Background Critically ill patients

Background Critically ill patients who need mechanical ventilation require endotracheal suctioning. Guidelines recommend coarse crackles over the trachea and/or the presence of a sawtooth pattern on the flow-volume loop of the ventilator waveform as the best indicators. Objective To determine clinical cues for endotracheal suctioning in patients who require mechanical ventilation. Methods A descriptive study of 42 adult patients receiving mechanical ventilation. After baseline endotracheal suctioning with a closed-system device, patients were assessed hourly up to 4 hours for guideline-based cues for endotracheal suctioning and lung sounds were auscultated. Endotracheal suctioning was done when cues were detected or 4 hours after baseline suctioning. Secretions were collected, measured, and weighed. Results Most patients were male (62%) and white (93%). Mean age was 51 years, and mean duration of mechanical ventilation was 7.5 days. The median time to endotracheal suctioning was 2 hours, and a mean of 4.4 mL of secretions was removed. Three patients had no cues identified but had 1.0 mL or more of secretions. The most frequent cues were crackles over the trachea (88%), sawtooth waveform (33%), coughing (29%), and visible secretions (5%). Cues resolved and physiological parameters improved after suctioning. Coarse lung sounds did not improve. Conclusions Patients receiving mechanical ventilation should be routinely assessed for coarse crackles over the trachea, the most common indicator for endotracheal suctioning. Despite common practice, assessment of lung sounds to identify the need for suctioning is not supported..

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลังป่วยเหลือผู้ป่วยที่ต้องการระบายอากาศเครื่องจักรกลต้อง endotracheal suctioning แนวทางแนะนำเสียงแซมหายใจหยาบผ่านหลอดลมและ/หรือสถานะการออนไลน์ของฟันบนวนกระแสเสียงของรูปคลื่นระบายเป็นตัวบ่งชี้ที่ดีที่สุด วัตถุประสงค์การกำหนดสัญลักษณ์ทางคลินิกสำหรับ suctioning endotracheal ในผู้ป่วยที่ต้องการระบายอากาศเครื่องจักรกล วิธี A อธิบายศึกษาผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ 42 รับระบายอากาศเครื่องจักรกล หลังจากพื้นฐาน endotracheal suctioning กับอุปกรณ์ระบบปิด ผู้ป่วยถูกประเมินต่อชั่วโมงขึ้นไป 4 ชั่วโมงสำหรับผลงานตามสัญลักษณ์ endotracheal suctioning และเสียงปอดถูก auscultated Endotracheal suctioning ทำเมื่อพบสัญลักษณ์ หรือ 4 ชั่วโมงหลังจาก suctioning พื้นฐาน หลั่งได้รวบรวม วัด และชั่งน้ำหนัก ผลลัพธ์ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีชาย (62%) และสีขาว (93%) หมายความว่า อายุได้ 51 ปี และหมายถึง ช่วงเวลาของการระบายอากาศทางกลคือ 7.5 วัน เวลามัธยฐาน endotracheal suctioning 2 ชั่วโมง และค่าเฉลี่ยของมล 4.4 ของหลั่งถูกเอาออก ผู้ป่วยสามมีสัญลักษณ์ไม่ระบุ แต่มีหลั่งอย่างน้อย 1.0 mL สัญลักษณ์บ่อยมีเสียงแซมหายใจผ่านหลอดลม (88%), รูปคลื่น sawtooth (33%), ไอ (29%), และเห็นหลั่ง (5%) สรีรวิทยา และแก้ไขพารามิเตอร์สัญลักษณ์ขึ้นหลังจาก suctioning เสียงปอดหยาบไม่ได้รับการปรับปรุง บทสรุปของผู้ป่วยที่รับระบายอากาศเครื่องจักรกลควรจะประจำประเมินเสียงแซมหายใจหยาบผ่านหลอดลม ตัวบ่งชี้ที่พบมากที่สุดสำหรับ endotracheal suctioning แม้ มีวัตร ประเมินเสียงปอดต้อง suctioning ระบุไม่สนับสนุน...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลังวิกฤตผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจต้องหายใจดูด แนะนำแนวทาง crackles หยาบกว่าหลอดลมและ / หรือการปรากฏตัวของรูปแบบฟันเลื่อยในวงไหลปริมาณของสัญญาณเครื่องช่วยหายใจเป็นตัวชี้วัดที่ดีที่สุด วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมายทางคลินิกสำหรับดูดช่วยหายใจในผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ วิธีการวิจัยเชิงพรรณนาจาก 42 ผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ได้รับเครื่องช่วยหายใจ หลังจากช่วยหายใจพื้นฐานการดูดเสมหะด้วยอุปกรณ์ปิดระบบผู้ป่วยที่ได้รับการประเมินรายชั่วโมงถึง 4 ชั่วโมงสำหรับการชี้นำแนวทางที่ใช้สำหรับการดูดช่วยหายใจและเสียงปอดถูก auscultated ช่วยหายใจดูดถูกชี้นำทำเมื่อตรวจพบหรือ 4 ชั่วโมงหลังจากการดูดพื้นฐาน คัดหลั่งที่ถูกเก็บรวบรวมวัดและชั่งน้ำหนัก ผลผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศชาย (62%) และสีขาว (93%) อายุเฉลี่ย 51 ปีและค่าเฉลี่ยระยะเวลาของการใช้เครื่องช่วยหายใจเป็น 7.5 วัน เวลาเฉลี่ยบุคลากรทางการแพทย์ดูดเสมหะเป็นเวลา 2 ชั่วโมงและค่าเฉลี่ยที่ 4.4 มิลลิลิตรหลั่งถูกลบออก สามผู้ป่วยได้ไม่มีความหมาย แต่ต้องระบุ 1.0 มิลลิลิตรหรือมากกว่าของสารคัดหลั่ง ชี้นำที่พบบ่อยที่สุดมี crackles กว่าหลอดลม (88%), รูปแบบของคลื่นฟันเลื่อย (33%), ไอ (29%) และสารคัดหลั่งที่มองเห็นได้ (5%) ชี้นำการแก้ไขและพารามิเตอร์ทางสรีรวิทยาดีขึ้นหลังจากการดูดเสมหะ เสียงปอดหยาบไม่ได้ปรับปรุง สรุปผลการวิจัยผู้ป่วยที่ได้รับเครื่องช่วยหายใจควรได้รับการประเมินเป็นประจำสำหรับหยาบ crackles กว่าหลอดลมตัวบ่งชี้ที่พบมากที่สุดสำหรับช่วยหายใจดูด แม้จะมีการปฏิบัติร่วมกันประเมินปอดเสียงในการระบุความจำเป็นในการดูดไม่สนับสนุน ..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลังวิกฤตผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจเสมหะโดย . แนวทางที่แนะนำให้หยาบเสียงดังผ่านหลอดลมและ / หรือการปรากฏตัวของฟันเลื่อยแบบแผนในการไหลของปริมาณของห่วงระบายเป็นสัญญาณบ่งชี้ที่ดีที่สุด วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาระดับคลินิกเพื่อเสมหะในผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจโดย .วิธีการศึกษาเชิงพรรณนา 42 ผู้ใหญ่ ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ . หลังคาโดยพื้นฐานกับอุปกรณ์ระบบปิด ผู้ป่วยได้รับการประเมินรายชั่วโมงถึง 4 ชั่วโมงสำหรับแนวทางตามคิวเพื่อแสดง และเสียงปอดโดยมี auscultated . โดยแสดงได้คิวตรวจพบเมื่อ 4 ชั่วโมงก่อนหรือหลังโดย .หลั่งในการวัดและชั่งน้ำหนัก ผลลัพธ์ของผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ( ร้อยละ 62 ) และสีขาว ( 93% ) หมายถึง อายุ 51 ปี และหมายถึงระยะเวลาของเครื่องช่วยหายใจอยู่ที่ 7.5 วัน เวลาที่แสดงโดยเฉลี่ย 2 ชั่วโมง และเฉลี่ย 4.4 มิลลิลิตรหลั่งถูกลบออก สามรายไม่มีคิวที่ระบุไว้ แต่ได้ 1.0 มล. หรือมากกว่าของการหลั่ง .คิวบ่อยมากที่สุด คือ เสียงดังกว่าหลอดลม ( 88% ) สัญญาณฟันเลื่อย ( 33% ) , ไอ ( 29% ) และหลั่งมองเห็น ( 5% ) ตัวแก้ไขและสรีรวิทยาการปรับปรุงหลังจากโดย . เสียงปอดหยาบไม่ได้ปรับปรุง สรุป ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจควรตรวจประเมินเพื่อหยาบเสียงดังผ่านหลอดลมตัวบ่งชี้ที่พบมากที่สุดเพื่อแสดงโดย . แม้จะมีการปฏิบัติทั่วไป การประเมินเสียงปอดเพื่อระบุความต้องการโดยไม่สนับสนุน . . . . . . .