1. IntroductionFish and seafood con

1. Introduction
Fish and seafood consumption increased in the recent years (El
Moselhy, Othman, Abd El-Azem, & El-Metwally, 2014) and plays a
key-role in human diet all over the world; they are one of the best
sources of high-quality protein and of other nutrients such as selenium,
antioxidants and essential fatty acids of the u3 series
(Aydin & Faruk, 2013; Duran, Tuzen, & Soylak, 2014). Meanwhile, in
the last few decades the worldwide sensibility for human health
related to environmental contamination is increasing considerably
(Conti et al., 2012); many chemical compounds generated by human
activities are released into the environment, first of all inwater
and soil, accumulating and causing even severe damages in living
organisms (Conti & Cecchetti, 2001). These compounds could be
transferred by the food chain to human beings (Duran, Tuzen, &
Soylak, 2014) representing a potentially harmful element, in
particular for some population groups such as children and pregnant
women, and causing even severe health disorders (Barrento
et al., 2008); the severity of adverse health effects is related to
the type of heavy metal and its chemical form, and is time- and
dose-dependent (Tchounwou, Yedjou, Patlolla, & Sutton, 2012). For
this reason, analyses of contaminants content in fishery products is
one of the most important activities to take into consideration
when controlling their safety. With this purpose, in European
Union the European Commission issued Regulation (EC) No 1881/
2006, setting the limits for heavy metals and other contaminants in
various food categories: for what concerns fish and fishery products,
tolerable limits for Hg, Cd, Pb, dioxins, polychlorinated dibenzofurans
(PCBs) and polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs)
are defined.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำการบริโภคปลาและอาหารทะเลเพิ่มขึ้นในปีล่าสุด (ElMoselhy อุษมาน คำว่า Abd El Azem และ El Metwally, 2014) และเล่นเป็นบทบาทสำคัญในอาหารของมนุษย์ทั่วโลก จะดีที่สุดแหล่ง ของโปรตีนคุณภาพสูง และสารอาหารอื่น ๆ เช่นซีลีเนียมสารต้านอนุมูลอิสระและกรดไขมันของ u3(ดึและฟา 2013 Duran, Tuzen, & Soylak, 2014) ในขณะเดียวกันไม่กี่สิบปีสูงทั่วโลกสำหรับสุขภาพมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมปนเปื้อนเพิ่มขึ้นอย่างมาก(คอนติร้อยเอ็ด 2012); สารประกอบทางเคมีมากมายที่สร้างขึ้น โดยมนุษย์กิจกรรมที่ปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม แรกของทั้งหมด inwaterและ ดิน สะสม และก่อให้เกิดความเสียหายได้รุนแรงในชีวิตสิ่งมีชีวิต (คอนติ & Cecchetti, 2001) สารเหล่านี้อาจจะโอน โดยห่วงโซ่อาหารเพื่อมนุษย์ (Duran, Tuzen, &Soylak, 2014) แสดงถึงองค์ประกอบอันตราย ในเฉพาะสำหรับกลุ่มประชากรเช่นเด็ก และตั้งครรภ์ผู้หญิง และความผิดปกติรุนแรงแม้สุขภาพสาเหตุ (Barrentoet al. 2008); เกี่ยวข้องกับความรุนแรงของผลกระทบต่อสุขภาพชนิดของรูปแบบทางเคมี และโลหะหนัก และเป็นเวลา และปริมาณรังสีขึ้นอยู่กับ (Tchounwou, Yedjou, Patlolla และซัท ตัน 2012) สำหรับด้วยเหตุนี้ เป็นการวิเคราะห์เนื้อหาสิ่งปลอมปนในผลิตภัณฑ์ประมงหนึ่งในกิจกรรมที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาเมื่อควบคุมความปลอดภัย ด้วยจุดประสงค์นี้ ในยุโรปสหภาพสหภาพยุโรปออกกฎระเบียบ (EC) ไม่ 1881 /2006 การตั้งค่าขีดจำกัดสำหรับโลหะหนักและสิ่งปลอมปนอื่น ๆประเภทอาหารต่าง ๆ: สำหรับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับปลาและประมงผลิตภัณฑ์ซึ่งข้อจำกัดสำหรับ Hg, Cd, Pb, dioxins, polychlorinated dibenzofurans(PCBs) และคีนนสูง (สาร PAHs)ที่กำหนดไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
ปลาและอาหารทะเลบริโภคที่เพิ่มขึ้นในปีที่ผ่านมา (El
Moselhy, Othman อับดุล El-Azem และ El-Metwally 2014) และเล่น
บทบาทสำคัญในอาหารของมนุษย์ทั่วโลก; พวกเขาเป็นหนึ่งในที่ดีที่สุด
แหล่งที่มาของโปรตีนที่มีคุณภาพสูงและสารอาหารอื่น ๆ เช่นซีลีเนียม
สารต้านอนุมูลอิสระและกรดไขมันที่จำเป็นของชุด U3
(เอดินและ Faruk, 2013; Duran, Tuzen และ Soylak 2014) ในขณะเดียวกันใน
ช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมารู้สึกทั่วโลกสำหรับสุขภาพของมนุษย์
ที่เกี่ยวข้องกับการปนเปื้อนสิ่งแวดล้อมที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก
(Conti, et al, 2012.); สารประกอบทางเคมีจำนวนมากที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์
กิจกรรมจะถูกปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อมครั้งแรกของ inwater ทั้งหมด
และดินสะสมและก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงแม้จะอยู่ในที่อาศัยอยู่
มีชีวิต (Conti และ Cecchetti, 2001) สารเหล่านี้จะได้รับการ
โอนโดยห่วงโซ่อาหารมนุษย์ (Duran, Tuzen และ
Soylak 2014) คิดเป็นองค์ประกอบที่อาจเป็นอันตรายใน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประชากรบางกลุ่มเช่นเด็กและหญิงตั้งครรภ์
และหญิงและก่อให้เกิดความผิดปกติของสุขภาพอย่างรุนแรงแม้ (Barrento
et al., 2008); ความรุนแรงของผลกระทบต่อสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์ที่เกี่ยวข้องกับ
ชนิดของโลหะหนักและรูปแบบทางเคมีของมันและเป็นเวลาและ
ปริมาณขึ้นอยู่กับ (Tchounwou, Yedjou, Patlolla และซัตตัน, 2012) สำหรับ
เหตุผลนี้การวิเคราะห์สารปนเปื้อนในเนื้อหาผลิตภัณฑ์ประมงเป็น
หนึ่งในกิจกรรมที่สำคัญที่สุดที่จะเข้าสู่การพิจารณา
เมื่อการควบคุมความปลอดภัยของ ด้วยจุดประสงค์นี้ในยุโรป
ยูเนี่ยนคณะกรรมาธิการยุโรปได้ออกกฎระเบียบ (EC) No 1881/
2006 การตั้งค่าขีด จำกัด สำหรับโลหะหนักและสารปนเปื้อนอื่น ๆ ใน
หมวดหมู่อาหารต่างๆ: สำหรับสิ่งที่กังวลปลาและผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ,
ขีด จำกัด พอประมาณสำหรับปรอทแคดเมียมตะกั่ว ไดออกซิน, dibenzofurans Polychlorinated
(ซีบีเอส) และโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs)
มีการกำหนด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . แนะนำการบริโภคปลาและอาหารทะเลเพิ่มขึ้นในปีล่าสุด ( เอลmoselhy Othman , ปลอดภัย , เอเซม & El metwally 2014 ) และเล่นบทบาทสำคัญในอาหารของมนุษย์ทั่วโลก พวกเขาเป็นหนึ่งในดีที่สุดแหล่งของโปรตีนคุณภาพสูง และสารอาหารอื่นๆ เช่น ซีลีเนียมสารต้านอนุมูลอิสระและกรดไขมันที่จำเป็นของ U3 ซีรี่ส์( Aydin & ฟารุค 2013 ; ดูแรน tuzen & soylak 2014 ) ทั้งนี้ไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาความรู้สึกทั่วโลกสำหรับสุขภาพของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับการปนเปื้อนสิ่งแวดล้อมจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก( คอนติ et al . , 2012 ) ; หลายสารเคมีที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์กิจกรรมจะถูกปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม , แรกของทั้งหมดในและดินที่สะสมและก่อให้เกิดความเสียหายในชีวิต แม้แต่รุนแรงสิ่งมีชีวิต ( คอนติ & cecchetti , 2001 ) สารประกอบเหล่านี้สามารถโอนโดยห่วงโซ่อาหารมนุษย์ ( Duran tuzen , และsoylak 2014 ) เป็นตัวแทนขององค์ประกอบที่อาจเป็นอันตรายในโดยเฉพาะสำหรับบางกลุ่มประชากร เช่น เด็กตั้งครรภ์ผู้หญิง และก่อให้เกิดความผิดปกติของสุขภาพที่รุนแรง ( barrento ด้วยซ้ำet al . , 2008 ) ; ความรุนแรงของผลกระทบต่อสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์จะเกี่ยวข้องกับประเภทของโลหะหนักและรูปแบบทางเคมี และ เวลาและสัปดาห์ ( tchounwou yedjou patlolla , , , & Sutton , 2012 ) สำหรับเหตุผลนี้ วิเคราะห์เนื้อหาของสารปนเปื้อนในสินค้าประมง คือหนึ่งในกิจกรรมที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาเมื่อการควบคุมความปลอดภัยของพวกเขา ด้วยจุดประสงค์นี้ ในยุโรปสหภาพยุโรปออกระเบียบคณะกรรมาธิการยุโรป ( EC ) 1881 / ไม่2549 , การตั้งค่าขีด จำกัด สำหรับโลหะหนักและสารพิษอื่น ๆประเภทอาหารต่างๆ : เรื่องปลาและสินค้าประมงขีดจำกัดที่ยอมรับสำหรับ HG , CD , PB , ได ซินโพลีคลอริเนเต็ดไดเบนโซฟูแรนส์ ,( PCBs ) และสารโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน ( PAHs )จะกำหนด