Holiday Inn hotel. I’m a housekeeper that very kind, gentle, diligent and lovely Lol. Don’t want to slap me anymore. I met the boss of Holiday Inn. He is a man that very kind and got a chubby body. His name is Jeramy Day. He told me about the information. Then he introduces me to someone that is my supervisor. She is a woman that has healthy and good personality. She trains me how to making the bed, how to wash the bathroom, how to clean the dust, how to get a trash, how to vacuum, how to stock the car, how to do the check in-out room and everything that I never know she is the one who taught me. I learn many things about this job. It’s not easy to working by myself and work with other people. I have to adapt myself and improve my work. I had been working 6-8 hours per day. I realize the money it very hard to find and get it. We have to pay a lot of time I always tell with myself even though I got tired, but I cannot give up because someone that waiting for at home. They were tired than me. I am just working a couple months, but how about my mom and dad. I never saw them stop working or doing something for me. I really want to say thank you to everyone, everything and the most important that I cannot forget is the person who make me born and grow up with a strong heart and be like this. They are my mom and dad. I can get a new experience that I cannot find with other place. I don’t know how to explain this moment that I met everything and everyone. But, I will keep everything and everyone that I had met trough my life.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศตวรรษที่ผ่านมาปัจจุบัน มนุษย์ที่อาศัยอยู่บนโลกที่เราเรียก "ดิน" โลกมีประชากรประมาณเจ็ดพันล้านคน แน่นอน แต่ละคนมีเรื่องราวของชีวิตที่ ไปร่วมพูดคุย แต่วันนี้เพิ่งได้เรื่องจากคนที่เกิดในจังหวัดเล็ก ๆ และเด็กเกิดใหม่มากไขมันประมาณ 3,650 กรัม ครับ ที่เด็ก ได้ฉัน ชื่อของฉันคือ Punsiri Supakosol คุณสามารถติดต่อฉันวันในระยะสั้น มีโอกาสได้มากที่สุดเพื่อเปิดตา ยิ้ม และร้องไห้ของฉันรักแม่และพ่อซุปเปอร์บน 12 เมษายน 1994 ฉันไม่รู้ว่าผมรู้สึกในขณะนั้น แต่ฉันอยากให้แม่และพ่อใหญ่ และฉันไม่ทราบ เกี่ยวกับว่าพวกเขารู้สึกมีความสุข หรือไม่มีฉันในชีวิตของพวกเขาในขณะนั้น ฉันมีพี่ชายพี่น่าเกลียดสองในครอบครัว เพราะเมื่อผมหนุ่ม พวกเขามักจะรบกวน และตี ฉันโกรธจริง ๆ และเกลียดชังพวกเขาดังนั้นเหตุผลที่พวกเขาเกลียดฉัน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงจากอดีต พวกเขาดี และรักพวกเขา รู้สึกว่า ฉันเป็นคนโชคดีที่มีครอบครัวที่อบอุ่น ฉันอาศัยอยู่กับครอบครัวนาน ตราบใดที่ฉันสามารถ วันหนึ่ง ฉันตัดสินใจที่จะถามแม่ของฉันไปต่างประเทศที่ทำงานและท่องเที่ยว แต่ ฉันไม่ได้คาดหวังจริง ๆ ว่า แม่และพ่อของฉันจะพูดว่า "ใช่" เนื่องจากครอบครัวของเราไม่มีเงินจำนวนมาก สุดท้าย พวกเขาบอกคุณไปถ้าคุณต้องการผมจะหาเงินให้คุณ เวลานั้น ฉันไม่สามารถเชื่อว่า จะมีโอกาสไปสหรัฐอเมริกา จะได้รับเพื่อให้ประหลาดใจ และตื่นเต้น นี่คือครั้งแรกที่ไปอเมริกาไปคนเดียว ด้วยตัวเอง ไป โดยไม่มีเพื่อน ครอบครัว ไม่มีใคร และไม่มีใครนอกจากฉันเมื่อฉันรู้สึกกังวลเกี่ยวกับเที่ยวบินของฉันและทุกอย่างที่ฉันไม่สามารถใช้ร่วมกับคนอื่น แต่ฉันไม่ได้กังวลเกี่ยวกับบ้านของฉัน เนื่องจากผมมีโอกาสจากครอบครัว จะแสดงพวกเขาสามารถทำได้ สามารถทำทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับสมองของฉันหนึ่งและมือสอง แค่คิด โอ้ วิธีสามารถฉันไป วิธีสามารถฉันมาถึง วิธีฉันสามารถถ่ายโอนหรือไม่ และวิธีการ และการมีหลายคำถามในหัวของฉัน ในที่สุด ฉันสามารถมาในสหรัฐอเมริกา แต่มันเพียงเท่านี้เนื่องจากต้องไปที่สถานีถัดไปคือโมอับ ยูทาห์ ฉันไม่รู้ว่าจะไป ฉันกำลังยืนอยู่ในซอลท์เลคซิตี้ ดังนั้น ฉันจะไป โดยรถแท็กซี่และสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันต้องชำระเงิน 450$ โอ้ ฉันพุทโธ่ แพงเกินไป และเป็นครึ่งหนึ่งของกระเป๋าเงิน ฉันร้องไห้ และร้องไห้ในหัวใจของฉัน แล้วฉันหยุดพูดคุยกับคนขับเมื่อผมทราบต้นทุน และต้องรู้ว่าสิ่งที่สำคัญ 2 เดือนภายหลังที่จะไป โดยเครื่องบินเพียง 111$ โอ้ โง่ฉัน ลองไปโมอับ โมอับเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ เงียบสงบ และปลอดภัย ทุกคนคุณเชื่อฉันที่ฉันต้องอยู่กับคนที่ 9 ในโมอับ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาก่อน ทุกคนเป็นคนแปลกหน้าฉัน และฉันสาวเดียวในบ้าน แต่มีทางเลือกไม่ได้เนื่องจากฉันไม่มีที่อยู่อาศัย หรอกฉันเลือกไปพักเลซี่ลิซาร์ดที่ถูกใจ และมีปัญหามาก ดังนั้นทำไมมันโชคดีจริง ๆ ที่ฉันมีบางบ้านพัก ฉันมีหลีกเลี่ยงมากมายกับพวกเขา แต่มันมีไม่มีอะไรต้องกังวลด้วย เพราะทุกคนมีทัศนคติที่ดีและเคารพฉัน เพียง 2-3 วันผมอยู่กับพวกเขาเราสามารถเล่น ทำโจ๊กบาง ดูหนัง กิน ผายลม เรอ และนอน ด้วยกัน อาจเป็นผมสงสัยจะไม่ได้เห็นฉันเหมือนผู้หญิง พวกเขาทำเหมือนฉันเป็นฉันพี่ชายหรือน้องชายของพวกเขา แต่ฉันมีความสุขจริง ๆ เพราะผมรู้สึกมันสบายไม่กังวลหนึ่งเกี่ยวกับ trivialities และไปทำงาน ด้วยจักรยานที่โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ ฉันเป็นแม่บ้านที่ดี อ่อนโยน ขยัน และน่ารักฮ่า ๆ ไม่ต้องตบฉันอีกต่อไป ผมได้พบกับเจ้านายของฮอลิเดย์อินน์ เขาเป็นคนชนิดที่มาก และมีร่างกายท้วม ชื่อของเขาคือ วัน Jeramy เขาบอกฉันเกี่ยวกับข้อมูล แล้วเขาแนะนำฉันให้หัวหน้างานของฉัน เธอเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิกภาพดี และมีสุขภาพดี เธอรถไฟฉันวิธีการทำนอน วิธีการล้างห้องน้ำ วิธีทำความสะอาดฝุ่น วิธีการรับขยะ การดูด วิธีเก็บรถยนต์ วิธีการทำห้องเครื่องในออกและทุกอย่างที่ฉันไม่เคยรู้ว่า เธอเป็นคนสอนให้ผม ผมเรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับงานนี้ ไม่ต้องทำงาน ด้วยตัวเองและทำงานร่วมกับผู้อื่น มีการปรับตัว และปรับปรุงงาน ฉันมีการทำงาน 6-8 ชั่วโมงต่อวัน ผมรู้ว่าเงินมันยากมากที่จะค้นหา และทำ เราจะต้องจ่ายมากเวลาที่ผมมักจะบอกกับตัวเองแม้ว่าผมเหนื่อย แต่ฉันไม่ยอมแพ้เพราะคนที่รอที่บ้าน พวกเขาก็เหนื่อยกว่าฉัน ฉันเพียงทำงานกี่ เดือน แต่วิธีการเกี่ยวกับฉันแม่ และพ่อ ผมไม่เคยเห็นพวกเขาหยุดทำงาน หรือทำอะไรฉัน ผมอยากจะบอกว่า ขอบคุณทุกคน ทุกสิ่งทุกอย่าง และสำคัญที่สุด ที่ฉันไม่ลืมคือ บุคคลที่ทำให้ฉันเกิด และเติบโตขึ้น ด้วยหัวใจแข็งแกร่ง และเป็นเช่นนี้ พวกเขามีพ่อและแม่ของฉัน ได้ประสบการณ์ใหม่ที่ไม่สามารถพบกับสถานที่อื่น ๆ ฉันไม่รู้วิธีการอธิบายช่วงเวลานี้ที่ผมเจอทุกอย่างและทุกคน แต่ ฉันจะให้ทุกอย่างและทุกคนที่ฉันได้พบรางชีวิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศตวรรษที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน มนุษย์ที่อาศัยอยู่บนโลกใบนี้ที่เราเรียกว่า "โลก" โลกมีประชากรประมาณเจ็ดพันล้านคน แน่นอนว่าแต่ละคนมีเรื่องราวของชีวิตที่จะร่วมกันหรือพูดคุย แต่วันนี้ก็มีเรื่องจากคนที่เกิดในจังหวัดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดใหม่และไขมันมากทารกประมาณ 3,650 กรัม เอาล่ะทารกนั้นก็ฉัน ชื่อของฉันคือ Punsiri Supakosol คุณสามารถโทรหาฉันอีฟในระยะสั้น ฉันมีโอกาสมากที่สุดที่จะเปิดตาของฉัน, รอยยิ้มและร้องไห้ในวันที่ 12 เมษายน 1994 จากแม่ที่น่ารักของฉันและพ่อสุด ผมไม่ทราบว่าวิธีการที่ฉันรู้สึกในเวลานั้น แต่ผมต้องการที่จะให้ขอบคุณใหญ่เพื่อแม่และพ่อ และผมก็ไม่ทราบเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขารู้สึกมีความสุขหรือไม่ที่จะมีฉันในชีวิตของพวกเขาในช่วงเวลานั้น ฉันมีสองพี่ชายที่น่าเกลียดในครอบครัวของฉัน เพราะเมื่อผมเป็นเด็กพวกเขามักจะรบกวนและตีฉัน ผมโกรธและเกลียดชังพวกเขาดังนั้นทำไมพวกเขาน่าเกลียดสำหรับฉัน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงจากที่ผ่านมาพวกเขาดีขึ้นและฉันรักพวกเขา ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกที่มีครอบครัวที่อบอุ่น ฉันอาศัยอยู่กับครอบครัวของฉันตราบนานเท่าที่จะทำได้.
วันหนึ่งผมตัดสินใจที่จะขอให้แม่ของฉันจะไปต่างประเทศสำหรับการทำงานและการเดินทาง แต่ผมไม่ได้คาดหวังจริงๆที่แม่และพ่อของฉันจะพูดว่า "ใช่" เพราะครอบครัวของเราไม่ได้มีเงินเป็นจำนวนมาก ในที่สุดพวกเขาบอกผมว่าคุณสามารถไปหากคุณต้องการฉันจะพบเงินสำหรับคุณ ในเวลาที่ฉันไม่สามารถเชื่อว่าฉันจะมีโอกาสที่จะไปประเทศสหรัฐอเมริกาของอเมริกา มันได้รับการรับจึงประหลาดใจและตื่นเต้น ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมไปคนเดียวไปสหรัฐอเมริกาด้วยตัวเอง ฉันไปโดยไม่มีเพื่อน ๆ ของฉันในครอบครัวไม่มีใครและไม่มีใครนอกจากฉันเมื่อฉันรู้สึกกังวลเกี่ยวกับการบินและทุกอย่างของฉันฉันไม่สามารถใช้ร่วมกับคนอื่น ๆ แต่ผมไม่ได้กังวลเกี่ยวกับบ้านของฉัน เพราะผมมีโอกาสจากครอบครัวของฉัน ผมจะแสดงให้พวกเขาว่าผมสามารถทำมันฉันจะทำให้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับสมองของฉันและสองมือ ฉันแค่คิดว่าโอ้วิธีการที่ฉันสามารถไป? ฉันจะมาถึง? ฉันจะถ่ายโอน? และวิธีการและวิธีการที่มีคำถามมากมายในหัวของฉัน สุดท้ายผมสามารถเดินทางมาถึงบนพื้นดินในสหรัฐอเมริกา แต่ก็เพียงนี้เพราะผมต้องไปที่สถานีต่อไปคือโมอับยูทาห์ ผมไม่ทราบว่าผมสามารถไป ฉันยืนอยู่ใน Salt Lake City ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะไปโดยรถแท็กซี่และสิ่งที่เกิดขึ้นผมต้องจ่ายเงินสดของฉันใน 450 $ โอ้เอ้ยมันแพงเกินไปและเป็นครึ่งหนึ่งของเงินในกระเป๋าของฉัน ฉันร้องไห้และร้องไห้ในหัวใจของฉันแล้วฉันหยุดพูดกับคนขับรถเมื่อฉันรู้ว่าค่าใช้จ่าย และผมก็ต้องรู้ว่าสิ่งที่สำคัญ 2 เดือนต่อมาที่ฉันสามารถเดินทางโดยเครื่องบินเพียง 111 $ โอ้โง่ฉัน.
ขอย้ายไปที่เมืองโมอับ โมอับเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เงียบสงบและน่าอยู่ ทุกคนทำคุณเชื่อผมว่าผมต้องอยู่กับ 9 คนในโมอับ ผมไม่ทราบว่าพวกเขาก่อน ผู้ชายทุกคนเป็นคนแปลกหน้าให้ฉันและฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านที่ แต่ผมไม่มีทางเลือกเพราะผมไม่ได้มีที่อยู่อาศัย ฉันปฏิเสธตัวเลือกของฉันจะไปโฮสเทลจิ้งจกขี้เกียจว่ามันเป็นที่ไม่พึงประสงค์และมีปัญหามาก ดังนั้นทำไมมันโชคดีจริงๆสำหรับผมที่จะมีบ้านบางส่วนที่จะอยู่ ฉันจะหลีกเลี่ยงจำนวนมากหลายสิ่งที่จะอยู่กับพวกเขา แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรที่จะต้องกังวลกับพวกเขาเพราะคนทุกคนมีทัศนคติที่ดีและให้ความเคารพกับผม เพียงแค่ 2-3 วันผมได้อยู่กับพวกเขาเราสามารถเล่นให้ตลกบางคนดูหนังกินผายลมเรอและการนอนหลับกับแต่ละอื่น ๆ อาจจะเป็นผมสงสัยว่าพวกเขาไม่ได้เห็นฉันเหมือนหญิงสาวคนหนึ่ง พวกเขาทำหน้าที่เหมือนฉันเป็นฉันพี่ชายหรือน้องชายของพวกเขา แต่ผมมีความสุขเพราะผมรู้สึกว่ามันสะดวกสบายไม่มีใครกังวลเกี่ยวกับเรื่องขี้ผง และผมก็ไปทำงานด้วยจักรยานที่โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ ฉันแม่บ้านที่ใจดีมากที่อ่อนโยนฮ่า ๆ ขยันและน่ารัก ไม่ต้องการที่จะตบฉันอีกต่อไป ผมได้พบกับเจ้านายของฮอลิเดย์อินน์ เขาเป็นคนที่ใจดีมากและมีร่างกายอ้วน ชื่อของเขาคือ Jeramy วัน เขาบอกผมเกี่ยวกับข้อมูลที่ จากนั้นเขาก็แนะนำให้ฉันไปคนที่เป็นผู้บังคับบัญชาของฉัน เธอเป็นผู้หญิงที่มีสุขภาพดีและมีบุคลิกภาพที่ดี เธอรถไฟฉันวิธีการทำเตียง, วิธีการล้างห้องน้ำ, วิธีการทำความสะอาดฝุ่นวิธีการได้รับถังขยะ, วิธีการสูญญากาศ, วิธีการที่จะไปซื้อรถที่วิธีการทำห้องพักตรวจสอบในออกและทุกอย่างที่ฉัน ไม่เคยรู้ว่าเธอคือคนที่สอนผม ผมได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างเกี่ยวกับงานนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำงานด้วยตัวเองและการทำงานกับคนอื่น ๆ ผมต้องปรับตัวให้เข้ากับตัวเองและปรับปรุงการทำงานของฉัน ฉันได้รับการทำงาน 6-8 ชั่วโมงต่อวัน ผมทราบดีว่าเงินที่ว่ามันยากมากที่จะหาและได้รับมัน เราจะต้องจ่ายเป็นจำนวนมากเวลาฉันมักจะบอกกับตัวเองแม้ว่าฉันเหนื่อย แต่ผมไม่สามารถให้ได้เพราะมีคนที่รอให้ที่บ้าน พวกเขาเหนื่อยกว่าฉัน ฉันเพียงแค่การทำงานสองสามเดือน แต่วิธีการเกี่ยวกับแม่และพ่อของฉัน ฉันไม่เคยเห็นพวกเขาหยุดการทำงานหรือทำบางสิ่งบางอย่างสำหรับฉัน ผมอยากจะบอกว่าขอบคุณทุกคนทุกอย่างและที่สำคัญที่สุดที่ผมไม่สามารถลืมคือบุคคลที่ทำให้ผมเกิดและเติบโตขึ้นมาด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งและเป็นเช่นนี้ พวกเขาเป็นแม่และพ่อของฉัน ฉันจะได้รับประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่ฉันไม่สามารถหาสถานที่อื่นด้วย ผมไม่ทราบวิธีการอธิบายในขณะนี้ที่ผมได้พบกับทุกอย่างและทุก แต่ผมจะให้ทุกอย่างและทุกคนที่ผมได้พบกับรางชีวิตของฉัน