4 CubaDuring the last two decades,

4 Cuba
During the last two decades, Cuba has experimented a
unique process of social, technological, energetic and food
system transformation as a response to the crisis prompted
by the collapse of the Soviet Union. Since the beginning of
the revolution and especially since the special period at the
beginning of 1990s, the Cuban people have been involved
in heroic attempts to reach food sovereignty in the midst of
an inhumane US trade embargo, and after the collapse of
imports of petroleum, agrochemicals and machinery from
the Soviet bloc. Top agricultural Cuban researchers (Funes
et al. 2002) reported in the book Sustainable Agriculture and
Resistance: Transforming Food Production in Cuba how the
island was unable to import either food or materials needed
for conventional agriculture and thus turned inward to selfreliance.
Sustainable agriculture, organic farming, urban
gardens, smaller farms, animal traction, and biological pest
control all became part of the new Cuban agriculture.The growth of the agroecological movement can be partly
linked to the training, extension, and research activities of the
Asociación Cubana de Técnicos Agrícolas y Forestales
(ACTAF) in its goals to promote agroecology throughout the
island. But what has constituted a true agroecological revolution
have been the efforts of about 100,000 families—almost
half the population of independent small farmers in Cuba—
who are members of ANAP (National Association of Small
Farmers), practice agroecological diversification methods in
their farms producing much more food per hectare than any
commercial, industrial agriculture farm. These family farmers,
many of whom are part of the Campesino a Campesino
(Farmer-to-Farmer) movement, produce over 65% of thecountry’s food, on only 25% of the land (Rosset et al.
2011). The recent study of Machin-Sosa et al. (2010)
revealed that in less than a decade, the active participation of
small farmers in the process of technological innovation and
dissemination through Farmer-to-Farmer models that focus on
sharing experiences, strengthening local research and
problem-solving capacities has produced a major impact. It
is estimated that depending on the region, agroecological
practices are used in 46–72% of the peasant farms producing
over 70% of the domestic food production, e.g., 67% of roots
and tubers, 94% of small livestock, 73% of rice, 80% of fruits
and most of the honey, beans, cocoa, maize, tobacco, milk,
and meat production (Varela Pérez 2011).
Another study conducted by Funes-Monzote et al. (2009)
shown that small farmers using integrated crop–livestock
farming systems were able to achieve a three-fold increase
in milk production per unit of forage area (3.6 t/ha/year) as
well as a seven-fold increase in energy efficiency (Fig. 2).
Energy output (21.3 GJ/ha/year) was tripled and protein
output doubled (141.5 kg/ha/year) via diversification strategies
of specialized livestock farms.
Given the economic, energy and climatic conditions of
the island, the Cuban peasantry supported by agroecological
strategies exhibits today the highest indexes of productivity,
sustainability, and resiliency. Agroecology, as being promoted
by Campesino a Campesino movement is demonstrating to be
the most efficient, cheap, and stable way of producing food
per unit of land, input, and labor. As this process advances,
more small farmers join this agroecological revolution (the
government now is giving up to 13.5 ha to families interested
in becoming farmers): so far, there are 110,000 new farmers
cultivating in usufruct more than 1 million ha of land left
abandoned by the monoculture-industrial system prevailing
in the island before 1990. The goal is to reach 1.5 million ha
under agroecological management, enough to make the island
food sovereign. Cuba’s achievements in urban agriculture have also grown and are truly remarkable: 383,000 urban
farmers farm more than 50,000 ha of otherwise unused land
and producing around 4 million tons of vegetables (top urban
farms reach a yearly yield of 20 kg/m2 of edible plant material
using no synthetic chemicals) enough to supply 40–60% or
more of all the fresh vegetables in cities such as Havana,
Villa Clara, and others (Koont 2009). No other country in
the world has achieved this level of success with an extremely
low dependence on fossil fuels.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4 คิวบา
ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา, คิวบาได้ทดลอง
กระบวนการที่เป็นเอกลักษณ์ของสังคมเทคโนโลยีพลังและอาหาร
การเปลี่ยนแปลงระบบการตอบสนองต่อภาวะวิกฤตได้รับแจ้ง
จากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของ
การปฏิวัติและโดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่สมัยพิเศษที่
จุดเริ่มต้นของทศวรรษที่ 1990 ชาวคิวบาได้มีส่วนร่วม
ในความพยายามที่กล้าหาญที่จะไปถึงอธิปไตยทางอาหารในท่ามกลางการ
คว่ำบาตรการค้าไร้มนุษยธรรมสหรัฐและหลังจากการล่มสลายของ
การนำเข้าน้ำมันปิโตรเลียม สารเคมีทางการเกษตรและเครื่องจักรจาก
โซเวียต (Funes นักวิจัยคิวบา Top การเกษตร
et al. 2002) รายงานในหนังสือการเกษตรที่ยั่งยืนและ
ความต้านทาน: การปฏิรูปการผลิตอาหารในประเทศคิวบาวิธี
เกาะก็ไม่สามารถที่จะนำเข้าทั้งอาหารหรือวัสดุที่จำเป็น
. เพื่อการเกษตรทั่วไปและหันเข้าด้านในจึงจะ selfreliance
การเกษตรที่ยั่งยืน เกษตรอินทรีย์ในเมือง
สวนฟาร์มขนาดเล็กฉุดสัตว์และศัตรูพืชทางชีวภาพ
ควบคุมทั้งหมดกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเจริญเติบโต agriculture.The คิวบาใหม่ของการเคลื่อนไหว Agroecological สามารถบางส่วน
เชื่อมโยงกับการฝึกอบรมการขยายและกิจกรรมการวิจัยของ
Asociación Cubana เดTécnicos Agrícolasและ Forestales
(ACTAF) ในเป้าหมายที่จะส่งเสริม Agroecology ทั่ว
เกาะ แต่สิ่งที่ได้มีการปฏิวัติ Agroecological จริง
ได้รับความพยายามของประมาณ 100,000 ครอบครัวเกือบ
ครึ่งหนึ่งของประชากรของเกษตรกรรายย่อยอิสระใน Cuba-
ที่เป็นสมาชิกของ ANAP (สมาคมแห่งชาติของขนาดเล็ก
เกษตรกร) ใช้วิธีการกระจายการลงทุน Agroecological ใน
ฟาร์มของพวกเขาผลิตมาก อาหารมากขึ้นต่อเฮกตาร์กว่าใด ๆ
ในเชิงพาณิชย์, ฟาร์มเกษตรอุตสาหกรรม เหล่านี้เกษตรกรในครอบครัว
หลายคนเป็นส่วนหนึ่งของ Campesino Campesino
(เกษตรกรเพื่อเกษตรกร) การเคลื่อนไหวผลิตกว่า 65% ของอาหาร thecountry ของเพียง 25% ของที่ดิน (Rosset et al.
2011) การศึกษาล่าสุดของ Machin-โสสะและคณะ (2010)
เปิดเผยว่าในเวลาน้อยกว่าทศวรรษที่ผ่านมามีส่วนร่วมของ
เกษตรกรรายย่อยในกระบวนการของนวัตกรรมเทคโนโลยีและ
การเผยแพร่ผ่านรูปแบบของเกษตรกรเพื่อเกษตรกรที่มุ่งเน้น
ประสบการณ์ร่วมกันเสริมสร้างความเข้มแข็งการวิจัยท้องถิ่นและ
ขีดความสามารถในการแก้ปัญหาที่มีการผลิตที่สำคัญ ส่งผลกระทบ มัน
เป็นที่คาดกันว่าขึ้นอยู่กับภูมิภาค Agroecological
การปฏิบัติที่จะใช้ใน 46-72% ของฟาร์มชาวนาผลิต
กว่า 70% ของการผลิตอาหารในประเทศเช่น 67% ของราก
และหัว 94% ของสัตว์ขนาดเล็ก 73% ของ ข้าว 80% ของผลไม้
และส่วนใหญ่ของน้ำผึ้งถั่วโกโก้ข้าวโพดยาสูบนม
และการผลิตเนื้อสัตว์ (Varela Pérez 2011).
การศึกษาอื่นดำเนินการโดย Funes-Monzote และคณะ (2009)
แสดงให้เห็นว่าเกษตรกรรายย่อยโดยใช้แบบบูรณาการเพาะปลูกปศุสัตว์
ระบบการทำฟาร์มก็สามารถที่จะประสบความสำเร็จเพิ่มขึ้นสามเท่า
ในการผลิตนมต่อหน่วยของพื้นที่อาหารสัตว์ (3.6 ตัน / เฮกตาร์ / ปี) เป็น
ทั้งการเพิ่มขึ้นเจ็ดเท่าในประสิทธิภาพการใช้พลังงาน (รูปที่ 2)..
เอาท์พุทพลังงาน (21.3 GJ / ไร่ / ปี) ถูกเท่าตัวและโปรตีน
การส่งออกเป็นสองเท่า (141.5 กก. / ไร่ / ปี) ผ่านกลยุทธ์การกระจายความเสี่ยง
ของฟาร์มปศุสัตว์เฉพาะ.
ให้พลังงานเศรษฐกิจและสภาพภูมิอากาศของ
เกาะ ชาวนาคิวบาสนับสนุนโดย Agroecological
กลยุทธ์การจัดแสดงนิทรรศการในวันนี้ดัชนีสูงสุดของการผลิต,
การพัฒนาอย่างยั่งยืนและความยืดหยุ่น Agroecology เช่นได้รับการเลื่อน
โดย Campesino เคลื่อนไหว Campesino จะแสดงให้เห็นว่าเป็นที่
มีประสิทธิภาพมากที่สุด, ราคาถูกและวิธีการที่มั่นคงของการผลิตอาหาร
ต่อหน่วยของที่ดิน, การป้อนข้อมูลและแรงงาน เป็นความก้าวหน้าขั้นตอนนี้
เกษตรกรรายย่อยอื่น ๆ อีกมากมายเข้าร่วมการปฏิวัตินี้ Agroecological (
รัฐบาลในขณะนี้คือการให้ได้ถึง 13.5 ฮ่าเพื่อครอบครัวที่สนใจ
ในการเป็นเกษตรกร): เพื่อให้ห่างไกลมี 110,000 เกษตรกรใหม่
ปลูกฝังในสิทธิเก็บกินมากกว่า 1 ล้านไร่ของที่ดินที่เหลือ
ที่ถูกทิ้งร้าง โดยระบบเชิงเดี่ยวอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้น
ในเกาะก่อนปี 1990 มีเป้าหมายที่จะถึง 1.5 ล้านเฮกแตร์
ภายใต้การบริหาร Agroecological พอที่จะทำให้เกาะ
อธิปไตยอาหาร ความสำเร็จของคิวบาในการเกษตรในเมืองที่มีการเติบโตและยังมีความโดดเด่นอย่างแท้จริง: 383,000 เมือง
เกษตรกรฟาร์มมากกว่า 50,000 ไร่ของที่ดินที่ไม่ได้ใช้อย่างอื่น
และการผลิตที่ประมาณ 4 ล้านตันของผัก (เมืองด้านบน
ฟาร์มถึงอัตราผลตอบแทนปีละ 20 กก. / m2 ของวัสดุจากพืชที่กินได้
ไม่มีการใช้สารเคมีสังเคราะห์) เพียงพอที่จะจัดหา 40-60% หรือ
มากกว่าของทุกผักสดในเมืองเช่นคิวบา
Villa Clara และอื่น ๆ (Koont 2009) ไม่มีประเทศอื่น ๆ ใน
โลกได้ประสบความสำเร็จในระดับของความสำเร็จนี้ด้วยมาก
พึ่งพาต่ำเชื้อเพลิงฟอสซิล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 คิวบา
ในช่วงสองทศวรรษ , คิวบาได้ทดลองเป็น
กระบวนการเฉพาะของสังคม , เทคโนโลยี , ความกระตือรือร้นและอาหาร
ระบบการเป็นตอบสนองต่อวิกฤตแจ้ง
โดยการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการปฏิวัติและโดยเฉพาะ

ตั้งแต่สมัยพิเศษที่เริ่มต้นของทศวรรษ 1990 ประชาชนคิวบาได้มีส่วนร่วม
ในความพยายามที่กล้าหาญถึงอธิปไตยทางอาหารในท่ามกลางการไร้มนุษยธรรมเราห้ามค้า

และหลังจากการล่มสลายของการนำเข้าปิโตรเลียม สารเคมี และเครื่องจักรจาก
โซเวียต . เกษตรกรรมคิวบาด้านบนนักวิจัย ( Funes
et al . 2002 ) รายงานในการต่อต้านหนังสือเกษตรยั่งยืนและ
: เปลี่ยนการผลิตอาหารในคิวบาว่า
เกาะไม่สามารถนำเข้าทั้งอาหารหรือวัสดุที่จำเป็นสำหรับการเกษตรแบบดั้งเดิมและดังนั้น

เปิดเข้าด้านในเพื่อการพึ่งพาตนเอง อย่างยั่งยืน เกษตรกรรม , เกษตรอินทรีย์ , เมือง
สวนขนาดเล็ก ฟาร์ม ลากสัตว์และการควบคุมศัตรูพืชทางชีวภาพ
กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกษตรกรรมคิวบาใหม่ การเจริญเติบโตของการเคลื่อนไหว agroecological สามารถฝน
เชื่อมโยงการฝึกอบรม , การส่งเสริมและกิจกรรมการวิจัยของ
asociaci เลออง cubana de t éí y . cnicos colas forestales
( actaf ) เป้าหมายของการส่งเสริม agroecology ตลอด
เกาะ แต่สิ่งที่ได้บัญญัติ
การปฏิวัติ agroecological จริงมีความพยายามของเกี่ยวกับ 100000 ครอบครัวเกือบครึ่งหนึ่งของประชากรของ
อิสระขนาดเล็กเกษตรกรในคิวบา -
ที่เป็นสมาชิกของ anap ( สมาคมชาวนา
แห่งชาติ )ความหลากหลายของวิธีการในการปฏิบัติ agroecological
ฟาร์มที่ผลิตอาหารมากขึ้นกว่าใด ๆต่อเฮกตาร์
พาณิชย์ , ฟาร์มเกษตรอุตสาหกรรม ชาวนาเหล่านี้
หลายคนเป็นส่วนหนึ่งของ campesino เป็น campesino
( ชาวนาเพื่อชาวนา ) ขบวนการผลิตกว่า 65% ของประเทศอาหารเพียงร้อยละ 25 ของที่ดิน ( Rosset et al .
2011 ) ผลการศึกษาล่าสุดของ Sosa , et al . ( 2010 )
เปิดเผยว่า ในน้อยกว่าทศวรรษที่ผ่านมา , การมีส่วนร่วมที่ใช้งานของ
เกษตรกรรายย่อยในกระบวนการของนวัตกรรมเทคโนโลยีและเผยแพร่ผ่านชาวนาเพื่อชาวนารุ่น

ประสบการณ์ที่มุ่งเน้นในการเสริมสร้างความเข้มแข็งและขีดความสามารถในการแก้ปัญหาท้องถิ่นวิจัย
มีการผลิตผลกระทบที่สำคัญ มันคือประมาณว่า

agroecological ขึ้นอยู่กับภูมิภาคการปฏิบัติที่ใช้ใน 46 – 72 % ของชาวนาฟาร์มผลิต
กว่า 70% ของการผลิตอาหารในประเทศเช่น 67% ของหัวและราก
94 ปศุสัตว์ขนาดเล็ก และร้อยละ 73 ของข้าว , 80% ของผลไม้
และส่วนใหญ่ของน้ำผึ้ง ถั่ว โกโก้ ข้าวโพด ยาสูบ นม ผลิต
และเนื้อ ( วาเรลาเปเรซ 2011 ) .
อีกการศึกษาโดย Funes monzote et al . ( 2009 )
แสดงว่า ชาวนาใช้ผสมผสานพืชและปศุสัตว์
ระบบการทำฟาร์มสามารถที่จะบรรลุสามพับเพิ่ม
ในการผลิตนมต่อหน่วยพื้นที่พืชอาหารสัตว์ ( 3.6 ตัน / เฮกตาร์ / ปี ) ขณะที่
รวมทั้งเจ็ดพับ เพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน ( รูปที่ 2 ) .
ผลผลิตพลังงาน ( 21.3 GJ / ไร่ / ปี ) เป็นสามเท่า และผลผลิตโปรตีน
สองเท่า ( 141.5 กก. / ไร่ / ปี ) ผ่านทางกลยุทธ์การกระจายของฟาร์มปศุสัตว์

ให้เฉพาะ เศรษฐกิจ พลังงาน และสภาพอากาศของ
เกาะคิวบาชาวไร่ได้รับการสนับสนุนโดย agroecological
กลยุทธ์นิทรรศการวันนี้สูงสุดดัชนีผลผลิต ,
) และความยืดหยุ่น . agroecology , เลื่อนตำแหน่ง
โดย campesino การเคลื่อนไหว campesino กำลังสาธิตให้
อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด ราคาถูก และมั่นคงทางอาหารที่ผลิต
ต่อหน่วยที่ดิน ข้อมูลเข้า และแรงงาน เป็นความก้าวหน้าของกระบวนการนี้
ชาวนามากขึ้นเข้าร่วมการปฏิวัติ agroecological นี้ (
รัฐบาลตอนนี้ คือให้ถึง 13.5 ฮาครอบครัวสนใจ
เป็นเกษตรกร ) : ดังนั้นไกล มี 110 , 000 เกษตรกรใหม่
การปลูกฝังในเบื้องหลังมากกว่า 1 ล้านไร่ของที่ดินทิ้งร้าง โดยผ่านระบบอุตสาหกรรม

ในขณะนั้นเกาะก่อนปี 1990 เป้าหมายคือไปถึง 1.5 ล้านไร่ agroecological
ภายใต้การจัดการ ,เพียงพอที่จะทำให้เกาะ
อาหารอธิปไตย ความสำเร็จของคิวบาในการเกษตรในเขตเมืองยังโตโดดเด่นจริงๆ : 383000 เมือง
ฟาร์มเกษตรกรกว่า 50 , 000 ไร่ หรือที่ดินที่ไม่ได้ใช้
และผลิตประมาณ 4 ล้านตันของผัก ( ฟาร์มเมือง
ด้านบนถึงผลผลิตประจำปีของ 20 kg / m2 กินพืชวัสดุ
ไม่ใช้สารเคมีสังเคราะห์ ) เพียงพอที่จะจัดหา 40 – 60 % หรือ
มากกว่าทุกผักสดในเมืองเช่นเมืองฮาวานา
วิลล่าคลาร่า และอื่น ๆ ( koont 2009 ) ไม่มีประเทศอื่น ๆใน
โลกได้รับระดับของความสำเร็จกับการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิลมาก
ต่ำนี้